I SA/Kr 1481/08

Sygn. akt I SA/Kr 1481/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Asesor: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2009 r., sprawy ze skargi "D" Spółka Akcyjna w K., na indywidualną interpretację Ministra Finansów, z dnia 15 stycznia 2008 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. stwierdza, że powyższa interpretacja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 457,00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100). We wniosku z dnia [...] października 2007r. (data wpływu do organu [...] października 2007r.) "D" S.A. z siedzibą w K. zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie wysokości stawki podatku VAT na sprzedaż wyrobów niemowlęcych. W treści wniosku podano konkretne wyroby i wskazano, że wyroby te jako przeznaczone wyłącznie dla niemowląt, winny być opodatkowane stawką 7%. Interpretacją z dnia 15 stycznia 2008 r. znak: [...] Minister Finansów, na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) uznał stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 - 12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku Nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (art. 41 ust. 2 ustawy). Pod pozycją 45 załącznika Nr 3 do ustawy wymienione zostały "odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt" bez względu na symbol PKWiU. W ocenie organu z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że do grupy "Odzież i dodatki odzieżowe" Urząd Statystyczny zakwalifikował tylko szlafroczek wykonany z dzianiny bawełnianej, przeznaczony dla dzieci o wzroście nie przekraczającym 86 cm - PKWiU 18.24.11-00.00. Zatem tylko ten wyrób będzie podlegał opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 7%. Pozostałe, wymienione we wniosku, wyroby takie jak okrycie niemowlęce jak i rożek niemowlęcy nie zostały zakwalifikowane do grupy "odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt". Sama nazwa wyrobu jak i jego klasyfikacja według PKWiU wskazują, że wyroby te stanowią okrycie, jak i bieliznę pościelową przeznaczoną dla niemowląt i nie można ich zaliczyć do odzieży niemowlęcej. Zatem dostawa tych wyrobów podlegać będzie opodatkowaniu stawką 22%. Powyższa interpretacja została doręczona wnioskodawcy w dniu [...] stycznia 2008 roku. Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. "D" S.A. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając naruszenie art. 14a Ordynacji podatkowej oraz art. art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W odpowiedzi organ stwierdził, że w wyniku analizy podniesionych zarzutów nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w interpretacji. W skardze na powyższą interpretację, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, "D" S.A. wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji zarzucając jej naruszanie art. 14b § 1 oraz art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię i niewłaściwie zastosowanie. Wskazano ponadto, że zaskarżona interpretacja wydana została po upływie trzymiesięcznego terminu do jej wydania, wskazanego w art. 14d Ordynacji podatkowej, liczonego od dnia wpływu do organu wniosku o jej udzielenie. Wniosek został złożony w dniu [...] października 2007r., interpretacja została nadana na poczcie w dniu 15 stycznia 2008r., a doręczona podatnikowi w dniu [...] stycznia 2008r. W oparciu o powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie interpretacji i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 13 października 2008r. sygn. akt III SA/Wa 1057/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Niniejsza sprawa, w związku z tym, że strona skarżąca ma siedzibę w Krakowie, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy przepisu § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016). Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Skargę należało uwzględnić uznając za zasadny zarzut strony skarżącej, iż przedmiotowa interpretacja została wydana po upływie trzymiesięcznego terminu wskazanego w art. 14d Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2007 r., interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu, termin, o którym mowa w art. 14d zostaje zachowany przez organ tylko wówczas, gdy przed jego upływem interpretacja zostanie skutecznie doręczona wnioskodawcy. Zatem dla zachowania terminu, konieczne jest doręczenie interpretacji, a nie samo wydanie interpretacji rozumiane jako jej sporządzenie, opatrzenie datą i podpisanie przez uprawnioną osobę. Powyższa wykładnia opiera się poglądzie, że zwrot "wydać interpretację" (art. 14b i 14j Ordynacji podatkowej) jest ścisłym odpowiednikiem słów "udzielić interpretacji" (art. 14a § 1). W tym zakresie stanowisko Sądu orzekającego w niniejszej sprawie koresponduje ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uchwale z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt I FPS 2/08, w której powyższy pogląd został wyartykułowany, a przy tym wskazano, iż zmiana brzmienia przepisów Ordynacji podatkowej nie stwarza podstaw do innego rozumienia pojęcia "niewydanie interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d" (art. 14o § 1 znowelizowanej Ordynacji podatkowej). Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że wniosek strony skarżącej o wydanie interpretacji wpłynął do właściwego organu [...] października 2007 r. (prezentata na wniosku). Termin określony w art. 14d Ordynacji podatkowej upłynął [...] stycznia 2008 r. (wtorek). Natomiast interpretację doręczono stronie skarżącej [...] stycznia 2008 r. (piątek), o czym świadczą adnotacje na potwierdzeniu odbioru interpretacji, co prowadzi do wniosku, że zaskarżona interpretacja wydana została z uchybieniem 3-miesięcznego terminu określonego w art. 14d Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej, w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. Powyższe oznacza, że w obrocie prawnym pozostaje interpretacja uznająca stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe w pełnym zakresie. Sąd nie mógł zatem badać merytorycznej zasadności pozostałych zarzutów skargi odnoszących się do stanowiska Ministra Finansów. Ponadto z art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że mimo uchylenia zaskarżonej interpretacji przez Sąd, Minister Finansów nie rozpatrzy ponownie wniosku strony skarżącej, ponieważ interpretacja została już wydana. Mając zatem na uwadze powyższe, w związku ze stwierdzeniem, iż doszło do wydania interpretacji z naruszeniem art. 14d Ordynacji podatkowej, które miało wpływ na wynik sprawy, należało uchylić zaskarżoną interpretację w oparciu o art. 146 § 1 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji wyroku. Stwierdzenie, że uchylona interpretacja nie podlega wykonaniu wydano w oparciu o art. 152 p.p.s.a. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 p.p.s.a. i § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2003 Nr 212, poz. 2075).