I SA/Po 1528/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia NSA Maria Skwierzyńska (spr.) Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2009r. sprawy ze skargi [...] sp. z o. o. w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. upoważnionego przez Ministra Finansów do wydania interpretacji na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; /-/ W.Zygmont /-/ K.Nikodem /-/ M.Skwierzyńska W dniu 13 listopada 2007 r. (data wpływu do organu) Spółka "A" w L. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT przy sprzedaży lokalu mieszkalnego z garażem. Wskazała, że zajmuje się budownictwem lokali mieszkalnych, a następnie ich sprzedażą. Częścią składową poszczególnych lokali mieszkalnych są garaże, które stanowią pomieszczenia przynależne w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.). Przedmiotem umowy sprzedaży ma być samodzielny lokal mieszkalny (art. 2 ust. 2 ustawy) wraz z pomieszczeniem przynależnym, tj. garażem (art. 2 ust. 4). Sprzedawany garaż nie będzie miał charakteru odrębnego lokalu w rozumieniu ustawy o własności lokali. Sprzedaż nastąpi w jednym akcie notarialnym. Wnioskodawczyni zadała następujące pytanie "Jaką stawką podatku VAT opodatkowana ma być sprzedaż samodzielnego lokalu mieszkalnego, którego częścią składową jest garaż będący pomieszczeniem przynależnym?". Wskazała, iż jej zdaniem sprzedaż jednej rzeczy w rozumieniu prawa cywilnego (to jest lokalu mieszkalnego, którego częścią składową jest pomieszczenie przynależne w postaci garażu) nie może być opodatkowane dla samego lokalu (mieszkania) i odrębnie dla części składowej (garażu). Sprzedaż mieszkania wraz z przynależnym pomieszczeniem powinna być opodatkowana stawką VAT 7%, stosowaną w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego. Dyrektor Izby Skarbowej w P. działając w imieniu Ministra Finansów w interpretacji indywidualnej wydanej [...]lutego 2008 r. (doręczonej wnioskodawczyni w dniu 15 lutego 2008 r.) uznał stanowisko wnioskodawczyni za nieprawidłowe. Powołał się na treść art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 2 pkt 6 i 12 , 41 ust. 1, ust. 12, 12a i 12b oraz art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) i wskazał, że garaż powinien być traktowany jak lokal użytkowy, a stawka podatku zarówno do 31 grudnia 2007 r. jak i od 1 stycznia 2008 r. obniżona do wysokości 7% ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do sprzedawanych części obiektów budownictwa mieszkaniowego, z wyłączeniem lokali użytkowych (garaży), które podlegają opodatkowaniu stawką podstawową 22%. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...]lutego 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji przytaczając argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. spółka zarzuciła organowi podatkowemu naruszenie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. i wniosła o zmianę zaskarżonej interpretacji poprzez przyjęcie, iż sprzedaż garażu będącego częścią składową lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu według stawki 7%. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez kontrolę zgodności z prawem, zarówno materialnym jak i procesowym, wydanych przez jej organy rozstrzygnięć. W rozpatrywanej sprawie, mając na względzie postanowienia przepisu art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p. p. s. a.), zgodnie z którym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i kierując się zasadą legalizmu, stwierdza naruszenie przez organ podatkowy przepisu prawa dotyczącego postępowania podatkowego i to bez względu na to, że argumentu tego nie podniesiono w skardze. Prawidłowość interpretacji podatkowego prawa materialnego zależy od zachowania przepisów procedury podatkowej dotyczących jej udzielania. Zgodnie z treścią art. 14d interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4. Z kolei w myśl art.14o § 1 Ordynacji podatkowej, w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art.14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. Mając na względzie treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04 listopada 2008r. sygn. akt I FPS 2/08 stwierdzić należy, że zwrot "wydanie interpretacji indywidualnej w terminie 3 miesięcy" od otrzymania wniosku oznacza jej doręczenie stronie w tym terminie. W ustawowym pojęciu "wydać" kryje się bowiem tak sporządzenie informacji w przedmiocie interpretacji i nadanie jej odpowiedniej formy oraz przekazanie jej treści wnioskodawcy. Gwarancyjna funkcja interpretacji jest zachowana tylko wówczas, gdy podmiot, który zwrócił się do właściwego organu o udzielenie interpretacji, będzie posiadał pełną wiedzę o dacie jej udzielenia bądź o wejściu w życie tzw. "milczącej interpretacji" z art.14o § 1 Ordynacji podatkowej. Funkcja ta, jak i wyprowadzana z niej ochrona doznawałaby uszczerbku w przypadku, gdyby wnioskodawca dowiedział się o udzieleniu mu interpretacji z opóźnieniem spowodowanym zwłoką w doręczeniu mu pisma zawierającego interpretację. Jest to o tyle istotne, że chodzi tu o termin, którego upływ rodzi dla strony skutki materialnoprawne. Jeżeli nie dojdzie do uzewnętrznienia stanowiska organu umocowanego do wydania interpretacji przez jego zakomunikowanie wnioskodawcy przed upływem wspomnianego terminu, organ ten traci kompetencję do wydania interpretacji. Okoliczność ta otwiera jedynie drogę do dokonania z urzędu korekty "milczącej" interpretacji w trybie art.14e § 1 Ordynacji podatkowej, na co wskazuje wprost odesłanie z art.14o § 2 Ordynacji podatkowej Skoro zatem na gruncie rozpoznawanej sprawy interpretację doręczono stronie w dniu 15 lutego 2008 r., to jest po upływie trzech miesięcy od wpłynięcia wniosku o udzielenie interpretacji do organu (13 listopada 2007r.), a w sprawie nie występowały okoliczności umożliwiające przedłużenie terminu do wydania interpretacji z uwagi na jakiekolwiek sytuacje objęte dyspozycją 139 § 4 ordynacji podatkowej, nastąpiło związanie organu stanowiskiem podatnika stosownie do regulacji z art.14o § 1 Ordynacji podatkowej. Uznanie za prawidłowe stanowiska strony z uwagi na wejście do obrotu prawnego "milczącej interpretacji" czyni zbędnym rozpatrywanie zgłoszonych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego. Rozpatrując wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy powinien uwzględnić, że przed doręczeniem w dniu 15 lutego 2008r. interpretacji Ministra Finansów z dnia [...]lutego 2008 r. w obrocie prawnym pojawiła się "interpretacja milcząca" i w konsekwencji uchylić interpretację indywidualną. Istnienie w obrocie prawnym dwóch interpretacji tj. "milczącej" oraz wydanej przez Ministra Finansów musiało skutkować uchyleniem przez Sąd tej ostatniej na podstawie art. 146 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ponieważ została ona wydana z naruszeniem art. 14d Ordynacji podatkowej. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy. /-/ W. Zygmont /-/ K. Nikodem /-/ M. Skwierzyńska