I SA/Wa 688/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Maria Tarnowska Asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2008 r. sprawy ze skargi E. G. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1547/07 oddala skargę. Skargą z dnia 7 maja 2008 r. (data prezentaty) E. G. wniosła - na podstawie art. 272 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt I SA/WA 1547/07. Skarżąca wskazała, że wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] lutego 2006 r. orzekającą o zwrocie na rzecz E. G. i J. S. nieruchomości położonej w W. przy ul [...], stanowiącej działkę nr [...] - za zwrotem zwaloryzowanego odszkodowania. Podniosła, że Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygnaturze akt K 6/05 wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2008 r. (Dz. U. Nr 59, poz. 369) uznał, że art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami "w zakresie, w jakim uzależnia zwrot części wywłaszczonej nieruchomości niezagospodarowanej na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu od istnienia możliwości zagospodarowania jej zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dniu złożenia wniosku o zwrot części nieruchomości, a w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo jeżeli przylega do nieruchomości stanowiącej własność osoby wnioskującej o zwrot", jest niezgodny z art. 2 oraz art. 21 ust. 2, art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisami właściwymi do rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku są przepisy działu VII (art. 270 - 285) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Skarżąca E. G. oparła swoje żądanie na podstawie wznowieniowej określonej w art. 272 ustawy. Stosownie do treści tej normy można żądać wznowienia postępowania, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/WA 1547/07 została oparta na wskazanej powyżej przesłance, z tego względu, że Trybunału Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie wskazanym w wyroku z dnia 3 kwietnia 2008 r. Wskazać należy, że oparcie skargi o wznowienie postępowania na podstawie określonej w przepisie art. 272 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest możliwe, jeżeli przedmiotem wyroku Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności są przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy procesowe tej ustawy, które określają sposób rozstrzygnięcia sprawy w zależności od wyników postępowania sądowego (art. 145-151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), stanowią podstawę orzeczeń sądu administracyjnego. Przepisy prawa materialnego, które stosował organ administracji publicznej rozstrzygający sprawę, nie stanowią podstawy orzeczenia sądu administracyjnego. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności przepisów prawa materialnego nie może być uznane za przyczynę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego przewidzianego w art. 272 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast stosownie do art. 145 a § 1 kpa, wspomniane orzeczenie może stanowić podstawę wznowienia postępowania administracyjnego (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz II, s. 599; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt I FZ 99/06). A zatem stwierdzenie niekonstytucyjności przepisu art. 137 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w zakresie określonym w wyroku z dnia 3 kwietnia 2008 r., stanowi podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 145a § 1 kpa, a nie postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec tego zgłoszona podstawa wznowienia postępowania jest bezzasadna. Poza tym Sąd zwraca uwagę na fakt, że w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone decyzje z tego powodu, że organy orzekające w sprawie nie ustaliły wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie wyjaśniły bezspornie, jakie było przeznaczenie działki nr [...] w planach realizacyjnych osiedla [...]. Kwestia ta ma podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż pozwoli ustalić, czy w ramach celu, jakim była budowa osiedla [...] zrealizowano cel, dla którego wywłaszczona została sporna działka. Ponadto nie zostało ustalone, czy na tej działce jest zieleń miejska, czy "górka rekreacyjna", czy też teren jest niezagospodarowany. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 281 w związku z art. 282 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.