IV SA/Gl 188/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia finansowego związanego z lokalem mieszkalnym uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...], nr [...]. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną na podstawie art. 94 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r., Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz w oparciu o §1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r., w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468) Komendant Miejski Policji w K. odmówił przyznania nadkomisarzowi A. K. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ administracyjny podniósł, że skarżący uzyskał prawo do lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej mocą przydziału z dnia [...] r., z kolei w roku [...] przekształcił rzeczone prawo lokatorskie na prawo własnościowe i spłaca do chwili obecnej kredyt zaciągnięty na ten cel. Mając na względzie powyższe, Komendant Miejski Policji w K. podkreślił, że jakkolwiek pomoc finansowa przewidziana w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, przysługuje policjantowi, który nabył spółdzielcze prawo do lokalu, to jednak nie może być przyznana na samo przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu w prawo spółdzielcze własnościowe. Z treści przywołanego art. 94 a także z art. 95 w związku z art. 88 cytowanej ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. wynika bowiem, że celem spornego świadczenia jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza Policji. Tymczasem potrzeby mieszkaniowe strony zostały zaspokojone w chwili uzyskania przez nią lokalu mieszkalnego w drodze przydziału. Przekształcenie prawa przysługującego jej do wspomnianej nieruchomości należy natomiast traktować jedynie jako "polepszenie" tytułu prawnego do tego mieszkania. Organ pierwszej instancji dodał, że co do zasady funkcjonariuszowi należy się pomoc finansowa, jednakże nie z racji przekształcenia prawa w roku [...], lecz z tytułu jego nabycia w roku [...]. Z przedłożonej przez skarżącego umowy kredytu wynika jednak, że kredyt, który spłaca on do dnia dzisiejszego został udzielony na finansowanie przekształcenia prawa do rzeczonego mieszkania. W konsekwencji brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony gdyż nie spełnia ona wymogów określonych w §3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. W odwołaniu do Ś. Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. A. K. oświadczył, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem zapadłym w pierwszej instancji. Skarżący wywiódł, że już wcześniej, to jest w związku z uzyskaniem w dniu [...] r. spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu wnosił o przyznanie pomocy pieniężnej, jednak odmówiono mu jej albowiem miasto, na terenie którego znajduje się mieszkanie (Z.) nie było miejscowością pobliską wobec S. Ś., gdzie pełnił wówczas służbę. W tym miejscu A. K. podkreślił, że zgodnie ze stanowiskiem, które znalazło wyraz w orzecznictwie sądów administracyjnych, przepisy ustawy o Policji nie przewidują wygaśnięcia prawa do uzyskania pomocy finansowej na skutek upływu czasu, czy też zrealizowania celu, na który pomoc ta jest przeznaczona. Z kolei przepis §3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2007 r. wykracza poza upoważnienie ustawowe wynikające z art. 94 ust. 2 przywołanej ustawy, i jako zapis aktu niższego rzędu nie może ograniczać zakresu art. 94 ust. 1 tej ustawy. Zważywszy powyższe skarżący wskazał, iż spełnia przesłanki warunkujące otrzymanie spornego świadczenia. Nadto dodał, że nabywając lokal w roku [...] dokonał wpłaty wkładu mieszkaniowego w kwocie [...] zł a przekształcając prawo do lokalu na własnościowe spłacił nie tylko kwotę związaną z samym przekształceniem, lecz także kolejną część wkładów oraz odsetki od kredytów zaciągniętych przez spółdzielnię na wybudowanie tej nieruchomości. Strona powołała się nadto na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 1998 r. (sygn. akt I SA 743/98, publ.: LEX Nr 45876), zgodnie z którym instytucja pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego wymieniona w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji jest pojęciem szerokim, odnoszącym się także do przypadków udzielania pomocy na spłatę zobowiązań finansowych zaciągniętych w związku z nabyciem przez policjanta lokalu mieszkalnego lub domu. Decyzją nr [...] z dnia [...] r., Komendant Wojewódzki Policji w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie stanowiące przedmiot odwołania. Organ drugiej instancji zaakcentował, że przewidziane w art. 88 ustawy o Policji, prawo policjanta do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której służy lub w miejscowości pobliskiej, realizowane jest przede wszystkim w formie rzeczowej – poprzez przydział lokalu mieszkalnego z zasobów, o których mowa w art. 90 tej ustawy. Z kolei pomoc pieniężna na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego przysługuje policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, co wynika zarówno z treści art. 94 ustawy o Policji jak i z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r., w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego przez policjantów, wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 94 ust. 2 wspomnianej ustawy. Mając na względzie powyższe Komendant Wojewódzki Policji w K. wywiódł, że warunkiem przyznania omawianej pomocy finansowej jest spełnienie przez policjanta wymogów warunkujących otrzymanie przydziału lokalu. W konsekwencji, skoro art. 95 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o Policji wyklucza przydział lokalu w drodze decyzji administracyjnej policjantowi, który ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w formie przewidzianej w tym akcie prawnym, to nie jest możliwe także przyznanie mu pomocy finansowej na uzyskanie takiego lokalu. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy podniósł, że w sprawie brak jest podstaw do przyznania skarżącemu pomocy, o którą wnioskował. A. K. zrealizował bowiem prawo do lokalu mieszkalnego we własnym zakresie, poprzez uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu położonego w Z. przy ul. B. [...], co nastąpiło w dniu [...] r. i w tej dacie utracił prawo do ubiegania się o przyznanie lokalu mieszkalnego w drodze decyzji, a co za tym idzie również do pomocy finansowej na uzyskanie mieszkania. Sporne świadczenie nie przysługuje zatem wyżej wymienionemu na przekształcenie prawa do tego lokalu z lokatorskiego na własnościowe dokonane w roku [...], gdyż posiadał on już wówczas tytuł prawny do rzeczonego mieszkania. W dalszej części uzasadnienia organ drugiej instancji przyznał, że obowiązujące przepisy nie zastrzegają terminu do złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, a w szczególności nie określają, że może to nastąpić wyłącznie przed nabyciem lokalu mieszkalnego lub domu. Podkreślił jednak, iż złożenie takiego wniosku powinno pozostawać w pełnej łączności czasowej z faktem, który stanowi jego podstawę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, A.K. dał wyraz swemu niezadowoleniu z rozstrzygnięcia podjętego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Skarżący ponownie podkreślił, że uzyskując spółdzielcze lokatorskie prawo do swego mieszkania położonego w Z. przy ul. B. [...] uiścił wspólnie z małżonką wkład mieszkaniowy w kwocie [...] zł a nadto udział członkowski w wysokości [...] zł oraz ponadnormatywną spłatę kredytu w wysokości [...] zł. Wtedy też wystąpił po raz pierwszy o przyznanie pomocy na uzyskanie tego lokalu, jednak nie otrzymał jej gdyż Z. nie było miejscowością pobliską wobec S. Ś., w których pełnił wtedy służbę. Następnie, to jest przydziałem nr [...] z dnia [...] r. przekształcił przysługujące mu prawo do wspomnianego lokalu w spółdzielcze własnościowe przekazując z tego tytułu na konto Spółdzielni Mieszkaniowej "Z." [...] zł, w której to kwocie mieściła się spłata kredytu lokatorskiego w wysokości [...] zł. Mając na względzie powyższe A. K. wywiódł, że skoro nabywając lokal w roku [...] dokonał wpłaty wkładu mieszkaniowego, a przekształcając tytuł prawny do mieszkania uiścił opłatę z tego tytułu a także spłacił kolejną część wkładów i odsetki od kredytów zaciągniętych przez Spółdzielnię na wybudowanie tej nieruchomości, to w świetle obowiązujących przepisów spełnił warunki otrzymania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Ponownie bowiem podkreślił, że ustawa o Policji nie przewiduje wygaśnięcia uprawnienia do tego świadczenia na skutek upływu czasu, czy też zrealizowania celu, na który ma być przyznane, zaś zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa sądowego, przysługuje ono również na spłatę zobowiązań finansowych zaciągniętych w związku z nabyciem lokalu. Nadto skarżący powtórnie podniósł, że powołany w uzasadnieniach decyzji zapadłych w obydwu instancjach przepis §3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2007 r., nie może ograniczać uprawnień policjanta do otrzymania pomocy na uzyskanie lokalu mieszkalnego albowiem jako zapis aktu niższego rzędu koliduje z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji a tym samym wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 94 ust. 2 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w K. wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Organ odwoławczy powtórzył argumentację podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia raz jeszcze podkreślając, że w świetle uregulowań ustawy o Policji, pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 tego aktu prawnego przysługuje policjantowi tylko wtedy, gdy spełnia on przesłanki warunkujące otrzymanie przydziału lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie przy tym z art. 95 ust. 1 pkt 2 i 3 cytowanej ustawy, policjantowi nie przydziela się lokalu mieszkalnego, jeżeli on lub jego małżonek posiada w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy. Pomoc finansowa, o którą ubiegał się skarżący jest więc świadczeniem celowym, przysługującym funkcjonariuszowi Policji na uzyskanie domu bądź mieszkania. Nie mogła ona zatem być przyznana skarżącemu na przekształcenie prawa do posiadanego już lokalu mieszkalnego ze spółdzielczego lokatorskiego w spółdzielcze własnościowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Na wstępie godzi się podnieść, że po myśli art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z treścią art. 134 §1 przywołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia art. 145 §1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wykazała bowiem, że zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy i dlatego nie mogą one pozostać w obrocie prawnym. Problematyka związana z uprawnieniami funkcjonariuszy Policji do uzyskania lokalu mieszkalnego uregulowana została w Rozdziale 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r., Nr 43, poz. 277 ze zm.). Stosownie zatem do art. 88 wspomnianego aktu prawnego, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Zasadniczą formą realizacji tego uprawnienia jest przydział odpowiedniego lokalu mieszkalnego z zasobów wymienionych w art. 90 cytowanej ustawy. Zgodnie przy tym z art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r., policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Z treści przywołanego unormowania wynika zatem jednoznacznie, że świadczenie stanowiące przedmiot niniejszej sprawy jest alternatywną formą zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych policjanta, zmierzającą do tego samego celu, co uprawnienie określone w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji. Zdaniem Sądu, nie budzi zatem wątpliwości, że istnienie przesłanek wyłączających przyznanie lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, wymienionych w treści art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r., uniemożliwia także przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie mieszkania. Podobne stanowisko znalazło wyraz w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (patrz: wyrok z dnia 9 stycznia 2002 r., sygn. akt: I SA 708/00, publ.: LEX nr 81657). Godzi się w tym miejscu zasygnalizować, że jedną z rzeczonych przesłanek negatywnych jest sytuacja, w której funkcjonariusz Policji posiada już w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy (art. 95 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy). A contrario, jeżeli policjant nie posiada domu jednorodzinnego, domu mieszkalno-pensjonatowego ani lokalu mieszkalnego lub posiada lokal mieszkalny, lecz o powierzchni mniejszej niż przysługująca mu norma, to może otrzymać lokal mieszkalny na podstawie decyzji o przydziale, zaś w przypadku nieotrzymania mieszkania w tym trybie, przysługuje mu prawo do pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. W tym miejscu należy zaakcentować, że - jak słusznie zauważył skarżący - przepisy ustawy o Policji nie przewidują wygaśnięcia omawianego prawa na skutek upływu czasu, czy też zrealizowania celu, na który pomoc jest przeznaczona, przed wystąpieniem z wnioskiem o jej przyznanie. Jakkolwiek bowiem art. 94 ust. 1 tej regulacji stanowi, że pomoc finansowa przysługuje na "uzyskanie lokalu mieszkalnego", to jednak chodzi tu jedynie o wskazanie celu rzeczonego świadczenia. Omawiane unormowanie nie określa natomiast czasu, w jakim przedmiotowe świadczenie ma być przyznane i w żadnym razie nie upoważnia do formułowania twierdzeń, że może to nastąpić tylko przed uzyskaniem lokalu mieszkalnego, a nie już po tym fakcie. Skoro więc przepisy prawa materialnego nie limitują czasu przyznawania omawianej pomocy, to funkcjonariusz Policji może się o nią ubiegać dopóty, dopóki spełnia merytoryczne przesłanki uzasadniające jej przyznanie (podobne stanowisko znalazło wyraz w orzecznictwie sądowym - vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 509/08, niepubl. oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2004 r., sygn. akt I SA 1724/03, publ.: LEX nr 155873). W rezultacie, przyznanie spornego świadczenia może nastąpić także wtedy, gdy funkcjonariusz jeszcze przed złożeniem stosownego wniosku nabył lokal mieszkalny, a zatem wyłożył potrzebne na jego uzyskanie środki pieniężne, zaś o pomoc ubiega się w związku ze spłatą zaciągniętych na ten cel zobowiązań. Odmienne stanowisko prowadziłoby bowiem do różnego traktowania funkcjonariuszy w zależności od tego, kiedy i na jakich warunkach nabyli lokale oraz w jakim czasie ubiegają się o pomoc, a więc od spełnienia warunków, o których ustawa nie wspomina (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2000 r., sygn. akt I SA 124/2000, ONSA 2001/2/90 dotyczący analogicznego świadczenia przysługującego funkcjonariuszom Straży Granicznej). W świetle zaprezentowanych wyżej rozważań prawnych godzi się podnieść, że uprawnienie A. K. do żądanej pomocy finansowej należało oceniać na dzień [...] r. Wtedy bowiem otrzymał on przydział swego mieszkania ze spółdzielni mieszkaniowej na warunkach prawa spółdzielczego lokatorskiego, który to fakt trzeba traktować jako równoznaczny z uzyskaniem tego lokalu. W niniejszej sprawie jest poza sporem, że przed wskazaną wyżej datą skarżący nie posiadał w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej ani domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno-pensjonatowego. Tym samym nie zachodziła przesłanka, która z mocy art. 95 ustawy o Policji wyłącza przyznanie żądanego przezeń świadczenia. Fakt złożenia przez stronę wniosku dopiero w dniu [...] r. nie wywiera bowiem wpływu na jego uprawnienie do uzyskania pomocy w rzeczonej formie. Zasadniczą przyczyną podjęcia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. rozstrzygnięcia odmownego było stanowisko, iż pomoc finansowa wymieniona w art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r., nie może być przyznana na przekształcenie prawa do lokalu mieszkalnego z lokatorskiego na własnościowe, gdyż w takim przypadku należy uznać, że funkcjonariusz ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Omawiane świadczenie ma natomiast charakter celowy i przysługuje wyłącznie na uzyskanie odpowiedniego mieszkania lub domu a nie na polepszenie tytułu prawnego do już posiadanej nieruchomości. W tym miejscu należy podkreślić, że Sąd podziela tak wyrażony pogląd. Analiza treści przepisów Rozdziału 8 ustawy o Policji w istocie nie pozostawia bowiem wątpliwości co do tego, iż celem świadczenia, o którym mowa w art. 94 ust. 1 przywołanej regulacji jest udzielenie funkcjonariuszowi Policji pomocy w uzyskaniu odpowiedniego miejsca zamieszkania. Zmiana statusu prawnego posiadanego przez policjanta lokalu lub domu nie jest natomiast tożsama z jego uzyskaniem. Niezależnie jednak od powyższego, trzeba zaakcentować, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie stanowił wystarczającej podstawy do formułowania twierdzeń o tym, iż przyznana pomoc pieniężna zostanie spożytkowana przez skarżącego na przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu na prawo spółdzielcze własnościowe, czyli wykorzystana niezgodnie z celem wynikającym z obowiązujących przepisów. Jakkolwiek bowiem A. K. dołączył do wniosku umowę kredytu bankowego z dnia [...] r., w której wskazano wyraźnie, iż został on zaciągnięty na sfinansowanie zmiany statusu prawnego mieszkania (vide: §2.1 i §3.1. umowy, stanowiącej karty nr 4-7 akt administracyjnych), to jednak nie jest jednoznaczne, że wnioskowaną pomoc zamierzał przeznaczyć wyłącznie na spłatę tego zobowiązania. Trzeba tu zwrócić uwagę, iż w treści odwołania wyżej wymieniony wskazał wyraźnie, że uiszczając powyższą należność opłacił również kolejną część wkładów oraz odsetki od kredytu zaciągniętego przez Spółdzielnię na wybudowanie tej nieruchomości. Przede wszystkim zaś, nie sposób tracić z pola widzenia, że wraz z wnioskiem przedłożył odpisy dowodów wpłaty (vide: karta nr 8 akt administracyjnych) dokumentujące fakt uiszczania przezeń na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej "Z." rat kredytu lokatorskiego, co miało miejsce także w okresie poprzedzającym przekształcenie prawa do posiadanego mieszkania a zarazem przed zaciągnięciem kredytu bankowego na pokrycie kosztów tego przekształcenia. Tymczasem orzekające w sprawie organy nie uwzględniły okoliczności, że skarżący, poza kosztami dotyczącymi wspomnianego przekształcenia poniósł także wcześniejsze wydatki związane z otrzymaniem spółdzielczego lokatorskiego prawa do tego mieszkania (czyli z uzyskaniem wspomnianego lokalu). W szczególności nie odniosły się one do faktu, iż także te wydatki mogły być pokrywane ze środków z kredytu ("kredyt lokatorski"), ani nie zbadały, na pokrycie jakich konkretnie należności rzeczony "kredyt lokatorski" był udzielony oraz, czy został on już przez stronę spłacony, czy też spoczywały na niej w dalszym ciągu zobowiązania w zakresie jego spłaty. Brak ustaleń w powyższym zakresie stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej wynikającej z art. 7 i art. 77 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Trzeba bowiem podkreślić, że w sytuacji, gdyby okazało się, że w chwili złożenia wniosku, wspomniany "kredyt lokatorski" nadal był przez skarżącego spłacany a równocześnie zaciągnięty został na opłacenie należności powstałych w związku z nabyciem spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu, to nie sposób wykluczyć, że przyznana pomoc zostałaby spożytkowana właśnie na ten cel. W tym stanie rzeczy założenie, że żądana przez skarżącego pomoc finansowa miała być przeznaczona wyłącznie na przekształcenie tytułu prawnego do mieszkania było przedwczesne. W toku ponownego rozpoznania sprawy niezbędne będzie zatem dokładne ustalenie, jakie koszty zostały poniesione przez skarżącego w związku z uzyskaniem lokalu, to jest w związku z nabyciem w dniu [...] r. spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego oraz z jakich środków wydatki te zostały przezeń pokryte. Należy więc przede wszystkim zbadać, czy źródłem finansowania tych kosztów był kredyt zaciągnięty przez stronę (w szczególności, czy był to "kredyt lokatorski", którego dowody spłaty figurują w aktach administracyjnych) oraz czy i kiedy kredyt ten został przez A. K. spłacony. W tym celu konieczne jest wezwanie strony do udzielenia stosownych wyjaśnień oraz do przedstawienia odpowiednich zaświadczeń wydanych przez Spółdzielnię Mieszkaniową "Z." bądź innych dokumentów źródłowych mogących te wyjaśnienia potwierdzać. Dopiero wtedy będzie bowiem możliwe stwierdzenie, czy pomoc, o którą ubiegał się wyżej wymieniony ma być przeznaczona jedynie na przekształcenie statusu prawnego zajmowanego przezeń lokalu, czy też na spłatę wcześniejszych zobowiązań związanych z nabyciem prawa spółdzielczego lokatorskiego, które należy traktować jako równoznaczne z uzyskaniem rzeczonej nieruchomości. Ponieważ nieprawidłowości obciążające zaskarżoną decyzję dotyczą także rozstrzygnięcia zapadłego w pierwszej instancji, właściwe będzie, aby czynności zmierzające do dokonania ustaleń w zakresie wynikającym ze wskazań zawartych w niniejszym wyroku, przeprowadzone zostały przez Komendanta Miejskiego Policji w K. Zważywszy wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w związku z naruszeniem art. 7, art. 77 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego, działając na podstawie art. 132 i art. 145 §1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Równocześnie, z uwagi na charakter zaskarżonego aktu Sąd odstąpił od orzekania w kwestii jego wykonalności, na podstawie art. 152 p.p.s.a. Decyzją tą utrzymano bowiem w mocy rozstrzygnięcie odmawiające przyznania stronie pomocy pieniężnej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, a tym samym nie podlega ona wykonaniu. Sąd nie orzekł także o zasądzeniu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, gdyż pomimo prawidłowego pouczenia, do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie niniejszego wyroku nie wystąpił on z wnioskiem o przyznanie należnych kosztów a tym samym, z mocy art. 210 §1 p.p.s.a. utracił prawo do zgłoszenia żądania w tej kwestii.