I SA/Lu 697/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.), Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer,, WSA Małgorzata Fita, Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 marca 2009 r. sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na interpretację indywidualną Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżony akt; II. zasądza od Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "A" w L. / Spółka / wniosła o interpretację przepisów prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie. Przedstawiła stan faktyczny, w którym zajmuje się diagnostyką samochodową. W ramach akcji promocyjnej prowadzi sprzedaż premiową, która polega na tym, że podmioty dokonujące zamówień na usługi o określonej wartości otrzymują dodatkowo towary, określane gratisami. Są to towary, które Spółka nabywa w celu przekazania ich klientom, jako nagród. Te towary nie są wykazywane na fakturach, wystawianych przez Spółkę. Są dokumentowane fakturami wewnętrznymi. Z tytułu wydaniu tych towarów Spółka rozpoznaje podatek należny, od ich wartości. Spółka pytała czy powinna rozpoznać podatek od towarów i usług należny od przekazania towarów, określanych gratisami w ramach sprzedaży premiowej, czy podatek naliczony przy nabyciu przekazanych towarów podlega odliczeniu. Jej zdaniem stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług / Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - ustawa VAT /, po nowelizacji ustawy VAT ustawą z 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw / Dz. U. Nr 90, poz. 756 / od 1 czerwca 2005 r., przekazanie towarów przez podatnika na cele ściśle związane z prowadzonym przedsiębiorstwem nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wskazała, że dyrektywa wspólnotowa przyjmuje opodatkowanie każdego nieodpłatnego przekazania towarów bez względu na związek z prowadzonym przedsiębiorstwem. Wskazała, że ustawodawstwo krajowe jest względniejsze dla podatnika w tym zakresie. Wywiodła, że nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa celem zintensyfikowania sprzedaży, zachęty nabywców do zwiększenia zakupów, jest ściśle związane z przedsiębiorstwem podatnika i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie ustawy krajowej. 2. Zaskarżonym aktem Dyrektor Izby Skarbowej, działający z upoważnienia Ministra Finansów, na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego / Dz. U. Nr 112, poz. 770 / oraz na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm./ ocenił, że stanowisko Spółki jest nieprawidłowe. Argumentował, że kiedy Spółka nabywa towary, które w momencie zakupu służą bezpośrednio wykonywanym czynnościom opodatkowanym, kiedy ma prawo odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu i kiedy te towary Spółka nieodpłatnie przekazuje klientom, jako tak zwany gratis, dodany do dokonanych zakupów, to stosownie do art. 7 ust. 2, art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT takie nieodpłatne przekazanie towarów traktowane jest jak dostawa towarów, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług, pod warunkiem, że towary te nie wypełniają definicji prezentów o małej wartości czy próbek w rozumieniu art. 7 ust. 4 i 7 ustawy VAT. 3. Spółka, po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, wniosła skargę na akt, zawierający interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego. Wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu i o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zarzuciła błędną wykładnię art. 7 ust. 2 ustawy VAT, wbrew brzmieniu tego przepisu; naruszenie zasady praworządności z art. 120 Ordynacji podatkowej; naruszenie art. 14e Ordynacji podatkowej przez pominięcie orzecznictwa sądowego / I FSK 600/07, III SA/Wa 1255/07, III SA/Wa 3630/06 i III SA/Wa 422/08 /. Prezentowała stanowisko prawne, że literalne brzmienie art. 7 ust. 2 i 3 ustawy VAT obowiązujące od 1 czerwca 2005 r. nie daje żadnych podstaw stanowisku Dyrektora Izby Skarbowej. Korzystniejsze dla Spółki unormowanie ustawy krajowej nie pozwala na prowspólnotową interpretację przepisu krajowego, wbrew literalnemu brzmieniu, prowadzącą do nakładania na podatnika obowiązków podatkowych, które nie wynikają wprost z prawa krajowego. 4. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, działający z upoważnienia Ministra Finansów, podtrzymał stanowisko i argumentację przedstawione w interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5. Zaskarżony akt nie odpowiada prawu. Został wydany z naruszeniem prawa, które podlegało stwierdzeniu poza granicami skargi, na mocy art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /. 6. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, sporządzony 6 lutego 2008 r., podpisał w imieniu Spółki Prezes Zarządu M. G., który nie złożył dokumentu pełnomocnictwa do jednoosobowego działania w imieniu Spółki w tej sprawie. Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki na dzień 4 marca 2008 r. wynika, że Zarząd Spółki jest jednoosobowy, że Prezes Zarządu Spółki nie jest uprawniony do działania w imieniu Spółki jednoosobowo. Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki wynika, że Prezes jednoosobowego Zarządu Spółki jest uprawniony do działania w imieniu Spółki łącznie z prokurentem. 7. W tych okolicznościach Dyrektor Izby Skarbowej był obowiązany stwierdzić, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest podpisany przez osobę upoważnioną do samodzielnego działania w imieniu Spółki w myśl sposobu reprezentacji Spółki ujawnionej w Krajowym Rejestrze Sądowym. Był obowiązany stwierdzić, że Prezes Zarządu Spółki nie złożył dokumentu pełnomocnictwa do jednoosobowego działania w imieniu Spółki w tej sprawie. Był obowiązany stwierdzić, że tak podpisany wniosek nie spełnia wymogu z art. 14b § 1 w związku z art. 168 § 3 i art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej był obowiązany wezwać Spółkę do prawidłowego podpisania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego bądź złożenia dokumentu pełnomocnictwa do jednoosobowego działania w imieniu Spółki w tej sprawie, w ustawowym terminie, z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, stosownie do art. 14h w związku z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej pominął, że brak prawidłowego podpisania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia tego braku, to podstawa pozostawienia takiego wniosku bez rozpatrzenia, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej. 8. W tych okolicznościach sprawy, kiedy Dyrektor Izby Skarbowej wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na wniosek zawierający brak w zakresie podpisu i pominął wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia tego braku, to takim postępowaniem Dyrektor Izby Skarbowej istotnie naruszył art. 168 § 3, art. 169 § 1 w związku z art. 14b § 1, art. 14h Ordynacji podatkowej. To naruszenie mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy p.p.s.a. 9. Stwierdzone naruszenie przepisów postępowania przed Dyrektorem Izby Skarbowej, które mogło istotnie wpływać na wynik sprawy, ma pierwszorzędne znaczenie dla sądowej oceny legalności zaskarżonego aktu i w następstwie powoduje, że na obecnym etapie postępowania przedwczesna jest sądowa ocena legalności zaskarżonego aktu w zakresie interpretacji przepisów podatkowego prawa materialnego. Sądowa ocena legalności zaskarżonego aktu na gruncie przepisów podatkowego prawa materialnego powinna mieć za przedmiot taki akt, który został wydany bez istotnych naruszeń przepisów postępowania, uzasadniających jego uchylenie. 10. Z tych względów zaskarżony akt w postaci interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego podlegał uchyleniu na podstawie art. 146 § 1 ustawy p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 i art. 205 § 2 - § 4 ustawy p.p.s.a.