II GSK 136/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 28 listopada 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 650/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. G. na uchwałę Rady Powiatu N. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji postanawia: oddalić skargę kasacyjną Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 650/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił skargę J. G. na uchwałę Rady Powiatu N. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczenia dotacji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji podał, że w dniu 9 kwietnia 2008 r. J. G., dalej: "skarżący", reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, wniósł skargę na uchwałę Rady Powiatu N. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczenia dotacji, w oparciu o art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.), dalej: "ustawa o samorządzie powiatowym". Stosownie do powołanego przepisu każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Pismem z dnia 18 stycznia 2008 r. (L.dz. 01/S-J, Sz/2008), skarżący wezwał Radę Powiatu w N. T. do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. W ocenie Sądu I instancji Rada Powiatu N. nie udzieliła odpowiedzi skarżącemu na jego wezwanie, a znajdująca się w aktach odpowiedź udzielona przez Przewodniczącego Rady Powiatu z dnia 11 marca 2008 r. nie może zostać potraktowana jako odpowiedź na wezwanie skarżącego, bowiem Przewodniczący Rady Powiatu nie został, w drodze uchwały, upoważniony przez Radę Powiatu do udzielenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Z uwagi na to, że Rada Powiatu nie udzieliła odpowiedzi, to skarga do sądu administracyjnego winna, stosownie do art. 53 § 2 ustawy do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", być wniesiona w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do organu. W ocenie Sądu I instancji do takiego obliczania terminu do wniesienia skargi uprawnia uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07) mająca zastosowanie także na gruncie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Stosownie do tej uchwały do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (analogicznie na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd I instancji podniósł, że wezwanie datowane na dzień 18 stycznia 2008 r., wpłynęło do Starostwa Powiatowego w N. T. w dniu 29 stycznia 2008 r., która to okoliczność między stronami jest bezsporna. Oznacza to, że skarga powinna być złożona najpóźniej w poniedziałek 31 marca 2007 r. Tym czasem skarga datowana na dzień 8 kwietnia 2008 r. została nadana w Urzędzie Pocztowym w K. w dniu 9 kwietnia 2008 r., a więc po upływnie sześćdziesięciodniowego terminu do jej wniesienia. Z uwagi na powyższe, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaistniały podstawy do odrzucenia skargi jako spóźnionej, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł skarżący domagając się jego uchylenia, przekazania sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenia kosztów postępowania w I i II instancji, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 53 § 2 p.p.s.a. oraz art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. i art. 128 k.p.a. W uzasadnieniu podniósł, że skarga została wniesiona w terminie, a prezentowany przez Sąd I instancji pogląd, co do obliczania terminu do wniesienia skargi należy do niesłusznych. Skarżący powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 maja 1998 r., sygn. akt FPS 1/98, w myśl której w sprawie zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 § 1 ustawy o NSA z 1995 r. (obecnie przepisowi temu odpowiada art. 53 § 1 p.p.s.a.), którego bieg rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w sytuacji, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego do rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu. Oznacza to, w ocenie skarżącego, że sześćdziesięciodniowy termin do udzielenia odpowiedzi minął w dniu 31 marca 2007 r., a trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi rozpoczął swój bieg w dniu 1 kwietnia 2008 r. Tym samym ostatnim dniem na wniesienie skargi był 30 kwietnia 2008 r. Natomiast skarżący nadał w urzędzie pocztowym skargę w dniu 9 kwietnia 2008 r., wobec czego wymagany przepisami prawa termin został zachowany, a skarga, wbrew twierdzeniom Sądu I instancji, nie podlegała odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, zatem ocena zasadności skargi kasacyjnej zostanie dokonana w nawiązaniu do sformułowanych w niej zarzutów. Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Co do terminu w jakim należy wystąpić ze stosowną skargą powstały rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, a w szczególności czy w tej materii ma zastosowanie art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 (tj. w sytuacji wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W celu usunięcia rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów na wniosek Prezesa NSA złożony w trybie art. 36 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), w dniu 2 kwietnia 2007 r. podjął uchwałę o sygn. akt II OPS 2/07. Stosownie do brzmienia tej uchwały do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 Nr 142., poz. 1591) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, iż przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w podjętej uchwale było uregulowanie tożsame w swej treści z zawartym w art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, to uznać należy, iż uchwała ta znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że z analizy art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, to podnieść należy, iż skoro Sąd I instancji, co nie zostało skutecznie podważone w skardze kasacyjnej, ustalił, że Rada Powiatu nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie skarżącego z dnia 18 stycznia 2008 r., doręczone w dniu 29 stycznia 2008 r., to sześćdziesięciodniowy termin na wniesienie skargi upływał w poniedziałek 31 marca 2008 r. Tymczasem skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 9 kwietnia 2008 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie naruszył zarzuconych przepisów i zasadnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę, jako złożoną po terminie, bowiem w myśl powołanego przepisu sąd obligatoryjnie odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Na marginesie zauważyć należy, iż orzecznictwo przytoczone przez skarżącego w skardze kasacyjnej na poparcie twierdzenia, iż jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, strona może w terminie trzydziestu dni od upływu tego terminu wnieść skargę do sądu administracyjnego, zostało przełamane powoływaną uchwałą z dnia 2 kwietnia 2007 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.