II SA/Bd 878/08

Dnia 8 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 8 stycznia 2009 roku sprawy ze skargi M. K. na zarządzenie zastępcze Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnej 1. oddala skargę, 2. umarza postępowanie w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego. II SA/Bd 878/08 Uzasadnienie W dniu [...] Wojewoda [...] wydał na podstawie art. 24a ust. 2 i art. 98 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm., dalej zwaną ustawą o s.g.) w związku z art.190 ust.1 pkt 2a ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. – Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003 r., Nr 159, poz. 1547 ze zm.) zarządzenie zastępcze nr 339/2008. Zarządzeniem stwierdzono wygaśnięcie mandatu radnej Rady Miejskiej G. – M. K. w związku z pełnieniem przez nią funkcji zastępcy dyrektora ds. pielęgniarstwa w Regionalnym Szpitalu Specjalistycznym im. dr W. B. w G. Zdaniem Wojewody [...] pełnienie tej funkcji wklucza sprawowanie mandatu radnej co wynika z art. 24a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym i tym samym jest przyczyną powodującą wygaśnięcie mandatu radnej. W uzasadnieniu zarządzenia Wojewoda [...] wskazał, że dnia [...] M. K., jako pracownik Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G. została powołana na stanowisko zastępcy dyrektora ds. pielęgniarstwa tego szpitala. Regionalny Szpital Specjalistyczny w G. jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej i gminną jednostką organizacyjną, która została utworzona przez Miasto G. Wojewoda [...], po uzyskaniu informacji, że M. K. – Przewodnicząca Rady Miejskiej G. pełni od dnia [...] funkcję zastępcy dyrektora ds. pielęgniarstwa Regionalnego Szpitala Specjalistycznego im. dr W. B. w G., pismem [...] z dnia [...] zobowiązał Radę Miejską G. do podjęcia w terminie 30 dni uchwały w sprawie wygaśnięcia mandatu radnej. Rada Miejska G. odrzuciła uchwałę w tej sprawie. Zdaniem Rady Miejskiej G. pełnienie funkcji radnej i zastępcy dyrektora szpitala nie narusza art. 24a ust. 2 ustawy o s. g., gdyż Regionalny Szpital Specjalistyczny im. dr W. B. w G. nie jest gminną jednostką organizacyjną. Ustawodawca w ustawie o samorządzie gminnym posługuje się zamiennie pojęciami "gminna jednostka organizacyjna" i "jednostka organizacyjna gminy". Oznacza to, że pojęcia te są tożsame podmiotowo. W ustawie z 30 sierpnia 1990 r. o zakładach opieki zdrowotnej, publiczny zakład opieki zdrowotnej może być prowadzony w formie samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej albo jednostki budżetowej lub zakładu budżetowego. Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej otrzymuje przymiot własnej osobowości prawnej w odróżnieniu od zakładu opieki zdrowotnej prowadzonego w formie jednostki budżetowej lub zakładu budżetowego. W tych okolicznościach konkluzja Rady była następująca: Jeżeli uznać, że "gminna jednostka organizacyjna" jest terminem tożsamym z "jednostką organizacyjną gminy", a samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej jest gminną osobą prawną to należy dojść do wniosku, że wynikający z art. 24 a ustawy o s.g. zakaz pełnienia funkcji kierownika gminnej jednostki organizacyjnej przez radnego nie powinien dotyczyć przypadku kierownika oraz zastępcy kierownika samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej. Rada odwołała się też do tezy wyroku Sądu Najwyższego z 28 lutego 2006 r. II PK 189/05. Sąd Najwyższy stwierdził, że kierownik samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej ustanowionego przez gminę nie ma obowiązku składania oświadczenia majątkowego na podstawie art. 24 h ustawy o s.g. Przepis ten operował pojęciami kierownik jednostki organizacyjnej gminy i osoby zarządzającej i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną. Wojewoda [...] wskazał, iż do rozpoznawanej sprawy nie ma zastosowania art. 24 h ustawy samorządzie gminnym, a pojęcia "gminna jednostka organizacyjna" i "jednostka organizacyjna gminy" nie są tożsame. Na rozróżnienie obu terminów zwraca uwagę Sąd Najwyższy w cyt. wyroku. Sąd wskazał, że należy rozróżnić publiczne zakłady opieki zdrowotnej ustanowione przez gminę (jednostkę samorządu terytorialnego), które są samodzielnymi publicznymi zakładami opieki zdrowotnej posiadającymi osobowość prawną, od publicznych zakładów opieki zdrowotnej, które jej nie mają. Te pierwsze są gminnymi jednostkami organizacyjnymi, jednak nie są jednostkami organizacyjnymi gminy. Skoro Rejonowy Szpital Specjalistyczny im. dr W. B. w G. jest gminną jednostką organizacyjną Gminy Miasto G. to, M. K. pełniąca funkcję zastępcy dyrektora nie może sprawować jednocześnie mandatu radnej. Na zarządzenie M. K. złożyła skargę. Skarżąca wniosła o uchylenie zarządzenia zastępczego nr [...] oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Dodatkowo skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania przedmiotowego zarządzenia. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż jej zdaniem stanowisko Wojewody jest niewłaściwe. W opinii skarżącej, popartej opinią radcy prawnego nie występuje konflikt pomiędzy sprawowaniem przez nią funkcji zastępcy dyrektora ds. pielęgniarstwa i jednoczesnego pełnienia mandatu radnej gminy. W ocenie skarżącej kluczową kwestią jest odpowiedź na pytanie czy w świetle art. 24a ust. 2 ustawy samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej jest gminną jednostką organizacyjną. Wskazując na treść art. 24a ust 2 i art. 24h ustawy o s. g. skarżąca podkreśliła, iż ustawodawca posługuje się dwoma pojęciami: "gminnej jednostki organizacyjnej" i "jednostki organizacyjnej gminy", nie wskazując jednocześnie definicji i zakresu tych pojęć. Skoro w pierwotnym tekście ustawy występowało wyłącznie pojęcie "gminnej jednostki organizacyjnej" a termin "jednostka organizacyjna gminy" został użyty jedynie w art. 47 pierwotnego tekstu ustawy, nie ma uzasadnienia dla czynienia rozróżnienia pomiędzy tymi terminami. W dalszej części uzasadnienia skarżąca argumentowała, iż pojawianie się w treści ustawy o samorządzie gminnym obydwu pojęć jest wynikiem niekonsekwencji ustawodawcy oraz, że ustawodawca posługuje się tymi sformułowaniami zamiennie, przy tożsamym zakresie podmiotowym. Skarżąca przytoczyła treść art. 24h ustawy o samorządzie gminnym wskazując, iż z jego brzmienia wynika rozróżnienie pojęć "jednostka organizacyjna gminy" oraz terminu "gminna osoba prawna". Pojęcia te nie są tożsame. Zdaniem Skarżącej gdyby miały one ten sam zakres znaczeniowy, ustawodawca nie wymieniałby ich jako oddzielnych podmiotów w treści art. 24h ustawy o samorządzie gminnym. W opinii skarżącej cechą rozróżniającą te pojęcia jest posiadanie bądź nieposiadanie przez dany podmiot osobowości prawnej. Zwracając uwagę na to, iż Regionalny Szpital Specjalistyczny im. dr W. B. w G. jest osobą prawną oraz, iż nie jest on jednostką funkcjonującą w budżecie gminy, skarżąca wywodzi, iż samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej jest gminną osobą prawną, co wyklucza go z pojęcia "jednostki organizacyjnej gminy" jak i z pojęcia "gminnej jednostki organizacyjnej". Tym samym zatrudnienie skarżącej na stanowisku zastępcy kierownika szpitala nie wyklucza sprawowania mandatu radnej gminy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zarządzenia zastępczego nr [...] z dnia [...] Wojewoda wskazał, iż pełnienie przez skarżącą - radną funkcji zastępcy dyrektora ds. pielęgniarstwa narusza zakaz zawarty w art. 24a ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy ustalił i zważył, co następuje: W okresie sprawowania mandatu radnej Miasta G. skarżąca została zastępcą dyrektora ds. pielęgniarstwa w Regionalnym Szpitalu Specjalistycznym im. dr W. B. w G. Art. 24a ust.2 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, iż radny nie może pełnić funkcji kierownika gminnej jednostki organizacyjnej oraz jego zastępcy. Słusznie skarżąca zauważa, iż kluczowe znaczenie dla oceny, czy dyspozycja tego przepisu została naruszona, ma ustalenie znaczenia pojęcia " gminna jednostka organizacyjna" oraz ocena czy Regionalny Szpital Specjalistyczny im. dr W. B. w G. jest taką jednostką czy też nie. Skarżąca uważa, że nie ma podstaw do uznania szpitala za gminą jednostkę organizacyjną. Odmiennego zadania jest organ. Dla uzasadnienia prezentowanych stanowisk obie strony odwołały się do wyroku Sądu Najwyższego z 28 lutego 2006 r. II PK 189/05 OSNP, 2007 r. nr 5-6, poz. 63. Teza tego wyroku dotyczyła zastosowania art. 24h ustawy o samorządzie gminnym. Uzasadnienie stanowiska skarżącej zmierzało do przeprowadzenia stosownej interpretacji tezy wyroku, organ zaś wykorzystał uzasadnienie orzeczenia. W tym momencie celowe jest przybliżenie okoliczności jakie doprowadziły do wydania omawianego orzeczenia i zaprezentowana toku rozumowania stron oraz interpretacji pojęć dokonanej przez Sąd Najwyższy. Kwestią sporną, na kanwie której zapadło wymienione orzeczenie było przesądzenie czy kierownik samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez gminę ma obowiązek złożenia oświadczenia majątkowego na podstawie art. 24 h ustawy o s.g. Art. 24 h ustawy o s.g. stanowi, że radny, wójt, zastępca wójta, sekretarz gminy, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarządzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje administracyjne w imieniu wójta są obowiązani do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym. Na gruncie cytowanego orzeczenia istotna była ta część przepisu, która odnosi się do kierownika jednostki organizacyjnej gminy oraz osoby zarządzającej i członka organu zarządzającego gminną osobą prawną i czy samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej jest takim podmiotem. Natomiast w rozpatrywanej sprawie zasadnicze znaczenie ma ustalenie znaczenia pojęcia kierownik gminnej jednostki organizacyjnej, gdyż art. 24a ust. 2 ust. o s.g. operuje takim właśnie zwrotem. Wracając do analizowanego wyroku, Sąd Najwyższy stwierdził, że najszerszym znaczeniowo pojęciem jest wyrażone w art. 9 ust. 1 ustawy o s.g. pojęcie jednostki organizacyjnej. Obejmuje ono gminne osoby prawne (art. 9 ust. 2, art. 98a ust. 1), gminne jednostki organizacyjne (art. 18 ust. 2, art. 18a ust. 1, art. 24a ust. 2, art. 30 ust. 2 pkt 5, art. 33 ust. 5) oraz jednostki organizacyjne gminy (art. 24 f ust. 2 i 4, art. 24 h ust. 1, 3 i 5, art. 24 j ust. 1, art. 24 k ust. 1 i 3, art. 24 m ust. 1. art. 47 ust. 1, art. 98a ust. 1). Zdaniem Sądu, użyte w ustawie o s.g. pojęcia - "jednostki organizacyjne gminy", "gminne osoby prawne" i "gminne jednostki organizacyjne" nie są pojęciami tożsamymi. Dalej Sąd uzasadnił, że na gruncie ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm. dalej zwanej jako "ustawa o z.o.z.") gmina może utworzyć, przekształcić i zlikwidować publiczny zakład opieki zdrowotnej na podstawie uchwały właściwego organu. Temu uprawnieniu odpowiada regulacja ustawy o samorządzie gminnym o podejmowaniu uchwał przez radę gminy o utworzeniu gminnej jednostki organizacyjnej (art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h). W tym znaczeniu samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej ustanowiony przez gminę jest uznawany za gminną jednostkę organizacyjną, co nie oznacza, że każdy publiczny zakład opieki zdrowotnej ustanowiony przez gminę ma osobowość prawną (art. 35b ustawy o z.o.z.), gdyż ustawa o z.o.z. przewiduje, że gmina może utworzyć publiczny zakład opieki zdrowotnej również w formie jednostki budżetowej lub zakładu budżetowego. Będzie to zależało od aktualnych potrzeb gminy. Wobec powyższego należy rozróżnić publiczne zakłady opieki zdrowotnej utworzone przez gminę (jednostką samorządu terytorialnego), które są samodzielnymi zakładami opieki zdrowotnej posiadającymi osobowość prawną, od niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej, które jej nie mają. Te pierwsze są gminnymi jednostkami organizacyjnymi, jednak nie są jednostkami organizacyjnymi gminy. Te drugie stanowią jednostki organizacyjne gminy i mieszczą się również w pojęciu gminnej jednostki organizacyjnej. W tym miejscu należy wskazać, że art. 24 h operował tylko pojęciami jednostki organizacyjnej gminy i gminnej osoby prawnej. O ile nie budzi żadnego sprzeciwu stanowisko sądu, że z.o.z. jako osoba prawna jest gminną jednostką organizacyjną, a nie jednostką organizacyjną gminy, a z.o.z. nie posiadający przymiotu osoby prawnej jest jednostką organizacyjną gminy i gminną jednostką organizacyjną, o tyle dalsze rozważania sądu są zadaniem Sądu dyskusyjne. Sąd Najwyższy wywodzi bowiem, że użyte w art. 24 h pojęcie gminnej osoby prawnej nie może być rozumiane inaczej, niż to samo pojęcie w podstawowym dla przedmiotu sprawy art. 9 ust. 2 ustawy o s.g. Stanowi on, że gmina oraz gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie. W takim rozumieniu samodzielny z.o.z. nie może być utożsamiany z gminną osobą prawną, gdyż zakłady opieki zdrowotnej nie prowadzą działalności gospodarczej i nie stosuje się do nich przepisów ustawy o działalności gospodarczej (art. 8a ustawy o z.o.z.) Po drugie, skoro w systematyce jednostek organizacyjnych gminy wynikającej z ustawy (art. 9 i następne) odróżnia się gminną jednostkę organizacyjną od gminnej osoby prawnej, to jest to podział rozłączny, w którym publiczne z.o.z. tworzone przez gminy nie stanowią gminnych osób prawnych, a tylko gminne jednostki organizacyjne lub jednostki organizacyjne gminy. Samodzielny zakład opieki zdrowotnej nie jest więc gminną osobą prawną. O osobowości prawnej decyduje Kodeks cywilny (art. 33 i 35 kc), i dla samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej osobowość prawna wynika z ustawy o z.o.z. (art. 35 b ust. 3). Przymiotnik "gminna" dla osoby prawnej i brak jej definicji w systemie prawa wskazuje na zależność osoby prawnej od gminy i odnosi się niewątpliwie do spółki z udziałem gminy, działającej na podstawie ustawy z 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 1997 r., Nr 9, poz. 43 ze zm.). Ostatecznie Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że samodzielny publiczny z.o.z. jako gminna jednostka organizacyjna nie jest gminną osobą prawną ani z oczywistych względów jednostką organizacyjną gminy. Doprowadziło to do sformułowania tezy, że kierownik samodzielnego publicznego z.o.z. utworzonego przez gminę nie ma obowiązku składania oświadczenia majątkowego na podstawie art. 24 h ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Skarżąca nie podzieliła poglądu, że publiczny samodzielny z.o.z. jest gminną jednostką organizacyjną. Samodzielny z.o.z. jest gminną osobą prawną i zdaniem skarżącej ustawodawca zamiennie operuje pojęciami "gminnej jednostki organizacyjnej i "jednostki organizacyjnej gminy", zatem użycie w art. 24a pojęcia "gminna jednostka organizacyjna" odnosi się do jednostki organizacyjnej gminy. Skoro z.o.z. ma status gminnej osoby prawnej, nie jest jednostką organizacyjną gminy. Sąd w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska, że samodzielny publiczny z.o.z. nie może być utożsamiany z gminną osobą prawną, ze względu na charakter działalności. Treść art. 9 ust. 2 ustawy o s.g. stanowi, że gmina oraz gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie. Nie oznacza to, że gminna osoba prawna nie może prowadzić wyłącznie działalności o charakterze użyteczności publicznej. Stwierdzenie "poza zadania o charakterze użyteczności publicznej" zawiera dopuszczalność wykonywania jeszcze innych zadań, które w tym przepisie odnoszą się do możliwości prowadzenia także działalności gospodarczej. Nie ma więc dostatecznych podstaw do stwierdzenia, że skoro samodzielny publiczny z.o.z. nie prowadzi działalności gospodarczej nie może być uznany za gminną osobę prawną. Nie wydaje się też przekonujące twierdzenie, że skoro ustawodawca w ustawie o s.g. operuje pojęciami "gminnej jednostki organizacyjnej" i " gminnej osoby prawnej", to zakwalifikowanie danego podmiotu jako gminnej jednostki organizacyjnej wyklucza, by była nią gminna osoba prawna. W dalszej części rozważań Sąd oceni charakter rozróżnienia. Nie ma też żadnych podstaw, by przyjąć, że samodzielny z.o.z. nie jest gminną osobą prawną tylko dlatego, że przez zależności od gminy nie może być uznany za podmiot posiadający osobowość prawną. Osobowość prawną uzyskuje się przez wpis do odpowiedniego rejestru i trwa ona do momentu wykreślenia danego podmiotu z rejestru. O posiadaniu statusu osoby prawnej nie decyduje okoliczność z czyjej inicjatywy można tworzyć dane podmioty i jaka jest współzależność gospodarcza czy finansowa między nimi. Sąd nie podziela też stanowiska skarżącej o tożsamości podmiotowej gminnej jednostki organizacyjnej i jednostki organizacyjnej gminy. Art. 9 ust. 1 ustawy o s.g. stanowi, że gmina w celu wykonywania swoich zadań może tworzyć jednostki organizacyjne. W przepisie tym nie określa się o jakiego typu jednostki organizacyjne chodzi. Pojęcie jednostki organizacyjnej oznacza więc podmiot posiadający określoną strukturę organizacyjną. W tym rozumieniu gminna jednostka organizacyjna jest jednostką, która został utworzona przez gminę, czy w której gmina ma udziały lub, która korzysta z finansowych środków gminy. Pojęcie "gminnej jednostki organizacyjnej" obejmuje zarówno jednostki organizacyjne gminy oraz gminne osoby prawne. Każdy z tych podmiotów spełnia bowiem kryteria pozwalające na objęcie go mianem jednostki organizacyjnej. Wykonuje on zadania publiczne, jest uprawniony do nawiązywania stosunków adminstracyjnoprawnych, został wyposażony w zespół składników osobowych, rzeczowych itd. Pojęcie "jednostka organizacyjna gminy" oznacza gminną jednostkę organizacyjną, która dodatkowo spełnia warunek bycia częścią struktury organizacyjnej gminy (np. jako zakład czy jednostka budżetowa). Zdaniem Sądu "gminna osoba prawna" to gminna jednostka organizacyjna, która została utworzona przez gminę i ma nadany przymiot osobowości prawnej, ponadto ma ona możliwość prowadzenia działalności gospodarczej wykraczającej poza zadania o charakterze użyteczności publicznej. Jest to podmiot wydzielony organizacyjne, posiadający odrębne składniki majątkowe i osobowe, realizujący zadania określone odpowiednimi przepisami. Należy stwierdzić, że każda jednostka organizacyjna gminy jest gminną jednostką organizacyjną, ale nie każda gminna jednostka organizacyjna jest jednostką organizacyjną gminy. Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej w art. 2 ust. 2 stanowi, że zakład opieki zdrowotnej może być odrębną jednostką organizacyjną, częścią innej jednostki organizacyjnej lub jednostką organizacyjną podległą innej jednostce organizacyjnej. Jest to dodatkowa wskazówka, że operując pojęciem jednostki organizacyjnej ustawodawca abstrahuje od charakteru podmiotowości prawnej. Sformułowanie jednostki organizacyjnej w tym przepisie odnosi się do wyodrębnienia, podległości lub przynależności jednostki organizacyjnej. W ustępie 2a ustawodawca mówi, że w ramach struktury organizacyjnej z.o.z. może zostać wydzielona struktura organizacyjna. To wszystko wskazuje, że użycie pojęcia jednostki organizacyjnej służy innemu celowi niż formułowaniu konkretnego statusu prawnego danego podmiotu. W przypadku z.o.z.-ów mogą one działać jako samodzielny publiczny z.o.z. posiadający osobowość prawną lub jako jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej będące jednostkami organizacyjnymi gminy. W rozpoznawanej sprawie Szpital im. B. w G. jest samodzielnym publicznym z.o.z., posiadającym osobowość prawną jest więc gminną jednostką organizacyjną. Zgodnie z art. 24 a ust. 2 radny nie może pełnić funkcji kierownika gminnej jednostki organizacyjnej oraz jego zastępcy. Radna jest zastępcą dyrektora samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, będącego gminną osobą prawną, a więc podmiotu będącego gminną jednostką organizacyjną. W tych okolicznościach w oparciu o art. 190 ust. 1 pkt 2a ustawy ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw zaistniała podstawa do wygaszenia mandatu radnego. Przepis ten stanowi, że wygaśnięcie mandatu radnego następuje wskutek m.in. naruszenia ustawowego zakazu łączenia mandatu radnego z wykonywaniem określonych w odrębnych przepisach funkcji lub działalności. Według art. 98a ust. 1 ustawy o s.g., jeżeli właściwy organ gminny, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 190 ust. 2 ustawy z 16 lipca 1998 r.- Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw nie podejmuje uchwały, wojewoda wyzywa organ gminy do podjęcia odpowiedniego aktu w terminie 30 dni. W rozpoznawanej sprawie organ wystąpił do rady o podjęcie uchwały, lecz rada dokonując odmiennej interpretacji art. 24a ust. 2 ustawy o s.g. uznała, że nie zachodzą podstawy do wygaśnięcia mandatu radnego. Wobec powyższego w oparciu o art. 98 a ust. 2 ustawy o s.g. Wojewoda był umocowany do wydania zarządzenia zastępczego w tym przedmiocie. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Prawo postępowaniu przed sadami administracyjnymi(zwanej p.p.s.a.) orzekł, jak w punkcie 1 sentencji. Z uwagi na treść art. 61 § 6 p.p.s.a. stanowiącego, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w punkcie 2 sentencji wyroku.