VII SA/Wa 98/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi A. i J. P. oraz S. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz A. i J. P. oraz S. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. i J. P. oraz S. P. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] - uchylił decyzję organu I instancji i umarzył postępowanie przed tym organem. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ II instancji przedstawił przebieg przeprowadzonego w sprawie postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], po wznowieniu postępowania, decyzją z dnia [...] marca 2008 r., nr [...], odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] udzielającej, na podstawie art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, T. K. pozwolenia na użytkowanie inwestycji polegającej na montażu torowiska dla pilarki taśmowej w budynku gospodarczym wraz ze zmianą sposobu użytkowania części tego budynku, zlokalizowanej na działkach o nr ewid. [...] w J., przy ul. [...] nr [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po wszczęciu na wniosek A. i J. P. oraz S. P. postępowania nieważnościowego, decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2008 r., nr [...]. Po rozpoznaniu odwołania A. i J. P. oraz S. P., zapadła zaskarżona decyzja. W jej uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zgodnie z art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) stroną w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, którym w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. był T. K. Wskazał, że w postępowaniu wznowieniowym, dotyczącym decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. stroną był również tylko T. K. Zdaniem organu w świetle powyższej argumentacji A. i J. P. oraz S. P. nie byli uprawnieni do występowania z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2008 nie mają w tym postępowaniu przymiotu strony. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. złożyli A. i J. P. oraz S. P., wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. Skarżący wskazali, że stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż nie byli uprawnieni do występowania z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2008 r., nr [...], jest sprzeczne z orzecznictwem sądów administracyjnych w sprawach dotyczących stron uprawnionych do składania wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji w trybie art. 156 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga A. P. i J. P. oraz S. P. jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej ppsa). Zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 7 i 77 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja o charakterze formalnym, u podstaw której legło stwierdzenie organu, iż wszczynający postępowanie nadzorcze A. i J. P. oraz S. P. nie posiadali przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej po wznowieniu postępowania uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie. Zgodnie z dyspozycją art. 157 § 2 k.p.a. postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej może być wszczęte na żądanie strony lub z urzędu. Podstawowe znaczenie ma więc określenie stron tego postępowania, zwłaszcza wszczynanego na żądanie strony, bowiem na wstępie ocenie podlega to, czy osoba żądająca wszczęcia takiego postępowania jest stroną legitymowaną do wystąpienia z takim żądaniem. Zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy, nie zasługuje na aprobatę pogląd organu drugiej instancji dotyczący ustalenia stron niniejszego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji w oparciu o art. 59 ust 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym po 11 lipca 2003 r. Zauważyć należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż dyspozycja art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, która stanowi, że stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, ma zastosowanie tylko w stanie prawnym i faktycznym, w którym inwestor uprzednio uzyskał pozwolenie na budowę i pozwoleniem tym się legitymuje (por. np. wyrok NSA z dnia 7 listopada 2006 r. II OSK 1281/05, Lex nr 317393). Ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika, że kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r., wydana po wznowieniu postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, zapadła po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczącej przedmiotowej inwestycji. Zdaniem Sądu w tych okolicznościach nie będzie miał w niniejszej sprawie zastosowania art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, a krąg stron w postępowaniu prowadzonym w trybie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] marca 2008 r. winien być określony na podstawie art. 28 k.p.a. Rzeczą organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie więc ponowna ocena w rozumieniu art. 28 k.p.a. interesu prawnego zarówno A. i J. P., jak i S. P. w zainicjowaniu niniejszego postępowania nadzorczego w świetle przedstawionych we wniosku o stwierdzenie nieważności argumentów. Z tych wszystkich względów należało uznać, iż decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. zapadła przedwcześnie i z naruszeniem zasad opisanym w art., 7 i 77 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 28 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Rozstrzygnięcie w pkt II i II wyroku znajduje oparcie w art. 152 i art. 200 wymienionej ustawy.