II OZ 605/09

II OZ 605 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 162/09 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie. II OZ 605 / 09 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż przedmiotem skargi M. G. oraz wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., którą to decyzją organ uchylił decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. oraz odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Chełma z dnia [...] grudnia 2000 r., nakazującej skarżącej rozbiórkę budynku gospodarczego. Jak wyjaśnił Sąd pierwszej instancji, zaskarżona decyzja z uwagi na swój charakter nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), a zatem wniosek o wstrzymanie wykonania nie może być uwzględniony. Istota zaskarżonej decyzji, odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2000 r., polega wyłącznie na stwierdzeniu przez organ braku podstaw do wyeliminowania w trybie nadzwyczajnym ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę. Zaskarżona decyzja nie podlega więc realizacji, czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego. Sąd pierwszej instancji wskazał też, że skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniosła jedynie, że "wykazany został wysoki stopień prawdopodobieństwa, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadami skutkującymi jej nieważność". Tego rodzaju argumenty zdaniem Sądu, nie mogą odnieść oczekiwanego skutku, skoro wstrzymanie wykonania decyzji uzależnione jest wyłącznie od wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. G., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Uzasadniając wniesione zażalenie skarżąca wskazała, iż na mocy zaskarżonej decyzji wykonaniu podlega decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Chełmie z dnia [...] grudnia 2000 r. i wydane na jej podstawie decyzje nakładające dotkliwe obciążenia finansowe na skarżącą w postaci grzywny nałożonej w postępowaniu egzekucyjnym. Realizacja tych grzywien celem przymuszenia skarżącej do wykonania obowiązku rozbiórki prowadzić będzie do powstania znacznej szkody. Podobnie jak wykonanie decyzji o rozbiórce spowoduje znaczące straty materialne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga wniesiona na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., uchylająca w całości decyzję organu I instancji i orzekająca o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Chełmie z dnia [...] grudnia 2000 r. nakazująca skarżącej wykonanie rozbiórki drewnianego budynku gospodarczego. Tak więc decyzją "zaskarżoną" jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. i skarżąca w swym wniosku o jej wstrzymanie wykonania wnosiła. Taki też wniosek skarżąca zawarła we wniesionym zażaleniu, chociaż uzasadniając już zażalenie skarżąca wskazywała na negatywne skutki, jakie wywołuje dla niej decyzja badana w postępowaniu nieważnościowym, a więc decyzja z dnia [...] grudnia 2000 r. Z uwagi na treść wniosku skarżącej stwierdzić trzeba, iż jego przedmiotem była decyzja zaskarżona i z tego względu zasadnie do tego właśnie wniosku odniesiono się w zaskarżonym postanowieniu Sądu pierwszej instancji. Podkreślić należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego z kolei należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego objęta skargą w niniejszej sprawie, a o której wstrzymanie strona wnosiła, do takich aktów nie należy. Z tych też względów nie może strona skarżąca skutecznie wywodzić naruszenia w warunkach przedmiotowej sprawy art. 61 § 3 p.p.s.a. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają bowiem decyzje odmowne. Trafnie tym samym wskazał Sąd pierwszej instancji, iż skarżona decyzja z uwagi na jej charakter nie uzasadnia jej wstrzymania. W decyzji takiej nie można bowiem odnaleźć takich praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu, a tym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania tej decyzji. W związku z wywodami zawartymi we wniesionym zażaleniu koniecznym jest podkreślenie, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a., to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności rozstrzygnięcia z prawem, a zwłaszcza orzeczenie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 184/05, niepubl.). Mając przytoczone wyżej względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.