I OSK 391/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 listopada 2008 r. sygn. akt III SAB/Kr 33/08 o odrzuceniu skargi M. W. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie ponownego zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 17.11.2008 r., syn. akt III SA/Kr 33/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. W. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie ponownego zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż przedmiotowa sprawa nie mieści się we właściwości sądów administracyjnych, bowiem na Prezydencie Miasta Krakowa nie ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, a nawet organ ten nie był uprawniony do władczego działania w rozumieniu przepisów postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu kwestia zawarcia umowy najmu lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy podlega w całości uregulowaniom mającym charakter cywilnoprawny. Sąd I instancji powołał się przy tym na art. 20 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 31, poz. 266 ze zm.), zgodnie z którym regulacja, dotycząca przekazywania mieszkańcom lokali znajdujących się w zasobie gminy, odpowiada regulacji umowy najmu z Kodeksu cywilnego. W ocenie Sądu cywilnoprawnego charakteru tych spraw nie zmienia fakt, że szczegółowe kwestie dotyczące przesłanek i kryteriów zawierania tych umów, zawarte są w uchwale Rady Miasta. Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, iż wbrew twierdzeniom skarżącej Prezydent Miasta Krakowa nie był więc zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia, a tym samym nie można mówić o jego bezczynności jako bezczynności organu administracji publicznej. Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniosła M. W., reprezentowana przez adwokata, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano naruszenie art. 3 § 1 i § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż obowiązek ponownego zawarcia umowy najmu, wynikający z § 7 ust. 2 uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 22.10.2003 r. nr XXVIII/239/03 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków, nie jest inną czynnością z zakresu administracji publicznej, na którą to czynność przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a zakres spraw w jakich kontrola ta się odbywa wskazany został w art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, iż przedmiot niniejszego postępowania – czyli działania Prezydenta Miasta Krakowa w zakresie ponownego podpisania umowy najmu lokalu mieszkalnego znajdującego się w zasobie gminy – nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, a zatem skarga na bezczynność w tym przedmiocie nie znajduje się we właściwości sądów administracyjnych. Ze stanowiskiem tym należy się zgodzić. Trzeba bowiem zauważyć, co podkreślił również Sąd I instancji, iż wynajem lokali będących w zasobie lokalowym gminy, jest czynnością o charakterze cywilnoprawnym i zastosowanie do kwestii związanych z tym zagadnieniem zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego, co wynika wprost z art. 20 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Nie można więc zgodzić się z zawartym w skardze kasacyjnej stwierdzeniem, że powyższe czynności są czynnościami z zakresu administracji publicznej z uwagi na zawartą w § 7 ust. 2 uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 22.10.2003 r. nr XXVIII/239/03 dyspozycję co do obligatoryjności ponownego zawarcia umowy najmu lokalu z osobami, wobec których została wypowiedziana umowa najmu lub orzeczono eksmisję z lokalu, w przypadku uregulowania zadłużenia czynszowego i kosztów sądowych. Dyspozycja ta daje bowiem jedynie podstawę dla działania organów administracji, które następnie zawierają ponowioną umowę najmu lokalu, według zasad zawartych w Kodeksie cywilnym. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, iż przedmiotowa sprawa nie leży w kompetencji sądów administracyjnych, a postanowienie o odrzuceniu skargi wydane zostało zgodnie z prawem. Mając na uwadze powyższe i uznając zarzuty skargi kasacyjnej za nieusprawiedliwione, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.