II GZ 13/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 listopada 2008 r.; sygn. akt VI SA/Wa 1519/08 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2007 r.; nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 3 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1519/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 29 sierpnia 2008 r., sygn. akt j.w., odrzucającego skargę A. G. na decyzję Urzędu Patentowego RP z [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy [...]. W uzasadnieniu Sąd podał, że postanowieniem z 29 sierpnia 2008 r. odrzucono skargę strony, ponieważ uchybiła ona siedmiodniowemu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wpis uiściła bowiem 13 sierpnia 2008 r., podczas gdy wezwanie do zapłaty odebrała 4 sierpnia 2008 r. Pełnomocnik strony, radca prawny, 23 października 2008 r. nadał w placówce pocztowej sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę. Z rejestru opłat sądowych wynika, że należny od niej wpis w okresie od 23 września 2008 r. do 23 października 2008 r. nie wpłynął. Sąd uznał, że w sprawie znajdował zastosowanie przepis art. 221 p.p.s.a. W myśl powyższego, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wpis w sprawie wynosił połowę wpisu od skargi, czyli 500 zł. Kwota ta nie została uiszczona, zatem skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. W zażaleniu pełnomocnik strony wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i wezwanie pełnomocnika do uiszczenia wpisu od wniesionej 23 października 2008 r. skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Powołując się na naruszenie art. 221 p.p.s.a. podniósł, że przepisy regulujące koszty sądowe dzielą opłaty od wnoszonych pism na dwie grupy - wpisy stałe oraz wpisy stosunkowe. W doktrynie przyjmuje się, że opłata w wysokości stałej to taka opłata, której wysokość jest taka sama i zawsze jednakowa. Wysokość opłaty określonej w mającym zastosowanie w sprawie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zależeć będzie każdorazowo od rodzaju sprawy i nie sposób zakwalifikować ją do grupy opłat stałych, a zatem wpis ułamkowy powinien być traktowany jako opłata stosunkowa. Tymczasem Sąd unikał zakwalifikowania opłaty do grupy opłat stałych, nie wskazując tym samym wprost przyczyny uzasadniającej odrzucenie skargi kasacyjnej. Strona podkreśliła, że art. 221 p.p.s.a. jako przepis stanowiący wyjątek od ogólnej reguły wzywania stron do opłacania pism procesowych nie może być interpretowany rozszerzająco. Za niedopuszczalną należało zatem uznać rozszerzającą interpretację pozwalającą na odrzucenie skargi kasacyjnej z uwagi na jej nieopłacenie bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braku, ponieważ nie ma przepisu przesądzającego wprost o charakterze opłaty ułamkowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest m.in. odrzucenie skargi kasacyjnej. Rozpatrując zażalenie stosownie do art. 174 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje oceny, czy Sąd I instancji naruszył prawo przez uchybienie przepisom prawa materialnego w wyniku przeprowadzenia ich błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania; lub też przez uchybienie przepisom postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się bowiem odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzeczenie Sądu I instancji odpowiada prawu. Chybiona jest argumentacja strony odwołująca się do charakteru wpisu sądowego określonego ułamkowo w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przepis ten stanowi, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Wprawdzie słusznie strona podkreśliła, że wysokość wpisu zależy każdorazowo od rodzaju sprawy, lecz błędnie wywiodła, że wpis ułamkowy powinien być traktowany jako opłata stosunkowa. W orzecznictwie NSA przyjmuje się, że o charakterze wpisu sądowego od skargi kasacyjnej decyduje jego charakter na etapie wpisu od skargi wnoszonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego (v. postanowienie NSA z 17 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 395/05, Lex nr 196445). Wpis określany ułamkowo nie nabiera charakteru wpisu stosunkowego tylko dlatego, że jego wysokość stanowi część wartości innego wpisu. Konieczność każdorazowego obliczenia połowy kwoty uiszczonej (należnej) na wcześniejszym etapie postępowania jest jedynie czynnością techniczną, następczą względem określenia rodzaju sprawy i opłaty właściwej ze względu na jej przedmiot. (por. także postanowienie NSA z 7 października 2004 r., sygn. akt GZ 36/04) W niniejszej sprawie wpis od skargi został uiszczony w wysokości 1.000 zł, stosownie do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 11 rozporządzenia. Przepis ten wskazuje, że w sprawach skarg z zakresu własności przemysłowej, nieobjętych wpisem stosunkowym, wpis stały wynosi 1.000 zł. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej i na podstawie art. 221 p.p.s.a. odrzucił pismo. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia brak jest wprawdzie wyrażenia wprost stanowiska co do charakteru należnego w sprawie wpisu, jednak samo rozstrzygniecie odpowiada prawu. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.