I SA/Po 1581/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie NSA Gabriela Gorzan (spr.) WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi E. P. SA w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia [...]. nr II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P., działającego w imieniu Ministra Finansów, na rzecz skarżącej spółki kwotę [...]zł ([...]złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. stwierdza, że interpretacja wymieniona w punkcie pierwszym nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnieniu się niniejszego wyroku. /-/E. Brychcy /-/K. Pawlicki /-/G. Gorzan Wnioskiem złożonym dnia [...] spółka A zwróciła się do Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony do wydania interpretacji – Dyrektora Izby Skarbowej w P. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Przedstawiono następujący opis zdarzenia: Wnioskodawca w celu pozyskania środków na dalszy rozwój i zwiększenie swoich przychodów zamierza wprowadzić nowo wyemitowane akcje na Giełdę Papierów Wartościowych. Przygotowując się do powyższej operacji, Spółka ponosi i będzie ponosić wydatki z tytułu wprowadzenia akcji do obrotu publicznego, w szczególności takie jak: przygotowanie prospektu emisyjnego, doradztwo prawne i finansowe, koszty administracyjne (druk, publikacja i dystrybucja prospektu emisyjnego), koszty obsługi prawnej (opłaty notarialne, sądowe, skarbowe) oraz koszty ogłoszeń wymaganych przepisami prawa i koszty promocji Oferty Publicznej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy wymienione wydatki, mające wpływ na rozwój działalności Spółki i w konsekwencji na wysokość uzyskiwanych przychodów, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu? Spółka wyraziła pogląd, iż wydatki związane z wprowadzeniem akcji do publicznego obrotu stanowią – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych – koszt uzyskania przychodów. Jej zdaniem, "koszty poniesione przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodu, a nie niezbędności rezultatu, w postaci konieczności osiągnięcia konkretnego przychodu". Ponadto, wskazano, iż celem emisji akcji jest pozyskanie nowych środków finansowych, które zostaną przeznaczone na realizację nowych planów inwestycyjnych, związanych z rozszerzeniem zakresu prowadzonej przez Spółkę działalności. Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe wydatki należy wiązać z funkcjonowaniem Spółki, (tj. z przychodami uzyskanymi na skutek poszerzenia prowadzonej działalności za pomocą podwyższenia kapitału zakładowego), a nie z konkretnym przychodem, jakim są środki pozyskane poprzez emisję akcji. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] którą doręczono wnioskodawcy dnia [...] właściwy organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Powołując się na treść art.15 ust.1 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz.654 ze zm.) stwierdzono, że nie będą kosztami uzyskania przychodów koszty związane z utworzeniem lub powiększeniem kapitału zakładowego. Zgodnie bowiem z treścią art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela. Równocześnie powołano art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ww. ustawy, w myśl którego przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę do opodatkowania nie uwzględnia się przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. W dniu [...] wpłynęło do organu wezwanie wnioskodawcy do usunięcia naruszenia prawa, w odpowiedzi na które organ nie stwierdził podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej pisemnej interpretacji indywidualnej w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Oprócz zarzutów merytorycznych podniesiono zarzut naruszenia trzymiesięcznego terminu do wydania przedmiotowej interpretacji. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Na podstawie zaś art. 134 § 1 ostatnio wymienionej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przedmiotowej sprawie skarga zasługiwała na uwzględnienie, przy czym ocenę tę wystarczająco uzasadnia ustalenie, że organ nie dochował trzymiesięcznego terminu na udzielenie interpretacji. Rozpoznając skargę na interpretację przepisów prawa podatkowego Sąd bowiem w pierwszej kolejności bada, czy w niniejszej sprawie interpretację wydano w terminie, o którym mowa w art. 14d Ordynacji. Z akt administracyjnych wynika, iż wniosek o interpretacje złożono w dniu [...] a interpretację doręczono w dniu [...], czyli po upływie 3-miesięcznego terminu przewidzianego w ustawie. O ile w orzecznictwie sądowym istniała dotychczas rozbieżność co do właściwego rozumienia terminu "wydanie interpretacji", użytego w tym przepisie (rozbieżności dotyczyły tego, czy "wydanie" interpretacji oznacza jej podpisanie przez uprawnioną osobę, czy też dopiero jej wprowadzenie do obrotu prawnego poprzez doręczenie podatnikowi), to z chwilą podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały z dnia 04 listopada 2008r. (sygn. akt. I FPS 2/08) uznać należy, że chodzi o drugą z tych okoliczności, tj. o doręczenie interpretacji podatnikowi. Uchwała ta została co prawda podjęta na tle stanu prawnego obowiązującego w roku 2005, jednak jest ona w pełni przydatna w obecnym stanie prawnym, tj. na tle aktualnego brzmienia art. 14d Ordynacji podatkowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego aktualny zwrot "wydać interpretację" jest ścisłym odpowiednikiem zwrotu "udzielić interpretacji" zawartego w art. 14a § 1 Ordynacji w brzmieniu sprzed 01 lipca 2007r. Zarówno przed, jak też po tej dacie, termin powyższy został zachowany, jeżeli interpretacja została doręczona podatnikowi w ciągu 3 miesięcy od otrzymania wniosku. Powyższy pogląd skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Zestawiając powyższe daty, tj. datę otrzymania przez organ wniosku o wydanie interpretacji, z datą jej doręczenia Spółce, dojść należy do wniosku, że w niniejszej sprawie uchybiono terminowi określonemu w art. 14d w zw. z art.12 §3 Ordynacji. W efekcie z mocy prawa i art.12 §5 Ordynacji podatkowej w dniu [...] (poniedziałek) w obrocie prawnym znalazła się interpretacja uznająca stanowisko skarżącego za prawidłowe w pełnym zakresie. W tej sytuacji bezprzedmiotowe stało się merytoryczne rozpoznanie skargi i rozstrzyganie, która ze stron prezentuje prawidłowe stanowisko. Powyższe oznacza, że pomimo uchylenia zaskarżonej interpretacji organ nie rozpatrzy ponownie wniosku, gdyż z mocy prawa, na podstawie art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej określającym skutki niewydania interpretacji indywidualnej w terminie trzymiesięcznym, przyjmuje się, że została wydana "interpretacja milcząca" stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. Wskazać przy tym należy, że jedyną możliwość korekty ewentualnie nieprawidłowego stanowiska skarżącego stwarza art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej. W tych okolicznościach Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji na podstawie art. 146 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania znajduje oparcie w treści art. 200, a o wykonalności interpretacji – w art. 152 w/w ustawy. /-/ E.Brychcy /-/ K.Pawlicki /-/ G.Gorzan