I OW 164/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) Sędziowie NSA Barbara Adamiak del. WSA Wojciech Mazur Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2009r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Nowego Sącza - Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowym Sączu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Prezydentem Miasta Nowego Sącza - Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Nowym Sączu a Prezydentem Miasta Krakowa - Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Krakowie w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie przyznania zasiłku celowego - pomocy finansowej dla B. C. postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Krakowa - Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie jako organ właściwy do załatwienia wniosku B. C. z dnia [...] września 2008 roku o przyznanie zasiłku celowego z pomocy społecznej. Prezydent Miasta Nowego Sącza - Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Nowym Sączu na podstawie art. 22 § 2 i § 3 pkt 2 kpa wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między tym organem a Prezydentem Miasta Krakowa - Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Krakowie w sprawie przyznania zasiłku celowego - pomocy finansowej dla B. C. zam. [...] w Krakowie obecnie w Schronisku i Przytulisku [...] w Krakowie . W uzasadnieniu tego wniosku wskazano , iż w dniu [...] października 2008 r. wpłynęło do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowym Sączu postanowienie [...] z dnia [...] października 2008 r. wydane z up. Prezydenta Miasta Krakowa przez Kierownika Działu Pomocy Bezdomnym przy Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Krakowie w sprawie przyznania pomocy finansowej dla B. C. w celu załatwienia sprawy administracyjnej zgodnie z właściwością miejscową. Postanowienie to zostało wydane w oparciu o art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz. U. z 2008 Nr 115, poz. 728). Z przesłanych akt jak wyjaśniono wynika, że B. C. ma lat [...] , jest osobą samotną bezdomną, ubogą (nie posiada żadnego dochodu), niepełnosprawną i uzależnioną od alkoholu. Ponadto z wywiadu wynika, że B. C. pochodzi z Nowego Sącza, gdzie mieszkają jej dzieci, na które ma zasądzone alimenty, a zaległości wynoszą [...] zł. Ponadto pracownik socjalny Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie stwierdził , iż wnioskodawczyni utraciła w Krakowie dotychczasowe miejsce zamieszkania przy ul. [...] i od [...] września 2008 r. przebywa w Schronisku i Przytulisku [...] w Krakowie. Nadto stwierdzono , iż B. C. stała się osobą bezdomną, a zatem do udzielania jej pomocy jest zobowiązany Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Nowym Sączu. Takie stanowisko stało się podstawą do wydania postanowienia przekazującego wniosek o udzielenie pomocy do wnioskodawcy w celu załatwienia zgodnie z właściwością. Prezydent Miasta Nowy Sącz- Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Nowym Sączu nie zgodził się z postanowieniem o przekazaniu sprawy według właściwości , w którym Prezydent Miasta Krakowa Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie uznaje się niewłaściwym do rozpatrzenia sprawy wywodząc, że postanowienie to wydane zostało bezpodstawnie. We wniosku podniesiono, że w sprawie udzielania pomocy dla B. C. należy dokonać analizy i uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy. W szczególności powołano się na fakt, że w sprawie udzielenia pomocy dla B. C. wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Tym samym jak podkreślono nie można pominąć faktu, że obecny stan prawny jaki zaistniał od chwili postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2008 r. sygn. akt I OW 72/08, w którym wskazano jako właściwy do udzielania pomocy dla B. C. jest Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie - jako organ właściwy do rozpoznania wniosku tejże osoby o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej - decyduje także w niniejszej sprawie. Wobec tego stwierdzono, że skoro powyższym postawieniem Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organem właściwym do udzielania pomocy społecznej dla B. C. jest Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie, to i w obecnej sprawie tej samej osoby nie utraciła przymiotu osoby uprawnionej do uzyskania pomocy społecznej -zasiłku z Miasta Krakowa. Jedynie z ostrożności procesowej podniesiono , że gdyby Sąd uznał, iż B.C. jest osobą bezdomną, to jednak Kraków jest miejscem zamieszkania w/w i zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy właściwość ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o pomoc. B. C. nie jest bowiem osobą bezdomną, w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy, a zatem ostatnie jej miejsce zamieszkania na pobyt stały nie może, w świetle art. 101 ust.2 cyt. ustawy, rozstrzygać o właściwości organu. Przypomniano, że w pierwszym rzędzie o właściwości organu przyznającego pomoc społeczną zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy decyduje miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o to świadczenie. W oparciu o art. 25 Kodeksu cywilnego wskazano, że miejsce zamieszkania stanowi miejscowość, w której określona osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest przy tym istotne, czy jest ona w tym miejscu zameldowana, gdyż zameldowanie jest tylko spełnieniem formalnego - administracyjnego obowiązku ewidencji ludności i nie zawsze jest zgodne z określonym wyżej miejscem zamieszkania, które należy rozumieć jako rzeczywiste przebywanie w pewnej miejscowości w sensie fizycznym, z wolą-zamiarem stałego pobytu. Niewątpliwie w ocenie Prezydenta Miasta Nowy Sącz miejscowość Kraków jest miejscem zamieszkania B. C. i jedynym ośrodkiem działalności tejże, w którym ześrodkowała ona swoje życiowe centrum, co też potwierdziło wydane postanowienie. Z dokumentów wynika, że B. C. faktycznie była kiedyś zameldowana na pobyt stały w miejscowości Nowy Sącz, lecz od ponad 20 lat nie zamieszkuje, ani nie przebywa pod wskazanym adresem w Nowym Sączu. Od tego czasu mieszkała w Krakowie, ostatnio przy ul. [...] w Krakowie, a od [...] września 2008 r. przebywa w Schronisku i Przytulisku [...] w Krakowie. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Nowym Sączu uznał, że skoro B. C. była mieszkanką Krakowa i tam stała się bezdomną, to zastosowanie art. 101 ust 2 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. jest niewłaściwe. Faktem jest, że Nowy Sącz jest jej ostatnim miejscem stałego zameldowania na pobyt stały, ale od dawna strona koncentruje swoje życie w gminie Kraków, na co wskazuje fakt, że ww. po opuszczeniu Przytuliska [...] w Krakowie zamieszkała w Krakowie, była zarejestrowana w Grodzkim Urzędzie Pracy w Krakowie, a po ponownej utracie miejsca zamieszkania w Krakowie nie wróciła do Nowego Sącza, gdzie mogła wystąpić z prośbą o udzielenie pomocy, tylko zamieszkała w schronisku w Krakowie. B. C. nie ma żadnych związków z gminą Nowy Sącz prócz dorosłych dzieci, wobec których ma zaległości alimentacyjne. Konkludując podkreślono , iż z przedstawionego i będącego w aktach sprawy stanu faktycznego wynika, że w sprawie pomocy społecznej właściwą miejscowo gminą jest gmina Kraków, gdyż stała się osobą bezdomną jako mieszkanka Miasta Kraków. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygniecie sporu o właściwość Prezydenta Miasta Krakowa - Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie wniósł o wskazanie Gminy Nowy Sącz jako właściwej do rozstrzygnięcia w sprawie wniosku B. C. Na poparcie takiego stanowiska wskazano , że argumenty podniesione przez wnioskodawcę we wniosku o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość w sprawie przyznania pomocy finansowej dla B. C. zam. ul. [...] w Krakowie są chybione i nie zasługują na uwzględnienie. Zauważono , że niesporne jest , iż B. C. do dnia 31 marca 2008 r. przebywała w Schronisku dla bezdomnych Kobiet w Krakowie przy ul. [...]. Nie pracowała i nie posiadała żadnego źródła dochodu. Przeszła operację usunięcia oka i wstawienia protezy oka. W tym czasie korzystała z pomocy Działu Pomocy Bezdomnym Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie. Dnia [...] kwietnia 2008 r. B. C. złożyła wniosek o przyznanie jej pomocy. Przebywała wówczas w Motelu [...] przy ul. [...] w Krakowie, gdzie miała nieodpłatnie zajmować pokój w zamian za sprzątanie. W dniu [...] kwietnia 2008 r. pracownik socjalny udał się do Motelu , w którym przebywała B. C. i ustalił ,że w/w nie zajmuje pokoju mieszkalnego a jedynie ma możliwość korzystania z pomieszczenia niemieszkalnego , które wcześniej pełniło funkcje stołówki. Wniosek B. C. o przyznanie pomocy finansowej, postanowieniem z dnia 7 maja 2008 r. przekazano do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowym Sączu a ten przyznał w/w zasiłek stały do dnia [...] listopada 2011 r. i zasiłek okresowy do dnia [...] maja 2008r. Ze zgromadzone w sprawie dokumentacji wynika też , iż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej udzielając pomocy B. C. w formie zasiłku okresowego na okres od III 2008 do V 2008 oraz zasiłku stałego na okres od [...] IX 2007 r. do [...] XI 2011 r. realizował ustawowe i statutowe cele w zakresie świadczenia z pomocy społecznej osobie bezdomnej. Zgodnie z ustawową definicją osoby bezdomnej zawartej w art. 6 ust 1 ustawy o pomocy społecznej wskazano, iż osoba bezdomna to osoba niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowaną na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych, a także osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. W świetle powołanej definicji uznano ,że B. C. jest osobą bezdomną . Podkreślono ,iż nie można uznać za słuszną argumentacji wnioskodawcy ,że B. C. nie jest osoba bezdomna albowiem mieszka w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w zamian za wykonywanie pracy w Motelu. B. C. nie jest zameldowania ani na pobyt stały ani na pobyt czasowy przy ul. [...] w Krakowie. Zresztą jak wskazuje sam wnioskodawca " budynek , w którym ma swój pokój B. C. wymaga remontu". Błędne też jest jak zauważono uznanie , iż B. C. zajmuje pokój przy ul. [...] w Krakowie jako "pracownik mieszkający w mieszkaniu służbowym". B. C. nie jest pracownikiem Motelu ; nie jest zatrudniona ani w oparciu o umowę o prace ani w oparciu o jakakolwiek inna umowę. Właścicielka Motelu D. M. potwierdza , że B. C. mieszka w Motelu w zamian za sprzątanie. Informacja taka została przekazana Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Nowym Sączu jako załącznik do wywiadu środowiskowego. Tym samym w ocenie udzielającego odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość , B. C. jest osobą bezdomną . Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Miejscem zamieszkania osoby fizycznej zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Wnioskodawca zdaniem Prezydenta Miasta Krakowa w żaden sposób nie wykazał , że miejscem zamieszkania B. C. jest Kraków. Wskazywane we wniosku okoliczności , iż w/w jest zarejestrowana w Grodzkim Urzędzie Pracy w Krakowie jest nieprawdziwe. B. C. nie figuruje bowiem w rejestrach Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie. Podniesiono również , iż wnioskodawca nie poparł żadnymi dowodami okoliczności , iż B. C. od ponad 20 lat nie zamieszkuje w Nowym Sączu. Dodatkowo wskazano, iż w odniesieniu do osoby bezdomnej ustawa o pomocy społecznej posługuje się instytucją pobytu stałego, która nie może być jednak identyfikowana z miejscem zamieszkania. W razie wątpliwości organ pomocy społecznej po zebraniu materiału dowodowego i w ramach swobodnej jego oceny samodzielnie ustala charakter przebywania na terenie gminy osoby ubiegającej się o pomoc. Nie zmienia to jednak faktu ,że Gmina właściwa miejscowo jest zobowiązana do zwrotu poniesionych wydatków gminie, która udzieliła pomocy . Zgodnie z art. 101 ust 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U z 2004r Nr 64 poz.593 ze zm.) w postępowaniu w sprawie świadczeń z pomocy społecznej w przypadku osoby bezdomnej właściwa miejscowo jest gmina ostatniego zameldowania tej osoby na pobyt stały. Uwzględniając postanowienia art. 101 ust 7 ustawy gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania albo na ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu. Wymóg refinansowania kosztów poniesionych wydatków nie jest uzależniony od tego czy gmina właściwa miejscowo ma możliwość udzielenia klientowi realnej pomocy. Nadto co istotne w rozpoznawanej sprawie zdaniem Prezydenta Miasta Krakowa zachodzą niewątpliwie przesłanki szczególne określone w art. 101 ust 3 ustawy o pomocy społecznej. B. C. w momencie przyznania jej świadczenia z pomocy społecznej przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie znajdowała się w trudnej sytuacji życiowej. Była osobą bezdomną i bez stałych dochodów. Ponadto ustawodawca nie limituje czasookresu , na który ma zostać udzielona pomoc społeczna . Wynika to z indywidualnych potrzeb osoby zainteresowanej i sytuacji życiowej w jakiej się znalazła. W przypadku B. C. ustalono ,że okresem na jaki udzielić jej należy wsparcia jest okres , którego dotyczyły wnioski. Nie ma wątpliwości iż zgodnie z brzmieniem powołanego na wstępie art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie . W przypadku osoby bezdomnej właściwą jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały. W przypadkach szczególnie uzasadnionych, wskazanych w ust 3, właściwość miejscowa może zostać ustalona według miejsca pobytu osoby potrzebującej wsparcia. Niewątpliwie w niniejszej sprawie w przypadku przyznania pomocy przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie jak wyjaśniono wystąpił przypadek nie cierpiącym zwłoki przy uwzględnieniu szczególnej sytuacji osobistej bezdomnej B. C.. Ponadto zaznaczono , że obowiązek udzielenia przez Gminę Nowy Sącz pomocy wynika też z art. 17 ustawy o pomocy społecznej. W niniejszej sprawie wnioskodawca zgłaszał wolę objęcia B. C. pomocą społeczną , poczuwając się do odpowiedzialności za swojego mieszkańca. Zatem uznała swoją właściwość jako podmiotu zobowiązanego do pomocy . wskazać iż jako niekwestionowany fakt iż ostatnim miejscem zameldowanemu na pobyt stały B. C. był Nowy Sącz ul. [...] . Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje Spór o właściwość powstaje w związku z odmienną oceną zakresu kompetencji organów. Spór taki można określić jako obiektywnie istniejącą sytuację prawną , w której zachodzi rozbieżność poglądów między organami administracji publicznej co do zakresu ich działania , w tym przede wszystkim co do upoważnienia do rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej . W przedmiotowej sprawie powstał spór o właściwość miejscową pomiędzy ośrodkami pomocy społecznej albowiem przyznanie i wypłacanie pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego należy stosownie do art. 17 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 115 z 2008 r., poz. 728 ze zm.), poz. 593 ze zm. ), do zadań własnych gminy. Zaistniał w tej sprawie spór negatywny bowiem zarówno Prezydent Miasta Nowy Sącz - Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Nowym Sączu jak i Prezydent Miasta Krakowa - Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie uznały się za niewłaściwe do rozpoznania i załatwienia wniosku B. C. o przyznanie zasiłku celowego na żywność i środki czystości ( wniosek z dnia [...] września 2008 r. ). Przystępując do rozpoznania przedmiotowego wniosku podnieść należy , iż ustawa o pomocy społecznej regulując właściwość miejscową gminy do załatwienia sprawy , posługuje się generalnie pojęciem miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie z nielicznymi wyjątkami. Zatem decyzję o przyznaniu zasiłku celowego wydaje organ gminy właściwy w sprawie , zaś na właściwą gminę wskazuje art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z nim , właściwość gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie . Miejscem zamieszkania osoby fizycznej zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego jest miejscowość , w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu . Tym samym o miejscu zamieszkania w świetle w/w przepisu decydują dwa czynniki : zewnętrzny ( fakt przebywania ) i wewnętrzny ( zamiar stałego pobytu ). Z unormowania tego wynika , że do przyjęcia zamieszkiwania danej osoby w określonej miejscowości konieczne jest ustalenie występowania dwóch przesłanek a mianowicie przebywania i zamiaru stałego pobytu w określonej miejscowości , przy czym przesłanki te muszą wystąpić łącznie . O ile ustalenie pierwszej przesłanki nie nastręcza trudności , o tyle przy ustalaniu "zamiaru stałego pobytu "mogą decydować różnorakie okoliczności . W judykaturze przyjmuje się , że o zamiarze stałego pobytu można mówić wówczas , gdy występują okoliczności pozwalające przeciętnemu obserwatorowi na wyciągnięcie wniosku , że określona miejscowość jest głównym ośrodkiem działalności danej dorosłej osoby fizycznej . Mając powyższe na uwadze przyjąć należy , iż w przypadku B. C. obie wymienione przesłanki spełnia Gmina Kraków. Nie ulega wątpliwości iż w dniu składania kolejnego przecież wniosku o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego jak i w dniu wydawania postanowienia o przekazaniu sprawy do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowym Sączu , B. C. faktycznie przebywała w Krakowie. To przecież miasto Kraków jest miejscem , w którym w/w podjęła zatrudnienie i wykonywała je w zamian za mieszkanie a z uwagi na zły stan zdrowia podjęła stosowne leczenie (leczona od [...] sierpnia do [...] września 2008 r. w Szpitalu [...] w Krakowie ). To choroba spowodowała , iż B. C. utraciła miejsce pracy i zamieszkiwania w Motelu [...] przy ul [...] w Krakowie i zmuszona została zamieszkać w Przytulisku [...] przy ul. [...] w Krakowie , jednakże okoliczności te dowodzą tego , iż w/w ześrodkowała swego centrum życiowego w Krakowie , a nie na terenie Nowego Sącza gdzie przecież od dłuższego czasu nie mieszka. Potwierdzają to również wcześniejsze okoliczności sprawy, które miały miejsce w poprzednio rozstrzyganym przez Naczelny Sąd Administracyjny sporze o właściwość pomiędzy tymi samymi podmiotami ( sygn. akt I OW 72/08 ) , a w którym również przyjęto ,że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie jest właściwym organem do rozpoznania wniosku B. C. z dnia [...] maja 2008 r. o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej. Poza tym w chwili rozstrzygania przedmiotowego sporu o właściwość brak jest jakichkolwiek przesłanek wskazujących na to , że B. C. wymeldowana z pobytu stałego z Nowego Sącza i nie utrzymująca kontaktów z dorosłymi dziećmi wobec , których ma zaległości alimentacyjne , chce lub chciałaby powrócić do miejsca poprzedniego zameldowania. Wskazując na powyższe przesłanki uznać należy w sposób nie budzący wątpliwości , iż miasto Kraków jest aktualnie głównym ośrodkiem działalności B. C., w którym ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Zatem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu ma fakt aktualnego miejsca pobytu B. C.z zamiarem stałego pobytu. Stwierdzić należy , że wyrażenie zamiaru stałego pobytu nie wymaga złożenia oświadczenia woli ( nie jest czynnością prawną). Wystarczy więc , że zamiar taki wynika z zachowania danej osoby polegającego na ześrodkowaniu swojej aktywności życiowej w określonej miejscowości , tak jak w niniejszej sprawie wolą B. C. jest zamiar pobytu w Krakowie. Jednocześnie zauważyć należy , że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy jest tutaj kwestia zameldowania , będąca kategorią prawa administracyjnego lecz nie przesądzająca o miejscu zamieszkania w rozumieniu prawa cywilnego. Samo zameldowanie jest czynnością materialno-techniczną o charakterze deklaratoryjnym i służy celom ewidencyjnym potwierdzającym fakt pobytu w danym lokalu . Konkludując przyjąć zatem należy , iż zamiar przebywania na stałe w Krakowie i jednoczesne przebywanie w tym mieście czyni z niego miejsce zamieszkania B. C. w rozumieniu art. 25 kodeksu cywilnego. Skoro więc właściwość miejscową gminy zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie a miejscem tym w rozpoznawanej sprawie jak wyżej wskazano jest Kraków ul. [...] to właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku w/w z dnia [...] września 2008 r. będzie Prezydent Miasta Krakowa -Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie. Jednocześnie wyjaśnić należy , iż w okolicznościach rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał B. C. za osobę bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej , stąd też brak było podstaw do zastosowania przepisu art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o przepis art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270ze zm. ) postanowił jak w sentencji.