III SA/Gd 338/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 11 kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta [...]z dnia 27 lutego 2007r., nr [...]. Decyzją z dnia 27 lutego 2007 r. nr [...] Burmistrz Miasta [...], na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 18 ust. 3 i ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r., nr 147, poz. 1231 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 18 października 2006 r. odmówił cofnięcia zezwolenia nr [...] z dnia 30 grudnia 2002 r. na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, wydanego dla K. J., prowadzącej Sklep Spożywczo - Przemysłowy [...] w B. przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ podał, iż z uwagi na fakt sprzedaży w w/w sklepie napojów alkoholowych w postaci piwa osobom nieletnim wszczęto stosowne postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia zezwoleń udzielonych K. J. na sprzedaż napojów alkoholowych. W następstwie przeprowadzonego postępowania administracyjnego zezwolenie nr [...] z dnia 30 grudnia 2002 r. na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % zawartości alkoholu oraz piwa zostało cofnięte. W przedmiotowej zaś sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a w/w ustawy; nie naruszono bowiem zasad sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 18 % zawartości alkoholu. W odwołaniu od w/w rozstrzygnięcia Prokurator Rejonowy w B. wniósł o jego uchylenie oraz o wydanie decyzji o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, iż w świetle przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi konsekwencje dotyczące naruszenia zakazu sprzedaży napojów alkoholowych osobom nieletnim dotyczą każdego napoju alkoholowego, bez względu na zawartość alkoholu jaką posiadał konkretny produkt. W tym stanie wydanie decyzji o ograniczonym zakresie było pozbawione podstawy prawnej, stanowiąc w istocie naruszenie jednoznacznie brzmiącego obowiązku nałożonego na organ zezwalający, tj. Burmistrza Miasta [...]. Decyzją z dnia 11 kwietnia 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...], na mocy art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 127 § 2 w zw. z art. 17 ust. 1 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji, organ odwoławczy podtrzymując argumentację organu I instancji wskazał, iż materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, iż w w/w sklepie naruszono jedynie zasady sprzedaży napojów zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa. Wobec faktu, iż nie naruszono zasad sprzedaży napojów zawierających powyżej 18 % alkoholu, twierdzenie jakoby wydana decyzja została z naruszeniem prawa jest niezasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Prokurator Rejonowy w B. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], zarzucając wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. niesłuszne niezastosowanie do ustalonego stanu faktycznego art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, pomimo zaistnienia jednoznacznych przesłanek uzasadniających obligatoryjne jego zastosowanie. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w przypadku sprzedaży alkoholu osobom nieletnim cofnięcie wydanego zezwolenia jest obligatoryjne i dotyczy każdego wydanego zezwolenia. W ocenie skarżącego ryzyko podejmowane przez przedsiębiorcę prowadzącego sprzedaż napojów alkoholowych, polegające na wątpliwości lub błędnym rozpoznaniu wieku osoby, której sprzedawany jest alkohol w praktyce możliwe jest do wyeliminowania w całości z uwagi na treść art. 15 ust. 2 w/w aktu normatywnego. Nadto Prokurator Rejonowy w B. podniósł, iż organ odwoławczy zastosował niewłaściwą podstawę prawną wydanej decyzji, która powoduje stosowną rozbieżność w stosunku do treści decyzji. Nie można bowiem racjonalnie powołać przepisu, który statuuje obowiązek cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu, a jednocześnie w tej samej decyzji podejmować rozstrzygnięcie przeciwne, utrzymujące w mocy stanowisko odmawiające cofnięcia stosownego zezwolenia. Nie bez znaczenia jest również ratio legis aktu prawnego, który prawidłowo zastosowany powinien doprowadzić do cofnięcia wszystkich wydanych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Nie sposób bowiem realizować postulatu wychowania w trzeźwości młodych ludzi przy jednoczesnym zaniechaniu wypełnienia obowiązków, nałożonych przez ustawodawcę na organy administracji. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wskazać należy, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], utrzymującego w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 18% zawartości alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Dla dokonania w/w oceny zasadniczego znaczenia nabiera treść art. 18 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. W świetle ust. 1 przedmiotowego artykułu sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej "organem zezwalającym". Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy (ust. 2). Stosownie zaś do ust. 3 powołanego przepisu zezwolenia, o których mowa w ust. 1, wydaje się oddzielnie na następujące rodzaje napojów alkoholowych: 1) do 4,5 % zawartości alkoholu oraz na piwo, 2) powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa), 3) powyżej 18 % zawartości alkoholu. Z kolei na podstawie art. 15 ust. 1 cytowanej ustawy zabrania się sprzedaży i podawania napojów alkoholowych: 1/ osobom, których zachowanie wskazuje, że znajdują się w stanie nietrzeźwości, 2/ osobom do lat 18, 3/ na kredyt lub pod zastaw. W przypadku wątpliwości co do pełnoletniości nabywcy sprzedający lub podający napoje alkoholowe uprawniony jest do żądania okazania dokumentu stwierdzającego wiek nabywcy. W myśl art. 18 ust.10 ustawy zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, organ zezwalający cofa m.in. w przypadku: nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności: sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim, nietrzeźwym, na kredyt lub pod zastaw. W stanie faktycznym sprawy nie budzi wątpliwości, że w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej przez K. J. doszło do sprzedaży nieletnim alkoholu w postaci piwa. Powyższy fakt przesądza o spełnieniu przesłanek z art. 18 ust.10 ustawy i obliguje organ do cofnięcia zezwoleń na wszystkie rodzaje napojów alkoholowych w nich wymienionych. Nakaz ten wynika wprost z powołanego przepisu, który w ust.10 odwołuje się do zezwolenia o którym mowa w ust.1 ustawy, a które wydaje się oddzielnie na poszczególne rodzaje napojów alkoholowych objętych ust. 3 omawianego przepisu. Stanowisko takie potwierdza uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2007 r., sygn. II GPS 2/07, w której to stwierdzono, iż w razie nieprzestrzegania określonych w ustawie z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi warunków sprzedaży napojów alkoholowych (art. 18 ust. 10 pkt 2) objętych zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwo (art. 18 ust. 3 pkt 1) organ zezwalający cofa wszystkie zezwolenia udzielone temu samemu podmiotowi na sprzedaż napojów alkoholowych w tym samym miejscu. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.