III SA/Po 357/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J., M. T., J. P. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania skargi dotyczącej kanalizacji deszczowej za nieuzasadnioną; postanawia odrzucić skargę. /-/ M. Ławniczak Uchwałą nr [...] z dnia [...] roku Rada Miejska, działając na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1070 ze zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) uznała, że zarzuty zawarte w punkcie 14 i 16 skargi w sprawie wybudowania na koszt Gminy R. przewodów kanalizacji deszczowej umożliwiających połączenie prywatnych nieruchomości z kolektorem kanalizacji deszczowej realizowanym w pasie ul. [...], nie mają usprawiedliwionych podstaw. W uzasadnieniu uchwały wyjaśniono, że zarzut obejmujący nieprawidłową treści umów o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków jest nieuzasadniony z tego względu, że sporne zapisy zostały skorygowane zgodnie z żądaniami mieszkańców. Natomiast powodem odmowy wydania warunków technicznych dla przyłączy kanalizacji deszczowej był fakt braku kanalizacji deszczowej w odcinku ulicy [...] pomiędzy ulicą [...] a ulicą [...]. Dyrektor Zakładu Wodociągów i Kanalizacji przedstawił alternatywny sposób podłączenia do kanalizacji deszczowej zlokalizowanej w ulicy [...]. Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnieśli: Z. J., M. T. oraz J. P. Skarżący żądają, aby Sąd uznał, że odmowa wydania warunków technicznych w sposób rażący naruszała prawo i nakazał organowi nadzoru wykonanie niezbędnych czynności na rzecz Skarżących, w szczególności wybudowanie na koszt Gminy R. odcinków kanalizacji od granicy nieruchomości Skarżących do kolektora kanalizacji deszczowej zlokalizowanego w pasie ulicy [...]. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, co następuje. Podstawę prawną podjętej uchwały stanowił art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast Skarżący pismem z dnia [...] roku wezwali Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa, a następnie, po otrzymaniu informacji, że komisje zarekomendowały Radzie nie podejmowanie uchwał w tej sprawie, wnieśli oni, między innymi na podstawie art. 101 i art. 101a ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego. Organ podniósł, że do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Tym samym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedstawiając merytoryczne przesłanki związane z podjęciem uchwały w przedmiocie skargi na działalność Dyrektora Zakładu Wodociągów i Kanalizacji, skarżona Gmina wyjaśniła, że brak jest przepisów nakazujących gminie wybudowanie kanalizacji deszczowej dla całego obszaru gminy i podłączenie do sieci wszystkich nieruchomości. Realizacja tego typu zadań następuje zgodnie z sytuacją ekonomiczną gminy. Obecnie dla nieruchomości Skarżących, w kwestii odprowadzania wód opadowych, przyjęte jest rozwiązanie dotyczące powierzchniowego odprowadzania tych wód. Projekt techniczny budowy drogi uwzględnił takie rozwiązanie. Natomiast zgodnie z art. 101a ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) przepis art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Skarżący nie wykazali, aby budowa kanalizacji deszczowej i podłączenie ich nieruchomości przez gminę była czynnością nakazaną oraz nie wykazali naruszenia ich praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Uregulowane w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1997r. nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego. Przedmiotem skargi wniesionej na podstawie art. 227 Kpa może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Tak ustawowo wyznaczony przedmiot postępowania skargowego wyklucza możliwość prowadzenia postępowania uproszczonego w sprawie indywidualnej (art. 233, 234 i 235 Kpa). Niedopuszczalne jest także stosowanie środków ochrony prawnej ustanowionych przepisami art. 101 i 101a ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). do spraw załatwianych w uproszczonym postępowaniu administracyjnym. Postępowanie skargowe nie może być bowiem konkurencyjne w stosunku do żadnej innej prawnie uregulowanej procedury stosowanej przed organami państwowymi lub społecznymi (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego - komentarz" Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2006, str.860.). W razie zbiegu przepisów, pierwszeństwo będzie mieć postępowanie szczególne (M. Jaśkowska w: M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego - komentarz" Zakamycze 2005, str. 1093). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że przedmiotem skargi wniesionej do sądu jest uchwała rady gminy wydana na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 2000r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska rozpoznała skargę na działalność Dyrektor Zakładu Wodociągów i Kanalizacji, którą mieszkańcy oparli na przepisach działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem podstawą wniesienia skargi do sądu nie mogły być przepisy art. 101 i 101a ustawy o samorządzie gminnym. Natomiast załatwienie sprawy w trybie art. 238 Kpa usprawiedliwia odrzucenie wniesionej skargi, gdyż na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi (wniosku) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, że przepis art. 238 Kpa nie przewiduje możliwości wydania przez organ rozpoznający skargę w przedmiocie określonym w art. 227 Kpa jakiegokolwiek aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dziale VIII Kpa zawierającym regulacje odnoszące się do postępowania skargowego brak jest również przepisu dopuszczającego możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Konsekwencją powyższego jest uznanie, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego, w tym także w sprawie uchwały podjętej na podstawie art. 229 pkt 3 Kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, skargę złożoną do Sądu należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ M. Ławniczak D.W.d