I SA/Go 24/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2009 r. skargi Przedsiębiorstwo Handlowe Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oddala skargę. W dniu 10 grudnia 2008r. Przedsiębiorstwo Handlowe Spółka z o.o. (zw. dalej PH; Skarżąca; Spółka), wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej Dyrektor IC) z [...] października 2008r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej Naczelnik UC) z [...] lipca 2006r., nr [...] uznającą zgłoszenie celne nr [...] z [...] stycznia 2004r. za nieprawidłowe w części dotyczącej ogólnej wartości faktury, wartości pozycji, wartości statystycznej, podstaw i kwot opłat, jak również określającą prawidłową kwotę wynikającą z długu celnego oraz prawidłową kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu. Rozstrzygnięcie organów celnych zapadło w następującym stanie faktycznym. Agencja Celna działająca z upoważnienia Strony dokonała [...] stycznia 2004r., zgłoszenia celnego towaru tj. szale damskie, pareo, torby bawełniane oraz korale i bransolety z tworzyw sztucznych wnioskując o objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu (JDA SAD E [...]). Do zgłoszenia celnego załączyła fakturę nr [...] z [...] grudnia 2003r. opiewająca na ogólna kwotę 62.705.55,97USD, upoważnienie nr [...], świadectwo pochodzenia FORM A nr [...], deklarację wartości celnej, CMR. W związku z tym, iż zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym określonym w art.64 §1 i §2 Kodeksu celnego, funkcjonariusz celny, działając z upoważnienia Naczelnika UC przyjął je, a towar z mocy prawa został objęty wnioskowaną procedurą dopuszczenia do obrotu. W ramach wzajemnej pomocy w sprawach celnych organ zwrócił się za pośrednictwem Ministerstwa Finansów - Wydział Międzynarodowej Pomocy Administracyjnej do administracji celnej Indii o dokonanie weryfikacji faktury nr [...] z [...] grudnia 2003r. Z przekazanej przez Ministerstwo Finansów informacji Pierwszego Sekretarza ds. Handlu właz celnych Indii z [...] sierpnia 2005r. nr [...] wynikało, iż indyjskie służby celne przeprowadziły dochodzenie w wyniku którego ustalono, że wartość towaru objętego fakturą nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. wynosi 91.733USD. Na potwierdzenie powyższego, przesłano fakturę, list ładunkowy, list przewozowy oraz zaświadczenie o realizacji bankowej przedstawione przez indyjskiego eksportera oraz indyjskie służby celne. Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelnik UC postanowieniem z [...] lutego 2006r. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie ustalenia wartości celnej towarów objętych zgłoszeniem celnym w procedurze dopuszczenia do obrotu według SAD nr [...] z [...] stycznia 2004r. Na etapie toczącego się postępowania pełnomocnik Strony przedłożył dokumenty, które miały potwierdzać autentyczność załączonej do zgłoszenia faktury, m.in. kontrakt zawarty z firmą [...], który opisuje zasady przyjmowania zamówień i ustalenie faktury proforma jako dokumentu potwierdzającego przyjęcie zamówienia oraz rachunek proforma z [...] września 2003r. stanowiący potwierdzenie przyjęcia zamówienia i określający ceny jednostkowe zamawianych produktów identycznie z rachunkiem handlowym przedłożonym do odprawy celnej. Ponadto – wyciągi z rachunku bankowego firmy PH. Decyzją z [...] lipca 2006r. Naczelnik UC uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne w zakresie wartości faktury, wartości pozycji, wartości statystycznej, kwoty cła, podatku VAT oraz dokonał ich ponownego ustalenia. W konsekwencji stwierdził, iż niedobór cła wyniósł - 20.326,60zł a niedobór podatku od towarów i usług - 29.157,90zł . Ponadto dokonał obliczenia odsetek wyrównawczych (za okres od [...] stycznia 2004r. do [...] lipca 2006r.) w wysokości 6.796zł. W motywach uzasadnienia organ podał, iż kwestionując autentyczność faktury załączonej do zgłoszenia celnego wziął przede wszystkim pod uwagę weryfikację tego dokumentu, to że zarówno faktura przedstawiona przez importera, jak i ta ujawniona w trakcie dochodzenia władz indyjskich zawierają taką samą ilość i rodzaj towaru. Przyjął przy tym, że to z analizy dokumentów eksportowych, zgromadzonych w trakcie postępowania prowadzonego przez indyjskie służby celne, wynika, iż ceną faktycznie należną za towar wyszczególniony w fakturze nr [...] z [...] grudnia 2003r. jest kwota 91.733USD a nie kwota 62.705,55 USD widniejąca na dokumencie przedstawionym przez Skarżącą z jej zgłoszeniem. Podkreślił też, że w każdym z otrzymanych w ramach międzynarodowej pomocy dokumentów (niezależnie od źródła jego pochodzenia), "widnieje kwota 91.733USD lub nieuwzględniająca kosztów transportu kwota 89.714,05USD". Szczególną wartość dowodową organ przypisał przy tym "wydrukowi z systemu indyjskich służb celnych" z [...] grudnia 2003r. , który wyraźnie wskazuje, że ceną należną za eksportowany przez [...] towar jest kwota 89.714,05USD. Według organu, w tej sytuacji należało uznać, że faktura z niższą wartością, którą PH przedstawiła polskim władzom celnym, nie może stanowić podstawy do wyliczenia kwoty należnego cła i podatku. Organ nie uwzględnił przy tym przedłożonych przez Spółkę wyciągów bankowych. Ocenił, że mają one "niską wartość dowodową" z uwagi na ustalenia dokonane w trakcie kontroli dokumentacji księgowej. Funkcjonariusze celni po zakończeniu kontroli postimportowej stwierdzili bowiem, że firma stosuje różnego rodzaju przedpłaty, zaliczki, "przy czym na dokumentach transakcyjnych nie stwierdzono zapisu o wcześniejszej zapłacie". Kontrolujący podali też, że występują duże opóźnienia w płatnościach, są one dokonywane nieregularnie, z pominięciem zaległych faktur bez logicznego uzasadnienia, przy czym w zawieranych przez importera kontraktach brak jest zapisu mówiącego o formach i terminach zapłaty. Organ przyjął , że na podstawie wyciągów bankowych Spółki nie można jednoznacznie stwierdzić, że kwota 62.705,55USD "była jedyną jaką firma PH zapłaciła eksporterowi za towar opisany na fakturze nr [...] z dnia [...].12.2003 r." Strona w odwołaniu na powyższe rozstrzygnięcie wniosła jego o uchylenie w części dotyczącej ustalenia wartości celnej, wartości statystycznej, kwot podatku od towarów i usług oraz wyliczonych odsetek wyrównawczych. Nie zarzuciła naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego. Dyrektor IC decyzją z [...] listopada 2006r. nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. Na decyzję organu odwoławczego Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., który wyrokiem z 11 września 2007r. sygn. akt l SA/Go 57/07 uchylił zaskarżoną decyzję . W uzasadnieniu Sąd wskazał na naruszenie przepisów proceduralnych mających istotny wpływ na wynik sprawy. W jego ocenie nie wyjaśniono niezgodności w numerze faktury w piśmie indyjskiej administracji celnej ( pismo z [...] sierpnia 2005r. podano nr faktury [...]). Ponadto ten sam numer i datę dokumentu podało Ministerstwo Finansów w piśmie przekazującym z [...] sierpnia 2005r. Z tego też względu w pierwszej kolejności organy celne winny wyjaśnić powyższe niezgodności i bez dokonania tego brak było podstaw, by przyjąć, że wartość transakcyjna jest wyższa od zadeklarowanej przez Stronę i wynosi 91.733 USD. Organ dostosowując się do oceny prawnej zawartej w/w wyroku, ponownie zwrócił się za pośrednictwem Ministerstwa Finansów - Wydział Operacji Międzynarodowych do administracji celnej Indii o wyjaśnienie powstałych niezgodności. W odpowiedzi z [...] maja 2008r. o nr [...] Pierwszy Sekretarz ds. Handlu Wysokiej Komisji Indii, Wydział Handlu, poinformował, że dane dotyczące wartości zadeklarowanej w Indiach oraz dane dotyczące płatności otrzymanych przez indyjskich eksporterów w odniesieniu do faktury nr [...] z [...] grudnia 2003r. to kwota 91.733,00 USD. Oprócz tego poinformował, iż jak wynika z kopii Bankowego Certyfikatu, indyjscy eksporterzy otrzymali kwotę, którą zgłosili do Indyjskich Służb Celnych w chwili eksportu towarów. Także zgodnie z dokumentacją indyjscy eksporterzy otrzymali płatności od importerów polskich. W załączeniu przesłał kopie dokumentów, faktury, specyfikacje ładunku, listy przewozowe oraz bankowy certyfikat realizacji dostarczone przez indyjskiego eksportera i przekazane przez Indyjskie Służby Celne. Kończąc ponownie przeprowadzone postępowanie Dyrektor IC decyzją z [...] października 2008r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji z [...] lipca 2006r. W treści uzasadnienia wyjaśnił, iż zgodnie z art.26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U z 2004r., nr68, poz.623) przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polska członkostwa w Unii Europejskiej. W chwili powstania długu celnego zasady i tryb przywozu towarów na polski obszar celny oraz wywozu towarów z polskiego obszaru celnego, związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia i obowiązki organów celnych uregulowane były w ustawie z 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (tekst jednolity w Dz. U. z 2001r., Nr 75, póz. 802- zw. dalej Kodeks celny). Podkreślił, iż zgodnie z art.3 §1 pkt24 Kodeksu celnego, zgłoszenie jest to czynność, poprzez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną. Ma ono charakter deklaracji, w której strona sama określa kwotę długu celnego oraz przedstawia organowi celnemu towar i wszystkie dokumenty niezbędne do objęcia tego towaru procedurą celna do której jest zgłaszany. W formie pisemnej powinno zostać dokonane przez zgłaszającego na właściwym formularzu, zgodnym z wzorem przewidzianym do objęcia towaru określoną procedurą celną. Powinno być podpisane i zawierać wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celna, do której jest zgłaszany (art.64 §1 Kodeksu celnego). Wskazał też, że z treści art.83 Kodeksu celnego wynika, iż organ celny może z urzędu lub na wniosek strony dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe dane lub dokumenty, organ celny podejmuje niezbędne działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego biorąc pod uwagę nowe dane. Powołując się na treść art.23 §1 i§7 Kodeksu celnego, wyjaśnił, iż wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art.30 i art.31 tej ustawy, oraz że wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w przypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. Wiarygodność faktury obejmuje nie tylko jej autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi oczywiste wątpliwości tj. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości towaru. Wartość transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać rzeczywistą jego cenę. Tylko taka wartość jest wartością celną w rozumieniu art.23 §1 i art.85 §1 Kodeksu celnego. Odnosząc powyższe treści do przedmiotowej sprawy stwierdził, iż z otrzymanego od władz indyjskich wyniku weryfikacji faktury załączonej do zgłoszenia celnego nr [...] wynika że kupujący tj. firma PH na podstawie faktury [...] na warunkach CIF dokonała zakupu wyrobów tekstylnych na ogólną kwotę 91.733 USD. Nadesłana faktura dowodzi, że do kwoty zakupu towaru zostały dodane koszty transportu i ubezpieczenia. Na potwierdzenie dokonanej płatności indyjskie władze celne nadesłały bankowe dokumenty (przedstawione przez indyjskiego eksportera) potwierdzające dokonanie płatności w kwocie wynikającej z nadesłanej faktury. Dyrektor IC odnosząc się z kolei do przedstawionych w toku postępowania odwoławczego: 1/ oświadczenia Agencji "N" z [...] czerwca 2006r. mającego świadczyć o rozliczeniu zobowiązań firmy PH wobec dostawcy [...]; 2/ oświadczenia, iż wszelkie zobowiązania wynikające z faktury nr [...] zostały uregulowane oraz 3/ wyciągów bankowych mających potwierdzać dokonanie zapłaty za towar w kwocie wykazanej w fakturze załączonej w dniu odprawy – zauważył, iż przedstawiona kopia pisma, w którym eksporter potwierdził, że wszystkie faktury zostały już zapłacone, nie zawiera żadnych konkretnych danych pozwalających stwierdzić, jaka była rzeczywista wysokość zobowiązań finansowych firmy PH wobec [...]. Na piśmie tym brak jest daty. To nie pozwala na jednoznaczne przyjęcie, iż pismo to zostało wystawione po terminie całkowitego rozliczenia zobowiązań importera, wskazanym w oświadczeniu Agencji "N" i dotyczy płatności w takich wysokościach jak wskazano w wymienionym oświadczeniu. Podkreślił, iż dokumenty te potwierdzają dokonanie przelewów w dniach [...] listopada 2004r. oraz [...] listopada 2004r., jednakże wyciąg z dnia [...] marca 2006r. budzi wątpliwość co do jego rzetelności, gdyż numer faktury na w/w wyciągu został naniesiony w sposób odręczny, a data dokonania przelewu została określona na dzień [...] marca 2006r., a więc już po odebraniu przez Spółkę postanowienia o wszczęciu postępowania w zakresie ustalenia wartości celnej ([...] lutego 2006r.) i ponad 2 lata po dokonaniu importu ([...] stycznia 2004r.). Zaznaczył, iż pismo indyjskich władz celnych z [...] maja 2008r. (nr [...]) stanowiące uzupełnienie wcześniejszego wyniku weryfikacji dokładnie stwierdza, że zgodnie z fakturą nr [...] z [...] grudnia 2003r. w Indiach zadeklarowano kwotę 91.733 USD i taka też płatność została otrzymana przez indyjskiego eksportera. W piśmie tym jednoznacznie stwierdzono, że indyjscy eksporterzy otrzymali kwotę, którą zgłosili do indyjskich Służb celnych w chwili eksportu towarów. Wskazał, iż w analizowanej sprawie walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art.194 §1 Ordynacji podatkowej ma wyłącznie pismo indyjskiej administracji celnej, co podkreślił WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z 11 września 2007r. - dotyczącym niniejszej sprawy. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż nie kwestionuje faktu dokonywania przez polskiego importera przelewów bankowych, jednakże odwołując się do treści art.23 §1 Kodeksu celnego zaznaczył, iż z dokumentów nadesłanych przez indyjskie władze celne wynika, że ceną należną była kwota 91.733 USD i taka też kwota została zapłacona indyjskiemu eksporterowi, o czym mówi wynik weryfikacji dokumentu transakcyjnego. Tym samym, zasadnie jako wartość celną przyjęto równowartość kwoty 91.733USD. Ponadto wyjaśnił, iż ocena zebranych dowodów przeprowadzona została w zgodzie z art.191 Ordynacji podatkowej, i że ustalenie wartości celnej towaru w sposób przedstawiony przez organ celny było prawidłowe i zgodne zarówno z przepisami Kodeksu celnego, Porozumienia oraz wyjaśnień do Kodeksu Wartości celnej. Tak ustalona wartość celna towaru stanowiła podstawę do zastosowania właściwej stawki celnej do określenia kwoty długu celnego zgodnie z art.85 Kodeksu celnego. Kwestię odsetek wyrównawczych i zasadność ich wymierzenia organ wyjaśnił przywołując brzmienie art.222 §4 §5 Kodeksu celnego §3 §5 ust.3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003r. w sprawie odsetek wyrównawczych (Dz. U. Nr 155, poz. 1515). W skardze na powyższe rozstrzygniecie Skarżąca zarzuciła organowi celnemu naruszenie: 1/ prawa materialnego - art. 23§1 i art. 85§ 1 Kodeksu celnego oraz art.11 ust.2, i art.15 ust.4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; 2/ prawa procesowego poprzez: niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie podatkowym z mocy art.122 i art.187 §1 Ordynacji podatkowej; - naruszenie art.194 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie nadesłanych przez indyjskie władze celne dokumentów, w tym nie podpisanej faktury [...], za spełniającej wymogi formalne określone w tym przepisie; - naruszenie art.191 Ordynacji podatkowej poprzez całkowicie dowolną i sprzeczną z zebranymi dowodami ocenę materiału dowodowego; - naruszenie art.210 §4 Ordynacji podatkowej poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu decyzji przyczyn, dla których organ nie dał wiary dokumentom przemawiającym na korzyść skarżącej (wyciąg z banku, faktura [...], dokumenty przewozowe), oraz powodów dlaczego uznał kopię faktury [...] nadesłanej przez władze celne Indii za podważająca treść faktury przedstawionej do zgłoszenia celnego. Ostatecznie Spółka wniosła o uchylenie decyzji wydanych przez organy celne obu instancji i określenie, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów prawa. Zgodnie z treścią art.1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) – sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 - zwanej dalej P.p.s.a.), sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Oznacza to, że skarga, może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art.145 – art.150 ustawy). Dokonywana ocena odbywa się w oparciu o stan prawny oraz na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Nadto, należy podkreślić, iż rzeczą znamienną dla podjętego obecnie rozstrzygnięcia jest fakt, iż zaskarżona obecnie decyzja jest konsekwencją wydanego wcześniej przez tutejszy Sąd wyroku z 11 września 2007r. sygn. akt l SA/Go 57/07 uchylającego decyzję Dyrektora IS z [...] listopada 2006r. [...]. Orzeczeniem tym sąd przesądził o zasadności ponownego przeprowadzenia postępowania w zakresie ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru. W takiej sytuacji zastosowanie ma przepis art.153 P.p.s.a. zgodnie z którym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego wiąże w sprawie sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną, o której stanowi powołany przepis, należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciążący na organie i sądzie może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego środkami przewidzianymi prawem (por. wyrok NSA z dnia 29 lipca 1999 r., IV SA 1177/97; wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2000 r., I SA/Ka 2408/98). W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że nie uległ zmianie, ani stan prawny, ani stan faktyczny. W związku z powyższym Sąd orzekający obecnie w sprawie ma obowiązek dostosowania się do oceny prawnej, wyrażonej we wcześniejszym wyroku tego Sądu z dnia 11 września 2007r. Osadzając powyższe uwagi w realiach niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż spór jaki strony wiodą na etapie postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy w głównej mierze kwestii wartości celnej towaru objętego zgłoszeniem celnym w procedurze dopuszczenia do obrotu według SAD nr [...] z [...] stycznia 2004r. Przystępując w tym stanie rzeczy do oceny zgodności z prawem zaskarżonych decyzji wyjaśnić należy, iż zgodnie z art.85 §1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Stosownie natomiast do brzmienia art.23 §1 Kodeksu celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, przy czym zgodnie z art.30 §1 pkt5 tej ustawy, w celu określenia wartości celnej do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z transportem, poniesione do granicy państwa lub portu morskiego. W ocenie Sądu za prawidłowe należy uznać działanie organu przeprowadzone zgodnie z treścią w/w norm prawnych. Niewątpliwie, biorąc pod uwagę dokumenty i informacje uzyskane od indyjskich władz celnych, polskie organy celne zobligowane zostały do ponownego określenia wartości celnej importowanego towaru. Za podstawę przyjęto kwotę 91.733,00 USD - jako cenę faktycznie zapłaconą, zgodnie z uzupełnieniem wyniku weryfikacji dokonanej przez Indyjskie Służby Celne, do której doliczono zadeklarowane pierwotnie w zgłoszeniu celnym koszty transportu (1.256,55 USD). Za pozbawiony podstaw prawnych należy uznać również zarzut naruszenia przez organy celne art.122 i art.187 §1 Ordynacji podatkowej, polegający w szczególności na nie wyjaśnieniu jaka kwota została faktycznie zapłacona za fakturę nr [...] i na brak weryfikacji wartości celnej na podstawie art.25-29 Kodeksu celnego. W tym względzie wypada wskazać na przetłumaczone na język polski pismo z 1 maja 2008r. indyjskich władz celnych, w którym w sposób jednoznaczny stwierdzono, iż wartość zadeklarowana w Indiach, jak również płatność otrzymana przez indyjskiego eksportera w odniesieniu do faktury nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. wynosiła 91.733,00USD. Indyjskie władze poinformowały, iż indyjscy eksporterzy otrzymali kwotę, którą zgłosili Indyjskim Służbom Celnym w momencie eksportu. W tej sytuacji należy przyznać rację polskim organom celnym, iż brak było podstaw do stosowania określonych w art.25 - art.29 Kodeksu celnego, to jest tzw. zastępczych metod ustalania wartości celnej. Stosownie do treści zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 11 września 2007r. wynik weryfikacji sporządzony przez indyjskie władze celne korzysta z mocy dokumentu urzędowego (strona 8 uzasadnienia - k.-140 akt administracyjnych). Z takiego waloru nie korzystają natomiast kopie faktur eksportera, oraz zaświadczenia bankowe dotyczące eksportu i realizacji zamówienia, jak też przekazane przez indyjskie władze zaświadczenie bankowe dotyczące eksportu i realizacji zamówienia. Niemniej jednak, zarówno z wyżej wymienionego dokumentu urzędowego jak i pozostałych dokumentów prywatnych – wszystkich przyjętych przez organy celne do postępowania na mocy art.270 §1 Kodeksu celnego wynika niewątpliwie, że płatność za importowany towar otrzymana przez indyjskiego eksportera odpowiada wartości deklarowanej w Indiach i wynosi 91.733,00USD. Z tłumaczenia znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia bankowego dobitnie wynika, iż bank w kraju eksportu stwierdził, że za towary objęte fakturą nr [...] z [...] grudnia 2003r. (miejsce przeznaczenia: Polska) kwota należności wynosiła 91.733,00USD. Otrzymano 91.732,37USD - 40.82549,00 rupii. Bank oświadczył również, że ww. dane zostały zweryfikowane jako prawdziwe (k.129-130 akt administracyjnych). Należy przypomnieć, iż organy orzekające w sprawie dokonując ustaleń mają obowiązek działać według zasad wynikających z art.122, art.187 §1 i art.191 Ordynacji podatkowej - oceniać wyniki postępowania wyjaśniającego w granicach swobodnej oceny dowodów na podstawie wiedzy i zasad doświadczenia życiowego, wysnuwając z zebranego materiału dowodowego wnioski logicznie uzasadnione. Zasada swobodnej oceny dowodów, sformułowana w ostatnim z w/w przepisów uprawnia organy do ustalania prawdy obiektywnej wg swej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Z jednej strony nie oznacza ona nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów i ich selekcji, z drugiej jednak – uprawnia organ do wyboru faktów, które uznał on za udowodnione. Skład orzekający w sprawie za prawidłowe uznaje działanie organu, który zgodnie z treścią art.270 §1Kodeksu celnego przyjął w poczet materiału dowodowego dokumenty i wyjaśnienia nadesłane przez indyjskie władze, a następnie na ich podstawie oraz całokształtu zebranego w sprawie materiału, konfrontując go wzajemnie - uznał, iż rzeczywista wartość celna towaru dopuszczonego do obrotu na polskim obszarze celnym w dniu [...] stycznia 2004r. jest wyższa od deklarowanej w zgłoszeniu celnym. Godzi się też zaznaczyć, iż ponieważ fakty te znalazły swój wyraz w motywach decyzji Dyrektora IC (k- 4), to mimo przeciwnych twierdzeń Strony Skarżącej – zaskarżone rozstrzygnięcie nie zostało wydane z naruszeniem dyspozycji zawartej w art.210 §4 Ordynacji podatkowej. Przedstawiono w nim w sposób skompensowany wszystkie argumenty przemawiające za słusznością stanowiska przyjętego przez organy celne. Za w pełni wyczerpującą i prawidłową w obliczu całokształtu zebranego materiału należy też uznać ocenę organu dokonaną w kwestii przedstawionych przez Skarżącą wyjaśnień i dowodów (oświadczenia Agencji z [...] czerwca 2006r., czy dokumenty potwierdzające dokonanie przelewów). Za bezzasadne należy również uznać twierdzenie Strony zmierzające do wykazania, iż Sąd w wyroku z 11 września 2007r. nakazał wyjaśnić fakt braku podpisu wystawcy na kopii faktury. Bynajmniej treść powołanego orzeczenia sądowego nie wskazuje na taki obowiązek. Z przedstawionej w nim argumentacji wynika jedynie, że organ w pierwszej kolejności był zobowiązany wyjaśnić rozbieżności dotyczące daty i numeru pomiędzy fakturą załączoną do zgłoszenia celnego przez stronę i kopią przesłaną wraz z wynikiem weryfikacji przez władze celne Indii (obie o nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r.), a treścią odpowiedzi władz celnych kraju eksportu, w której wskazano zgoła odmienny numer i datę rachunku (odpowiednio nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r.). Przechodząc do rozważań dotyczących zarzutu naruszenia przepisów ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993r., Nr 11, poz. 50 ze zm.), stwierdzić należy, że są one również bezzasadne. Należy podzielić pogląd organów, że zgodnie z art.15 ust.4 w/w. ustawy podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększone o należne cło i podatek akcyzowy. W związku z faktem, iż w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego zmianie (zwiększeniu) uległa wartość celna oraz kwota należnego cła, należało dokonać ponownego określenia podstawy opodatkowania oraz samego zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu. Skład orzekający stanął na stanowisku, że całokształt zebranego materiału i jego szczegółowa analiza przeprowadzone w toku postępowania pozwoliły na zajęcie jednoznacznego i prawidłowego stanowiska wyrażonego w sentencji podjętych przez organy obu instancji rozstrzygnięć. Wobec powyższego uznać należało, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone decyzje nie podlegają uchyleniu, ponieważ Sąd nie stwierdził wskazanego przez Stronę naruszenia prawa materialnego, ani prawa procesowego (art.23§1 i art.85 §1 Kodeksu celnego oraz art.11 ust.2, i art.15 ust.4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym art.122, art.187 §1, art.191, art.194, art.210 §4 Ordynacji podatkowej). Nie stwierdził też innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przesłanek określonych w art.145 §1 pkt1 lit.a) oraz c) p.p.s.a. W tej sytuacji na podstawie art.151 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji wyroku. (-) Alina Rzepecka (-) Krystyna Skowrońska-Pastuszko (-) Stefan Kowalczyk