I OSK 402/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 205/08 o odrzuceniu skargi K. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o unieważnienie wyborów organów uczelni postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 205/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o unieważnienie wyborów organów uczelni. W uzasadnieniu Sąd podał, iż skarżący, pomimo skutecznego wezwania, nie uiścił w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi, co powodowało konieczność odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.". Jednocześnie Sąd zwrócił skarżącemu uiszczony już po terminie wpis w kwocie 100 zł. W skardze kasacyjnej wniesionej od tego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. K., reprezentowany przez radcę prawnego, żądał jego uchylenia w całości zarzucając naruszenie art. 65, art. 67 § 1, art. 69, art. 72 i art. 73 P.p.s.a. polegające na niewłaściwym doręczeniu skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, bądź też nieprawidłowym uznaniu, że wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 8 grudnia 2008 r., podczas gdy faktycznie nastąpiło to w dniu 19 grudnia 2008 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono ponadto naruszenie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi, pomimo że wpis został uiszczony w wyznaczonym terminie 7 dni od doręczenia skarżącemu wezwania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w dacie odebrania wezwania do uiszczenia wpisu, jaka została przyjęta przez Sąd I instancji (8 grudnia 2008 r.), pismo to zostało jedynie dostarczone do siedziby pracodawcy skarżącego, lecz nie zostało przyjęte, o czym świadczy adnotacja "adresat nieznany" poczyniona na kopercie. Następnie przesyłkę skierowano do Jednostki Wojskowej nr [...] w Gdyni, z którą skarżący nie ma żadnych związków, po czym przesłano ją na adres Akademii [...] w G. na nazwisko skarżącego, gdzie w dniu [...] grudnia 2008 r. odebrał ją pracownik Kancelarii Głównej, a fizycznie dotarła do skarżącego w dniu [...] grudnia 2008 r. Tego samego dnia uiszczony został wpis. Powyższe okoliczności, zdaniem autora skargi kasacyjnej, świadczą o tym , że Sąd nieprawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., wpis został bowiem uiszczony w zakreślonym siedmiodniowym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 65 P.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie (art. 67 § 1 i art. 69 P.p.s.a.). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 67 - 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje zawodowe czynności. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu (art. 73 P.p.s.a.). Należy stwierdzić, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie wyjaśnił, na jakiej podstawie faktycznej i prawnej uznał za prawidłowe doręczenie stronie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2008 r. Brak uzasadnienia zajętego w tej sprawie stanowiska uniemożliwia dokonanie przez Naczelny Sąd Administracyjny kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy poświadczenia odbioru zarządzenia z dnia 1 grudnia 2008 r. odbiór przesyłki potwierdził P. M., który - jak wynika z akt sprawy - nie był osobą upoważnioną do odbioru korespondencji w imieniu skarżącego. Należy podkreślić, że z punktu widzenia procesowego istotne jest dokonanie prawidłowego doręczenia z uwagi na to, że wadliwe doręczenie nie rodzi żadnych skutków procesowych (por. W. Siedlecki, Postępowanie cywilne. Zarys wykładu, Warszawa 1977, s. 185; post. NSA z dnia 3 marca 2005 r., I FZ 9/05, niepubl.). Nie można również pominąć, że doręczenie pisma adresatowi w miejscu pracy musi nastąpić do jego rąk. Pokwitowanie bowiem odbioru przez zakład pracy nie powoduje skutecznego doręczenia (post. SN z dnia 1 lutego 1973 r., I CZ 72/72, OSNCP 1973, nr 7-8, poz. 121). Ze wskazanych wyżej względów zachodzi konieczność dokonania ponownej oceny przez Sąd pierwszej instancji, czy kierowana do skarżącego korespondencja była prawidłowo doręczona. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.