II SA/Bd 762/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 listopada 2008r. sprawy ze skargi B. i M. W. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. decyzją z dnia [...] [...] na podstawie art. 104 i 103 Kpa oraz art. 83 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 51 ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) odmówił uwzględnienia wniosku B. i M. W. o nakazie rozbiórki komina stalowego odprowadzającego spaliny z termy gazowej zamontowanej w mieszkaniu nr [...] w budynku przy ul. [...] w T. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że w dniu [...] wydana została ostateczna decyzja znak: [...], w której to nakazano na podstawie art. 66 Prawa budowlanego współwłaścicielom budynku przy ul. [...] wyeliminowanie szeregu nieprawidłowości zawartych w protokole z dnia [...] nr [...] z okresowej kontroli przewodów i urządzeń kominowych, przeprowadzonej przez mistrza A. K., w tym także nieprawidłowego odprowadzania spalin z termy gazowej zamontowanej w lokalu mieszkalnym nr [...] państwa R. Nakazane ww. decyzją roboty budowlane nie mogły być wykonane poprzez uszczelnienie komina trójprzewodowego, do którego pierwotnie podłączono przedmiotową termę, ponieważ roboty te wymagały zgody współwłaścicieli mieszkań w budynku przy ul. [...] w T., przez które przebiega trzon kominowy, na wejście do ich mieszkań, celem usunięcia nieprawidłowości. W związku z tym, że zgody na takie prace nie wyrazili Państwo W., zamieszkali przy ul. [...] w T., inwestor zamontował zastępczo komin zewnętrzny, który odprowadza spaliny z termy gazowej w mieszkaniu nr [...], co organ nadzoru budowlanego uznał jako wykonanie decyzji znak [...] z dnia [...] do czasu uszczelnienia niesprawnego komina trójprzewodowego. W toku postępowania ustalono, że wspomniana terma gazowa służy inwestorowi do podgrzewania wody, spaliny wydobywające się z komina nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi, a sam komin wykonany jest zgodnie ze sztuką budowlaną, warunkami technicznymi i normami. Fakty te potwierdza m.in. biegły sądowy inż. E. N., który w opinii technicznej z dnia [...] wyraźnie stwierdza, że w skład spalin emitowanych przez gazowy podgrzewacz wody wychodzi w dużej części para wodna, a inne zanieczyszczenia mogą pojawiać się jedynie śladowo i "nie stanowią zagrożenia zdrowia, a tym bardziej życia" ludzi i że przy bardzo niekorzystnych warunkach atmosferycznych w powietrzu "mogą pojawić się cząstkowe ilości spalin ze wszystkich kominów budynku". Prawidłowość wykonywania komina stalowego potwierdził m.in. mistrz kominiarski P. W. w opinii, z dnia [...], oraz kontrola przeprowadzona przez mistrza kominiarskiego Z. P. w dniu [...], J. M. oraz oświadczenia wykonawcy komina z dnia [...], Z. S. Odwołanie od tej decyzji złożyli B. i M. W. wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez nakazanie rozbiórki spornego komina, ewentualnie uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Odwołujący zarzucali naruszenie art. 107 § 1 Kpa polegające na pominięciu uzasadnienia prawnego i faktycznego decyzji, naruszenie art. 75 § 1, 77 § 1, 78 § 1 Kpa poprzez pominięcie w postępowaniu wyjaśniającym dowodu pochodzącego od strony, w postaci "Opinii w sprawie wyprowadzenia kominy na budynku przy ul [...] w T." sporządzonej przez dr inż. K. D. , oraz naruszenie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, polegające na niezastosowaniu tego przepisu w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy decyzją z [...] [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.: Dz. U. z 2004 r., Nr 6, poz. 41, Nr 92, poz. 881, Nr 93, poz. 888), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dot. odmowy wydania nakazu rozbiórki i uchylił zaskarżoną decyzję w części dot. powołania w podstawie prawnej art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) jednocześnie - powołując jako właściwą podstawę prawną w tym zakresie przepis – art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.: Dz. U. z 2004 r., Nr 6 poz. 41, Nr 92, poz. 881, Nr 93, poz. 888.). Podzielając w uzasadnieniu swej decyzji ustalenia i oceny organu pierwszej instancji organ odwoławczy stwierdził, że w opinii K. D. powołano się na niewłaściwe normy techniczne. Organ odwoławczy wskazał również, że sprostował błąd w podstawie prawnej decyzji, tj. zamiast art. 51 ust. 1 pkt 3 aktualnie obwiązującej ustawy Prawo budowlane, ustalił art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. : Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.: Dz. U. z 2004r., Nr 6 , poz. 41, Nr 92, poz. 881, Nr 93 , poz. 888). Na powyższą decyzję B. i M. W. złożyli skargę zarzucając, iż zaskarżona decyzja narusza interes prawny strony w ten sposób, że zamyka jej drogę do ubiegania się o usunięcie spornego komina na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, pomimo iż urządzenie to stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia ze względu na konstrukcję nie odpowiadającą wymaganiom warunków technicznych i narusza prawo - art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ww. ustawy z dnia lipca 1994 r. , w wyniku pominięcia przy jej wydawaniu art. 51 ust. 7, który obligował organ do wydania decyzji o rozbiórce oraz art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w wyniku wadliwego określenia przepisów koniecznych dla ustalenia warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać sporny komin. Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, oraz zasądzenia od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie należało więc zbadać czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika zaś, że w dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego wydał decyzję, w której w oparciu o art. 66 ustawy Prawo budowlane nakazał współwłaścicielom budynku znajdującego się w T. przy ul. [...] usunąć w terminie do dnia [...] liczne nieprawidłowości dotyczące urządzeń grzewczych oraz przewodów wentylacyjno-kominowych w tym budynku. Nieprawidłowości te zostały stwierdzone podczas okresowej kontroli dokonanej przez A. K. – mistrza kominiarskiego i ujęte w protokole z [...]. Stwierdzono wówczas m.in., iż terma gazowa w mieszkaniu [...] zajmowanym przez J. i J. R. jest podłączona do nieszczelnego przewodu i należy zapewnić odpływ spalin z tej termy "na zewnątrz za ścianą". W tym miejscu należy wskazać, że przepis art. 66 ww. ustawy Prawo budowlane stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, albo jest użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Art. 66 stanowi konkretyzację unormowanego w art. 61 tej ustawy nakazu przestrzegania obowiązku utrzymywania i użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z zasadami sformułowanymi w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego. Obliguje on właściwy organ nadzoru budowlanego, tj. powiatowego inspektora nadzoru budowlanego działającego jako organ pierwszej instancji na mocy art. 83 ust. 1 (Prawo budowlane) do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w przypadku zaistnienia jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Art. 66 wymaga uprzedniego stwierdzenia określonych nieprawidłowości. Godzi się podkreślić, że w orzecznictwie zwrócono już uwagę, że wykonanie nałożonego w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego obowiązku nie wymaga wskazania decyzji – pozwolenia na budowę (m.in. vide wyrok WSA w Warszawie z 26 października 2004 r.- IV SA 1833/03 Lex 164462, wyrok NSA z 17 października 2003 r. – IV SA 610/02 Lex nr 290081, wyrok NSA z 24 stycznia 2003 r. – II SA/Ka 1147/01 Lex nr 290073). Z akt sprawy wynika natomiast, że jedyną możliwością usunięcia nieprawidłowości w mieszkaniu nr [...] polegającej na podłączeniu termy gazowej do nieszczelnego przewodu kominowego było zapewnienie odpływu spalin z tej termy na zewnątrz w sposób w jaki to zostało zrealizowane. Realizacja ta jest zgodna z zasadami techniki, co wynika ze znajdujących się w aktach opinii biegłego sądowego z dziedziny instalacji i urządzeń cieplnych inż. E. N. : z dnia [...] oraz z dnia [...] Biegły dokonał analizy wykonania spornego przewodu spalinowego pod kątem technicznym, jego wysokości oraz składu zanieczyszczeń zawartych w spalinach emitowanych do powietrza. Z opinii tej wynika, że ów przewód jest wykonany z właściwego materiału posiada właściwe przekroje i wysokości i odpowiada treści przepisu § 142 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Nadto opinie te odnoszą się też do kwestii zanieczyszczeń zawartych w spalinach emitowanych do powietrza. Przeprowadzona analiza wykazała, iż w trakcie procesu spalania gazu wydzielają się śladowe ilość zanieczyszczeń (w tym tlenek węgla CO), które nie przekraczają dopuszczalnych ilości. W aktach sprawy znajduje się również protokół [...] z dnia [....] z okresowej kontroli stanu technicznego i szczelności instalacji gazowej przedmiotowego budynku, wykonany przez Zakład Usług Gazowych – J. M. Wynika z niego, że instalacja gazowa w budynku dopuszczona jest do dalszej eksploatacji. Potwierdzeniem tego są również pozostałe opinie wskazane w decyzji organu pierwszej instancji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją (opinie P. W., Z. P. oraz Z. S. wydane po dokonaniu kontroli i oględzin). Należy także zauważyć, iż z akt sprawy wynika, że przedmiotowy komin, którego rozbiórki domaga się skarżąca był też przedmiotem sprawy rozpatrywanej w sądach powszechnych, z powództwa skarżących przeciwko J. i J. R. . Sąd Rejonowy w Toruniu Wydział I Cywilny wyrokiem z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt IC 257/05 oddalił powództwo B. M. W. w sprawie zaniechania korzystania przez J.J. R. ze stalowego komina służącego do odprowadzania spalin od ich termy gazowej. W uzasadnieniu wyroku Sąd uznał za wiarygodną opinię wykonaną przez biegłego E. N., z której wynika, że użytkowanie ww. przewodu nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym także i skarżących. Sąd Rejonowy uznał, iż J.J. R. korzystają ze swej nieruchomości w sposób prawidłowy. Sąd Okręgowy w Toruniu podzielił argumentację Sądu Rejonowego i oddalił apelację B. i M. W. - utrzymując w mocy wyrok Sądu Rejonowego. W zaskarżonej decyzji organ odniósł się w sposób prawidłowy do przedłożonej opinii K. D. Stosownie do treści art. 107 § 3 Kpa organ wskazał bowiem fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera także odpowiednie uzasadnienie prawne poprzez wyjaśnienie i wskazanie podstawy prawnej decyzji. Prawidłowo także przywołał organ i zinterpretował (z uwagi na rodzaj i moc zainstalowanego urządzenia) przepisy powyższego rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Nie dopatrując się więc naruszenia przez organ obowiązującego prawa a tym samym przesłanek do uwzględnienia skargi wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1-3 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Sąd na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalił.