II SA/Go 150/09

Dnia 22 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Michał Ruszyński, , , po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zasad i kryteriów przyznawania pomocy finansowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. S.D. wniósł skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zasad i kryteriów przyznawania pomocy finansowej. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja nie jest skierowana indywidualnie do skarżącego i nie nakłada na niego praw czy też obowiązków, lecz jest aktem o charakterze generalnym i abstrakcyjnym. Nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Go 249/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę S.D. na wskazaną wyżej decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zasad i kryteriów przyznawania pomocy finansowej funduszu socjalnego. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał m.in., że zaskarżony akt nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a., nie jest skierowany do skarżącego i nie nakłada na niego praw czy obowiązków, lecz ma charakter generalno-abstrakcyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., sąd odrzuca skargę m.in. w przypadku, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. S.D. wniósł już w przeszłości skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...]. Jak wskazano wcześniej, postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Go 249/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił tę skargę, szczegółowo i wyczerpująco uzasadniając swoje stanowisko. Orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 25 września 2007 r. Uznać zatem należy, że sprawa objęta niniejszą skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona, co powoduje, że nie może ona zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. Wprawdzie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, że zasada powagi rzeczy osądzonej nie znajduje zastosowania w sprawach, w których skarga została odrzucona prawomocnym orzeczeniem (wyrok NSA z 24 marca 2005 r., OSK 1665/04, niepubl.; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2008, s. 204), jednak zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpoznającego niniejszą sprawę, oprócz spraw zakończonych prawomocnym wyrokiem, znajduje ona również zastosowanie w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem o odrzuceniu skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Prawomocne odrzucenie skargi z tego powodu definitywnie przekreśla bowiem możliwość późniejszego skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej samej sprawie przez tę samą osobę. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż zaskarżona decyzja nie ma charakteru decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. i nie jest skierowana indywidualnie do skarżącego, przez co nie nakłada na niego praw i obowiązków. Decyzja ta ma charakter generalny i abstrakcyjny, jest aktem kierownictwa wewnętrznego. Z tego względu nawet gdyby zaakceptować przedstawiony wyżej pogląd o objęciu zasadą powagi rzeczy osądzonej wyłącznie spraw zakończonych prawomocnym orzeczeniem co do istoty sprawy, to skarga w niniejszej sprawie zostałaby odrzucona, z tym że w oparciu o inną podstawę prawną, a konkretnie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Nadto stosownie do § 2 decyzji Nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lutego 2008 r. (k. 9 akt sądowych), zaskarżona decyzja utraciła moc z dniem wejścia w życie uchylającego ją aktu, tj. z dniem 26 lutego 2008 r. S.D. wniósł natomiast skargę dnia 14 kwietnia 2008 r. Zaskarżony akt nie obowiązywał już zatem w dacie wniesienia skargi. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.