II SA/Bk 753/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N., E. N. i J. N. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji dróg gminnych z zatwierdzeniem podziału nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji dróg gminnych z zatwierdzeniem podziału nieruchomości. Skargę na powyższą decyzję złożyli do sądu administracyjnego J. N., E. N. oraz J. N. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2008 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi – po 500 zł każdy z nich oraz do solidarnego nadesłania 97 odpisów skargi poświadczonych za zgodność oryginałem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe skarżący odebrali w dniu 21 listopada 2008 r. (k. 31 – 33). Termin na uzupełnienie braków mijał w piątek 28 listopada 2008 r. W ostatnim dniu w/w terminu każdy ze skarżących złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, podnosząc błędny sposób jego ustalenia - poprzez wezwanie każdego ze skarżących do oddzielnego wpisu w sytuacji, gdy wspólność ich praw uzasadnia wpis solidarny. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił wszystkie zażalenia trzema postanowieniami z dnia 22 grudnia 2008 r.: w stosunku do J. N. – sygn. akt II OZ 1327/08 (k. 57), w stosunku do E. N. – sygn. akt II OZ 1328/08 (k. 61), w stosunku do J. N. – sygn. akt II OZ 1329/08 (k. 65). Sąd II instancji, uchylając zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisów wskazał, że prawo skarżących do wniesienia skargi wywodzi się z faktu, że są współwłaścicielami nieruchomości objętej zakwestionowaną decyzją, zatem zobowiązani są do uiszczenia wpisu solidarnego. Z uwagi na powyższe rozstrzygnięcia NSA - skarżący zostali ponownie wezwani do uiszczenia wpisu – tym razem solidarnie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 87 – 89). Wezwania zostały doręczone w dniu 26 stycznia 2009 r. (k. 90 – 92). Termin wykonania zobowiązania mijał w poniedziałek 02 lutego 2009 r. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego tutejszego sądu z dnia 12 lutego 2009 r. wynika, że wpis nie został uiszczony (k. 93). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Skarżącym, przy powtórnym wezwaniu z dnia 22 stycznia 2009 r., dokonanym po wypowiedzeniu się przez NSA w przedmiocie sposobu uiszczenia wpisu w sprawie niniejszej, prawidłowo określono obowiązek uiszczenia wpisu oraz zostali pouczeni o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. W zakreślonym terminie powyższa opłata nie została uiszczona przez żadnego ze skarżących, dlatego sąd był zobowiązany do odrzucenia skargi. Wskazać też trzeba, że zarządzeniem z dnia 14 listopada 2008 r. wezwano również skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 97 jej odpisów poświadczonych za zgodność oryginałem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1). To zobowiązanie, którego termin realizacji mijał w dniu 28 listopada 2008 r. (wszystkie doręczenia miały miejsce 21 listopada 2008 r., k. 31 – 33) – także nie doczekało się wykonania i również uzasadniało odrzucenie skargi. Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.