II FZ 186/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA del. Hanna Kamińska, , , po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. M. Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2009 r. sygn. I SA/Kr 1593/08 w przedmiocie wstrzymania wykonania w sprawie ze skargi P. M. Sp. z o.o. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 października 2008 r. Nr [...] oraz Nr [...] w przedmiocie: podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. p o s t a n a w i a oddalić zażalenie. Zakwestionowanym postanowieniem z dnia 18 lutego 2009 r. sygn. I SA/Kr 1593/08 WSA w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że za podstawę wniosków o wstrzymanie wykonania podano to, iż wykonanie przywołanych wyżej decyzji prowadzi do wyrządzenia skarżącej spółce znacznej szkody majątkowej i prowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków po jej stronie. W szczególności konieczność zapłaty tak znacznej kwoty, jak ta określona w zaskarżonych decyzjach, uniemożliwiało normalne funkcjonowanie spółce i będzie prowadziło do dalszego pogorszenia jej sytuacji oraz powstania zagrożenia utraty płynności finansowej. Zdaniem Sądu I instancji, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony, ponieważ skarżąca ograniczyła się do powtórzenia ustawowych zapisów wskazując, iż w przypadku wykonania decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu I instancji, ogólne uwagi na temat domniemanego negatywnego wpływu prowadzonej kontroli na funkcjonowanie Spółki oraz brak zrelatywizowania wysokości określonego w decyzjach zobowiązania podatkowego do aktualnej sytuacji majątkowej Skarżącej uniemożliwia poczynienie jakichkolwiek wiążących ustaleń w zakresie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarówno przywołana szkoda jak i nieodwracalne następstwa muszą przybrać bliżej określoną formę, a to przez ich dostatecznie precyzyjne określenie i uprawdopodobnienie w treści wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W szczególności Sąd I instancji wskazał, że zadaniem wnioskodawcy jest takie nakreślenie stanu faktycznego, które pozwoli wzbudzić uzasadnione podejrzenie zajścia określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. niebezpieczeństw. Natomiast akta administracyjne odnoszą się do stanu Spółki z 2005 r. i nie dają podstaw do wnioskowania o aktualnej sytuacji strony skarżącej. W zażaleniu na to postanowienie strona wniosła o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania i zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a to poprzez nieuwzględnienie okoliczności wynikających z akt sprawy wskazujących na występowanie przesłanek wymienionych w przywołanym przepisie. Zdaniem skarżącej, złożyła ona prawidłowy pod względem formalnym wniosek, a dowody jej ciężkiej sytuacji znajdują się w aktach sprawy, co Sąd I instancji powinien uwzględnić. Wskazała, że w aktach sprawy znajdują się rozstrzygnięcia - m.in. - z 18 września 2008r. i 20 czerwca 2008r. - umożliwiające ocenę jej aktualnej sytuacji i będące dowodem wypełniania przez nią przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nadto skarżąca nie była zobowiązana, na chwilę składania wniosku o wstrzymanie wykonania, do sporządzenia sprawozdania finansowego za 2008 rok, ani do złożenia zeznania podatkowego. W ocenie skarżącej obowiązkiem Sądu jest uwzględnianie informacji zawartych w aktach administracyjnych, co wynika z postanowienia NSA z 31 marca 2005 r. sygn. II OZ 155/05, z 25 listopada 2008 r. sygn. II FSK 1072/07, z 28 listopada 2008 r. sygn. II FSK 1861/08, z 20 listopada 2007 r. sygn. II FSK 1704/07. Skarżąca zaznaczyła, że wykonanie decyzji skutkujące zakończeniem działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3, o czym mowa w postanowieniach NSA z 18 czerwca 2004 r. syg. FZ 136/04 i z 15 grudnia 2005 r. sygn. I FZ 633/05. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż, co do zasady, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od tej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Skarżąca nie przedstawiła bowiem, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu powołała się przede wszystkim na ogólnikowe przedstawienie rozumienia pojęć, którymi posłużył się ustawodawca, konstruując przepis 61 § 3 p.p.s.a. oraz przywołała sygnatury orzeczeń, bez wykazania tożsamości sprawy. Stąd, należy podzielić pogląd sądu I instancji, że nie mogą o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji świadczyć uciążliwości związane z realizacją obowiązku podatkowego. Podobnie trafne było spostrzeżenie, ze akta administracyjne dotyczą ubiegłych lat podatkowych, a nie aktualnej sytuacji spółki. Sąd odwoławczy wskazuje, że poniesienie straty w roku podatkowym, o którym mowa w postanowieniu o wstrzymaniu wykonania z 18 września 2008 r., a na które powołuje się skarżąca, nie jest tożsame z groźbą wypełnienia przesłanek z art. 61 § 3. Groźba wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody powinna dopiero zostać wykazana przez skarżącą, a nie jest nimi brak dochodu do opodatkowania, przy uzyskiwanym przychodzie i wskazanych należnościach. Także w przywołanym przez skarżącą postanowieniu organ administracji zaznaczył, że strona nie przesłała - pomimo wezwania - informacji o aktualnej sytuacji finansowej i płatniczej (str. 2 postanowienia), co potwierdza trafność zakwestionowanego w zażaleniu poglądu Sądu I instancji. Sąd odwoławczy podziela przy tym stanowisko, wyrażone w przywołanym przez skarżącą orzecznictwie, o tym, że przesłanki wstrzymania wykonania są spełnione, jeśli wykonanie decyzji skutkuje groźba zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Niebezpieczeństwo wystąpienia tego zdarzenia powinno jednak zostać uprawdopodobnione, a nie oparte na gołosłownych stwierdzeniach. Mając powyższe na uwadze, wobec nienaruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.