VII SA/Wa 110/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości skargę oddala Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2008r. (nr [...]), działając na podstawie art. 47 ust. 2 i 3 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. z 2006r., Nr 156, poz. 1118), zw. dalej Prawem budowlanym, oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz.1071 ze zm.), zw. dalej kpa – po rozpatrzeniu wniosku A.Z. – wyraził zgodę na wejście na teren działki sąsiedniej (nr [...]) położonej w W. (gm. S.), stanowiącej własność J.Z., w pasie o szerokości 3m i długości równej szerokości budynku oraz dodatkowo po 3m poza lico każdej ze ścian podłużnych budynku, w celu ocieplenia styropianem o gr. 5cm oraz wykonania na nim tynku zewnętrznego o gr. 1,5m, z zachowaniem warunków: wykonania prac budowlanych w ciągu 7 dni w sezonie budowlanym, po uprzednim zawiadomieniu właściciela działki sąsiedniej o terminie wejścia na teren oraz naprawienia szkód powstałych w wyniku korzystania z ww. nieruchomości na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że A.Z. - w związku z brakiem odpowiedzi J.Z. na list polecony zawierający prośbę o udostępnienie jego działki, w celu wykonania powyższych robót budowlanych - wystąpiła z wnioskiem o wyrażenie ww. zgody. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2008r. ([...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania J.Z. – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy i powołując się na treść art. 47 Prawa budowlanego stwierdził, że inwestor spełnił obowiązek wynikający z ust. 1 ww. przepisu, gdyż wystosował pismo do właściciela sąsiedniej nieruchomości o udostępnienie działki, w celu wykonania planowanych robót. Brak dostępu do budynku od strony działki inwestora oraz próba negocjacji z właścicielem działki sąsiedniej uzasadniały wydanie przedmiotowej decyzji. Odpowiadając na zarzuty zawarte w odwołaniu organ wyjaśnił, że sprawy graniczne pozostają poza regulacją Prawa budowlanego. Ponadto, z załączonej mapy geodezyjnej do celów projektowych wynika, że budynek inwestora położony jest w odległości ok. 0,5m – 1,5m od granicy z działką skarżącego. Skargę na to rozstrzygnięcie złożył J.Z. wskazując, że nie zgadza się na ocieplenie ww. budynku, gdyż spowoduje to przekroczenie granicy jego nieruchomości. Skarżący oświadczył, że załączona mapa do celów projektowych przedstawia błędny i nierzeczywisty przebieg granicy. Organ nie zbadał zdjęć przedstawiających faktyczny przebieg granicy i nie zawiesił postępowania do czasu prawnego jej ustalenia. Skarżący poinformował przy tym, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r. zostało wszczęte postępowanie rozgraniczeniowe. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie podlegała decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2008r., którą organ ten zezwolił A.Z. na wejście na teren sąsiedniej działki (nr [...]) należącej do J.Z., w celu ocieplenia i otynkowania ściany jej budynku od strony zachodniej, określając jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniej nieruchomości. Podstawę prawną działania organu stanowił art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego wprowadzający – w przypadku braku dobrowolnej zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości (sąsiedniego lokalu lub budynku) - możliwość administracyjnego ograniczenia prawa własności tegoż właściciela, poprzez wydanie decyzji rozstrzygającej o niezbędności wejścia na teren jego nieruchomości, z jednoczesnym określeniem granic tej potrzeby oraz warunków korzystania z nieruchomości sąsiada. Zgodnie z ust. 3 ww. przepisu, po zakończeniu robót budowlanych, inwestor zobowiązany jest do naprawienia szkód powstałych w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. Taka sytuacja miała miejsce w kontrolowanej sprawie, ponieważ A.Z. nie uzyskała zgody skarżącego na wejście na teren jego działki w celu wykonania zamierzonych robót budowlanych (pismo skarżącego z dnia [...] lutego 2008r.). Z akt sprawy wynika, że usytuowanie przedmiotowego budynku uniemożliwia ocieplenie i otynkowanie jego ściany zachodniej w ramach działki inwestora. Uzasadnione było zatem wydanie decyzji udzielającej inwestorowi stosownej zgody z określeniem granic niezbędnej potrzeby i warunkami korzystania z działki J.Z. Mając na uwadze zarzuty skargi - że wykonanie planowanych prac spowoduje przekroczenie granicy nieruchomości skarżącego – wyjaśnić trzeba, że stosownie do treści art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego, rozpatrując wniosek inwestora o zezwolenie na wejście na sąsiednią nieruchomość, organ ogranicza się jedynie do dokonania oceny niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, a w przypadku zasadności wniosku, zobowiązany jest do określenia zakresu czasowego i przedmiotowego zamierzonych robót budowlanych. Oznacza to, że na etapie tego postępowania organ nie bada przebiegu granicy pomiędzy działkami właściciela sąsiedniej nieruchomości i inwestora. Uprawnienie inwestora do dysponowania gruntem na cele budowlane podlega bowiem badaniu na etapie złożenia zgłoszenia (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2007r., II OSK 585/06, niepubl.) W związku z powyższym, bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie pozostawała również, podnoszona w skardze, kwestia toczącego się postępowania rozgraniczeniowego. Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.