II SA/Bd 816/08

WyrokWSA w Bydgoszczy2009-01-21

Skład orzekający: Jerzy Bortkiewicz, Anna Klotz, Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego prawidłowo odmówił wydania decyzji o rozbiórce budynku garażowego, uznając, że obiekt ten istniał przed 1995 r. i podlega przepisom Prawa budowlanego z 1974 r., a nie nowej ustawy z 1994 r.?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy administracji prawidłowo ustaliły, iż sporny budynek garażowy istniał przed 1995 r. W związku z tym zastosowanie miały przepisy Prawa budowlanego z 1974 r., a nie ustawy z 1994 r. Ponieważ nie stwierdzono przesłanek do przymusowej rozbiórki (niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, ani niezgodność z planem zagospodarowania przestrzennego), odmowa wydania decyzji o rozbiórce była zgodna z prawem.
Stan faktyczny
Skarżące wniosły skargę na decyzję utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą wydania pozwolenia na rozbiórkę garażu. Organy administracji ustaliły, że garaż istniał co najmniej od 1968 r., a w 1996 r. został uwzględniony w pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego. Wcześniejsze postępowanie przed WSA zakończyło się uchyleniem decyzji organów z powodu niewystarczających ustaleń dotyczących wieku i tożsamości garażu. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organy ponownie odmówiły wydania decyzji o rozbiórce, uznając, że obiekt istniał przed 1995 r. i nie spełnia przesłanek do rozbiórki.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Magdalena Gadecka-Kauczor po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi E. G., C. K. na decyzję K. – P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki oddala skargę II SA/Bd 816/08 Uzasadnienie E. G. i C. K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...], odmawiającą wydania decyzji na rozbiórkę budynku garażowego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w B. Do wydania zaskarżonej decyzji organu II instancji doszło na podstawie następującego stanu faktycznego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. wszczął na skutek pisma E. K., C. K., S. A., E. G. w dniu [...] września 2009 r. postępowanie w sprawie istniejącego budynku garażowego na terenie nieruchomości przy ulicy [...] w B. Podczas przeprowadzonych oględzin, zarządca nieruchomości, którym jest [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa, oświadczył, że nie dysponuje żadnymi dokumentami budowlanymi dotyczącymi realizacji ww. obiektu, nabytego wraz z działką w 1996 r. W wyniku prowadzonego postępowania i zebranych materiałów dowodowych organ I instancji ustalił, że przedmiotowy obiekt istnieje, co najmniej od roku 1968, a świadczą o tym m.in. pokłady geodezyjne z roku 1996, z roku 1995, rysunek z miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia Miasta B. z roku 1981 oraz kopia z mapy obrębowej z Miejskiej Pracowni Geodezyjnej z roku 1968. W oparciu o powyższe dowody Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., Nr [...] odmówił wydania decyzji na rozbiórkę przedmiotowego obiektu garażowego, bowiem w zatwierdzonym projekcie budowlanym stanowiącym integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami w parterach oraz przyłączami na terenie przedmiotowej nieruchomości Nr [...] znak: [...] z dnia [...] czerwca 1996 r., wydanej przez Prezydenta Miasta B., przedmiotowy garaż nie został przewidziany do likwidacji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] utrzymał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyrokiem z dnia [...] lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 234/07 uchylił wyżej wskazaną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. stwierdzając, że organy obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania – art. 7, 77 § 1, 107 § 3 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, oraz naruszenia prawa materialnego – art. 37 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1947 r. – Prawo budowlane, co miało wpływ na wynik sprawy. Sąd uznał za niewystarczające ustalenia organów w zakresie okresu jego wybudowania. W ocenie Sądu nieprzekonywujące okazało się przyjęcie w oparciu o wycenę szacunkową garażu opracowaną w listopadzie 1996 r. przez Biuro Ekspertyz "[...]" w B. stwierdzenie, że wiek obiektu wynosi 60 lat oraz to, że organ oparł decyzje na dokumentach bez podania numeru karty akt administracyjnych z lat 1995, 1996 i 1968, używając do ich określenia nazewnictwa, które udaremniło Sądowi odnalezienie ich w aktach administracyjnych. Sąd na tej podstawie hipotetycznie założył, że chodziło o karty akt 64 oraz 68 i 53. Sąd stwierdził, że ustalenia organu potwierdzają jedynie, że od [...] marca 1968 r. do [...] grudnia 1995 r. w miejscu położenia spornego garażu istniał obiekt budowlany o zbliżonych do niego wymiarach (k-53 i k-64) oraz, że sporny obiekt istniał od [...] kwietnia 1996 r. (k- 68). W uzasadnieniu wyroku (str. 8-9) Sąd uznał za konieczne potwierdzenie tożsamości spornego garażu z obiektem naniesionym na mapach i nie uznał stanowiska skarżących, że sporny garaż nie istniał na zakupionej przez spółdzielnię nieruchomości, jak również, że naniesiony na mapach (k- 64, 53, 68) obiekt ma inne wymiary niż te, które zostały zawarte w wycenie szacunkowej (k- 41). Zdaniem Sądu bezsporne okazało się, że na wzniesienie spornego obiektu konieczne było we wszystkich stanach prawnych począwszy od rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli (Dz. U. z 1939 r., Nr 34, poz. 216) do chwili obecnej uzyskanie pozwolenia na budowę. Sąd stwierdził, że organy nieprawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, gdyż nie zażądały z uwagi na treść art. 63 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. od właściciela nieruchomości z posadowionym garażem, tj. [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w B., przedłożenia dokumentów jego budowy, a w tym pozwolenia na budowę. Nie odebrano od pracowników spółdzielni oświadczeń (ewentualnie zeznań) co do istotnych okoliczności w sprawie. Nie podjęto również próby uzyskania tych dokumentów z innych źródeł: Urzędu Miasta B. oraz poprzedniego właściciela nieruchomości R. M. B. (lub członków jej rodziny) oraz zeznań tych osób pod kątem czy i od kiedy sporny obiekt znajdował się na nieruchomości w momencie jej sprzedaży. Sąd w dalszych dowodach zalecił przesłuchanie pracowników wykonawcy domu mieszkalnego zlokalizowanego na nieruchomości ze spornym garażem. Uznał również za konieczne przeprowadzenie oględzin garażu w sytuacji, gdy zostanie potwierdzone zastosowanie przesłanek wynikających z przepisu art. 37 ust. 1 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Organ I instancji przystąpił do ponownego rozpatrzenia sprawy. Pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. wezwał [...] Spółdzielnię Mieszkaniowa w B. o dostarczenie dokumentów budowlanych związanych z realizacją spornego garażu (K- 136). Pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. Prezes Zarządu [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w B. poinformował organ, że poprzedni właściciel nie przekazał żadnych dokumentów ani dokumentacji technicznej na istniejący sporny garaż. Organ I instancji ustalił również, że poprzedni właściciel – R. B. zmarła w dniu [...] lipca 1997 r.( k- 179). Za pośrednictwem Spółdzielni organ uzyskał wiedzę na temat wykonawcy inwestycji i w dniu [...] kwietnia 2008 r., przesłuchał w charakterze światka kierownika budowy – T. K. (k- 210 akt administracyjnych organu I instancji), który zeznał : "Cześć zabudowy garażowo- gospodarczej w trakcie realizacji budynku mieszkalnego została zlikwidowana, za wyjątkiem garażu, który istniał przed rozpoczęciem robót, a w trakcie budowy był wykorzystywany jako zaplecze budowy. W trakcie budowy garaż ten zachował istniejące gabaryty i nie był przebudowywany (z wyjątkiem likwidacji przybudówki gospodarczej)". W dniu [...] maja 2008 r. dwóch pracowników PINB oraz pracownik PSM wykonali oględziny garażu w obecności użytkownika B. A. oraz E. G., S. i A. A. Zdarzenie zostało utrwalone protokołem oraz fotografiami (K- od 220 do 230). Z uwag do protokołu osób zainteresowanych wynika, że m.in. nie dokonano pomiaru wewnątrz garażu, a budynek posiada inną wysokość niż w inwentaryzacji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] po ponownym rozpatrzeniu wniosku współwłaścicieli nieruchomości przy ulicy [...] w B. odmówił wydania decyzji o rozbiórce budynku garażowego na terenie tej nieruchomości. Organ stwierdził w uzasadnieniu, że postępowanie uzupełniające, które przeprowadził potwierdza wykonanie obiektu przed 1995 r. Argumenty wnioskodawców o braku zabudowy nieruchomości ustalonej na podstawie aktu notarialnego organ odparł stanowiskiem zawartym w uzasadnieniu wyroku WSA z dnia [...] lipca 2007 r., iż jest to jedynie dowód przedmiotu sprzedaży. Dostarczony natomiast wypis z kartoteki budynków (k- 197) wskazujący na rok budowy spornego garażu jako1997 organ określił, jako rok zgłoszenia obiektu i powołał się na stanowisko Wydziału Mienia i Geodezji z dnia [...] maca 2008 r. (k - 199). E. G. działając przez pełnomocnika od rozstrzygnięcia organu I instancji wniosła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie art. 7 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz naruszenie prawa materialnego tj. art. 49 b § 1 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. i niezasadne wydanie decyzji przez organ I instancji w oparciu o stan prawny uregulowany ustawą Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. W treści odwołania skarżąca wskazała, iż w dalszym ciągu nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności, które mają dla sprawy decydujący charakter chociażby to, że wprawdzie PINB podjął próbę uzyskania niezbędnych dokumentów od poprzedniej właścicielki nieruchomości, R. B., lecz po informacji o jej śmierci, nie podjął już żadnych starań celem uzyskania potrzebnej dokumentacji od członków jej rodziny. Nie podjęto próby ustalenia, z jakiego okresu pochodzą materiały użyte do budowy spornego garażu. Kolejne pismo zatytułowane odwołanie wniosła E. G. i C. K. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 35 kpa z uwagi na bezczynność organu w sprawie po wyroku WSA w Bydgoszczy, art. 73 § 1 kpa poprzez nieudostępnienie stronie protokołu oględzin budynku garażowego przeprowadzonych w dniu [...] października 2006 r., art. 79 § 2 kpa poprzez uniemożliwienie stronie brania udziału w przeprowadzeniu dowodu m.in. w dniu [...] października 2006 r., [...] maja 2008 r., [...] maja 2008 r., art. 79 kpa poprzez niezawiadomienie strony o czynności będącej w opozycji do wyroku WSA właścicieli nieruchomości. Zdaniem odwołujących się naruszenie przepisów postępowania polegało również na niewyciągnięciu konsekwencji w stosunku do [...] Spółdzielni Mieszkaniowej i B. A., utrudniających postępowanie administracyjne. W kolejnym zarzucie odwołujące się powołały się na ukrywanie dokumentów przez organ przed WSA w B. i przed właścicielami nieruchomości. Nadto nieuwzględnienie wszystkich ważnych dla sprawy okoliczności oraz niewyjaśnienie chociażby, do kogo należy nieruchomość, na której posadowiony jest przedmiotowy garaż wybudowany bez wymaganego prawem pozwolenia. Organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając, że organ nadzoru budowlanego wydający decyzję w I instancji wypełnił zalecenia zawarte w wyroku Sądu dotyczące zebrania pełnego materiału dowodowego, a tym samym ocena spornego garażu dokonana była prawidłowo. Dlatego uznał wniesione w odwołaniach zarzuty za bezzasadne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 35 § 3 kpa poprzez nie wydanie decyzji w terminie dwóch miesięcy od dnia [...] listopada 2007 r., tj. po przekazaniu sprawy z WINB, wyjaśnił, że zarzut ten nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem terminy załatwienia spraw określonych w przepisie mają charakter procesowy, a w istocie charakter instrukcyjny dla organu prowadzącego postępowanie. Ponadto stwierdzenie skarżących, iż na terenie nieruchomości przy ul. [...] w B. w momencie jej zakupu przez Spółdzielnię Mieszkaniową nie istniał murowany garaż tylko jedynie szopa, organ odwoławczy uznał także za nietrafne, bowiem ze znajdującej się w aktach sprawy wyceny szacunkowej garażu usytuowanego na przedmiotowej posesji, opracowanej w listopadzie 1996 r. przez Biuro Ekspertyz "[...]" w B., wynika, że obiekt garażu istniał przed 1995 r. W ww. opracowaniu zamieszczona została także kserokopia fotografii datowanej [...] lipca 1996 r., potwierdzającej, że spornym obiektem nie jest szopa, lecz obiekt murowany wyposażony we wrota garażowe. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu skarżących, że samowola stoi na gruncie innych właścicieli wyjaśnił, iż sporny obiekt garażowy, którego właścicielem jest [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa, stoi na terenie nieruchomości, której oprócz skarżących, właścicielem jest również [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa, a sprawy dotyczące naruszenia praw własności winny być rozstrzygane w drodze postępowania cywilnego przed sądami powszechnymi. W skardze do Sądu skarżące wniosły o uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. poprzez wydanie decyzji o rozbiórce spornego obiektu zarzucając naruszenie przepisów: 1.Kodeksu postępowania administracyjnego tj.: - art. 35 § 3 poprzez nie zachowanie terminu do rozpoznania sprawy, - art. 79 kpa poprzez niezawiadomienie strony o czynnościach będącej w opozycji do prawomocnego wyroku WSA i właścicieli nieruchomości, - art. 79 § 2 poprzez czterokrotne uniemożliwienie stronie brania udziału w przeprowadzaniu dowodu, 2. przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 103 § 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. - art. 48 § 1 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. poprzez odmowę wydania decyzji na rozbiórkę budynku garażowego pomimo zaistnienia przesłanek określonych w tym przepisie oraz art. 49 b § 1 poprzez odmowę wydania decyzji na rozbiórkę budynku garażowego pomimo zajścia przesłanek określonych w tym przepisie. W bardzo obszernym uzasadnieniu skargi skarżące podtrzymały stanowisko, iż sporna samowola budowlana powstała przed 1997 r., a o powyższym mają świadczyć następujące dowody : 1. Akt notarialny z dnia [...] stycznia 1996 r., Rep. A nr [...], 2. Decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę z dnia [...] czerwca 1996 r. 3. Pozwolenie na użytkowanie projektu budowlanego- decyzja nr [...] z dnia [...] października 1997 r. 4. Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z dnia [...] stycznia 1998 r. [...] 5. Postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia [...] września 2007r. nr Dz.Kw [...] 6. Ostateczne rozliczenie inwestycji- budynek mieszkalny z garażami załącznik do protokołu z dnia [...] marca 1998 r. 7. Uchwała nr [...] Zarządu [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia [...] marca 1998 r. 8. Arkusz spisowy budynków wykonany przez K. B. z dnia [...] czerwca 2004 r.- zawierający dane z PSM 9. Pozycja Kartoteki Budynków: [...] Urzędu Miasta w B. Wydziału Mienia i Geodezji. 10. Wypis z kartoteki budynków, pozycja kartoteki budynków: [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. 11. Wypis z rejestru gruntów [...]. 12. Wypis z kartoteki budynków, pozycja kartoteki budynków [...] z dnia [...] lutego 2008 r. 13. Wypis z kartoteki budynków, pozycja kartoteki budynków [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. 14. Pismo E. G. do WINB z dnia [...] października 2007 r. 15. Pismo E. G. do WINB z dnia [...] listopada 2007 r. 16. Pismo właścicieli nieruchomości do PINB z dnia [...] lutego 2008 r. 17. Pismo E. G. do WINB z dnia [...] marca 2008 r. Zdaniem skarżących wcześniej istniał w części północno - zachodniej działki samowolny obiekt budowlany, który nie jest tożsamy z obecnie istniejącym obiektem. Był to obiekt oznakowany literą "g" co zdaniem skarżących oznacza zabudowania gospodarcze. Powyższe wynika z Projektu Zagospodarowania Terenu z dnia [...] kwietnia 1996 r. Zgodnie z obowiązującą wówczas Polską Normą PN – [...] obiekt budowlany przeznaczony do rozbiórki oznaczało się na projekcie budowlanym poprzez pokazanie jego obrysu liniami przekreślającymi równoległymi tak jak to uczyniono na projekcie zagospodarowania działki. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodał również, że po wniesieniu skargi organ II instancji zwrócił się do Archiwum Państwowego w B., gdzie uzyskał poświadczoną kserokopię projektu na budowę spornego garażu w podwórzu nieruchomości położonej przy ul. [...] w B., zezwolenie budowlane z dnia [...] września 1937 r. wydanego przez Zarząd Miejski w B. oraz poświadczenie odbioru w stanie ukończenia garażu i składnicy wybudowane przy ul. [...]. Organ stwierdził, że dokonując porównania szkiców otrzymanych dokumentów z Archiwum Państwowego z dokumentami zawartymi w aktach sprawy oraz z inwentaryzacją powykonawczą budowlaną, wykonaną przez Biuro Wycen Nieruchomości i Usług Projektowych L. B. M. z dnia [...] stycznia 2007 r. ( K- 104 akt I inst.) uznać można, że znajdująca się w nich lokalizacja posadowienia oraz rzuty budynków garażowych są identyczne i dotyczą tego samego obiektu, wybudowanego w 1937 r. W uzupełnieniu skargi zawartym w piśmie z dnia [...] stycznia 2009 r. skarżące zakwestionowały autentyczność dokumentów z Archiwum Państwowego w B. i załączyły do akt sądowych dokumenty pozyskane we własnym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W rozpoznawanej sprawie należy podkreślić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wydając orzeczenie z dnia [...] lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 234/07 związał organ administracji ponownie rozpoznający sprawę, jak i Sąd rozpoznający skargę w chwili obecnej oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania. Zgodnie bowiem z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwane dalej p.p.s.a "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia". Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie (por. np. S. Hanausek (w:) W. Siedlecki (red.), System prawa procesowego cywilnego. Zaskarżanie orzeczeń sądowych, Ossolineum 1986, s. 318). Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność) zostało uznane za błędne. Z uwagi na powyższe związanie, oceną prawną wyrażoną w ww. wyroku Sądu należy stwierdzić, że powołany przez skarżących jako dowód akt notarialny nie stanowi dowodu potwierdzającego rzeczywistego stanu faktycznego nieruchomości. Sąd w wyżej wymienionym wyroku wypowiedział się, iż w świetle art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r., Nr 124, poz. 1361) adnotacja zawarta w akcie notarialnym, że przedmiotem obrotu jest nieruchomość niezabudowana, nie mieści się w pojęciu prawa jawnego. Dokumenty zgromadzone w toku postępowania administracyjnego, które istniały przed wyrokiem Sądu z dnia [...] lipca 2007 r., a które zostały prawidłowo opisane przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, potwierdzają, że w miejscu obecnie istniejącego obiektu istniał obiekt oznaczony lit. g już w dniu [...] marca 1968 r. KW [...] (k- 53 akt administracyjnych organu I inst., tom I- mapa obrębu 194 wykonana w skali 1:500 potwierdzony za zgodność z oryginałem przez Miejską Pracownię Geodezyjną, [...] "Ośrodek Dokumentacji Kartograficznej i Geodezyjnej w B." w dniu [...] października 2006 r.) Dokumentem potwierdzającym lokalizację obiektu (istniejącego garażu) w 1995 r., w tym samym miejscu co obecnie jest załącznik do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w B. z dnia [...] stycznia 1996 r. Nr [...] stanowiący plan sytuacyjno-wysokościowy wykonany w skali 1:500 z dnia [...] grudnia 1995 r. (k- 64 akt administracyjnych jak wyżej). Również zbiorcza plansza sieci projektu zagospodarowania terenu sporządzona przez Przedsiębiorstwo Projektowo-Wykonawcze Sp. z o.o. "[...]" projektu mgr inż. arch. J. G. wykonana w skali 1:500, potwierdza że w miejscu istniejącego garażu istniał obiekt budowlany oznaczony lit. "g" już w dniu [...] kwietnia 1996 r. (k- 68 akt administracyjnych jak wyżej). Nie pozostaje w sprzeczności z powyższymi dowodami pod względem lokalizacji również inny dokument, stanowiący projekt zagospodarowania terenu sporządzony przez Przedsiębiorstwo Projektowo-Wykonawcze Sp. z o.o. "[...]" projektu B. K. wykonany w skali 1:500 – k- 86 akt administracyjnych jw.). Powyższe dowody ponad wszelką wątpliwość świadczą o istnieniu obiektu w miejscu istniejącego obecnie garażu przed 1995 r. Autentyczność powyższych dowodów nie został podważona żadnym wyrokiem Sądu w postępowaniu karnym. Są to dokumenty urzędowe. Zgodnie z art. 76 § 1 Kpa dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Jako dokumenty urzędowe powyżej wymienione pozwolenia i decyzje z załącznikami map mają zwiększoną moc dowodową w stosunku do dokumentów prywatnych. Dokumenty urzędowe zatwierdzają bowiem urzędowo fakty. Moc dowodowa dokumentu urzędowego nie jest jednak bezwzględna. W razie wątpliwości co do jego wiarygodności, można co do faktów z niego wynikających przeprowadzić inny dowód, stosownie do art. 76 § 3 k.p.a. Do czasu jednak ukończenia tego postępowania, taki dokument urzędowy będzie traktowany jako dokument w pełni wiarygodny. Jak podkreślił WSA w Warszawie w wyroku z dnia [...] marca 2005 r. (VI SA/Wa 1036/04, LEX nr 189172) "1. Dokumenty urzędowe mają istotną moc dowodową i stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Organy administracji są więc zobowiązane uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu urzędowego. 2. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego, nie przeprowadzając dowodu przeciwko prawdziwości zawartych w nim informacji". W rozpoznawanej sprawie nie ma znaczenia oznaczenie obiektu na mapach lit. "g", czy też to ,czy był on przeznaczony do rozbiórki. Ważne jest natomiast, czy istnieją dowody na to, że istniejący przed 1995 r. obiekt został rozebrany i w jego miejscu powstał sporny garaż. Strony skarżące nie wykazały dowodów potwierdzających tą okoliczność. Organ podjął próbę uzyskania dokumentów i wiedzy na temat spornego garażu od poprzedniego właściciela nieruchomości, ale daremną ze względu na jego śmierć. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w B. oświadczyła, że przedsiębiorstwo wykonujące budynek mieszkalny nie istnieje i wskazała kierownika budowy. Przesłuchany natomiast w charakterze świadka kierownik budowy (k- 210 akt administracyjnych sprawy organu I instancji tom III, T. K.) zeznał, że: "część zabudowy garażowo- gospodarczej w trakcie realizacji budynku mieszkalnego została zlikwidowana, za wyjątkiem garażu, który istniał przed rozpoczęciem robót , a w trakcie budowy był wykorzystywany jako zaplecze budowy. W trakcie budowy garaż ten zachował istniejące gabaryty i nie był przebudowywany (z wyjątkiem przybudówki gospodarczej)". W świetle powyższych ustaleń, można uznać za trafne stanowisko zawarte w wycenie szacunkowej z listopada 1996 r. Biura Ekspertyz "[...]", stanowiące k-5 akt administracyjnych organu II instancji, iż sporny obiekt pochodzi z lat 60. Wykonany rzut przyziemia garażu na str. 2 tego dokumentu posiada wymiary dł 9.10 m, szer. 4.03 a wysokość wewnątrz garażu 2,63. Dokumentacja znajdująca się w aktach administracyjnych organu I instancji tom II stanowiąca k- 104 wykonana została jako inwentaryzacja powykonawcza na dzień [...] stycznia 2007 r. i zawiera wymiary zewnętrzne 9,17 na 4,06, wymiary te nie odbiegają znacznie od dokumentacji technicznej zawartej w wycenie szacunkowej z 1996r. Niezgodność waha się w granicach 3 cm. Rozpiętość w czasie pomiędzy sporządzeniem powyższych dokumentów technicznych wynosi 10 lat. Niewykluczone, że obiekt był remontowany lub modernizowany, bynajmniej wymagałaby tego należyta staranność ze strony zarządcy oraz obowiązek dbania wynikający z przepisów prawa budowlanego. Przyjmując, zatem, że obiekt powstał przed 1995 r. zastosowanie do niego mają przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), a dokładnie art. 37ust. 1 tej ustawy, który stanowił, że "Obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część: 1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia". Żadna z przesłanek warunkujących przymusową rozbiórkę nie została spełniona w rozpatrywanej sprawie. Nie jest bowiem przeszkodą miejscowy plan zagospodarowania terenu. W miejscu lokalizacji spornego garażu dopuszcza się wnoszenie tego typu obiektów budowlanych. W aktach sprawy brak jest dowodów na to, aby przedmiotowy garaż powodował niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Inwentaryzacja powykonawcza projektu K. M. z dnia [...] stycznia 2007 r.( a więc osoby uprawnionej) zawiera w pkt 9 ocenę stanu technicznego, z której wynika, że:" budynek znajduje się w stanie technicznym zadawalającym i może być wykorzystywany na garaż samochodowy. Również pracownicy nadzoru budowlanego nie stwierdzili, aby stan budynku stwarzał jakiekolwiek niebezpieczeństwo. W tym stanie rzeczy orzeczenie w przedmiocie odmowy rozbiórki spornego garażu odpowiada przepisom prawa. Dokumenty archiwalne z lat trzydziestych XX wieku dostarczone Sądowi przez organ oraz strony postępowania już po wydaniu decyzji zaskarżonej nie mieszczą się w granicach rozpoznawanej sprawy. Mogą jedynie posłużyć jako okoliczności do wznowienia postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Są to dokumenty urzędowe, a późniejsze w stosunku do również dokumentów urzędowych zgromadzonych w toku postępowania administracyjnego. Dokumenty te w rozpoznawanej sprawie są nową okolicznością w sprawie nieznaną organowi w dniu wydawania orzeczenia, nie są natomiast podstawą do zastosowania przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., który to przepis stanowiłby podstawę do uwzględnienia skargi przez Sąd z uwagi na naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu nie doszło w rozpoznawanej sprawie do naruszenia prawa. Powyższe dokumenty archiwalne zostały przekazane przez organ administracji pismem z dnia [...] października 2008 r. (k-91 akt administracji II instancji) do Komendy Miejskiej Policji w B. w związku z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym sygn. akt 5.Ds. [...]. Ocena powyższych dokumentów w postępowaniu karnym będzie miła ewentualnie wpływ na wznowienie postępowania zakończonego decyzjami ostatecznymi. W ocenie Sądu nie ma wpływu na wynik sprawy decyzja o pozwoleniu na użytkowanie garażu (k- 14 akt organu II instancji) z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Decyzja ta dotyczyła odrębnego postępowania, obowiązek jej wydania wynikał ze skutków postanowienia PINB z dnia [...] listopada 2006r.( k- 104 str. 10, tom II akt organu I instancji) i był konsekwencją działań organu mających na celu zapobieżenie skutkom stanowiącym niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia. W ocenie Sądu decyzja w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie nie stanowi dowodu na okoliczność wzniesienia garażu w 1997 r. Również tego dowodu nie stanowią dokumenty z ewidencji gruntów i budynków ujęte w uzasadnieniu skargi w punktach od 8-13). Sporny garaż został w 1997 r. zgłoszony przez aktualnego właściciela PSM w B. do ewidencji gruntów i na tej podstawie naniesione zostały zmiany w ewidencji. Dowodem na to jest pismo (K-134 Tom II akt organu I instancji.) UM B. Wydziału Mienia i Geodezji z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz poprzedzająca je korespondencja tego organu z E. G. W ocenie Sądu nieprzekonywujące jest, aby w dniu podpisania aktu notarialnego [...] stycznia 1996 r. nieruchomość była niezabudowana garażem, a na załączniku graficznym do decyzji ustalającej warunki zabudowy w dniu [...] stycznia 1996 r. garaż ten był naniesiony jako obiekt istniejący. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło