I SA/Gd 63/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Danuta Oleś (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 17 listopada 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w G., uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 19 sierpnia 2008 r. i określił M. N. wysokość podstawy opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes - Benz S 420 COl, w kwocie 141.147 zł, określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 19.196 zł oraz określił nadpłatę w podatku akcyzowym w wysokości 539 zł. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej w G. był następujący stan faktyczny: W dniu 6 sierpnia 2008 r. M. N. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A", złożył w Urzędzie Celnym w G. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes - Benz S 420 COl, o wartości 64.000 zł. W tym samym dniu M. N. uiścił wykazaną w tej deklaracji kwotę należnego podatku akcyzowego obliczonego według stawki 13%, w wysokości 8.076 zł. Do złożonej deklaracji skarżący dołączył opinię techniczną z dnia 4 sierpnia 2008 r. przygotowaną przez W. G. z firmy "B" S.A., w której wartość samochodu Mercedes określono na kwotę 80.500 zł. W opinii tej opisano stan samochodu, w tym uszkodzenia będące wynikiem wypadku oraz podano przyczyny, które miały wpływ na znaczne obniżenie jego wartości, w tym m.in. stan utrzymania i dbałość o pojazd, liczba właścicieli, aktualność badań technicznych, naprawy pojazdu, regionalna sytuacja rynkowa czy konieczne naprawy pojazdu. Naczelnik Urzędu Celnego w G., biorąc za podstawę art. 82a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm. - zwana dalej "u.p.a.") wezwał M. N. do zmiany wysokości podstawy opodatkowania do poziomu średniej wartości rynkowej podobnego pojazdu lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej. Pomimo wezwania skarżący nie skorygował deklaracji oraz nie złożył stosownych wyjaśnień wobec czego Naczelnik Urzędu Celnego w G., decyzją z dnia 19 sierpnia 2008 r. określił wysokość podstawy opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu Mercedes - Benz, na kwotę 145.112 zł oraz określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym na kwotę 19.735 zł. W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu skarżący zakwestionował zasadność zastosowania przez organ pierwszej instancji normy art. 82a u.p.a., gdyż jego zdaniem obniżenie wartości samochodu Mercedes jest uzasadnione i wynika z faktu, że jest to samochód powypadkowy. Koszty przywrócenia sprawności technicznej samochodu tej marki są znaczne i mają wpływ na jego wartość, o czym świadczy przedłożona przez skarżącego opinia rzeczoznawcy. W ocenie skarżącego organ podatkowy pierwszej instancji błędnie zastosował katalogi cenowe prezentujące średnie wartości rynkowe samochodów, gdyż ceny zawarte w tych katalogach odnoszą się do samochodów w pełni sprawnych technicznie, zarejestrowanych i posiadających ważne badania techniczne w Polce, a zatem nie mają zastosowania do samochodów powypadkowych. Dyrektor Izby Celnej w G. decyzją z dnia 17 listopada 2008 r. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. i określił wysokość podstawy opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu Mercedes - Benz na kwotę 141.147 zł, określił wysokość zobowiązania podatkowego na kwotę 19.196 zł oraz określił nadpłatę w podatku akcyzowym w kwocie 539 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, natomiast z art. 80 ust. 2 pkt 2 u.p.a. wynika, że podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. W myśl art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.a. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju, są zobowiązane po dokonaniu przywozu na terytorium kraju złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklarację uproszczoną w terminie 5 dni licząc od dnia nabycia i dokonać zapłaty akcyzy nie później, niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju. Organ odwoławczy podał, że wart. 82a ust. 1 u.p.a. zawarta została kompetencja organów podatkowych do weryfikowania podstaw opodatkowania w przypadku, gdy wartość nabytego samochodu odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego. Jak wskazano dalej, zastosowanie tej regulacji przez organ pierwszej instancji było zasadne. Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej przepisy, organ odwoławczy stanął na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie prawidłowo ustalona została wartość rynkowa samochodu Mercedes - Benz, w oparciu o katalog INFO - EKSPERT będący źródłem informacji o wartości używanych samochodów stosowanym przy wycenie pojazdów przez rzeczoznawców techniki samochodowej. Przy czym, jak wyjaśniono organ pierwszej instancji wydając decyzję nie uwzględnił elementów istotnych dla określenie właściwej wartości rynkowej pojazdu podobnego. Zdaniem organu odwoławczego wartość nabytego przez skarżącego samochodu powinna zostać zmniejszona o korektę dotyczącą daty pierwszej rejestracji, ponadnormatywnego przebiegu oraz uszkodzeń pojazdu. Dopiero tak obliczona wartości rynkowa samochodu stanowi podstawę do obliczenia kwoty podatku akcyzowego według stawki 13,6%, która w przedmiotowej sprawie wyniosła 19.196 zł. Organ odwoławczy uznał ponadto, że przedłożona przez skarżącego opinia rzeczoznawcy jest nierzetelna, w części, w której koryguje wartość samochodu z uwagi na regionalną sytuację rynkową (4%), import prywatny (4%), stan utrzymania pojazdu (5%), brak aktualnych badań technicznych (4%) i z tytułu wcześniejszych napraw pojazdu (15%). Kwestionując rzetelność opinii w odniesieniu do każdej z wymienionych pozycji organ odwoławczy przedstawił swoją argumentację. Na powyższą decyzję skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi zarzucił, że ustalenie wysokości podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu oraz w konsekwencji wysokości podatku akcyzowego w sposób odmienny od podstawy opodatkowania obliczonej przez skarżącego w oparciu o wartość samochodu ustaloną przez rzeczoznawcę było sprzeczne prawem. Zdaniem skarżącego niedopuszczalne jest ingerowanie organów podatkowych w oparciu o art. 82 ust. 3 u.p.a. w rozliczenia dokonywane pomiędzy przedsiębiorcami, w sytuacji gdy skarżący przedłożył wiarygodny rachunek za zakup samochodu oraz wycenę samochodu pochodzącą od biegłego rzeczoznawcy z zakresu szacowania wartości samochodów. Skarżący wskazał, iż zasadny jest zarzut dlaczego organ podatkowy nie skorzystał z zapisów ustawy i nie powołał innego biegłego na okoliczność kwestionowanej wyceny auta. Ponadto stwierdził, iż biegły, który wydał w sprawie opinię po zapoznaniu się z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji w całości podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Skarżący stwierdził, iż wbrew twierdzeniu organu odwoławczego okoliczności takie jak: regionalna sytuacja rynkowa, pochodzenie samochodu od osoby fizycznej, liczba wcześniejszych właścicieli, stan utrzymania pojazdu, zużycie opon, brak dopuszczenia pojazdu do ruchu, czy wcześniejsze naprawy mają duży wpływ na obniżenia wartości samochodu. Podkreślił, że na rynku występują duże trudności w zbyciu samochodu tej klasy co Mercedes - Benz, a zwłaszcza samochodu powypadkowego. Ponadto, skarżący zarzucił organowi odwoławczemu niekonsekwencję, polegającą m.in. na zakwestionowaniu zasadności obniżenia wartości samochodu z uwagi na pochodzenie auta od osoby fizycznej (co zdaniem organu jest okolicznością korzystną) przy równoczesnym wskazaniu, ze zgodnie z treścią dowodu rejestracyjnego samochód stanowił własność przedsiębiorcy. Reasumując skarżący wskazał, że decyzja organu odwoławczego nie została wydana w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody, a w uzasadnieniu decyzji organ posługuje się zbiorem niczym nie popartych hipotez i przypuszczeń. Dyrektor Izby Celnej w G. w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej w dalszej części "P.p.s.a"), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P .p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem wskazanych powyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, iż nie narusza ona prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego i dlatego skargę jako nieuzasadnioną oddalił. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii czy w prawidłowej wysokości została określona podstawa opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes - Benz S 420 COl, a w konsekwencji czy organ w prawidłowej wysokości określił zobowiązania w podatku akcyzowym. Z akt sprawy wynika, iż M. N. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" w dniu 1 sierpnia 2008 r. nabył na terenie Niemiec samochód osobowy marki Mercedes - Benz S 420 COl za kwotę 19.900 EURO. W dniu 6 sierpnia 2008 r. skarżący złożył w Urzędzie Celnym w G. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U, określając w niej wartość pojazdu na kwotę 64.018 zł i deklarując podatek akcyzowy w kwocie 8.706 zł. Do złożonej deklaracji skarżący dołączył opinię techniczną z dnia 4 sierpnia 2008 L, w której wartość samochodu określono na kwotę 80.500 zł. W opinii rzeczoznawca opisał stan samochodu, z uwzględnieniem uszkodzeń będących wynikiem wypadku oraz określił przyczyny, które miały wpływ na znaczne obniżenie jego wartości, w tym m.in. stan utrzymania i dbałość o pojazd, liczbę właścicieli, aktualność badań technicznych, naprawy pojazdu, regionalną sytuację rynkową oraz konieczne naprawy pojazdu. Naczelnik Urzędu Celnego w G. uznał, iż podana w deklaracji AKC – U wartość pojazdu znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej wezwał M. N. do zmiany wysokości podstawy opodatkowania do poziomu średniej wartości rynkowej podobnego pojazdu lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej. Pomimo wezwania skarżący nie skorygował deklaracji oraz nie złożył stosownych wyjaśnień. Wobec tego Naczelnik Urzędu Celnego w G. skorzystał z normy art. 82a ust. 1 u.p.a. i decyzją z dnia 19 sierpnia 2008 r. określił wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym odmiennie niż skarżący w złożonej deklaracji AKC – U. Z art. 80 ust. 2 pkt 2 u.p.a. wynika, że podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. W myśl art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.a. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju, są zobowiązane po dokonaniu przywozu na terytorium kraju złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklarację uproszczoną w terminie 5 dni licząc od dnia nabycia i dokonać zapłaty akcyzy nie później, niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu nastąpiło w dniu 1 sierpnia 2008 r., a podana przez skarżącego wartość pojazdu znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej, zatem w ocenie Sądu zasadnie organy podatkowe uznały, iż w sprawie miał zastosowanie obowiązujący od dnia 19 lipca 2008 r. przepis art. 82a u.p.a. Zgodnie z treścią art. 82a ust. 1 u.p.a. jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania (art. 82a ust. 2 u.p.a.). Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania ustalona z uwzględnieniem opinii biegłego odbiega co najmniej o 33 % od zadeklarowanej podstawy opodatkowania, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi podatnik (art. 82a ust. 3 u.p.a.). Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy (art. 82a ust. 4 u.p.a.). Celem wprowadzenia powyżej cytowanej regulacji, było umożliwienie organom podatkowym korygowanie podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, gdyż w praktyce bardzo częste były sytuacje, w których podana przez podatników wysokość podstawy opodatkowania nie odzwierciedlała rzeczywistej wartości rynkowej pojazdu. Wskazać należy, iż przyjęte wart. 82a u.p.a. uregulowanie nawiązuje do przyjętego w przepisie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jednolity: Oz.U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450), jak również wart. 19 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Oz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) czy wart. 8 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tekst jednolity: Oz.U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 ze zm.). Jednak porównując treść wskazanych przepisów z treścią przepisu art. 82a ust. 2 u.p.a. należy dojść do przekonania, że ustawodawca odmiennie niż we wskazanych regulacjach nie nałożył na organ podatkowy (lub organ kontroli skarbowej) obowiązku określenia wartości pojazdu z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez nabywcę wyceny rzeczoznawcy. A zatem należy stwierdzić, iż na gruncie obowiązującej w roku 2008 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, jeżeli podstawa opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej organ podatkowy określając wysokość podstawy opodatkowania mógł opierać się na opinii biegłego lub mógł samodzielnie określić wysokość podstawy opodatkowania. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie istniały podstawy do zastosowania przez organy podatkowe normy art. 82a u.p.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż zadeklarowana przez M. N. wartość rocznego samochodu osobowego marki Mercedes - Benz S 420 COl (tj. 64.018 zł), znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej. Również wartość samochodu wyliczona przez rzeczoznawcę (80.500 zł) znacznie odbiegała od poziomu cen rynkowych. Podkreślić przy tym należy, iż wartość bazowa 15 miesięcznego samochodu marki Mercedes - Benz S 420 COl zarówno przyjęta przez rzeczoznawcę na potrzeby ekspertyzy z dnia 4 sierpnia 2008 L, jak i kwota przyjęta przez organ podatkowy w oparciu o katalog INFO - EKSPERT była taka sama i wynosiła 239. 344 zł netto. Wbrew twierdzeniom skargi pomimo, iż skarżący dysponował umową zakup samochodu oraz opinią rzeczoznawcy organ podatkowy miał zarówno uprawnienie jak i podstawy do skorygowania wartości zakupionego pojazdu. Zdaniem Sądu, organ podatkowy nie naruszył prawa a określona w zaskarżonej decyzji podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym odpowiada średniej wartości rynkowej określonej wart. 82a ust. 4 u.p.a. Ma rację skarżący twierdząc, że katalogi cenowe prezentują średnie wartości rynkowe samochodów, a ceny zawarte w tych katalogach odnoszą się do samochodów w pełni sprawnych technicznie, zarejestrowanych i posiadających ważne badania techniczne w Polce. Jednak przyjęta przez organ podatkowy wartość początkowa samochodu w oparciu o katalog INFO – EKSPERT, została następnie skorygowana o elementy związane ze stanem technicznym pojazdu powodujące istotne obniżenie tej wartości. Ponadto jest oczywistym, iż określona w profesjonalnych katalogach wartość używanych samochodów uwzględnia nie tylko ich markę, wiek i wyposażenie lecz również stopień zużycia spowodowanego eksploatacją. Dyrektor Izby Celnej w G. w zaskarżonej decyzji uznał, iż wartość nabytego przez skarżącego samochodu powinna zostać zmniejszona o korektę dotyczącą daty pierwszej rejestracji (6.375 zł), ponadnormatywnego przebiegu (2,16%) oraz uszkodzeń pojazdu będących wynikiem wypadku, któremu uległ przed nabyciem go przez M. N. (30%). W tym zakresie wyliczenia organu podatkowego są zgodne w opinią rzeczoznawcy. Natomiast zasadnie zdaniem Sądu organ nie uwzględnił kolejnych dokonanych przez rzeczoznawcę korekt wartości spornego samochodu, uznając, iż w tym zakresie opinia rzeczoznawcy jest nierzetelna. Zasadnie organ zakwestionował rzetelność opinii rzeczoznawcy dotyczącą korekty wartości samochodu o 4% z uwagi na regionalną sytuację rynkową. Rzeczoznawca od pojęciem regionalna sytuacja rynkowa wskazał na małe zapotrzebowanie rynku na pojazdy wyższej klasy, z uwagi na małą dostępność, drogi serwis, wysokie zużycie paliwa. Zdaniem organu odwoławczego powyższe okoliczności odnoszą się do samochodu, nie zaś do lokalnej sytuacji rynkowej. Poza tym, wbrew twierdzeniu rzeczoznawcy na rynku istnieje duże zapotrzebowanie na roczne Mercedesy - Benz, w atrakcyjnych cenach, nawet jeśli są w niewielkim stopniu uszkodzone. Z tych względów organ odwoławczy zakwestionował zasadność korekty w tej części. Następnie organ drugiej instancji uznał brak podstaw do korekty wartości samochodu z uwagi na pochodzenie od osoby prywatnej. Co prawda skarżący zarzucił organowi w tym zakresie niekonsekwencję, gdyż z jednaj strony organ uznał, iż pochodzenie auta od osoby fizycznej jest okolicznością korzystną, a równocześnie wskazał, że zgodnie z treścią dowodu rejestracyjnego samochód stanowił własność przedsiębiorcy, co jest również korzystne dla potencjalnych nabywców. Jednak zdaniem Sądu taki brak konsekwencji można zarzucić rzeczoznawcy sporządzającemu opinię Nie ulega wątpliwości, iż skarżący kupił samochód w dniu 1 sierpnia 2008 r. od osoby fizycznej. Jednak zdaniem organu odwoławczego sprzedawca był właścicielem przez krótki czas i z tego powodu nie zdążył nawet dopełnić formalności rejestracyjnych, a tym bardzie użytkować samochodu. W aktach sprawy znajduje się kserokopia niemieckiego dowodu rejestracyjnego auta, w której jako właściciel pojazdu widnieje "C", przy czym z dokumentu tego wynika również, że w dniu 23 lipca 2008 r. - a więc kilka dni przed nabyciem samochodu przez skarżącego - pojazd wyrejestrowano. Okoliczności te winien również wziąć pod uwagę rzeczoznawca, a zatem w ocenie Sądu dokumentacja auta nie uzasadniała skorygowania wartości samochodu z uwagi na import prywatny. Rację miał organ odwoławczy nie uwzględniając korekty wartości samochodu o 5%, z uwagi na stan utrzymania pojazdu. Słusznie organ odwołał się do wiedzy doświadczenia życiowego, uzasadniając nie danie wiary twierdzeniom rzeczoznawcy o tak znacznym zaniedbaniu ekskluzywnego, rocznego samochodu marki Mercedes - Benz. Wskazać też należy, iż swoich twierdzeń rzeczoznawca nie poparł chociażby stosowną dokumentacją fotograficzną. Zdaniem Sądu powycierane fotele oraz uszkodzona wykładzina podłogowa nie uzasadniają obniżenia wartości samochodu o 11.587 zł. O braku rzetelności przedłożonej przez skarżącego opinii rzeczoznawcy może zdaniem Sądu świadczyć również zapis o 60% zużyciu ogumienia koła zapasowego, podczas gdy w innym miejscu tej samej opinii rzeczoznawca stwierdza brak koła zapasowego. Wszystkie wskazane powyżej okoliczności uzasadniały zdaniem Sądu zastosowanie w niniejszej sprawie normy wynikającej z art. 82a u.p.a. W zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej w G. prawidłowo ustalił wysokość podstawy opodatkowania nabytego wewnątrzwspólnotowo przez M. N. samochodu osobowego marki Mercedes - Benz S 420 COl, z uwzględnieniem wskazań wynikających z cytowanego przepisu. Słusznie organ odwoławczy odmówił rzetelności opinii rzeczoznawcy z dnia 4 sierpnia 2008 r. w części w jakiej dokonywała korekty wartości samochodu z uwagi na regionalną sytuację rynkową, import prywatny, stan utrzymania pojazdu, brak aktualnych badań technicznych i z tytułu wcześniejszych napraw pojazdu. W tym zakresie organ odwoławczy przedstawił obszerne uzasadnienie, zawierające wiarygodną argumentację. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, którego kognicja ogranicza się do badania zaskarżonych decyzji pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym, nie stwierdzając przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.