I SA/Go 81/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2009 r. skargi J.K. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę. J.K. wniósł skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia [...] grudnia 2008 r. przez Ministra Finansów. Indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży działek budowlanych, została skutecznie doręczona w dniu 13 października 2008 r., wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 29 października 2008 r. odpowiedzi na ww. wezwanie udzielono pismem z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] pismo skutecznie doręczono w dniu 1 grudnia 2008 r. W sprawie był następujący stan faktyczny. W dniu [...] lipca 2008 r. został złożony wniosek Pana J.K. reprezentowanego przez pełnomocnika o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży działek budowlanych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Zainteresowany w 2006 r. w drodze przetargu nabył niezabudowaną nieruchomość gruntową o pow. 2,93 ha. Grunt ten w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony był pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Powyższa nieruchomość nabyta została z zamiarem wykorzystania w produkcji rolnej, bowiem Wnioskodawca prowadzi wraz z rodziną gospodarstwo rolne o pow. 40 ha. Z powodu niskiej opłacalności produkcji rolnej Zainteresowany został zmuszony do sprzedaży części gruntu w celu odzyskania zainwestowanych środków finansowych. W związku z powyższym Wnioskodawca podzielił przedmiotową nieruchomość na działki i rozpoczął ich sprzedaż. Zainteresowany jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności - ubojnia i masarnia - jednakże działki nie zostały nabyte w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i stanowią majątek osobisty. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy przy sprzedaży działek budowlanych Wnioskodawca zobowiązany jest do odprowadzenia podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Ponadto uważa, że sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu. W związku z powyższym jego zdaniem sprzedaż ww. działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na potwierdzenie swojego stanowiska wnioskodawca powołał wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 września 2006 r. sygn. akt l SA/Wr 1254/05. W wydanej w dniu [...] października 2008 r. interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej - działając w imieniu Ministra Finansów na mocy upoważnienia wynikającego z § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, póz. 770) - uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. W interpretacji wskazano, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, póz. 535 ze zm.), dostawa przedmiotowych gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wg stawki podatku 22%, a Wnioskodawca jest obowiązany do odprowadzenia podatku VAT z tytułu tej dostawy. Interpretacja została skutecznie doręczona w dniu 13 października 2008 r. W dniu [...] października 2008 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej, wpłynęło wezwanie Pana J.K. reprezentowanego przez Pełnomocnika Pana J.K. do usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji indywidualnej. W złożonym wezwaniu strona nie zgodziła się z wydaną interpretacją stwierdzając, że Organ podatkowy dokonał błędnej wykładni definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a ponadto że interpretacja pozostaje nieprawidłowa ponieważ bezzasadnie rozszerza zakres zobowiązań podatkowych. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] lipca 2008 r. stan faktyczny oraz uwagi zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że w przypadku, gdy osoba posiadająca już status podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadząca działalność gospodarczą wskazaną w art. 15 ust. 2 ustawy, wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw prawnych do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu. Nie można bowiem uznać, że opodatkowanie podatkiem od towarów i usług następuje w sposób wybiórczy, tzn. pewne czynności wskazane w ustawie jako podlegające opodatkowaniu realizowane przez podatnika są opodatkowane, a inne nie. We wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego skardze strona zarzuciła zaskarżonej interpretacji indywidualnej [...] naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Wobec powyższego Skarżący wniósł o: - uchylenie zaskarżonej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie w całości, - zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych lub zestawienia złożonego na rozprawie. W Uzasadnieniu skargi podnosząc, że pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie przez Ministra Finansów, Dyrektora Izby Skarbowej w dniu [...].10.2008 r. znak [...] a także w odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...].1 1.2008 r. znak [...], organ podatkowy uznał za nieprawidłową interpretację przepisu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, przedstawioną przez podatnika we wniosku o interpretację. Zdaniem skarżącego stanowisko Ministra Finansów, Dyrektora Izby Skarbowej jest błędne. W ocenie skarżącego zaistniały w przedmiotowej sprawie stan faktyczny nie uzasadnia objęcia wykonanych przez skarżącego sprzedaży gruntów podatkiem od towarów i usług. Jak wskazywano, w dniu [...].06.2006 r. wnioskodawca J.K. nabył w drodze przetargu od Agencji Nieruchomości Rolnych, nieruchomość gruntową niezabudowaną działkę o nr [...] i powierzchni 2,93 ha. Cena sprzedaży wynosiła 148.500,00 zł i zawierała podatek od towarów i usług, którego skarżący nie odliczył. Przedmiotowa nieruchomość wprawdzie w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy przeznaczona była pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, jednakże dla podatnika miała znaczenie wówczas rolnicze i została zakupiona z zamiarem wykorzystania w produkcji rolnej. Działka nabyta została do majątku wspólnego wnioskodawcy i jego małżonki Z.K.. Wnioskodawca wraz z rodziną prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni 40 ha. W późniejszym czasie, z uwagi na zmiany na rynku produkcji rolnej, obniżenie opłacalności, J.K. zmuszony został do sprzedaży części gruntów w celu odzyskania zainwestowanych środków finansowych. Na podstawie postanowienia Wójta Gminy z dnia [...].01.2007 r. skarżący dokonał podziału nieruchomości na działki i rozpoczął ich sprzedaż, jednakże podkreślić należy, iż skarżący wykonał tylko jedno takie przedsięwzięcie gospodarcze, w postaci zakupu i późniejszej sprzedaży gruntów. Skarżący jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT w związku z prowadzeniem ubojni i masarni, jednakże przedmiotowe działki nie zostały nabyte w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zdaniem skarżącego nie ma on obowiązku odprowadzania podatku vat od sprzedaży gruntów powstałych z podziału. Nie działał bowiem jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w tym zakresie a sprzedaż dotyczyła majątku osobistego nie stanowiącego majątek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej skarżącego a jedynie majątek wspólny małżonków K.. W ocenie skarżącego takie czynności nie mogą być zrównane z działalnością gospodarczą jeżeli dokonywane zostały przez podatników dokonujących sporadycznej transakcji, bez zamiaru prowadzenia regularnego obrotu w tym zakresie. Zdaniem skarżącego działalność gospodarcza winna się charakteryzować zamiarem jej wykonywania w sposób częstotliwy, przy czym częstotliwość nie musi nastąpić a wystarczającym jest podjęcie jednej czynności z taki zamiarem. Jednakże fakt dokonania sprzedaży części majątku przez podatnika nie może zostać uznany za prowadzenie działalności gospodarczej w tym zakresie. Nie jest bowiem działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 w/w ustawy sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Sprzedaż, nawet kilkukrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne w którym wykorzystuje majątek osobisty do celów działalności rolniczej powyższe jednakże nie czyni go zobowiązanym do odprowadzenia podatku VAT przy odsprzedaży części majątku. Brak jest podstaw do objęcia obowiązkiem podatkowym podmiotu dokonującego transakcji sporadycznej również ze względu na fakt równoległego prowadzenia działalności gospodarczej w innym zakresie, podatnikiem w obrocie nieruchomościami byłby bowiem podmiot, który obraca częstotliwie budynkami, lokalami albo gruntami lub z zamiarem częstotliwości. Nie sposób również uznać za zasadne twierdzenia zawarte w odpowiedzi na wezwanie, iż w niniejszej sprawie takie fakty jak przekształcenie działek, podział czy wystawienie na sprzedaż świadczy o zamiarze wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Jak wskazywano skarżący dokonał tylko jednego przedsięwzięcia w zakresie zakupu i sprzedaży gruntu. Jednakże po podjęciu decyzji o sprzedaży gruntu podatnik dokonał jego podziału bowiem sprzedaż podzielonych gruntów była zdecydowanie bardziej opłacalna niż sprzedaż gruntu w całości. Sposób zagospodarowania gruntu sprzedawanego pozostaje w zasadzie obojętny dla sprzedawcy, racjonalnym działaniem pozostają czynności mające na celu uzyskanie możliwie najwyższej ceny. Podjęcie takiego sposobu sprzedaży gruntu nie może być automatycznie kwalifikowane jako działalność handlowa w tym zakresie. W ocenie skarżącego zupełnie niewłaściwym pozostaje odnoszenie znamienia "częstotliwości" czy też "powtarzalności" do kolejnych sprzedaży gruntów powstałych z podziału. Powyższe stanowiło bowiem jedno przedsięwzięcie, które nie miało u skarżącego charakteru powtarzalnego. Nie dokonywał on zakupów innych gruntów w celu podziału, nie dokonywał innych podziałów, nie sposób więc przypisywać skarżącemu prowadzenia działalności handlowej w tym zakresie. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 06.09.2006 r. sygn. akt I SA/Wr 1254/05 "Czynności podlegające opodatkowaniu wykonane przez podmiot nie występujący w tym przypadku w charakterze podatnika nawet jeżeli jest on podatnikiem w ogóle pozostają poza zakresem opodatkowania". Chociaż jak słusznie twierdzi strona przeciwna wyrok WSA wiąże tylko w konkretnej sprawie i nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa oczywistym jest, iż stanowi wyraz możliwie najdoskonalszej interpretacji tych samym przepisów prawa. W ocenie skarżącego, podzielającego stanowisko zawarte w w/w wyroku nie jest tak, że jakakolwiek czynność wykonana przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego. Jego zdaniem obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług nie powstaje w sytuacji, gdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą dokonuje czynności, która w sposób niewątpliwy odnosi się do majątku osobistego, który z prowadzeniem działalności gospodarczej nie jest bezpośrednio związany. Przedmiotowe działki stanowiły majątek wspólny skarżącego i jego małżonki i nie były wprowadzone jako środek trwały prowadzonej działalności gospodarczej ani też nie służyły do prowadzenia działalności gospodarczej mającej na celu obrót gruntami i uzyskiwanie z tego tytułu stałego dochodu. W ocenie organu wskazanej w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przedstawiona przez skarżącego interpretacja nie jest prawidłowa. Jej zdaniem z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniem podlega odpłata dostawa towarów, przy czym za towary uważa się również grunty (art. 2 pkt. 6 w/w ustawy). Natomiast wedle art. 15 ust. 1 podatnikiem w/w podatku są m.in. osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, za którą traktuje się również działalność rolników, także wówczas, gdy ta czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. W konsekwencji powyższego uznał, że skarżący jako rolnik zbywający grunt dokonuje zbycia majątku składającego się na gospodarstwo rolne a nie majątku osobistego, uznał też, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności stanowiące o zamiarze częstotliwego, powtarzalnego wykonywania czynności. W ocenie skarżącego interpretacja organu jest nieprawidłowa, bezzasadnie rozszerzając zakres zobowiązań podatkowych. Niezależnie od powyższej argumentacji podnieść należy, że czynności skarżącego dotyczące sprzedaży przedmiotowych gruntów nie mogą być zrównane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 szóstej dyrektywy VI Dyrektywą Rady Unii z 17.5.1977 r. nr 77/388/EWG w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (Dz.U. UE L 77.145.1). Jak wskazał Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku o sygn. akt I SA/Wr 1254/05, Prawo podatkowe Wspólnoty Europejskiej daje państwom członkowskim uprawnienie do rozszerzenia kręgu podatników VAT również na osoby sprzedające swój prywatny majątek nieruchomy niebędące "handlowcami". Jednakże polski ustawodawca nie wprowadził takiego rozwiązania i nie rozszerzył kręgu podatników o podmioty dokonujące sporadycznych transakcji nie stanowiących czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dotyczących ww. nieruchomości a organy podatkowe nie mogą w drodze rozszerzającej wykładni obowiązujących przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. kreować innych niż ustawowe definicji podatnika podatku od towarów i usług. Z uregulowania art. 4 ust. 3 szóstej dyrektywy "a contrario" wynika, że działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 winna się charakteryzować zamiarem jej wykonywania przez producenta, handlowca, usługodawcę oraz inne podmioty wymienione w definicji ust. 2 w sposób częstotliwy. Rozszerzenie natomiast kręgu podatników podatku od towaru i usług nie może się odbywać wbrew ustawodawcy, poprzez wykładnię rozszerzającą dokonywaną przez organy podatkowe. W niniejszej sprawie zdaniem skarżącego organ dokonał błędnej wykładni definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 w/w ustawy. Uznał on, że sam fakt wykonywania czynności wymienionych w art. 5 w/w przez osobę fizyczna będącą rolnikiem czyni wnioskodawcę podatnikiem podatku od towarów i usług od tych czynności nie badając czy wnioskodawca przy wykonywaniu tych czynności działał w charakterze podmiotu wykonującego działalność gospodarczą. Opierając swoją ocenę na twierdzeniu, że definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług jest rozumiana znacznie szerzej niż wynika to z ustawy o swobodzie działalności gospodarczej dochodząc do błędnych wniosków. W ocenie skarżącego nie jest działalnością gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, nie sposób również traktować przedmiotowych gruntów jako składników prowadzonego przez skarżącego gospodarstwa rolnego. Sprzedaż gruntu z majątku wspólnego małżonków, z których tylko jedno prowadzi działalność gospodarczą i które to grunty, nie stanowiąc środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży nie powinno podlegać opodatkowaniu. Podatnikiem w obrocie nieruchomościami byłby podmiot, który obraca częstotliwie budynkami, lokalami albo gruntami. A jeżeli nie częstotliwie, to z takim zamiarem. Czynności podlegające opodatkowaniu wykonane przez podmiot nie występujący w tym przypadku w charakterze podatnika, nawet jeżeli jest on podatnikiem w ogóle, pozostają poza zakresem opodatkowania. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, zważył co nastepuje: Skarga nie jest zasadna. Interpretacja o której udzielenie wystąpiła strona skarżąca dotyczyła opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek budowlanych. Skarżący w czerwcu 2006 roku nabył od Agencji Nieruchomości Rolnych nieruchomość gruntową, niezabudowaną. Nieruchomość ta w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy przeznaczona była pod zabudowę mieszkaniową. Skarżący uzyskał w styczniu 2007 r. zgodę na podział nieruchomości na działki i rozpoczął ich sprzedaż. Nieruchomość ta została zakupiona jak podniósł sam skarżący z zamiarem jej wykorzystania w produkcji rolnej; skarżący prowadzi wraz z żoną gospodarstwo rolne o powierzchni 40 ha. W późniejszym czasie z uwagi na zmiany w rynku produkcji rolnej, obniżenie opłacalności skarżący został zmuszony do jej sprzedaży. Wnioskodawca prowadzi także działalność w postaci ubojni i masarni, jednak tej nieruchomości nie nabył na tę działalność. Zdaniem wnioskodawcy dokonywana przez niego sprzedaż nie miała charakteru działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku VAT, gdyż została nabyta do majątku osobistego i celem nabycia nie była jego odsprzedaż. Organ z takim stanowiskiem strony nie zgodził się słusznie uznając, że przedstawione stanowisko jest nieprawidłowe. Strona skarżąca uzasadniając swoje stanowisko skupiła się na kwestii dotyczącej samej czynności sprzedaży działek jako działalności gospodarczej, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkowało jej stwierdzeniem, że nie jest podatnikiem VAT z racji dokonywania tychże czynności. Jednak z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. W art. 15 ust. 2 ustawy VAT uregulowano, że działalność gospodarczą obejmuje wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Z wyżej wskazanych regulacji wynika, że działalnością gospodarcza jest również działalność rolnicza. Co do zasady rolnicy oraz inne podmioty prowadzące działalność w zakresie rolnictwa tj. wytwarzające produkty rolne oraz prowadzące hodowle celem dostawy produktów rolnych i hodowlanych lub świadczących usługi rolnicze polegają przepisom wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i to niezależnie od tego, czy podlegają rozliczeniu według zryczałtowanego systemu, czy też według zasad ogólnych. Z uwagi na specyfikę gospodarstw rolnych na terenie Polski, sam fakt bycia rolnikiem i posiadania gospodarstwa rolnego nie zawsze będzie jednak oznaczać, ze podmiot taki wykonywać będzie działalność rolniczą, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Często bowiem, ze względu na wielkość posiadanego rolnika gospodarstwa rolnego, wytwarza on produkty rolne jedynie na zaspokojenie potrzeb swoich i swojej rodziny. W takiej sytuacji można więc uznać, że grunty wchodzące w skład tego gospodarstwa stanowią majątek prywatny jako służący do zaspokojenia potrzeb osobistych. Inaczej jednak jest w przypadku gdy rolnik wytwarza produkty rolne celem ich dostawy, czyniąc to na gruntach wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Sprzedaż przez takiego rolnika gruntu rolnego będącego składnikiem gospodarstwa rolnego jest czynnością dokonywaną w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Z przedstawionego przez stronę stanu faktycznego wynika, że prowadzi wraz z żoną gospodarstwo rolne o powierzchni 40 ha. Taka wielkość gospodarstwa rolnego wskazuje, że prowadzona przez niego produkcja nie służy zaspokajaniu potrzeb osobistych. W przedstawionych stanie faktycznym strona wskazała, że działka została zakupiona przez wnioskodawcę z zamiarem wykorzystania w produkcji rolnej, jednak w "późniejszym czasie z uwagi na zmiany w produkcji rolnej obniżenia opłacalności, skarżący zmuszony został do sprzedaży części gruntów". Stanowisko organu w tak przedstawionym przez stronę stanie faktycznym było prawidłowe, słusznie wskazano, że właściciel gospodarstwa rolnego, dokonujący dostaw produktów rolnych prowadzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze jest w myśl ustawy o podatku od towarów i usług rolnikiem ryczałtowym, posiadającym status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (rolniczą). Na mocy art. 43 ust 1 pkt 3 ustawy korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych prowadzących z własnej działalności rolniczej oraz w zakresie świadczonych usług rolniczych. Jeśli zatem wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to brak jest podstaw do uznania, że nie podlegają one opodatkowaniu, tym bardziej, że skarżący sprzedający grunt nie zbywał go z majątku osobistego, ale majątku składającego się na gospodarstwo rolne. W rozpoznawanej sprawie należało także uwzględnić treść art. 5 ust. 1 pkt. 1, art. 2 pkt. 6 i art. 7 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którymi sprzedaż gruntu jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towaru na terytorium kraju. Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm) skargę należało oddalić. (-) Alina Rzepecka (-) Stefan Kowlaczyk (-) Dariusz Skupień