II SAB/Op 22/08

PostanowienieWSA w Opolu2009-02-12

Skład orzekający: Krzysztof Bogusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braku formalnego polegającego na niewniesieniu zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeżeli skarżący nie uzupełnią w wyznaczonym terminie braku formalnego polegającego na niewniesieniu zażalenia do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a w przypadku bezczynności organu, takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia.
Stan faktyczny
Skarżący E. K. i Z. K. wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy R. w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, wskazując na ponad 5-letnie trwanie postępowania. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wykazanie wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu na niezałatwienie sprawy przez Wójta. Skarżący oświadczyli, że nie wnieśli takiego zażalenia, co skutkowało odrzuceniem skargi przez Sąd.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i Z. K. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 16 czerwca 2008 r. E. K. i Z. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...], nakazującą przywrócenie do stanu poprzedniego stosunków wodnych na gruncie Skarbu Państwa w miejscowości B. poprzez rozebranie korytek betonowych na wysokości posesji K. P. Następnie, skarżący pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. nazwanym: "uzupełnienie skargi" wskazali na bezczynność i opieszałość Wójta Gminy R. w załatwieniu sprawy, albowiem postępowanie w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na ich gruncie trwa ponad 5 lat. Podnieśli, że od dnia 6 czerwca 2008 r., kiedy to akta sprawy wpłynęły od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu po uchyleniu przez organ II instancji decyzji Wójta Gminy R., ten nie podjął żadnych czynności, aby wreszcie sprawę rozwiązać. W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 grudnia 2008 r. z akt sprawy o sygn. II SA/Op 236/08, została wyłączona niniejsza sprawa ze skargi E. K. i Z. K. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, którą zarejestrowano w repertorium sądowym pod sygn. akt II SAB/Op 22/08. Pismem z dnia 27 stycznia 2009 r., Sąd wezwał skarżących do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi wnieśli zażalenie na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Wezwanie zawierało także pouczenie, iż niezastosowanie się do treści wezwania w terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Skutecznego doręczenia powyższego wezwania dokonano w dniu 30 stycznia 2009 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Odpowiadając na to wezwanie skarżący w piśmie z dnia 2 lutego 2009 r. oświadczyli, że nie wnosili zażalenia na bezczynność Wójta Gminy R. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Oświadczyli także, że wnoszą o wycofanie skargi z uwagi na okoliczność, że w dniu 22 stycznia 2009 r. w sprawie II SA/Op 236/08 została podpisana przez strony sporu ugoda administracyjna, w której ustalono dalszy harmonogram rozwiązania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania zarządzenia Sądu, a to nieuzupełnieniu braku formalnego skargi poprzez wykazanie, iż stosownie do wymogu określonego w art. 37 § 1 K.p.a., skarżący złożyli zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez skarżony organ, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Zważyć bowiem należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji publicznej środkiem takim jest wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w trybie art. 37 § 1 K.p.a. W niniejszej sprawie skarżona jest bezczynność organu, jakim jest Wójt Gminy R., którego zaniechanie w ocenie skarżących, polegała na niepodjęciu żadnych działań, zmierzających do zakończenia sprawy przywrócenia stosunków wodnych na gruncie skarżących. Materialnoprawną podstawę do orzekania w niniejszej sprawie przez Wójta, stanowi więc art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), zgodnie z którym, jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom. Organem właściwym do rozpoznania ewentualnego odwołania strony jest, w myśl art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, jako organ wyższego stopnia. Do wykazania, iż przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, skarżący dochowali trybu określonego w wyżej przytoczonym art. 37 K.p.a., Sąd wezwał E. K. i Z. K. pismem z dnia 27 stycznia 2009 r. pouczając ich, iż nieusunięcie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Doręczenia wezwania, dokonano skutecznie do rąk skarżącej E. K. w dniu 30 stycznia 2009 r., a zatem termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu 6 lutego 2009 r. W terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanej czynności, skarżący w piśmie z dnia 2 lutego 2009 r. oświadczyli, że nie wnosili zażalenia na Wójta Gminy R. na niezałatwienie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Wobec powyższego skarga E. K. i Z. K. podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieusunięto w wyznaczonym terminie. Podnieść także w tym miejscu należy, iż wprawdzie wyżej przywołanym pismem procesowym z dnia 2 lutego 2009 r. skarżący cofnęli skargę, jednak czynność ta nie mogła spowodować przewidzianego w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skutku w postaci umorzenia postępowania, gdyż skarga zawierała braki formalne, co przesądziło o tym, że postępowanie sądowoadministracyjne nie zostało skutecznie wszczęte, a zatem nie mogło zostać umorzone. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Wobec powyższego, orzekając w sprawie należało w pierwszym rzędzie wziąć pod uwagę okoliczności skutkujące odrzucenie skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak we wstępie postanowienia. Odrzucenie skargi nie wywołało kosztów sądowych, które wymagałyby rozliczenia przez Sąd.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło