II OZ 1126/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 57/09 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D. W. z dnia 28 września 2010 r. o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi D. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w J. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 781/06 postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 57/09 pozostawił bez rozpoznania wniosek D. W. z dnia 28 września 2010 r. o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi D. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w J. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 781/06. Sąd wskazał, że wydanym na rozprawie w dniu 28 września 2010 r. postanowieniem skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych jej wniosku przez wskazanie imion i nazwisk sędziów, o których wyłączenie wnosi, a także odniesienie do każdego z osobna przyczyn wyłączenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zaistniałych braków formalnych wniosku skarżąca nie uzupełniła. W ocenie Sądu nie spełniło powyższych wymogów pismo skarżącej wniesione w dniu 5 października 2010 r. Skarżąca w piśmie tym nie podała bowiem imion i nazwisk sędziów, o których wyłączenie wnosi, a także nie odniosła do każdego z osobna przyczyn wyłączenia. W tym stanie faktycznym WSA uznał, że zachodzą przesłanki do pozostawienia wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie D. W. wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 p.p.s.a. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Należy zauważyć, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Wskazać również należy, że stosownie do przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl § 2 powyższego artykułu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wezwano D. W. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów, poprzez wskazanie imion i nazwisk sędziów, o których wyłączenie wnosi, a także odniesienie do każdego z osobna przyczyn wyłączenia. Prawidłowo także pouczono skarżącą o skutkach niewykonania wezwania. Jednak pomimo tego, w zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia o oddaleniu zażalenia.