III SA/Lu 328/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Starszy inspektor Maria Filipek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 listopada 2008r. sprawy ze skargi P.S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...]Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...], zwalniającą P. Ś. ze służby w Policji z dniem [...] maja 2008 r. W uzasadnieniu Komendant Wojewódzki Policji podał, że prawomocnym wyrokiem z dnia [...] marca 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 8/08 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylony został jego wcześniejszy rozkaz personalny z dnia [...] listopada 2007 r. oraz poprzedzający go rozkaz Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] października 2007 r. w sprawie zwolnienia P. Ś. ze służby w Policji z dniem [...] listopada 2007 r., zaznaczając , iż zgodnie z treścią tego wyroku, wymienione rozkazy nie podlegały wykonaniu w całości. Okoliczności te prowadziły do wniosku, że P. Ś. został przywrócony do służby w Policji z dniem [...] marca 2008 r. ( z dniem ogłoszenia wyroku) i z tym też dniem rozpoczął się przewidziany w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, bieg siedmio – dniowego terminu do skutecznego zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby. Strona brała udział w rozprawie przed Sądem i znała treść tego wyroku. Mimo przywrócenia do służby strona nie zgłosiła jednak gotowości podjęcia służby we wskazanym terminie Komendant Wojewódzki Policji wyjaśnił, że przepis art. 42 ust. 2 ustawy o Policji przewiduje, że w sytuacji kiedy zwolniony policjant w ciągi siedmiu dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3 tejże ustawy oraz stwierdził, że skarżoną decyzję Komendanta Miejskiego Policji o zwolnieniu strony ze służby w Policji wydano zgodnie z prawem. Bez znaczenia był fakt, że w dniu [...]lutego 2008 r. Wojewódzka Komisja Lekarska uznała P. Ś. za całkowicie niezdolnego do służby w Policji i orzeczenie tej Komisji zyskało w dniu [...] marca 2008 r. akceptację Okręgowej Komisji Lekarskiej. Fakt ten miałby znaczenie tylko wtedy gdyby strona zgłosiła gotowość podjęcia służby w terminie 7 dni. Wówczas Komendant Miejski Policji miałby obowiązek zwolnić skarżącego w trybie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji. W skardze sądowej P. Ś. zarzucił, że wyrok WSA w L. uprawomocnił się w czerwcu 2008 r., a to oznacza, że w dacie podjęcia rozkazu personalnego przez Komendanta Miejskiego Policji, to jest w dniu [...] maja 2008 r. obowiązywał wcześniejszy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2007 r. Skarżący podniósł przy tym, że ustawodawca nie wskazał w jaki sposób należy liczyć siedmiodniowy termin do zgłoszenia gotowości do podjęcia służby, podkreślając iż organ selektywnie i wybiórczo wykorzystał poszczególne przepisy prawa, naruszając przez to reguły postępowania wynikające z treści art. 7, art. 9, art. 15 kpa, art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, art. 152, art. 154 § 1, art. 168 § 1 i art. 170 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący stwierdził, iż całkowicie pominięto orzeczenie komisji lekarskiej bowiem całkowita niezdolność do służby stanowi podstawę do rozwiązania z policjantem stosunku służbowego na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Tytułem wstępu należy przypomnieć, że podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 41 ust. 3 w związku z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). Ostatnio wymieniony przepis przewiduje, że w sytuacji kiedy zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3. Ten zaś określa, iż policjanta zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Z akt sprawy wynika, że skarżący został przywrócony do służby. I tak wyrokiem z dnia [...] marca 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 8/08 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. uchylono wcześniej wydany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. rozkaz personalny z dnia [...] listopada 2007 r. oraz poprzedzający go rozkaz Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia [...] października 2007 r. w sprawie zwolnienia P. Ś. ze służby w Policji (pkt 1 wyroku). W wymienionym wyroku Sąd określił, że obie decyzje nie podlegają wykonaniu w całości (pkt 2 wyroku). Skarżący znał od dnia [...] marca 2008 r. treść powyższego wyroku. W tej sytuacji skarżący miał prawo zgłosić w terminie 7 dni gotowość niezwłocznego podjęcia służby. W przeciwnym razie powinien był liczyć się z tym, że stosunek służbowy ulegnie rozwiązaniu na mocy art. 41 ust. 3 oraz art. 42 ust. 2 ustawy Policji. W tych okolicznościach Komendant Wojewódzki Policji zasadnie argumentuje, że wystąpiły określone w obu tych przepisach warunki do zwolnienia skarżącego ze służby, bez potrzeby oczekiwania na uprawomocnienie się wyroku Sądu. Bezspornym jest w sprawie, że skarżący został uznany za osobę całkowicie niezdolną do służby w Policji (ostateczne orzeczenie komisji lekarskiej w tym zakresie wydano w dniu [...] marca 2008 r.). Okoliczność ta w żaden sposób nie uniemożliwiała skarżącemu zgłoszenia gotowości podjęcia służby. Zresztą skarżący zgłosił w późniejszym terminie gotowość podjęcia służby, po uprawomocnieniu się wyroku Sądu, w sytuacji gdy orzeczenie o niezdolności do służby pozostawało w dalszym ciągu w obrocie prawnym. Skarżący nie racji twierdząc, że nieprawomocny wyrok nie wywołuje skutków prawnych. Przeczy temu treść art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa. Przepis ten wprowadza zasadę, że w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane (zdanie pierwsze). Ustawodawca celowo zastrzegł w tym przepisie, iż rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (zdanie drugie). Chodzi o to, aby skontrolowane i wadliwe rozstrzygnięcie organu administracyjnego nie było wykonywane do czasu uprawomocnienia się wyroku. Nie oznacza to jednak, że Komendant Wojewódzki Policji przystąpił do wykonywania wyroku z naruszeniem prawa i bezpodstawnie, bo za wcześnie podjął decyzję o zwolnieniu skarżącego ze służby, nie czekając aż wyrok stanie się prawomocny i nie będzie przysługiwać od niego środek odwoławczy (art. 168 § 1 ppsa). Skarżący ma rację, że prawomocne orzeczenie sądu wiąże organ - w myśl art. 170 ppsa. Zasada ta powinna być rozumiana w powiązaniu z dyspozycją, wynikającą z mocy powołanego wyżej art. 152 ppsa, pozwalającą sądowi na wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia, a organowi na podejmowanie dalszych czynności przewidzianych prawem – w tym przypadku - związanych ze zwolnieniem skarżącego ze służby w Policji. Oczywistym jest, że gdyby nie było przepisu określonego w art. 152 ppsa, organ musiałby oczekiwać na podejmowanie decyzji personalnych przewidzianych w ustawie o Policji – stosownie do art. 168 § 1 i art. 170 ppsa – do czasu uprawomocnienia się wyroku. Ubocznie należy wyjaśnić, że to organ dokonuje wyboru trybu zwolnienia policjanta ze służby, jeśli ten nie korzysta w tym zakresie z przysługujących mu uprawnień przewidzianych w ustawie o Policji W świetle powyższych rozważań zarzuty i wnioski skargi nie podważały argumentacji leżącej u podstaw zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji. W tych warunkach skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.