II SA/Ol 588/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg: M.K., I. i A C., W.Ł., J.O., M.K., E.T., E.A., H.K., H.C., E.B., P.K., A.T., T.D., R.M., J.Ł., E.D., J.D., B.K., A.S., J.Ć., H.K., J.I., C.C., A.S., A.Ż., T.W., E.J., E.W., T.S., A.W., T.W., B.G., R.L., L.G., L.C., E.P., W.F., T.B., A.O., M.M., J. i H. J., M.J., R. i J. S., I.P., J.B., A.I., S.W., B.M., K.G., S.K., M.K., J.K., I.W., S.S., M.M., M.J., B. i J. Ż., B.M., A.K., M.K., M.K., E.J., M.K., D.Ś., K.L., E.D., Z.S., M.W., B.M., W.K., M. i P. C., A,L., I.L., I.Ł., M.K., D.K., H.M., M.M., M.Z., J.S., R.G., A.L., J.U., A.M., M.J., A.K., L.B., M.R., R.F., J.P., H.R., J.F., A.J., W.G., A.M., R.D., Z.G., M.Ł., A.G., M.Ł., B.K., J.M., P.W., J.K., B.J., J.M., R.S., D.D., D.W., J.B., B.K., M. i M. K., M.D., I.B., T. i B. P., M.J., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargi. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Pismem z dnia 22 stycznia 2007r. (winno być 2008r.) mieszkańcy bloków przy ul. Ż. 1, 3 i 5 w O., działając poprzez ustanowionego pełnomocnika - radcę prawnego M.J., wystąpili do Prezydenta Miasta z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia 18 października 2007r. Nr "[...]" w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla Spółdzielni Mieszkaniowej, dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego przy ul. Ż. w O. na działce oznaczonej nr 15/1, obręb 5 i uchylenie wskazanej decyzji oraz orzeczenie o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Postanowieniem z 4 lutego 2008r. Prezydent Miasta wznowił postępowanie w tej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 149 § 1 oraz art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Prezydent Miasta, po przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania, działając na podstawie art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego, umorzył postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją usługowo - handlową na parterze budynku oraz garażem podziemnym przy ul. Ż. w O. na działce nr 15/1, w obrębie 5, zakończonego decyzją tego organu z dnia 18 października 2007r. z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania. Ustalono, bowiem, iż wniosek o wznowienie postępowania nie został złożony przez stronę tego postępowania. Właścicielem działki objętej wnioskiem oraz terenów przyległych jest Gmina, zaś użytkownikiem wieczystym Spółdzielnia Mieszkaniowa. W toku postępowania pełnomocnik skarżących nie przedstawił żadnego statutowego upoważnienia mieszkańców tej Spółdzielni do występowania w imieniu Spółdzielni Mieszkaniowej, natomiast z przedłożonego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, iż organem uprawnionym do reprezentowania Spółdzielni Mieszkaniowej są dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i ustanowiony do reprezentacji pełnomocnik. Od decyzji tej pełnomocnik mieszkańców budynków przy ul. Ż. 1, 3 i 5 w O. złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie skarżonej decyzji. Zarzucił, iż interes prawny mieszkańców, których reprezentuje jest jasny, bowiem postępowanie to dotyczy zabudowy spółdzielczego parkingu, z którego korzystają. Interes ten wynika, w ocenie odwołujących, także z art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż decyzja o warunkach zabudowy nie może naruszać uprawnień osób trzecich. Podkreślono, iż w sprawie tej zachodzi również przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, gdyż decyzja wydana została bez znajomości przez organ administracji okoliczności faktycznych dotyczących ilości samochodów parkujących na parkingu spółdzielczym oraz wpływu tego parkingu na funkcjonowanie osiedla mieszkaniowego. Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekło o: 1) uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]", 2) odmówiło uchylenia decyzji organu I instancji z dnia 18 października 2007r. w sprawie ustalenia, na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej, warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją usługowo - handlową w parterze budynku oraz garażem podziemnym przy ul. Ż. w O. na działce Nr 15/1, obręb 5. W motywach uzasadnienia organ wyjaśnił, iż stwierdzenie w toku postępowania, że wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od podmiotu, który legitymuje się przymiotem strony warunkuje nie umorzenie wszczętego postępowania lecz wydaniem decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 Kpa. Podzielono ocenę organu I instancji, iż skarżący decyzję mieszkańcy budynków przy ul. Ż. 1, 3 i 5 w O. nie posiadają interesu prawnego w tej sprawie a jedynie interes faktyczny poprzez możliwość dojazdu i wyjazdu z osiedla, parkowania samochodu w okolicy domu. Wyjaśniono, iż nie zaistniała w sprawie także przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, gdyż okoliczności podniesione w odwołaniu nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, gdzie decydujące znaczenie ma łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W dniu 31 lipca 2008r. działający w imieniu własnym oraz mieszkańców bloku przy ul. Ż. 1, 3 i 5 w O. pełnomocnik - radca prawny M. J. złożył na tę decyzję, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji jako wadliwych prawnie. Zarzucił, iż ingerencja Kolegium w przedmiot sprawy jest zbyt daleko idąca. W ocenie skarżących doszło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, jak również nowe rozstrzygnięcie Kolegium narusza zasadę określoną w art.139 Kpa - reformationis in peius. Podkreślono, iż wadliwe jest stwierdzenie organu, że mieszkańcy budynków spółdzielczych, których reprezentuje, nie posiadają interesu prawnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla terenu sąsiadującego z ich budynkami. Interes prawny w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy będzie bowiem przysługiwał samoistnemu posiadaczowi, który poczynił na nią nakłady. Podtrzymał stanowisko wyrażone w odwołaniu stwierdzające, iż status strony mieszkańcy wywodzą z faktu zabudowy spółdzielczego parkingu, z którego korzystają. Wraz ze skargą pełnomocnik uiścił wpis stały od skargi na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003r. (jak podaje) w kwocie 200 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu, bowiem skarżący reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika nie uiścili, bez wezwania, należnego wpisu od skarg. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" wydana na skutek odwołania od decyzji organu I instancji w przedmiocie wznowionego postępowania, którą organ odwoławczy uchylił decyzję organu i instancji (stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 151 § 1 pkt 1 kpa) i orzekł co do istoty sprawy. Stosownie do art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwana dalej: ustawą ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 221 ustawy ppsa, pisma wnoszone do sądu przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zasadnym jest wskazać, iż stosownie do art. 230 § 1 ustawy ppsa. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wyszczególnienie pism wszczynających postępowanie w danej instancji zawiera przepis art. 230 § 2 tej ustawy, zgodnie z którym pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z art. 231 ustawy ppsa. wynika natomiast, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwą jest okoliczność, iż przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne lecz uprawnienie, o które występują skarżący mieszkańcy budynków przy ul. Ż. 1, 3 i 5 w O. w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy dla realizacji inwestycji w postaci budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie pozostającym w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej. Po myśli § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), wpis stały wnosi się w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. W rozpoznawanej sprawie w dacie wniesienia skargi do Sądu przez pełnomocnika skarżących, działającego także w imieniu własnym, nie został uiszczony należny wpis od skargi w wysokości 200 zł od każdej z wniesionych skarg. W dacie skierowania skargi do sądu pełnomocnik skarżących uiścił jedynie jeden wpis w kwocie 200 zł wskazując w dokonanym przelewie (karta 25 akt sadowych), iż dotyczy on skargi na decyzję SKO z dnia "[...]" Nr "[...]", przy czym przelewu tego pełnomocnik dokonał jako pełnomocnik prowadzący kancelarię prawną. Skoro zatem wniesiona w dniu 31 lipca 2008r. skarga została wniesiona w imieniu 115 skarżących oraz w swoim własnym, to od każdej z nich winien być uiszczony należny wpis . Wprawdzie w art. 214 § 2 ustawy ppsa. wskazano, iż pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W rozpoznawanej sprawie ma miejsce przypadek współuczestnictwa formalnego po stronie skarżących, o którym mowa w art. 72 § 1 pkt 2 kpc, gdyż każdy z nich posiada uprawnienie do skarżenia niniejszej decyzji z tytułu własnego spółdzielczego prawa do określonego lokalu mieszkalnego pozostającego w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej. Zatem wpis winien być uiszczony od skargi wniesionej przez każdego ze skarżących. W niniejszej sprawie nie ma także możliwości ustalenia z tytułu której skargi został wniesiony wpis w kwocie 200 zł, bowiem jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2006r. sygn. akt II OZ 895/06, niepublikowany, gdzie w analogicznej sytuacji Sąd stwierdził, że "nie ma możliwości uznania, iż w niniejszej sprawie zostało wniesionych osiem skarg, choć zawartych w jednym piśmie i jedna z nich została prawidłowo opłacona. (...) Nie ma w związku z tym żadnej prawnej możliwości, już po wniesieniu pisma i uiszczenia wpisu w nieprawidłowej wysokości, przypisania opłat pochodzących od pism różnych skarżących jednemu z tych pism". W tym stanie sprawy działając na podstawie art. 221 ustawy ppsa, wniesione skargi należało odrzucić.