VI SA/Wa 2182/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2008 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego J. G. kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 138 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2008 r. o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] czerwca 2008 r. w B., na postoju Taxi, ul. K.przy dworcu PKP inspektor transportu drogowego przeprowadził kontrolę pojazdu taxi marki O. o nr rej. [...], stanowiącego własność skarżącego – J. G.. J. G. okazał do kontroli licencję nr [...] na pojazd o numerze rejestracyjnym [...] i numerze podwozia [...]. Wobec braku licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką o numerach rejestracyjnych [...] – stwierdzono, iż skarżący wykonuje transport drogowy taksówką bez wymaganej licencji. Skarżący podpisał protokół kontroli nie zgłaszając do niego żadnych uwag ani zastrzeżeń. Pismem z dnia 25 czerwca 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku z przeprowadzoną kontrolą. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 1lipca 2008 r. poinformował organ, że nie był świadomy nieważności licencji wobec niezgłoszenia zmiany pojazdu, wskazał, iż następnego dnia po kontroli zgłosił zmianę pojazdu. Podnosił, iż trudna sytuacja materialna zmusiła go do pracy w charakterze taksówkarza, wnosił o umorzenie postępowania. Pismem z dnia 26 czerwca 2008 r. organ zwrócił się do Urzędu Miejskiego w B. z zapytaniem, czy skarżącemu udzielono licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem marki O. o nr rej. [...]. W odpowiedzi na zapytanie Urząd Miejski w B. poinformował, iż J. G. w dniu [...] czerwca 2008 r. zgłosił do licencji nr [...] pojazd marki O. o nr rej. [...], licencję odebrał [...] lipca 2008 r. Do pisma załączył kopię wniosku o wydanie licencji na ww. pojazd oraz kopię wydanej licencji nr [...] na powyższy pojazd, z datą ważności [...] grudnia 2018 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 93 ust. 1, art. 92 ust. 1 i art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874), cyt. dalej jako ustawa o transporcie drogowym oraz lp. 1.3. załącznika do tej ustawy nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 3.000 zł za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Głównego Inspektora Transportu Drogowego podnosząc, iż wykonując transport drogowy innym pojazdem niż wpisany w treści licencji nie oznacza wykonywania transportu drogowego bez licencji. Powołał się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyrokach z dnia 16 stycznia 2007 r. o sygn. akt VI SA/Wa 2064/06 oraz z dnia 13 października 2006 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1489/06 jednoznacznie wskazał, że wykonywanie transportu drogowego taksówką innym pojazdem niż wpisany w treści licencji nie oznacza wykonywania tej działalności bez licencji. Ponownie wskazał, iż następnego dnia po kontroli złożył wniosek o udzielenie licencji na wykonywanie transportu drogowego pojazdem o nr rej. [...]. Odwołanie wraz z aktami sprawy zostało przekazane Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego, który pismami z dnia: [...] stycznia 2007 r., [...] marca 2007 r., [...] kwietnia 2007 r., [...] czerwca 2007 r., [...] września 2007 r., [...] grudnia 2007 r., [...] kwietnia 2008 r. oraz [...] maja 2008 r. informował skarżącego, iż ze względu na toczące się postępowanie sądowo-administracyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach o analogicznym charakterze oczekuje z podjęciem rozstrzygnięcia na orzeczenie NSA. Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, przywołując treść art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - o transporcie drogowym, iż licencja udzielana jest na pisemny wniosek przedsiębiorcy, do którego należy dołączyć m. in. wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami dowodów rejestracyjnych. Licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielana jest na określony pojazd i obszar obejmujący: gminę, gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia, miasto W. - związek komunalny. Działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu przewozów taksówką jest ściśle powiązana i uzależniona od faktu wykonywania przewozu konkretnym pojazdem i na konkretnym obszarze. W związku z tym a contrario podjecie działalności gospodarczej wykraczającej poza treść licencji, stanowi o wykonywaniu takiej działalności bez wymaganej licencji. Ponadto organ wskazał, iż zmiana licencji nie może dotyczyć przedmiotowego zakresu wydania licencji, czyli zmiany pojazdu jak również zmiany obszaru wykonywania działalności transportowej taksówką ponieważ taka zmiana powoduje, że przedsiębiorca de facto występuje o nowe uprawnienie. Każda zmiana skutkująca koniecznością zmiany treści licencji, powoduje konieczność uzyskania nowego uprawnienia. W skardze na tę decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnosił o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu powtórzono zarzuty z odwołania od decyzji organu I instancji zarzucając organowi naruszenie zasady praworządności (art. 7 i 8 k.p.a.) poprzez brak uwzględnienia dotychczasowego orzecznictwa sądowego, które wydane zostało po rozpatrzeniu spraw o podobnych stanach faktycznych. Podkreślano, iż brak aktualnych danych co do pojazdu nie może być traktowany jako wykonywanie transportu bez wymaganej licencji. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), cyt. dalej p.p.s.a. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji podjęte zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Organy administracji publicznej obu instancji uznały, iż wykonywanie transportu drogowego taksówką na podstawie licencji z terminem ważności do [...] grudnia 2018 r. innym pojazdem niż wpisany do licencji jest wykonywaniem transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. Sąd nie zgadza się z taką interpretacją. Nieodnotowanie w licencji, w drodze formalnej zmiany jej treści, numeru rejestracyjnego wraz z numerem podwozia pojazdu aktualnie używanego do prowadzenia licencjonowanej działalności, nie można utożsamiać z wykonywaniem tej działalności bez licencji. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, krajowy transport drogowy oznacza podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi. W myśl art. 5 ust. 1 cyt. ustawy podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego. Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 i 4 ww. ustawy, na wykonywanie transportu drogowego taksówką wymagana jest licencja, która udzielana jest przedsiębiorcy na określony pojazd i obszar, obejmujący stosowną gminę. Z kolei art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy stanowi, że przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Jeżeli zmiany te obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji. W przedmiotowej sprawie skarżący posiadał i okazał podczas kontroli licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Udzielona skarżącemu w dniu [...] grudnia 2003 r. licencja nr [...] z terminem ważności do dnia [...] grudnia 2018 r. wskazywała inny numer rejestracyjny i inny numer podwozia VIN niż kontrolowany pojazd. Już po kontroli, po złożeniu wniosku w dniu [...] czerwca 2008 r. skarżącemu została wydana licencja, która zawierała ten sam numer oraz ten sam termin jej ważności ze wskazaniem danych kontrolowanego pojazdu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego zaniechanie obowiązkowi wystąpienia o zmianę treści licencji nie oznacza utraty licencji przed terminem jej ważności. Samo naruszenie warunków licencji nie oznacza, że jest to transport wykonywany bez licencji w rozumieniu zastosowanych w zaskarżonej decyzji przepisów ustawy. Z powodu naruszenia warunków licencji ustawa przewiduje inne konsekwencje prawne, niż zastrzeżone dla wykonywania transportu drogowego taksówką bez licencji. Niedopełnienie przez skarżącego obowiązku zgłoszenia właściwemu organowi zmiany pojazdu nie stanowi podstawy wymierzenia kary pieniężnej za brak licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką (zob. wyrok z dnia z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 2010/06, niepublikowany oraz z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 30/08, niepublikowany). Wykonywanie transportu drogowego taksówką innym pojazdem niż wskazany w ważnej licencji w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy oznacza tylko, iż skarżący w dacie kontroli nie dopełnił obowiązku zgłoszenia zmiany pojazdu. W ocenie Sądu prowadzenie działalności transportowej innym pojazdem niż wskazanym w licencji, tj. niezgodnie z warunkami udzielonej licencji, nie jest wykonywaniem transportu bez licencji. Z brakiem licencji mamy do czynienia wówczas, gdy przedsiębiorca nigdy jej nie uzyskał albo gdy udzielona przedsiębiorcy licencja została cofnięta bądź wygasła (por. wyrok WSA z dnia 30 stycznia 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 2068/06, LEX nr 312069). Reasumując, posługiwanie się pojazdem, który nie został zgłoszony do licencji, nie jest wykonywaniem transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, tylko stanowi naruszenie istotnych jej warunków co może być ewentualnie przyczyną cofnięcia licencji. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania uchylonych decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku, Sąd oparł się na dyspozycji przepisu art. 152 p.p.s.a. Zasądzając zwrot kosztów postępowania postanowił na podstawie art. 200 i 205 § 2 i 3 powyższej ustawy. Koszty postępowania stanowiły: uiszczony wpis od skargi w kwocie 120 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 600 zł ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).