I GSK 401/09

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-07-15

Skład orzekający: Marzenna Zielińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy WSA prawidłowo odrzucił skargę z powodu rzekomego braku uzupełnienia braków formalnych, mimo że skarga została podpisana przez Prezesa Zarządu w terminie?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA, uznając, że WSA błędnie odrzucił skargę. Skarga została podpisana przez Prezesa Zarządu w terminie wyznaczonym przez sąd, co oznaczało uzupełnienie braków formalnych. W związku z tym, odrzucenie skargi było bezzasadne.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej. WSA wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych, w tym do złożenia aktualnego odpisu KRS. Po kilku wezwaniach i wyjaśnieniach, WSA odrzucił skargę, uznając, że braki nie zostały uzupełnione. Spółka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając WSA naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 16 kwietnia 2009 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "E." Spółki z o.o. z siedzibą w S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 719/08 w sprawie ze skargi "E." Spółki z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 719/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w punkcie 1 odrzucił skargę "E." Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] września 2008 r., nr [...], w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego, a w punkcie 2 zwrócił Spółce kwotę 468 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego. W dniu 6 listopada 2008 r. M. B., działając w imieniu skarżącej Spółki jako pełnomocnik Zarządu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. W dniu 4 lutego 2009 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień wniesienia skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Z nadesłanego odpisu aktualnego KRS na dzień 6 stycznia 2009 r. wynikało, że w dniu 22 grudnia 2008 r. dokonywano zmiany wpisów. W związku z powyższym ponownie wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi celem wykazania, iż skarga została wniesiona przez osobę upoważnioną do reprezentowania Spółki. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Prezes Zarządu skarżącej Spółki oświadczył, iż był on osobą upoważnioną do reprezentowania Spółki na dzień 6 listopada 2008 r. Do oświadczenia dołączono odpis pełny KRS, z którego wynikało, iż M. B. został wpisany jako prokurent w dniu 22 grudnia 2008 r. Z uwagi na to po raz kolejny wezwano Spółkę do wykazania, że M. B. na dzień wniesienia skargi spełniał wymogi ustawowe do występowania w sprawie jako pełnomocnik osoby prawnej (był jej pracownikiem), ewentualnie do podpisania skargi przez osobę uprawnioną do reprezentowania Spółki, tj. Prezesa Zarządu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało odebrane w dniu 13 marca 2009 r. i mimo zakreślonego terminu nie zostało wykonane. W skardze kasacyjnej Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w S., rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1800 zł. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez nietrafne zastosowanie i odrzucenie skargi, w sytuacji gdy brak formalny skargi został uzupełniony w terminie wskazanym przez Sąd. Naruszenie tego przepisu postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do bezzasadnego odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, w związku z czym zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu. Trafne są zarzuty wniesionej skargi kasacyjnej dotyczące uchybienia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez brak dokonania ustaleń okoliczności faktycznych sprawy pozwalających na stwierdzenie, że warunki konieczne do zastosowania tej normy w sprawie zaistniały. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wykazanie, że M. B. na dzień wniesienia skargi spełniał wymogi ustawowe do występowania w sprawie jako pełnomocnik osoby prawnej (był jej pracownikiem), ewentualnie do podpisania skargi przez osobę uprawnioną do reprezentowania Spółki, tj. Prezesa Zarządu - w terminie 7 dni od dnia doręczenie wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że uwadze Sądu uszedł fakt wykonania zarządzenia przez skarżącą Spółkę poprzez podpisanie skargi osobiście przez Prezesa Zarządu – P. S. w dniu 18 marca 2009 r. w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Złożenie podpisu zostało potwierdzone sporządzoną notatką wykonaną przez pracownika sądu. Sąd I instancji błędnie zatem odrzucił skargę Spółki na decyzję organu odwoławczego jako obarczoną wadą formalną. Podpisanie skargi przez Prezesa Zarządu w dniu 18 marca 2009 r. mieści się w terminie do wykonania wezwania, który ze względu na doręczenie wezwania w dniu 13 marca 2009 r., upływał w dniu 20 marca 2009 r. Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, należy stwierdzić, że nie jest on prawnie uzasadniony. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek skargi kasacyjnej od postanowienia, co wprost wynika z ich treści. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło