I SA/Łd 1507/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda Protokolant: ref. – staż. Ewa Jodełka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2009 roku sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko – Własnościowej w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] znak sprawy [...] w przedmiocie: indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę Zaskarżoną interpretacją z dnia [...] roku nr [...] Minister Finansów stwierdził, że przedstawione we wniosku stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko – Własnościowej w P. jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu [...] roku spółdzielnia wniosła o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania remontów ciągów pieszo - jezdnych. W ocenie spółdzielni usługi te, w zakresie dróg znajdujących się wewnątrz osiedla korzystają z preferencyjnej stawki 7 %. Zdaniem organu podatkowego w okresie od dnia przystąpienia Polski do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia była stosowana stawka podatkowa w podatku od towarów i usług w wysokości 7 % m. in. w odniesieniu do robót budowlano – mieszkaniowych dotyczących infrastruktury towarzyszącej obiektom budownictwa mieszkaniowego. Od dnia 1 stycznia 2008 roku prawo do stosowania obniżonej stawki podatkowej już nie jest możliwe. Preferencyjna stawka podatkowa nie dotyczy już budowy, remontów i konserwacji obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Roboty te podlegają stawce podatkowej 22 %. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] roku spółdzielnia zaprezentowała pogląd, zgodnie z którym do robót remontowych ciągów pieszo-jezdnych wewnątrz osiedla mieszkaniowego nie stanowiących odrębnych obiektów inwentarzowych, lecz przypisanych do poszczególnych budynków mieszkalnych należy stosować stawkę podatkową 7 %. W odpowiedzi na wezwanie, Minister Finansów w dniu [...] roku podtrzymał zaprezentowane wcześniej w interpretacji stanowisko oraz argumenty zawarte w jego uzasadnieniu. Na interpretację indywidualną spółdzielnia w dniu wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę z dnia Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona interpretacja nie narusza prawa, a wywód prawny w niej zawarty jest trafny. Podstawową stawką podatkową w polskim systemie podatku od towarów i usług jest stawka w wysokości 22 %, w myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o VAT. Wszelkie odstępstwa od stosowania zasadniczej stawki podatkowej, muszą być wykładane jako wyjątki od zasady, a zatem nierozszerzająco. Inaczej rzecz ujmując, w przypadkach w których ustawodawca nie przewidział wprost, że dopuszczalne jest stosowanie stawki obniżonej, respektować należy naliczanie stawki podstawowej. Jeżeli chodzi o obniżki stawki podatkowej w zakresie budownictwa, to w okresie od dnia 1 maja 2004 roku do dnia 31 grudnia 2007 roku na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT, roboty budowlano - montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą korzystały ze stawki 7 %. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, definicja infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu dla potrzeb zastosowania tego przepisu, znajdowała się bezpośrednio w ustawie o VAT, w art. 146 ust. 3. Regulacja podatkowa była zatem kompletna w tym sensie, że w ustawie o VAT znajdowały się wszystkie przesłanki stosowania stawki preferencyjnej. Od dnia 1 stycznia 2008 roku, wskutek upływu okresu przejściowego, ten przejrzysty niewątpliwie, sposób regulacji, przestał obowiązywać. W związku z tym, funkcjonuje obecnie odmienne unormowanie omawianej kwestii, opracowane w ustawie z wykorzystaniem techniki odesłań. Pierwsze odesłanie zawarto w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, gdzie wskazano, że stawka preferencyjna 7 % znajduje zastosowanie m. in. do remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, zdefiniowanych w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT. W art. 2 pkt 12 ustawy o VAT z kolei zamieszczono dalsze odesłanie, ponieważ zgodnie z tym przepisem, definicja obiektów budownictwa mieszkaniowego, na potrzeby przepisów ustawy o VAT, znajduje się w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Przepis jest jasny, a odesłanie – pełne i bezwyjątkowe zarazem. Oznacza to, że wyłącznym kryterium klasyfikacyjnym budynków mieszkalnych w zakresie podatku VAT jest wymieniona PKOB. Przechodząc do tego ostatniego miejsca regulacji stwierdzić należy, że w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych - zwana dalej PKOB, ustanowionej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) wymieniono jako budynki mieszkalne: budynki mieszkalne jednorodzinne, budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, budynki zbiorowego zamieszkania. W normatywnej definicji budynku mieszkaniowego, zamieszczonej w cytowanym rozporządzeniu, w części wstępnej, poprzedzającej tabelaryczne zestawienie klasyfikacji, to jest w punkcie 2 Objaśnień Wstępnych PKOB, zatytułowanym "Pojęcia podstawowe" przewidziano, że budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Jako budynki zdefiniowano zaś takie obiekty budowlane, w których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. Stwierdzić należy, że w powyższej definicji nie mieszczą się elementy infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Oznacza to, że ze stawki preferencyjnej korzystają wyłącznie remonty budynków, rozumianych jako obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi. Zniżka w stawce podatkowej nie obejmuje więc innych elementów infrastruktury budowlanej. W tym, poza preferencyjną stawką, znalazły się remonty ciągów pieszo-jezdnych , jak opisane we wniosku spółdzielni. Zresztą, w cytowanych "Pojęciach podstawowych" stwierdzono, że nie są budynkami obiekty nie zaklasyfikowane jako budynki, to jest na przykład drogi kołowe, kolejowe, mosty i inne stanowią obiekty inżynierii lądowej. Przyjąć więc trzeba, że remonty ciągów pieszo – jezdnych, nawet znajdujące się wewnątrz osiedla, objęte są stawką podstawową 22 %. Z tych powodów, interpretacja prawa podatkowego sporządzona w niniejszej sprawie jest zgodna z prawem. Zasadnie uznano, że stanowisko spółdzielni nie jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. oddalił skargę. JZ