I SA/Kr 1560/08

Sygn. akt I SA/Kr 1560/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędziowie: WSA Piotr Głowacki, WSA Urszula Zięba (spr.), Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2009r., sprawy ze skargi "F" Sp. z o.o. w N. S., na pisemną indywidualną interpretację Ministra Finansów, z dnia 18 kwietnia 2008r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, - skargę oddala - W dniu [...] stycznia 2008r. do Izby Skarbowej wpłynął wniosek "F" sp. z o.o. w N. S. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnośnie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. We wniosku tym wskazano, że Spółka dokonuje importu towarów handlowych z C., które następnie sprzedaje do odbiorców mających siedziby w różnych krajach Unii Europejskiej. Spółka planuje wprowadzenie zmian w zakresie dostaw towary będą transportowane drogą morską do portu w B. W B. będzie następowało dopuszczenie towarów do obrotu na terenie UE spedytor lub przedstawiciel fiskalny dokona odprawy celnej i odprowadzi do właściwego urzędu w imieniu Spółki należne opłaty - podatek VAT i ewentualne cło. Spółka na podstawie noty obciążeniowej wystawionej przez spedytora/przedstawiciela fiskalnego dokona wpłaty podatku i innych obciążeń do spedytora/przedstawiciela fiskalnego. Towar nie będzie przywożony do magazynów Spółki w Polsce, ponieważ na podstawie umowy o świadczenie usługi składowania i wydawania z kontrahentem belgijskim, będzie transportowany bezpośrednio z B. do odbiorców na terenie Unii Europejskiej. Towar będzie dostarczany do odbiorców transportem Spółki bądź wynajętym, a jego koszty w zależności od warunków dostawy poniesie Spółka bądź odbiorca towaru. Na wezwanie organu z dnia [...] kwietnia 2008 r. /doręczone w dniu [...] kwietnia 2008 r./ w dacie [...] kwietnia 2008 r. do Izby Skarbowej wpłynęło pismo uzupełniające Spółki, w którym nadmieniono, że towar będzie transportowany z C. do portu A. w B. przez spedytora. W porcie nastąpi dopuszczenie towaru na obszar UE, a następnie spedytor przewiezie towar do magazynu kontrahenta belgijskiego. Koszty dostawy przez spedytora pokryje Spółka. Wnioskodawca na terenie B. poza kontrahentem, z którym ma podpisaną umowę o świadczeń usługi składowania, ma także innych odbiorców. Spółka wyjaśniła przy tym, że nie dokonuje transakcji, o której mowa w przepisie art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., powoływanej dalej jako "ustawa o VAT"/, a w przypadku realizowanych dostaw na teren UE nie będą spełnione przesłanki określone w art. 135 ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b oraz art. 135 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy o VAT. Spółka będzie realizować sprzedaż do kontrahentów w innych krajach UE np. do Włoch w ten sposób, że Spółka wystawi fakturę sprzedaży na kontrahenta włoskiego a dostawa towaru zostanie zrealizowana bezpośrednio z magazynu belgijskiego do Włoch transportem Spółki bądź wynajętym, a jego koszty w zależności od warunków dostawy poniesie Spółka bądź odbiorca towaru. W związku z tak zarysowanym stanem faktycznym Spółka sformułowała następujące pytania: 1) jak rozliczyć/odzyskać VAT zapłacony przez przedstawiciela fiskalnego? 2) w jaki sposób i z jaką stawką VAT należy wystawiać fakturę VAT dla odbiorcy w Belgii i pozostałych krajach UE? Zdaniem Wnioskodawcy kierując się rozwiązaniami przyjętymi w art. 86 ust. 8 ustawy o VAT oraz art. 22 ust. 4 podatek VAT zapłacony na podstawie wystawionej przez przedstawiciela fiskalnego noty obciążeniowej i kopii dokumentów odprawy w Belgii należy rozliczyć w miesięcznej deklaracji podatkowej VAT-7 jako podatek naliczony. Natomiast dostawę pomiędzy Spółką a belgijskim odbiorcą potraktować jako czynność niepodlegającą opodatkowaniu w Polsce, czyli sprzedaż na podstawie faktury uproszczonej. W przypadku kiedy Spółka dostarczy towar bezpośrednio z B. do odbiorcy, który ma siedzibę w innym kraju Unii Europejskiej niż B. - np. we W. sprzedaż nie będzie stanowiła wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, lecz sprzedaż towarów dla której podatnikiem jest ich nabywca. Wniosek taki został wysnuł z faktu, iż w transakcji występują trzy podmioty i Spółka zamierza zakwalifikować tę dostawę jako "dostawę łańcuchową" i w oparciu o art. 22 i art. 17 ustawy o VAT chce potraktować transakcję jako dostawę towarów dla której podatnikiem jest ich nabywca. Spółka wystawi fakturę uproszczoną z informacją dla odbiorcy, że jest zobowiązany do rozliczenia podatku VAT. W dniu 18 kwietnia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej działając z upoważnienia Ministra Finansów wydał dla Spółki z o.o. "F" indywidualną interpretację nr [...] /doręczoną w dniu [...] kwietnia 2008 r./ uznając, że stanowisko wnioskodawcy w zakresie rozliczenia/odzyskania podatku VAT zapłaconego przez przedstawiciela fiskalnego oraz w zakresie dokumentowania transakcji dostawy towarów do odbiorców w B. i w pozostałych krajach Unii Europejskiej jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu podniesiono, że w przypadku, gdy przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego następuje na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Wspólnoty, nie dochodzi do importu towarów w rozumieniu przepisu art. 2 pkt. 7 ustawy o VAT, co oznacza, iż nie wystąpiła żadna z czynności opodatkowanych wymienionych w art. 5 tej ustawy. Organ wskazał nadto, że w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W przypadku importu kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego (art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy). Wskazano przy tym także na przepis art. 86 ust. 8 pkt. 1 ustawy o VAT, który określa, że podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami. Organ uznał, że skoro nie dojdzie do importu towarów na terytorium kraju, w świetle ww. przepisów zapłacony podatek z tytułu importu towarów dokonanego na terytorium kraju członkowskiego innego niż terytorium kraju nie będzie podlegał odliczeniu jako podatek naliczony w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Skoro w przedmiotowej sytuacji nie dojdzie do importu towarów na terenie kraju, a wnioskodawca nie będzie w posiadaniu dokumentów potwierdzających import towarów na terenie kraju, zatem przepis art. 86 ust. 8 również nie znajdzie zastosowania. W konsekwencji brak jest podstaw do rozliczenia tego podatku w deklaracji podatkowej VAT-7. Mając na uwadze obowiązujący stan prawny organ stwierdził, że w opisanym zdarzeniu przyszłym miejscem dostawy towarów nie jest terytorium Polski, zatem dostawa ta pozostanie poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Dostawę towarów dokonaną pomiędzy Spółką a belgijskimi odbiorcami na terenie B. lub też odbiorcami mającymi siedzibę w innych krajach członkowskich należy więc traktować jako czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Powołany przez wnioskodawcę art. 17 ustawy o VAT nie znajduje zastosowania w sprawie, ponieważ żadna ze wskazanych w tym przepisie sytuacji w stanie przedstawionym we wniosku nie występuje. W przedmiotowej sprawie nie znajduje również zastosowania przepis art. 22 ust. 2 ustawy o VAT. Wskazano natomiast na przepis art. 194 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, w myśl którego w przypadku gdy podlegająca opodatkowaniu dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane przez podatnika niemającego siedziby w państwie członkowskim, w którym VAT jest należny, państwa członkowskie mogą postanowić, że osobą zobowiązaną do zapłaty VAT jest odbiorca towarów lub usługobiorca. Zatem w przypadku dostawy towarów na rzecz odbiorców na terenie B. oraz dostawy towarów z B. do odbiorców mających siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej, miejsce opodatkowania podatkiem od wartości dodanej winno zostać określone zgodnie z art. 22 ustawy o VAT oraz przy uwzględnieniu przepisów o podatku od wartości dodanej obowiązujących w tych państwach członkowskich. Organ zwrócił również uwagę na fakt, iż jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy o VAT, ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług a zatem ustawa ta nie odnosi się do podatku od wartości dodanej uiszczanego w innych krajach członkowskich, co oznacza, iż w przedmiotowej sprawie nie odnosi się do podatku od wartości dodanej, który został uiszczony /lub zostanie uiszczony/ przez wnioskodawcę w B. w związku z importem towarów na terytorium tego kraju. W świetle powyższego, błędne jest stanowisko, iż przepis art. 86 ust. 8 ustawy o VAT daje Spółce możliwość odliczania podatku VAT /belgijskiego podatku od wartości dodanej/ w sytuacji, gdy import towarów ma miejsce na terenie innego niż P. kraju członkowskiego. Odnosząc się do kwestii wystawienia faktury organ wyjaśnił, że dostawa towarów, uprzednio zaimportowanych do portu w A. i, dokonana na rzecz odbiorców towarów w B., jak i w innych krajach Unii Europejskiej winna zostać udokumentowana fakturą VAT wystawioną zgodnie z powołanym powyżej przepisem § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), o ile wnioskodawca nie jest dla tych czynności zidentyfikowany dla podatku od wartości dodanej w kraju w którym ma miejsce dana dostawa. W sytuacji rejestracji do podatku od wartości dodanej na terenie kraju na którym dana transakcja winna być opodatkowana wnioskodawca wystawia zaś fakturę zgodnie z przepisami obowiązującymi w kraju tej rejestracji. Pismem z dnia [...] maja 2008r. pełnomocnik Spółki "F" wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w indywidualnej interpretacji przepisów praw podatkowego z dnia 18 kwietnia 2008r. nr [...] W odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia [...] maja 2008r. nr [...] - Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 18 kwietnia 2008r. nr [...] We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze pełnomocnik Spółki zażądał uchylenia przedmiotowej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego powołując się na naruszenie art. 22 ust. 4, art. 86 ust. 1 i art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm./ poprzez przyjęcie, iż podatnikowi nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego od importu towarów na terytorium Unii Europejskiej. W ocenie strony skarżącej zaprezentowane w uzasadnieniu interpretacji argumenty organu podatkowego przeczą sobie nawzajem. Z jednej strony wskazano bowiem przepis art. 86 ust. 8 ustawy o VAT, który daje możliwość odliczenia podatku VAT w sytuacji , gdy towar nie jest bezpośrednio importowany do kraju, a tak jest w przypadku Skarżącego, a z drugiej strony odmawia się Spółce prawa do odliczenia podatku VAT bo nie doszło do importu towaru do kraju. Podatnik wskazał, że problem opodatkowania transakcji łańcuchowej w sytuacji, gdy towar jest wysyłany z kraju trzeciego reguluje art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów. Dla celów ustawy o VAT usługi, których miejsce świadczenia jest położone poza terytorium RP nie powodują co prawda skutków w zakresie powstania obowiązku podatkowego i obowiązku zapłaty podatku niemniej jednak są one wykazywane w deklaracji VAT-7. W obecnie obowiązującym formularzu wprowadzono w tym celu rubrykę nr 21, w której wpisuje się dostawę towarów i świadczenie usług poza terytorium kraju. W świetle art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT również w odniesieniu do czynności opodatkowanych poza terytorium kraju /wpisanych w pozycji 21/ podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych w związku z tym wydatków. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymując w całości swe dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269, - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej P.p.s.a./, sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Oznacza to, że skarga, może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy /art. 145 - 150 cytowanej wyżej ustawy/. Zadaniem Sądu była ocena zaskarżonej interpretacji pod względem jej legalności. Dokonując tej oceny Sąd nie stwierdził by akt ten został wydany z naruszeniem przepisów prawa materialnego bądź by przy jego wydawaniu doszło do naruszenia przepisów proceduralnych, co uzasadniałoby jego uchylenie w oparciu o przepis art. 146 § 1 P.p.s.a. Zdaniem Sądu, organ interpretujący poprawnie merytorycznie i wyczerpująco odniósł się do pytań podatnika a ocena przedstawionego zdarzenia przyszłego w kontekście przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług /Dz. U. nr 54 poz. 535 ze zm., zwanej dalej ustawą o VAT/ nie budzi wątpliwości Sądu, w szczególności, Sąd daleki jest od stwierdzenia by poglądy wyrażone w interpretacji były wzajemnie sprzeczne. Wręcz przeciwnie to podatnik wyrywkowo traktując poszczególne przepisy ustawy o VAT wskazał na rozwiązania, które nie dają się pogodzić z racjonalną i logiczną wykładnią przepisów tej ustawy. Prawidłowo więc oceniono, że w przedstawionym stanie faktycznym nie dojdzie do importu towarów na terenie kraju, bowiem import według definicji ustawowej /art. 2 pkt. 7 ustawy o VAT/ to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, a terytorium kraju /art. 2 pkt. 1 ustawy o VAT/ to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie znajdzie więc w stanie faktycznym sprawy zastosowania wskazywany przez podatnika przepis art. 86 ust 8 ustawy o VAT bowiem przepis ten odnosi się importowanych /w rozumieniu ustawy o VAT/ towarów i usług i w konsekwencji nie zaistnieją podstawy do rozliczenia tego podatku w deklaracji rozliczeniowej VAT-7. Na bezzasadność stosowania do przedstawionego stanu faktycznego dyspozycji art. 86 ust 8 ustawy o VAT, organ dokonujący interpretacji wskazywał konsekwentnie od momentu wydania interpretacji indywidualnej z dnia 18 kwietnia 2008 roku, co powoduje, iż zarzut strony skarżącej o wyrażaniu wewnętrznie sprzecznych poglądów w tym zakresie, nie może zostać podzielony. Podatek VAT jest bowiem podatkiem terytorialnym, wobec czego jest on naliczany od transakcji, które mają miejsce, bądź traktowane są jako mające miejsce na ściśle określonym terytorium. W przypadku gdy wykonanie danej czynności opodatkowanej będzie miało miejsce poza określonym terytorium, czynność ta nie będzie, co do zasady, podlegała opodatkowaniu w danym kraju. Zgodnie z art. 1 ust 1 ustawy o VAT, ustawa ta reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług, stanowiącym dochód budżetu państwa. Oznacza to, że jej przepisy mają zastosowanie wyłącznie do opodatkowania tym podatkiem a nie do innych podatków czy danin publicznoprawnych. Na gruncie analizowanej ustawy podatek od towarów i usług nie jest tożsamy z podatkiem od wartości dodanej, o czym świadczy zawarta w art. 2 pkt. 11 ustawy o VAT definicja ustawowa, wskazująca, że podatkiem od wartości dodanej jest "podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku określonego tą ustawą". Tak więc podatek od wartości dodanej to podatek, który jest nakładany w którymkolwiek państwie członkowskim poza Polską. Nadto w myśl art. 5 ust 1 ustawy o VAT, ilekroć analizowana ustawa posługuje się pojęciem, podatku, należy przez to rozumieć podatek od towarów i usług określony niniejszą ustawą. Równocześnie na podstawie art. 5 ust 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają, - odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju - eksport towarów - import towarów - wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Tymczasem opisane zdarzenie gospodarcze – dostawa towaru z C. na teren portu w B. nie jest żadnym z powyższych zdarzeń a jest w istocie, w przedstawionym stanie faktycznym importem towarów na teren B. i tam czynność ta podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej. Brak jest przy tym podstaw prawnych by opisane hipotetyczne zdarzenia gospodarcze traktowane były – jak chciałby tego skarżący – jako dokonane na terenie kraju. Skoro dopuszczenie towaru do obrotu na obszar Unii Europejskiej nastąpi w B. a odprawy celnej dokona w imieniu wnioskodawcy spedytor lub przedstawiciel podatkowy to import zostanie dokonany na terenie B. i tam też zakończona zostanie procedura importu. Tym samym wnioskodawca nie będzie podatnikiem z tytułu importu tych towarów w rozumieniu art. 17 ust 1 pkt. 1 ustawy o VAT. W tej sytuacji także powoływanie się na przepis art. 22 ust 4 nie jest prawidłowe. Przepis dotyczy podatnika dokonującego dostawy, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów. W przedstawionym stanie faktycznym, skarżąca spółka nie jest równocześnie podatnikiem z tytułu importu, gdyż import – w rozumieniu przytoczonej wcześniej definicji ustawowej z art. 2 pkt. 7 ustawy o VAT – nie ma miejsca. Za import uznać bowiem można wyłącznie takie zdarzenie gospodarcze, które polega na przywozie towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, czyli terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tej sytuacji żaden z przepisów cytowanej ustawy o VAT nie daje podatnikowi możliwości odliczenia belgijskiego podatku od wartości dodanej i potraktowania tej czynności jako dokonanej na terytorium kraju. W ocenie Sądu, organ interpretujący również zasadnie uznał, że kolejne przedstawione we wniosku zdarzenie tj. dostawę towarów dokonaną między wnioskodawcą a belgijskimi kontrahentami, lub też kontrahentami z innych krajów unijnych należy traktować jako czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.W opisanym zdarzeniu przyszłym miejscem dostawy towarów nie jest bowiem terytorium Polski a zatem dostawa ta pozostanie poza zakresem opodatkowania polskim VAT. W przypadku dostawy towarów na rzecz odbiorców na terenie B. oraz dostawy towarów z B. do odbiorców mających swą siedzibę na terenie innych krajów Unii Europejskiej miejsce opodatkowania podatkiem od wartości dodanej winno zostać określone zgodnie z art. 22 ust 1 ustawy o VAT, przy uwzględnieniu przepisów o podatku od wartości dodanej obowiązujących w tych państwach członkowskich. W myśl cytowanego przepisu, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Nadto, ponieważ podatnik wyjaśnił, iż nie będzie dokonywał transakcji opisanych w art. 135 ustawy a więc wewnątrzwspólnotowych transakcji trójstronnych, związanych z procedurą uproszczoną organ interpretujący prawidłowo wskazał, że faktura VAT winna zostać wystawiona zgodnie z przepisem § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług /Dz. U. nr 95 poz. 798 ze zm./ o ile wnioskodawca nie jest dla tych czynności zidentyfikowany dla podatku od wartości dodanej w kraju, w którym ma miejsce dostawa. W sytuacji gdy taka rejestracja ma miejsce podatnik winien wystawić fakturę zgodnie z przepisami obowiązującymi w kraju tej rejestracji. Nadmienić nadto należy podzielając pogląd organu dokonującego interpretacji iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz związane z nią przepisy wykonawcze nie zawierają zapisów stanowiących o możliwości dokumentowania transakcji sprzedaży towarów lub świadczenia usług fakturą uproszczoną. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej interpretacji w oparciu o dyspozycję art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 cytowanej ustawy.