I OSK 384/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Lu 477/08 odrzucające skargę K. O. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 sierpnia 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 289/08 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił jako niedopuszczalną skargę K. O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 sierpnia 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 289/08 odrzucającym skargę K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd podniósł, że skarżąca w istocie zmierza do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia [...] maja 2008 r., a nie postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 289/08 i zakończonego prawomocnym postanowieniem o odrzuceniu skargi z dnia 7 sierpnia 2008 r. Skarżąca nie usunęła, mimo wezwania, braków formalnych skargi o wznowienie postępowania: nie wskazała orzeczenia, które było przedmiotem skargi, nie przedstawiła podstawy wznowienia oraz jej uzasadnienia. Argumentacja skarżącej podniesiona w skardze o wznowienie i w piśmie procesowym z dnia 24 grudnia 2008 r. – zdaniem Sądu – nie mogła być uznana za dopełnienie wymogu uzasadnienia podstaw wznowieniowych. Skarżąca nie dopełniła również wymogu wskazania okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, przez co uniemożliwiła Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi. Skargę kasacyjną od przedmiotowego postanowienia z dnia 15 stycznia 2009 r. złożyła K. O. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podniosła, że nie może zgodzić się z poglądem sądu, iż z istoty wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wynika między innymi, że żądanie podniesione w skardze o wznowienie postępowania winno być skierowane wobec orzeczenia sądu administracyjnego. Zdaniem skarżącej art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) określa jedynie wymagania formalne jakie powinna zawierać skarga o wznowienie postępowania. Braki te zostały przez skarżącą uzupełnione, bowiem art. 279 nie precyzuje, że błędem jest powoływanie w skardze o wznowienie decyzji administracyjnej zamiast orzeczenia sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przede wszystkim podkreślić trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, ogólnie określonymi w art. 174 p.p.s.a. Podstawy te determinują kierunek postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ustosunkowując się do zasadności skargi kasacyjnej należy na wstępie zwrócić uwagę na niezrozumienie przez skarżącą samej istoty wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Wznowienie postępowania dotyczy prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. Poprzez orzeczenie sądu należy rozumieć natomiast wyrok lub postanowienie. Wznowienie tego postępowania może nastąpić jedynie w przypadku zaistnienia ustawowych podstaw, które zostały przez ustawodawcę określone ściśle i precyzyjnie (art. 271 – 273 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania jako szczególne pismo procesowe musi odpowiadać ustawowym wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). W pierwszym etapie po wpłynięciu skargi o wznowienie postępowania do właściwego sądu podlega ona kontroli z punktu widzenia zachowania terminu do jej złożenia oraz czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Z braku jednego z tych wymagań sąd wniosek (skargę) odrzuca, w przeciwnym razie natomiast wyznacza rozprawę – art. 280 § 1 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie skarga o wznowienie postępowania została poddana wstępnej kontroli. W ramach tej kontroli przewodniczący w sposób prawidłowy, zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2008 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia dostrzeżonych braków, wskazując termin do ich uzupełnienia i sankcję niezastosowania się do wezwania. Skarżąca pomimo udzielenia odpowiedzi na ww. wezwanie nie dopełniła braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd pierwszej instancji trafnie wskazał, że z treści skargi o wznowienie postępowania wynika, że została ona skierowana wobec decyzji organu administracji publicznej, a nie wobec orzeczenia sądu administracyjnego. Samo powołanie przez skarżącą art. 273 § 2 p.p.s.a. jako podstawy wznowienia przy zarzucie, że zmianie uległy powierzchnie działek ujawnione w ewidencji gruntów, nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż zarzut ten odnosił się do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], a nie do zapadłego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o odrzuceniu skargi z dnia 7 sierpnia 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 289/08 z powodu nieuiszczenia w terminie należnego wpisu sądowego od skargi. Skarga o wznowienie postępowania w ogóle nie dotyczy tej kwestii. Zarówno z treści skargi o wznowienie jak i z treści pisma ją uzupełniającego na wezwanie Sądu wynika jednoznacznie, że zamiarem strony skarżącej jest podważenie ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości, a zatem skorzystanie z nadzwyczajnych środków przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym – w piśmie uzupełniającym skargę o wznowienie skarżąca wprost wskazała, że "żąda wznowienia postępowania w zakresie uchylenia decyzji SKO w Chełmie z dnia [...] maja 2008 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uznał przedmiotową skargę K. O. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego za niedopuszczalną, bowiem nie dochowano warunków formalnych tejże skargi polegających przede wszystkim na uzasadnieniu podstaw wznowienia dotyczących istoty postanowienia Sądu z dnia 7 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi. Wychodząc z powyższych założeń, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie wobec braku usprawiedliwionych podstaw i stosownie do art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.