II OSK 32/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz Sędziowie sędzia NSA Krystyna Borkowska sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska /spr./ Protokolant asystent Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Gminy Dopiewo od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 września 2009 r. sygn. akt II SA/Po 241/09 w sprawie ze skargi Gminy Dopiewo na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na szczególne korzystanie z wód oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 1 września 2009 r. sygn. akt II SA/Po 241/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Gminy Dopiewo na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2009 r. nr ZW-552-5W08/31/311/09, którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] października 2008 r. nr OS.I/6210-50/08 o udzieleniu [...] Spółka jawna w Poznaniu pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód – obejmujące pobór wód podziemnych z utworów trzeciorzędowych – mioceńskich z ujęcia zlokalizowanego na terenie przedsiębiorstwa. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że w sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który uchylając decyzje wydane w sprawie, wyrokiem z dnia 15 listopada 2007 r. sygn. akt III SA/Po 488/07, wskazał na konieczność uściślenia pojęcia zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód poprzez skorzystania z opinii biegłego, albo skorzystania z dodatkowego operatu sporządzonego przez stronę i zobowiązał organ do ustalenia prawidłowo zakresu wniosku, w tym celu korzystania z wód, okoliczności oddziaływania zamierzonego korzystania z wód oraz zbadania czy istnieje brak przesłanki negatywnej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego w aspekcie wymogów określonych art. 125 Prawa wodnego i stwierdził, że zaskarżone decyzje uwzględniają te wytyczne Sądu. Zdaniem Sądu operat wodnoprawny i jego uzupełnienie sporządzone zostały przez osoby legitymujące się uprawnieniami wymaganymi przepisami, a sam operat miał za podstawę dokumentację hydrologiczną, przyjętą do zasobu Państwowego Instytutu Geologicznego, zaś uzupełnienie operatu wyjaśnia kwestie, które już były w tych dokumentach zawarte, zatem nie mogło ono być przyjęte do zasobu. Decyzje dokonują analizy ww. dokumentów, z których wynika, iż pobór wody podziemnej realizuje się z obszaru zasilania, który zapewnia odnawialność zasobową wód pobieranych przez Spółkę, zatem organy prawidłowo przyjęły, że nie zachodzą negatywne przesłanki, o których mowa w art. 125 i 126 Prawa wodnego – uznał Sąd. Sąd wskazał też, że udzielone pozwolenie nakłada rygorystyczne warunki jego wykonywania, toteż w takim stanie rzeczy nie można uznać, aby było ono wadliwe. Gmina Dopiewo, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu i zarzucając: – w oparciu o art. 174 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) naruszenie art. 151, art. 141 § 4 zd. 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ i c/ ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 7 i art. 8 ust. 2 Konstytucji, mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe zastosowanie i wydanie wyroku na podstawie wadliwie ustalonego stanu faktycznego, w oparciu o przedstawione dokumenty, a także w oparciu o postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organy administracji publicznej z naruszeniem przepisów: art. 7, art. 77 § 1, art. 84 oraz art. 8, art. 24 § 1 pkt 1 w zw. z art. 26 § 3 k.p.a., a przejawiającym się w: – niepowołaniu biegłego na okoliczność ustalenia, czy eksploatacja przedmiotowego ujęcia wpływa na ujęcie w Skórzewie i Plewiskach, a w szczególności niepowołanie takiego biegłego dla określenia tego ujęcia na ochronę zdrowia ludzi i oparcie się w tym zakresie na dokumentacji hydrogeologicznej przedłożonej przez Spółkę [...] spółka jawna, – wydaniu rozstrzygnięcia w II instancji przez organ administracji publicznej podlegający wyłączeniu, wskutek to których błędów: – nieprawidłowo uznano, iż obszar zasilenia ujęcia [...] nie narusza stanu ujęcia w Skórzewie i w Plewiskach oraz nie ma wpływu na te ujęcia, a w konsekwencji nie wpływa na ochronę zdrowia ludzi (art. 125 pkt 3 w zw. z art. 126 pkt 1 ustawy –Prawo wodne), gdy prawidłowe ustalenie w tym zakresie winno doprowadzić do wniosku, iż eksploatacja tego ujęcia naruszy stan ujęcia w Skórzewie i w Plewiskach, a w konsekwencji, jako taka: negatywnie wpłynie na możliwość zaspokojenia potrzeb mieszkańców Skórzewa i Plewisk, a zatem oddziaływać będzie na ochronę zdrowia ludzi, – z naruszeniem art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono skargę, podczas gdy dostrzeżenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wykazanych powyżej naruszeń powinno doprowadzić do uwzględnienia skargi zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ i c/ powołanej ustawy oraz powinno skutkować sporządzeniem uzasadnienia zawierającego prawidłową podstawę prawną i wyjaśnienie, zgodnie z art. 141 § 4 zd. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, – w oparciu o art. 174 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 2) naruszenie art. 125 pkt 3, art. 136 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 192 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 – Prawo wodne, przez niewłaściwe zastosowanie, polegającą na przyjęciu, iż dopuszczalne jest wydanie pozwolenia wodnoprawnego na rzecz podmiotu nielegalnie korzystającego z wód, podczas gdy prawidłowe jego zastosowanie powinna doprowadzić do wniosku, iż jest to niedopuszczalne. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, albowiem zaskarżony nią wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu nie narusza przepisów ani prawa materialnego, ani procesowego w niej wskazanych. Pozwolenia wodnoprawnego można udzielić, jeżeli nie narusza ono warunków wskazanych w art. 126 w zw. z art. 125 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2919 ze zm.), dalej "Prawo wodne", inaczej - odpowiada wymaganiom stawianym tymi przepisami. Ustaleniu czy wymogi te są spełnione służy przeprowadzenie przez właściwy organ postępowania, w którym ma on obowiązek zgromadzenia stosownej dokumentacji. Ona jest bowiem dowodem na to czy wnioskującym może być udzielone pozwolenie wodnoprawne, bowiem wszystkie wymogi będą spełnione, czy też istnieją podstawy do odmowy jego udzielenia. W niniejszej sprawie zapadł już raz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który dopatrzył się mankamentów postępowania, nakazując organom je uzupełnić. Z operatu wodnoprawnego bowiem, zdaniem Sądu, nie wynikało w sposób niewątpliwy czy rzeczywiście pozwolenie na szczególne korzystanie z wód może być udzielone. W ponownym postępowaniu dokumentacja sprawy została uzupełniona, jak to podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku. Skarżąca Gmina uznała, że uzupełnienie to powinno polegać na zasięgnięciu opinii biegłego, zaś w sprawie ograniczono się tylko do dokumentu uzupełniającego operat wodnoprawny. Jednak podkreślić należy, że dokumentacja niezbędna w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnopranego, tj. operat wodnoprawny i jego kolejne uzupełnienie są sporządzone przez osoby mające do tego stosowne, wymagane przepisami uprawnienia, są to więc środki dowodowe mające moc opinii biegłych. Takie dowody są właśnie podstawą do oceny przez organ czy zachodzą warunki do wydania pozwolenia. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem skargi kasacyjnej, iż postępowanie zostało przeprowadzone nieprawidłowo, że nie ustalono stanu faktycznego czy ustalono go wadliwie. Z zebranej dokumentacji nie wynika, aby nie można było wydać pozwolenia na szczególne korzystanie z wód, zaś twierdzenie skargi co do zagrożeń na skutek pozwolenia są także chybione – nie są niczym potwierdzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku uznał, że postępowanie przeprowadzone przez organy, wyjaśnienia i dowody w nim zebrane wypełniają wcześniejsze zalecania Sądu, a także, iż dokonana przez organy analiza zgromadzonego materiału dowodowego była prawidłowa. Sąd zatem uznał, że udzielone pozwolenie wodnoprawne jest poparte dokumentacyjnie, nakłada konkretne rygory co do jego wykonywania, zatem jest zgodne z prawem. Z taką oceną Sądu nie można się nie zgodzić, bowiem nie ma żadnego dokumentu, z którego mogłyby wynikać inne wnioski. W tym stanie rzeczy skargę kasacyjną należało oddalić, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).