II SA/Gd 593/07
WyrokWSA w Gdańsku2009-01-28
Skład orzekający: Krzysztof Ziółkowski, Janina Guść, Dorota Jadwiszczok
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Agencji Nieruchomości Rolnych z dnia 21 maja 2007 r., powstałe po wydaniu i uprawomocnieniu się wyroku WSA, może stanowić podstawę wznowienia postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pismo Agencji Nieruchomości Rolnych z dnia 21 maja 2007 r., na które powołuje się skarżąca, powstało po wydaniu i uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 273 § 2 PPSA, podstawą wznowienia mogą być jedynie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu. Dokument powstały po uprawomocnieniu się wyroku nie spełnia tej przesłanki.Stan faktyczny
Skarżąca B.J. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem WSA oddalającym jej skargę na decyzję SKO w przedmiocie warunków zabudowy dla płyty gnojnej i zbiornika na gnojownicę. Skarżąca zarzuciła organom administracji poświadczenie nieprawdy co do stanu faktycznego zabudowy i przeznaczenia działki, a także to, że jej choroba uniemożliwiła jej obronę. Jako nowy dowód przedstawiła pismo Agencji Nieruchomości Rolnych wskazujące na nierolnicze przeznaczenie działki. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, kwestionując jej formalne wymogi i utrzymując, że materiał dowodowy potwierdzał rolniczy charakter działki.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę o wznowienie postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Starszy Referent Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi B.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie warunków zabudowy oddala skargę.
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2007 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 477/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 maja 2006 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 7 kwietnia 2006 r., nr [...], ustalającą warunki zabudowy dla płyty gnojnej przeznaczonej do składowania obornika oraz zbiornika na gnojownicę na działce nr [...] w K. Wyrok ten stał się prawomocny w dniu 31 marca 2007 r.
B. J. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym wyżej wyrokiem. Pismo zawierające skargę nadała w placówce pocztowej w dniu 21 sierpnia 2007 r. W uzasadnieniu skargi wskazała, że uczestniczące w postępowaniu organy administracji: Wójt Gminy, Starostwo Powiatu oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze poświadczyły nieprawdę w zakresie faktycznego stanu zabudowy i przeznaczenia działki nr [...]. Na podstawie tak przedstawionego, nierzeczywistnego stanu faktycznego Sąd wydał wyrok podczas choroby skarżącej. Jej choroba, pobyt w szpitalu, operacja i komplikacje ze zdrowiem, pozbawiły ją możliwości działania w postępowaniu, w tym zapoznania się z wyrokiem oraz wystąpienia o jego uzasadnienie. Skarżąca przedstawiła dowód w postaci pisma Agencji Nieruchomości Rolnych, Gospodarstwa Nadzoru i Administrowania Zasobem Własności Rolnej Skarbu Państwa w S., z dnia 21 maja 2007 r., nr [...], w którym stwierdzono, że działka nr [...] w K., stanowiąca przedmiot kwestionowanych warunków zabudowy, jest zabudowana oczyszczalnią ścieków wraz z siecią kanalizacji sanitarnej i stanowi własność Gminy K. na podstawie aktu notarialnego z dnia 6 lipca 2001 r., Rep. A nr [...]. Działka ta jest położona na terenach istniejącego zbiornika bezodpływowego ścieków i funkcję taką pełnić ma do chwili budowy sieci sanitarnych i oczyszczalni. Z powyższego pisma skarżąca wywodzi, że przedmiotowa działka nie jest przeznaczona do działalności rolniczej, a w konsekwencji nie może być przedmiotem takich ustaleń, jak poczynione w kwestionowanych warunkach zabudowy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, że skarga nie spełnia ustawowych wymogów formalnych. Nie zawiera bowiem podstawy wznowienia i jej uzasadnienia. Odnosząc się jednak do treści skargi wyjaśniono, że decyzja organu odwoławczego wydana została w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, który potwierdzał rolniczy charakter działki nr [...]. Taki stan faktyczny nie uległ zmianie, co potwierdza wypis z rejestru gruntów, gdzie cała działka nr [...] oznaczona została symbolem [...], tj. użytki rolne zabudowane. Pismo Agencji Nieruchomości Rolnych, na które powołuje się skarżąca, nie przesądza o tym, że działka nr [...] nie służy działalności rolniczej.
W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 29 maja 2008 r. o uzupełnienie skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania jej podstawy prawnej oraz uprawdopodobnienia okoliczności będących przesłanką wznowienia postępowania, skarżąca jako podstawę prawną wniosku o wznowienie postępowania wskazała art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wykrycie okoliczności faktycznych i środków dowodowych, z których skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Celem uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających skargę o wznowienie postępowania skarżąca wyjaśniła, że uczestnicząc w postępowaniu sądowym nie miała żadnego dostępu do akt sprawy znajdujących się w Gminie K. oraz dokumentów istotnych dla jej rozstrzygnięcia, którymi w dacie wydania wyroku dysponowała Gmina. W ocenie skarżącej wyrok Sądu zapadł w oparciu o niekompletne akta sądowe, w których znajdują się "fałszywe" oświadczenia Wójta Gminy K. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że działka nr [...] stanowi fragment gospodarstwa rolnego wnioskującego o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W rzeczywistości nieruchomość ta ma przeznaczenie nierolnicze, na potrzeby publiczne dla gromadzenia ścieków sanitarnych i przemysłowych, jako bezodpływowy zbiornik ścieków komunalnych i przemysłowych z nieruchomości położonych we wsi K. Skarżąca powołuje się na nowy dowód w sprawie – pismo Agencji Nieruchomości Rolnych w S., z którego wynika, że Gmina K. przejęła na własność działkę nr [...] jako oczyszczalnię ścieków komunalnych wraz z siecią sanitarną. Według planu rozwoju Gminy K. funkcja działki nr [...] jako oczyszczalni ścieków gminnych zachowana zostanie do czasu wybudowania właściwej oczyszczalni ścieków i sieci sanitarnych dla wsi K. W konsekwencji, działka ta nie może być przeznaczona dla działalności rolniczej bez ustalenia sposobu i terminu likwidacji zbiornika i instalacji ścieków nierolniczych, przeprowadzenia badań skażenia gleby i rekultywacji, bez względu na to, kto jest właścicielem działki. Organy administracji orzekające w niniejszej sprawie ukrywają istnienie na przedmiotowej działce nierolniczej zabudowy. Według skarżącej Wójt Gminy K. świadomie poświadczył nieprawdę w decyzji ustalającej warunki zabudowy twierdząc, że działka nr [...] stanowi fragment gospodarstwa rolnego, podczas gdy właścicielem działki i znajdujących się na niej nierolniczych zabudowań była Gmina. Pomimo późniejszej sprzedaży tej działki rolnikowi, Gmina nadal pozostaje właścicielem zbiornika i ściekowych instalacji przemysłowych na działce nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Skarżąca, powołując się na powyższą podstawę wznowieniową, przedstawiła pismo Agencji Nieruchomości Rolnych w S. z dnia 21 maja 2007 r., nr [...], które w jej ocenie stanowi istotny w sprawie dowód nierolniczego przeznaczenia działki nr [...] w K., i z którego nie mogła skorzystać w postępowaniu zakończonym kwestionowanym wyrokiem.
Z przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a. wynika, iż podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były one jej znane (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2006 r., II OSK 689/05, LEX nr 209431). W konsekwencji, środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania przewidzianej w art. 273 § 2 p.p.s.a. (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNC 1969/12/208; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 1998 r., I SA 1477/98 niepubl.; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2005 r., OSK 1345/04, LEX nr 168046). Wznowienie postępowania z przyczyn restytucyjnych zmierza do umożliwienia ponownego postępowania ze względu na to, że prawomocny wyrok jest niesłuszny z punktu widzenia materiału faktycznego i dowodowego, który istniał już w poprzednim postępowaniu w chwili zamknięcia rozprawy. Okoliczności i stwierdzające je środki dowodowe powstałe po tym momencie, jako należące do przyszłości, oceniając rzecz w stosunku do daty orzekania, nie stanowią podstawy do oceny w tym względzie. Instytucja wznowienia postępowania ma właśnie na celu, jeśli chodzi o rozważaną podstawę wznowienia, zapewnienie - z zastrzeżeniem spełnienia się innych przesłanek dopuszczalności - możliwości ponownego rozstrzygnięcia sprawy z uwzględnieniem okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które, obiektywnie rzecz biorąc, już istniały w chwili wyrokowania (zamknięcia rozprawy), ale z których zainteresowana strona nie mogła skorzystać.
Przedłożone przez skarżącą pismo Agencji Nieruchomości Rolnych w S., które powołuje ona jako dowód w sprawie, z którego nie mogła wcześniej skorzystać, zostało opatrzone datą 21 maja 2007 r. Przyjąć należy, iż wskazana data jest dniem powstania tego dokumentu. Z jego treści wynika, iż sporządzono go na wniosek B. J. z dnia 20 kwietnia 2007 r. Biorąc pod uwagę, iż zaskarżony niniejszą skargą o wznowienie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydano w dniu 28 lutego 2007 r., po uprzednim zamknięciu rozprawy w dniu 7 lutego 2008 r. (k. 32 akt), stwierdzić należy, że powoływany przez skarżącą dowód nie istniał w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Powstał on po wydaniu i uprawomocnieniu się wyroku w niniejszej sprawie i z tego powodu nie może stanowić środka dowodowego, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a.
Zwrócić należy uwagę na fakt, iż dokument, który powołuje skarżąca, dotyczy okoliczności faktycznych, które zarówno w toku postępowania przed organami administracji publicznej, jak i w postępowaniu sądowym, były znane stronie i mogły być dowodzone wszelkimi środkami dowodowymi. Użyty w art. 273 § 2 p.p.s.a. zwrot "wykrycie" odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i podówczas nieujawnionych, bo nieznanych stronom. Nie odnosi się ono zatem do okoliczności i dowodów jawnych z materiału poprzedniego postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2005 r., GSK 1242/04, LEX nr 176988). Skarżąca już w pierwotnym postępowaniu sądowym występowała z wnioskami dowodowymi zmierzając do wykazania nierolniczego przeznaczenia działki nr [...], co świadczy o tym, iż okoliczność ta była jej znana i ujawniona w postępowaniu. Powoływanie nowych dowodów, na okoliczności ujawnione i uwzględnione w prawomocnie zakończonym postępowaniu, jako podstawy wznowieniowej jest niedopuszczalne. Zarzuty skarżącej są wyrazem odmiennej od Sądu oceny materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i mogłyby ewentualnie stanowić podstawę zaskarżenia wyroku w trybie zwykłych środków odwoławczych, ale nie mogą stanowić zasadnej podstawy wznowienia z art. 273 § 2 p.p.s.a.
Wskazać należy, iż zawarte w uzasadnieniu skargi o wznowienie zarzuty dotyczące oparcia wyroku na fałszywych oświadczeniach Wójta Gminy K. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w kwestii przeznaczenia działki nr [...], nie tworzą prawidłowej podstawy prawnej wznowienia. Wskazanie podstawy prawnej powinno zawierać wyraźne określenie, które z przepisów art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Brak takiego konkretnego wskazania podstawy prawnej rzutuje już na samą dopuszczalność skargi (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2006 r., II SA/Wa 1818/05, LEX nr 257147). Podobnie należy odnieść się do okoliczności pozbawienia skarżącej możliwości działania w postępowaniu sądowym, spowodowanej chorobą i pobytem w szpitalu. Na wezwanie Sądu do sprecyzowania prawnych podstaw żądania skargi skarżąca wskazała wyłącznie podstawę z art. 273 § 2 p.p.s.a., nie formułując żadnych innych formalnych podstaw wznowienia postępowania w oparciu o wskazane wyżej zarzuty. Tym samym Sąd, badając dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania, ograniczył się do analizy istnienia przesłanki z art. 273 § 2 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe okoliczności i uznając, że skarga o wznowienie postępowania nie miała usprawiedliwionych podstaw, Sąd oddalił ją wyrokiem na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 132 i art. 276 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło