I SA/Ol 483/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.) Sędzia WSA Renata Kantecka Protokolant Marika Brzozowiec po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 11 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi W. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia "[...]" nr "[...]" w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. We wniosku z dnia "[...]" W.S. złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym. W przedmiotowym piśmie przedstawił następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca prowadzi od dnia "[...]" pozarolniczą działalność gospodarczą Spółkę A w formie spółki jawnej. Placówkę Partnerską prowadzi na podstawie umowy o współpracę z Spółką B Spółka Akcyjna. Z umowy zawartej z Spółką B wynika m.in., iż Partner zobowiązuje się do stałego pośredniczenia przy pozyskiwaniu przez Bank Klientów w zakresie oferowanych przez Spółką A produktów oraz obsłudze tych klientów w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę Placówki Partnerskiej na zasadach określonych w umowie. W zamian Bank zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia, zgodnie z zasadami określonym w załączniku do umowy. Ponadto Wnioskodawca zobowiązany jest przy wykonywaniu umowy do działania wyłącznie w ramach uprawnień udzielonych w zawartej umowie oraz do składanie oświadczeń woli w imieniu Banku, w ramach odrębnego pełnomocnictwa. Partner nie jest upoważniony do zawierania w imieniu Banku umów i aneksów do nich w zakresie produktów skierowanych do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą lub wykonujących wolny zawód. Partner nie ma prawa do udzielania jakichkolwiek pełnomocnictw do działania w imieniu Banku. Jednocześnie Wnioskodawca jest zatrudniony przez Spółkę B na podstawie umowy o pracę. Jako pracownik Banku wykonuje następujące czynności wymienione w zakresie czynności: koordynowanie funkcjonowania placówki, w tym kierowanie pracownikami zatrudnionymi na stanowisku ds. sprzedaży usług bankowych, rozliczanie gotówki w skarbcu, analizę bieżącego zapotrzebowania placówki na gotówkę, na podstawie doświadczenia i przewidywanych terminarzami zapadalności kredytów i wymagalności depozytów operacji gotówkowych klientów placówki, nadzorowanie obliczania stanu gotówki na koniec każdego dnia i przekazywanie informacji o stanie gotówki do Departamentu Rachunkowości, zgłaszanie zasiłku lub odprowadzanie z (do) oddziału zasilającego, przygotowanie odprowadzania lub przyjęcia zasiłku z (do) oddziału zasilającego, rejestrowanie w systemie bankowym operacji wykonywanych w związku z obsługą klientów Spółki B obsługiwanie klientów w zakresie otwierania, zmiany lub wypowiadania umów rachunków bankowych i kredytowych dla firm oraz wykonywanie operacji na tych rachunkach, reprezentowanie Banku w ramach działalności operacyjnej - zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem, pełnienie funkcji koordynatora w związku z realizowanym w Banku programem przeciwdziałania procederowi prania pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (program PPP) poprzez udzielanie wymaganych informacji Koordynatorowi Obszaru BO lub Analitykowi Obszaru BO oraz odpowiedzi na pytania w przypadku zewnętrznych kontroli w PP w zakresie realizacji Programu PPP. W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie. Czy może korzystać z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 9a ust. 3 ww. ustawy? Wnioskodawca uważa, że może korzystać z opodatkowania dochodów na podstaw art. 30c pkt 1 - winno być art. 30c ust. 1 - ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Zdaniem Podatnika w wyżej opisanej sytuacji nie występują zastrzeżenia z art. 9a ust. ww. ustawy. Czynności wykonywane z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego pracodawcy są inne niż czynności wykonywane przez niego w ramach stosunku pracy. W interpretacji indywidualnej z dnia "[...]" , znak "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, nie podzielił stanowiska Wnioskodawcy. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził bowiem, iż Wnioskodawca zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Spółce B S.A., gdzie do jego obowiązków należy m. in. obsługa klientów w zakresie otwierania, zmiany lub wypowiadania umów rachunków bankowych i kredytowych dla firm oraz wykonywanie operacji na tych rachunkach, prowadząc działalność gospodarczą wykonuje czynności odpowiadające czynnościom wykonywany w ramach stosunku pracy. Umowa o współpracę z Spółką B S.A. dotyczy prowadzenia działalności w zakres pośrednictwa w pozyskiwaniu oraz obsłudze klientów Spółki B w Spółce A udostępnionym Wnioskodawcy w tym celu przez Bank. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje czynności polegające głównie na pośredniczeniu przy pozyskiwaniu przez Bank klientów w zakresie oferowanych produktów oraz obsłudze tych klientów, ponadto jest uprawniony do składania oświadczeń woli w imieniu Banku w ramach udzielonego odrębnego pełnomocnictwa. Zatem, niektóre czynności (zwłaszcza polegające na obsłudze klientów) wykonywane przez W. S. przy prowadzeniu działalności gospodarczej, są tożsame z czynnościami wykonywanymi przez niego w ramach stosunku pracy. Powyższe, w świetle art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyklucza możliwość opodatkowania dochodów Wnioskodawcy z działalności gospodarczej 19% podatkiem dochodowym, a to oznacza konieczność opodatkowania przedmiotowych dochodów na zasadach określonych wart. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, na rok 2008 Wnioskodawca nie może wybrać opodatkowania w sposób określony wart. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, W.S., wniósł pismem z dnia "[...]" wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym stwierdził, że organ wydając interpretację indywidualną dokonał błędnej oceny stanowiska zawartego we wniosku z dnia "[...]" na tle przepisów obowiązującego prawa. Według Wnioskodawcy żadna z czynności wykonywanych przy prowadzeniu działalności gospodarczej nie jest tożsama z czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy. Wnioskodawca wskazał, iż wykonywanie czynności bankowych wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.), które w skrócie można nazwać działalnością depozytowo - kredytową, zastrzeżone zastały wyłącznie dla banków (art. 5 ust. 4). Dlatego też inny przedsiębiorca, nie będąc bankiem w rozumieniu prawa bankowego, nie może obsługiwać klientów w tym zakresie, zatem czyni to w imieniu banku w ramach umowy o pracę. Natomiast w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wskazuje, iż pośredniczy przy pozyskiwaniu klientów dla banku, a zatem już nie działa w obrębie czynności bankowych. Wnioskodawca uważa, iż gdyby umowa o współpracę zawierała postanowienia dotyczące czynności bankowych w tym zakresie byłaby nieważna, albowiem działalność ta jest wyraźnie zastrzeżona dla banków. Wnioskodawca podniósł także, że skoro w ramach działalności gospodarczej osiąga przychód ze świadczenia usług na rzecz obecnego pracodawcy, ale nie wykonuje czynności odpowiadających czynnościom, które wykonuje w roku podatkowym - w ramach stosunku pracy, to nie traci w roku podatkowym prawa do opodatkowania podatkiem liniowym - 19%. Po dokonaniu analizy zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany w/w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co przedstawiono w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w piśmie z dnia "[...]"znak "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej wskazał m.in., iż w myśl art. 9a ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników: 1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy, lub 2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym - w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony wart. 30c i jest obowiązany do wpłacania zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa wart. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek. Zgodnie z powyższym przepisem możliwości wyboru sposobu opodatkowania według stawki 19% zostali pozbawieni ci podatnicy, którzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej uzyskują przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, a usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik wykonywał bądź wykonuje na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy w roku podatkowym lub roku poprzedzającym rok podatkowy w ramach stosunku pracy. Biorąc pod uwagę fakt, iż W.S jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Spółce B S.A., gdzie do jego obowiązków należy m.in. obsługa klientów w zakresie otwierania, zmiany lub wypowiadania umów rachunków bankowych i kredytowych dla firm oraz wykonywanie operacji na tych rachunkach, stwierdzić należy, że czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej w znacznej mierze pokrywają się z zadaniami, za które jest on odpowiedzialny jako pracownik banku - głównie z dążeniem do zdobywania nowych klientów. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej bezzasadny jest zarzut W. S., iż czynności wykonywane przez niego prowadzeniu działalności gospodarczej nie są tożsame z czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy. Nieuzasadniony jest także zarzut, iż organ stoi na stanowisku, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Wnioskodawca czynności bankowe wymienione wart. 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665), które w skrócie można nazwać działalnością depozytowo-kredytową. Czynności wymienione wart. 5 ust. 1 ww. ustawy mogą być wykonywane wyłącznie przez banki, z zastrzeżeniem ust. 5, dlatego też, organ w wydanej interpretacji podkreślił, iż niektóre czynności, zwłaszcza polegające na obsłudze klientów, wykonywane przez Wnioskodawcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej, są tożsame z czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy. Za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej W.S. wniósł na powyższą interpretację skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który następnie postanowieniem z dnia "[...]" przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. W skardze wskazano, iż zaskarżona interpretacja narusza art. 14b i art. 14c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm) poprzez nienależyte rozpoznanie i ustalenie stanu faktycznego - winno dotyczyć zdarzenie przyszłego, jako że w złożonym wniosku wskazano, że interpretacja dotyczyć ma zdarzenia przyszłego podlegającego ocenie w świetle przepisów prawa i wynikających z jego treści skutków wyrażonych w ocenie prawnej zawartej w wydanej indywidualnej interpretacji z zakresu prawa podatkowego. Zdaniem skarżącego sporna interpretacja narusza art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wobec Skarżącego, który nie wykonuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynności odpowiadających czynnościom realizowanym na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, które podatnik wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym lub roku poprzedzającym rok podatkowy. Skarżący wskazał ponadto, że w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej jako organ upoważniony przez Ministra Finansów uznał za nieprawidłowe jego stanowisko w przedmiocie uprawnienia do korzystania z opodatkowania uzyskiwanych dochodów w sposób określony w art. 30c powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzasadniając swoje stanowisko Organ podatkowy stwierdził, iż Strona pozostając zatrudniona na podstawie umowy o pracę w Spółce B S.A. wykonuje zadania pokrywające się z zadaniami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej. Skarżący zarzucił ponadto, że Organ błędnie utożsamił zadania pracownika polegające na obsłudze klientów w zakresie otwierania, zmiany lub wypowiadania umów rachunków bankowych i kredytowych z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej i polegającymi na pośredniczeniu przy pozyskiwaniu klientów dla banku. Zdaniem Strony, na podstawie art. 14c Ordynacji podatkowej, organ zobowiązany jest w sposób należyty rozpoznać stan faktyczny - zdarzenie przyszłe sprawy – podlegające ocenie w procesie interpretacji. Tego obowiązku organ w niniejszej sprawie nie wypełnił prawidłowo, gdyż w ocenie zakresu czynności wykonywanych przez Skarżącego oparł się na ich ogólnym tylko określeniu jako polegających na obsłudze klientów. W wyniku tego uchybienia organ błędnie utożsamił czynności obsługi klientów związanej, z prowadzeniem ich rachunków bankowych i kredytowych z obsługą służącą pozyskiwaniu ich dla banku zlecającego czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Ten drugi rodzaj czynności, chociaż związany także z formą obsługi klientów, nie jest tożsamy z tymi czynnościami, które realizowane są w zakresie stosunku pracy, jako że ten uprawnia do czynności zastrzeżonych dla jednostki prowadzącej działalność bankową. Według Strony brak zatem tożsamości w wykonywaniu czynności określanych jako obsługa klientów, jeżeli sprowadza się ona do innego rodzaju szczegółowych zadań i dąży do innych celów. W szczególności można stwierdzić, iż dopiero pozyskanie klienta dla banku w ramach działalności gospodarczej uprawni do podjęcia w stosunku do niego już w imieniu banku czynności wchodzących w zakres działalności bankowej. Organ nie dokonał jednakże powyższego rozróżnienia w wydanej interpretacji i tym spowodował niewłaściwe rozpoznanie stanu faktycznego, którym powinno być zdarzenie przyszłe. W ocenie Skarżącego błędne ustalenie stanu faktycznego doprowadziło do niewłaściwego zastosowania przepisu art. 9a ust. 3 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ błędnie uznając, iż Strona wykonuje w ramach działalności gospodarczej czynności, które wchodzą w zakres obowiązków wynikających ze stosunku pracy, zajął stanowisko w przedmiocie zastosowania powołanego przepisu i wyłączenia Skarżącego spod opodatkowania w sposób przewidziany w art. 30c ustawy, tj. podatkiem ustalonym według stawki 19% (podatkiem liniowym). Niewłaściwie zastosowany przepis art. 9a ust. 3 ustawy podatkowej ustala, jako warunek utraty prawa do opodatkowania dochodów według stałej stawki 19%, uzyskanie przychodów ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy odpowiadających czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy. Powyższy warunek nie zachodzi w tym przypadku, gdyż jak wskazano zakres spraw realizowanych przez niego w ramach stosunku pracy i działalności gospodarczej jest zasadniczo różny. W szczególności pośredniczenie w pozyskiwaniu klientów nie było i nie jest przedmiotem zadań realizowanych w ramach stosunku łączącego Skarżącego z bankiem. Pogląd organu, iż "niektóre czynności a zwłaszcza polegające na obsłudze klientów są tożsame z czynnościami w ramach stosunku pracy" jest zupełnym nieporozumieniem, organ bowiem nie wskazał w jakim zakresie obsługa klientów w ramach stosunku pracy jest tożsama z obsługą klientów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nie do zaakceptowania jest stwierdzenie organu o tożsamości niektórych czynności bez wskazania konkretnie, o które czynności chodzi. Nie występuje zatem, zdaniem skarżącego, przesłanka umożliwiająca pozbawienie Skarżącego prawa do korzystania z opodatkowania w sposób określony wart. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych bowiem żadna z czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy nie jest tożsama z czynnościami w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Niewłaściwie zastosowany przepis został jednocześnie przez organ zinterpretowany z zastosowaniem rozszerzającej metody wykładni. Mimo tego, iż przepis art. 9a ust. 3 wprowadza ograniczenie w powszechnym zastosowaniu przewidzianej prawem formy opodatkowania, to został przez organ zinterpretowany w sposób rozszerzający jego stosowanie. Nie znajduje uzasadnienia w treści omawianego przepisu łączenie ogólne tylko rodzaju usług wykonywanych w ramach działalności gospodarczej z zakresem zadań wykonywanych w ramach stosunku pracy. Konieczne jest zdaniem Skarżącego szczegółowe rozpoznanie rodzaju czynności i ich celu oraz zakresu uprawnień związanych z występowaniem wobec osób trzecich w imieniu zlecającego lub pracodawcy. Dokonanie powyższych ustaleń pozwoliłoby organowi na stwierdzenie braku możliwości zastosowania przepisu art. 9a ust. 3 do stanu faktycznego - winno być zdarzenia przyszłego - zś3kreślonego we wniosku o interpretację. Nie znajduje uzasadnienia w przedstawionym stanie faktycznym - winno być w zdarzeniu przyszłym - oraz objętym interpretacją przepisie wyłączenie Skarżącego z prawa do korzystania z opodatkowania dochodów w sposób określony wart. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe uzasadnia skargę na indywidualną interpretację, w której organ błędnie oceniając przedstawiony stan faktyczny - winno być zdarzenie przyszłe - niewłaściwie zastosował przepis art. 9a ust. 3 powołanej ustawy i uznał stanowisko Strony w powyższej sprawie za nieprawidłowe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko przedstawione w indywidualnej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kryterium legalności przewidziane, w art. 1 §2 wymienionej ustawy, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego - art. 145 §1 pkt 1 lit. a), lit. c) i lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej w skrócie ppsa). Skarga zdaniem Sądu nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd na wstępie podkreśla, iż zaskarżona indywidualna interpretacja wydana została w wyniku rozpatrzenia wniosku Skarżącego złożonego na podstawie przepisów art. 14b - 14 p ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej jako "ustawa Ord. pod." Na podstawie powołanych powyżej przepisów ustawy Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie z art. 14b § 2 i § 3 ustawy Ord. pod. wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Mając na uwadze wskazane powyżej przepisy ustawy Ordynacja podatkowa podnieść także należy, iż podstawą udzielenia interpretacji indywidualnej jest wyłącznie stan faktyczny wskazany we wniosku podatnika. W związku z czym orzeczenie Sądu w przedmiotowej sprawie wiąże w zaprezentowanym przez Skarżącego stanie faktycznym, na podstawie przedstawionych przez niego informacji. Na podkreślenie zasługuje także to, iż organ podatkowy wydając indywidualną interpretację co do przepisów prawa podatkowego jest zobligowany do odniesienia się do merytorycznego stanowiska zawartego we wniosku o udzielenie urzędowej wykładni prawa podatkowego. Sąd w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, a także przyjmując kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego w postaci pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach; określone w przepisach p.p.s.a. nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona indywidualna interpretacja Ministra Finansów została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wydane przez ten organ rozstrzygnięcie. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 9a ust 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników: 1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy, lub 2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym - w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek. Istota sporu sprowadza się w rozpoznawanej sprawie do wykładni przepisu art. 9 a ust. 3 u.p.d.f., a w szczególności użytego w nim przez ustawodawcę zwrotu: "...świadczenie usług (...) odpowiadających czynnościom (...), które podatnik wykonywał w ramach stosunku pracy (...)". Użyte w przepisie sformułowanie "odpowiadających czynnościom" nie oznacza – zdaniem Sądu – czynności tożsamych. Ustawodawca posługuje się określeniem, w wielu przypadkach, sformułowaniem "stosuje się odpowiednio". Zarówno w orzecznictwie sądowym, jak i w literaturze prawniczej ugruntowane jest stanowisko, że zwrot "stosuje się odpowiednio" oznacza, że dany przepis stosuje się nie wprost lecz w sposób zbliżony, podobny. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie można sformułowania "odpowiadających czynnościom" traktować inaczej niż zwrotu "stosuje się odpowiednio". Tym samym nie można akceptować poglądu, że w stanie faktycznym sprawy przedstawionym przez skarżącego dla utraty uprawnienia opodatkowania dochodu, w sposób określony w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiągniętego z prowadzonej działalności gospodarczej jest wykonywanie w ramach tej działalności czynności tożsamych z czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy. Zdaniem Sądu do wykluczenia możliwości opodatkowania z prowadzonej działalności gospodarczej wystarczającym jest wykonywanie, w ramach tej działalności, czynności zbliżonych, podobnych, do czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy. Skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje czynności – między innymi – polegające na pozyskaniu klientów dla Banku, a ponadto uprawniony jest do składania oświadczeń woli w imieniu Banku na podstawie odrębnego pełnomocnictwa. Czynności te są w gruncie rzeczy obsługą potencjalnych klientów Banku. W ramach stosunku pracy skarżący obsługuje klientów Banku w zakresie otwierania, zmiany lub wypowiadania umów rachunków bankowych i kredytowych dla firm oraz dokonuje operacji na tych rachunkach. W tej sytuacji stwierdzić należało, ze czynności wykonywane przez skarżącego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są zbliżone, podobne do czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy. Tym samym stanowisko organów podatkowych uznać należało za zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.