I SA/Po 843/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędziowie NSA Sylwia Zapalska (spr.) WSA Karol Pawlicki Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. oddala skargę /-/ K. Pawlicki /-/ M. Skwierzyńska /-/ S. Zapalska A. T. w 2005 roku była podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i w dniu (...) złożyła na formularzu PIT-37 zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2005 r. w wysokości (...) zł. Do zeznania dołączyła zaświadczenie z dnia (...) firmy A w W., z którego wynika, że podatniczka od dnia 15 lutego 2005 r. do dnia 31 maja 2005 r. oraz od dnia 26 czerwca 2005 r. do dnia 31 listopada 2005 r. świadczyła pracę z tytułu umowy zlecenia z firmą A przy realizacji Projektu Budowy Autostrady Nr (...), kontrakt Nr (...) sekcja W. (km 319 + 000,00) – E. (343 + 000,00). Zaświadczenie informuje, że powyższy kontrakt był finansowany w 82 % ze środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej, a A jako Generalny Wykonawca robót na tym kontrakcie otrzymuje środki pomocowe od ich dysponenta, którym jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. W zeznaniu podatniczka wykazała przychód w kwocie (...) zł. koszty uzyskania przychodu w kwocie (...) zł, dochód w wysokości (...) zł. i nadpłatę w wysokości (...) zł. Postanowieniem z dnia (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu w stosunku do podatniczki postępowanie podatkowe w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. i ustalił że: podatniczka za ten rok uzyskała z umów zlecenia, o dzieło od: 1. A w W. – płatnik Przychód w wysokości (...) zł. Koszty " (...) zł. Dochód " (...) zł. Pobrane zaliczki (...) zł. 2. B Spółka cywilna G. – płatnik Przychód w wysokości (...) zł Koszty w wysokości (...) zł. Dochód " (...) zł. Pobrane zaliczki " (...) zł. W wyniku postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z (...) powołując przepisy Ordynacji podatkowej, ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych z 26 lipca 1991 r. (Dz.U. z 2000 roku Nr 14 poz. 176 ze zm.) i art. 12 ust. 2 ustawy z 12 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2003 r. Nr 202 poz. 1956 z późn. zm.) określił podatniczce A. T. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w wysokości (...) zł. W uzasadnieniu decyzji Naczelnik wskazał i wyraził pogląd, że A. T. była zatrudniona na podstawie zawartej umowy zlecenia w firmie A w okresie od 15 lutego 2005 r. do 31 maja 2005 r. i od 26 czerwca 2005 r. do 30 listopada 2005 r. bezpośrednio przy realizacji projektu Budowy Autostrady sekcja W. – E. Spółka akcyjna A jako Generalny Wykonawca robót przy realizacji projektu i w związku z zawartym kontraktem miała zapewnione finansowanie w 82 % ze środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej. Spółka środki pomocowe otrzymywała od ich dysponenta Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, a wynika to z pisma Regionalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. z dnia (...). W spółce akcyjnej A nie były wyodrębnione szczególne fundusze, z których pokrywane mogły być wynagrodzenia osób zatrudnionych przy realizacji kontraktu, ponieważ wynagrodzenia wypłacane były ze środków obrotowych spółki. Potwierdza to zaświadczenie wystawione przez A w W. dla A. T. z dnia (...) i z umowy zlecenia z dnia (...), z (...) i z dnia (...), z których wynika, że wynagrodzenia osób zatrudnionych przy realizacji kontraktu Nr (...) sekcja W. – E., wypłacane były ze środków obrotowych spółki. W świetle tych dokumentów wynagrodzenie otrzymywane przez A. T. nie pochodziło ze środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej, ponieważ były prefinansowane ze środków obrotowych Spółki, a zatem uzyskane przez nią dochody w 2005 r. nie pochodziły z bezzwrotnej pomocy, a tylko takie pochodzenie warunkuje zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W odniesieniu do przychodów uzyskiwanych przez podatniczkę z osobiście wykonywanej działalności na podstawie umowy zlecenia ma zastosowanie przepis art. 13 pkt 8 ustawy o ,podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji należności te podlegają opodatkowaniu w wysokości i na zasadach określonych w art. 41 ust. 1 cyt. ustawy. Stosowni e do zapisu art. 42 ust. 1 cyt. ustawy A jako płatnik był obowiązany wykazać te dochody w informacji o wysokości dochodu za 2005 r. PIT-11/8B tj. • Przychód z umowy zlecenia (...) zł. • Koszty (...) zł. • Dochód (...) zł. • Pobrane zaliczki (...) zł. Płatnik A w W. dokonał poprawnego zaliczenia należności pieniężnych wypłaconych podatniczce w 2005 r. na podstawie zawartych umów zleceń jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych pobierając zaliczkę na podatek dochodowy. W odwołaniu od powyższej decyzji podatniczka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędne przyjęcie, iż dochody uzyskane w 2005 r. przez nią z tytułu pracy na podstawie umowy zlecenia w A finansowane w 82 % ze środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jej zdaniem zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2005 r. dochody takie są wolne od opodatkowania i dlatego domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenia postępowania podatkowego. Wniesione odwołanie nie zostało uwzględnione i Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia (...) o odpowiednim numerze utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor wyraził pogląd, że zebrany przez organ I instancji materiał dowodowy i obowiązujące przepisy nie uzasadniają przyjęcia otrzymywanego przez podatniczkę A. T. wynagrodzenia za wolne od podatku dochodowego. Wynagrodzenie takie musi pochodzić wprost ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a nie ze środków będących w dyspozycji zleceniodawcy. Spółka Akcyjna A była adresatem bezzwrotnej pomocy współfinansowanej ze środków Unii Europejskiej, a bezpośrednim odbiorcą pomocy odpowiedzialnym za zlecenia zadań zmierzających do realizacji projektów współfinansowanych ze środków unijnych pochodzących z Funduszu Spójności jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. Płatnik Spółka Akcyjna A prawidłowo dokonała opodatkowania dochodów, co potwierdza wystawiona roczna karta wynagrodzeń pracownika na podstawie umowy zlecenia za 2005 r. oraz informacje P-11/8B o uzyskanych dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za 2005 r. Brak jest naruszenia art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ponieważ organ I instancji rozstrzygając sprawę wziął pod uwagę obie przesłanki wynikające z tego przepisu i warunkujące zwolnienie uzyskanych w 2005 r. dochodów podatnika z podatku dochodowego, a mianowicie: – uzyskanie dochodów pochodzących ze środków bezzwrotnej pomocy – bezpośrednie realizacje przez podatnika uzyskującego te dochody, celu programu finansowanego z tych środków. Powyższą decyzję zaskarżył pełnomocnik podatniczki A. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą opartą na zarzucie naruszenia: 1. przepisów prawa materialnego, tj. art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na określeniu skarżącej zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie (...) zł. pomimo faktu, iż dochody uzyskane w 2005 r. przez nią z tytułu umowy zlecenia w A pochodziły w 82 % ze środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej i jako takie dochody w świetle dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 46 w/w ustawy pozostawały wolnymi od podatku dochodowego od osób fizycznych, 2. przepisów prawa materialnego, tj. art. 21 ust. 1 pkt 46 w/w ustawy, poprzez odmowę zastosowania, polegające na błędnym przyjęciu przez organy podatkowe, iż dochody uzyskane w 2005 r. przez skarżącą z tytułu stosunku pracy w A finansowane w 82 % ze środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej podlegają opodatkowaniu w całości podatkiem dochodowym od osób fizycznych, 3. przepisów prawa materialnego, tj. art. 12 ust. 1 w związku z art. 32 w/w ustawy, poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym przyjęciu, iż dochody uzyskane przez skarżącego z tytułu stosunku pracy w A finansowane w 82 % ze środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej stanowią w całości przychód skarżącego podlegający opodatkowaniu zgodnie z dyspozycją art. 32 w/w ustawy, przy czym z art. 21 ust. 1 pkt 46 w/w ustawy wynika, że dochody takie pozostają wolne od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, 4. przepisów postępowania – art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), polegające na dokonaniu przez Dyrektora Izby Skarbowej jak również przez organ I instancji tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego zawężającej wykładni art. 21 ust. 1 pkt 46 w/w ustawy, tj. wprowadzeniu do obiegu prawnego szczególnych warunków do korzystania przez podatniczkę ze zwolnień od podatku dochodowego od osób fizycznych uzyskanych z bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej tytułem bezpośredniej realizacji celu finansowanego z w/w środków, choć art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych takich warunków nie przewiduje, a tym samym działanie organów podatkowych stanowi naruszenie przepisów prawa powszechnie obowiązującego, 5. przepisów postępowania – art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez odmowę zastosowania, polegającą na dokonaniu przez Dyrektora Izby Skarbowej niezgodnej z prawem powszechnie obowiązującym zawężającej wykładni art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy podatkowej oraz odmowy w oparciu o tę przesłankę uznania faktu, iż dochody uzyskane przez podatniczkę w 2005 r. z tytułu umowy zlecenia A w 82 % pozostają wolnymi od podatku dochodowego od osób fizycznych, które to działania uniemożliwiają uznanie, iż postępowanie podatkowe w przedmiotowej sprawie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Na potwierdzenie słuszności swego stanowiska pełnomocnik powołuje się na wyrok WSA w Krakowie z 13 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 1555/06. W konsekwencji pełnomocnik domagał się uchylenia decyzji organu I i II-ej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi. Dodatkowo Dyrektor podnosi, że postępowanie podatkowe było prowadzone zgodnie z wymogami proceduralnymi określonymi w ustawie Ordynacja podatkowa. Bezspornie udowodniono skarżącej, że uzyskane przez nią dochody z tytułu wynagrodzenia na podstawie umowy zlecenia w A w 2005 r. nie pochodziły ze środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej, ponieważ były prefinansowane ze środków obrotowych Spółki, a jedynie bezpośrednie pochodzenie ze środków bezzwrotnej pomocy unijnej warunkuje zwolnienie przedmiotowe z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) – Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem. Natomiast w myśl art. 5 Ordynacji podatkowej ustawie z 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. tekst jedn. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) zobowiązanie podatkowe wynika z obowiązku podatkowego określonego ustawą i nie może być oparte na domniemaniu. Naczelnik Urzędu Skarbowego jako organ I instancji decyzją z dnia (...), którą utrzymał w mocy Dyrektor Izby Skarbowej jako organ II instancji określił podatniczce A. T. podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005 r. w innej wysokości aniżeli wynikający z złożonego zeznania przez nią PIT-37, w którym wykazała nadpłatę w wysokości (...) zł., różnica zobowiązania wynosi (...) zł. Kwestią sporną w analizowanej sprawie jest ocena prawidłowości prowadzonego postępowania dowodowego przez organy prowadzące postępowanie podatkowe w sprawie oraz czy uzyskane przez A. T. dochody w świetle art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2005 r. pozostawały wolnymi od podatku dochodowego. Słuszny jest pogląd organów podatkowych zawarty w decyzjach i w odpowiedzi na skargi, iż zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej fundamentalną zasadą polskiego systemu jest powszechność i równość opodatkowania. Każdy obywatel jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych a odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania są możliwe tylko wówczas, gdy zostały dokładnie określone w ustawie. Zatem wszelkie przywileje podatkowe zwolnienia i ulgi są wyjątkami od sprawiedliwości podatkowej, powszechności i równości. Nie jest możliwe nakładanie na podatników obowiązków podatkowych nie mających ustawowego umocowania i nie jest możliwe stosowanie wykładni rozszerzającej, czy też funkcjonalnej przy ustaleniu przysługujących ulg i zwolnień podatkowych. Z prawidłowo, w ocenie Sądu zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego wynika, że A. T. była zatrudniona na podstawie umowy zlecenia w firmie A z siedzibą w W. od 15 lutego 2005 r. do dnia 31 maja 2005 r. i od 20 czerwca 2005 r. do 30 listopada 2005 r. przy realizacji Projektu Budowy Autostrady na podstawie kontraktu, który w 82 % był finansowany ze środków bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej. A. T. jak wynika z umów zlecenia początkowo w okresie od 15 lutego 2005 r. do 31 maja 2005 r. była zatrudniona jako praktykantka wykonując praktyce studencką w kierownictwie robót mostowych, natomiast od 20 czerwca 2005 r. wykonywała pracę na umowie zlecenia jako koordynator dostaw betonu zajmowała się korespondencja i archiwizacją dokumentów. Spółka A otrzymała środki pomocowe pochodzące z Funduszu Spójności Unii Europejskiej od ich dysponenta Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na realizację Projektu Budowy Autostrady sekcja W. – E. A jako Generalny Wykonawca robót na kontraktach nr (...) i nr (...) środki pomocowe nie gromadziła na wyodrębnionych kontach bankowych. Wynagrodzenie pracowników zatrudnionych przy realizacji kontraktów wypłacone były ze środków obrotowych spółki – A. T. nie była wykonawcą, a jedynie osobą zatrudnioną u wykonawcy inwestycji A na podstawie umowy zlecenia. Dlatego spółka dokonała zaliczenia wypłacanego wynagrodzenia za pracę na podstawie umowy zlecenia przy budowie Autostrady w okresie od lutego do końca listopada 2005 r. jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i pobrała zaliczki na ten podatek. Podatniczka A. T. wbrew twierdzeniu nie była bezpośrednio realizującą program finansowy z bezzwrotnej pomocy unijnej, a jedynie swoją pracą na podstawie umowy zlecenia przyczyniła się do jego realizacji. A. T. jako pracownik związana była z A umową zlecenia i bezpośrednio nie otrzymała środków pomocowych od podmiotu dysponującego środkami pomocy bezzwrotnej przeznaczonymi na publiczną inwestycję budowę Autostrady, otrzymywała jedynie wynagrodzenie od Spółki. Spółka Akcyjna A wynagrodzenia pracowniczce zatrudnionej na podstawie umowy zlecenia A. T. wypłacała z własnych środków, przychodów wypracowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak to wynika z umów zlecenia k. 9, 10,11, 12, 13 i 14 akt podatkowych i z zaświadczenia z dnia (...) k. 4 akt podatkowych a nie z uzyskanej pomocy Unii. Oceniając powyższe Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Ponadto na podstawie art. 191 Ordynacji podatkowej organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że organ podatkowy jest zobowiązany do zgromadzenia dowodów w takim zakresie w jakim jest to niezbędne do ustalenia stanu faktycznego. Oznacza to, że jeżeli organ podatkowy, na podstawie zebranych w toku postępowania dowodów, może dokonać nie budzące wątpliwości ustalenia stanu faktycznego, wówczas dalsze prowadzenie postępowania dowodowego nie jest zasadne. Tym samym organ podatkowy, na podstawie art. 188 Ordynacji podatkowej nie jest zobowiązany do uwzględnienia wszystkich wniosków dowodowych, strony postępowania jeżeli okoliczności mające znaczenie dla sprawy stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Dopiero tak zebrany materiał dowodowy pozwala organowi podatkowemu na jego rozpatrzenie w sposób wyczerpujący. To czy dana okoliczność została udowodniona organ podatkowy ocenia na podstawie całego materiału dowodowego, a nie na podstawie poszczególnych dowodów przytoczonych na poparcie tez formułowanych przez organ bądź stronę postępowania. W świetle obowiązujących powyższych przepisów moc dowodowa wszystkich dowodów dopuszczonych w postępowaniu jest równa (takich jak informacja o pobranych zaliczkach, umowy zlecenia, zaświadczenia i pisma A w tym karta kontowa z dnia (...), k. 39 akt podat.). Wbrew twierdzeniom skargi nie został także naruszony przez organy podatkowe art. 120 i 121 § 1 Ordynacji podatkowej, w myśl których postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zasada wyrażona w art. 121 § 1 Ordynacji wynika z Konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawa zawartej w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz związana jest z zasadą kompletności – art. 187 § 1 Ordynacji, która w postępowaniu prowadzonym przez organ I i II-ej instancji nie została naruszona. Równie nie zostały naruszone i błędnie zinterpretowane przepisy prawa materialnego powołane w obu decyzjach organu I i II-ej instancji. Skoro niespornym jest fakt, że wynagrodzenie podatniczki A. T. wypłacone było ze środków obrotowych spółki, a zatem wynagrodzenia prefinansowane ze środków obrotowych spółki nie są pomocą otrzymaną ze środków bezzwrotnej pomocy, to w sytuacji podatnika ma zastosowanie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie o którym mowa w przepisie art. 21 ust. 1, pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zwolnieniem o charakterze podmiotowym, o czym świadczy związanie go: - po pierwsze z przychodem ze środków pomocowych płynących z międzynarodowych instytucji finansowych, albo rządów obcych w rozpatrywanej sprawie z Unii Europejskiej - po drugie z celem którym środki te mają służyć (budowom autostrady). Samo uczestniczenie podatniczki w sensie fizycznym w wykonaniu zadania nie powoduje, że otrzymane przez wykonawcę A środki pomocowe do realizowania postawionych zadań powoduje jej zwolnienie z opodatkowania. Podatniczka za swoją wykonaną pracę na podstawie umowy zlecenia otrzymała wynagrodzenie od pracodawcy z którym zawarła umowę zlecenia, a nie od podmiotu dysponenta środkami pomocy bezzwrotnej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na realizację Projektu Budowy Autostrady. A. T. nie była zatem wykonawcą inwestycji, na realizację której zostały przyznane środki pomocowe, a jedynie była zatrudniona na podstawie umowy zlecenia u wykonawcy dlatego też słusznie organy podatkowe ustaliły i orzekły, że wynagrodzenie za pracę na podstawie umowy zlecenia nie zostało objęte zwolnieniem podatkowym, o którym traktuje art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kończąc, Sąd podkreśla, że za utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy pogląd wyrażony w wyroku z dnia 1 października 2003 r. – sygn. akt III SA 3024/01 (opubl. W Systemie Informacji Prawnej) Lex nr 90320, potwierdzony w wyroku NSA z 24 lutego 2006 r., sygn. akt II FSK 397/05 (publ. S.J.P. Lex Nr 222357) dlatego też jednostkowy wyrok powołany w skardze nie może świadczyć o zmianie dotychczasowego orzecznictwa. Zgodnie z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, a uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa, co zdaniem Sądu w zaskarżonych decyzjach występuje. Wobec tego, że postępowanie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i podatnicy brali czynny udział w postępowaniu, mieli możliwość wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego o czym traktuje art. 123 i 200 Ordynacji podatkowej, oraz że jest brak zarzuconego naruszenia prawa materialnego Sąd uznał wniesioną skargę za nieuzasadnioną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. /-/K. Pawlicki /-/M.Skwierzyńska /-/S. Zapalska