III SA/Kr 311/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Grażyna Danielec po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na uchwałę Rady Gminy z dnia 3 grudnia 2008r. Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Uchwałą z dnia 3 grudnia 2008r. Nr [...] w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego, wydaną na podstawie art. 190 ust. 6 w związku z art. 190 ust. 1 pkt 2a i art. 190 ust. 5 ustawy z dnia 16 lipca 1998r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003r. nr 159, poz. 1547 z późn. zm.), Rada Gminy stwierdziła wygaśnięcie mandatu radnego S. K. z powodu zarządzania działalnością gospodarczą G. S. "A" z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy. Pismem z dnia 2 stycznia 2009r. S. K. wezwał, na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, Radę Gminy do uchylenia w/w uchwały. Rada Gminy nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie. W dniu 12 marca 2009r. S. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 3 grudnia 2008r. Nr [...] domagając się jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę Gmina wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu lub ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wygaśnięcia mandatu radnego została uregulowana w art. 190 i art. 191 ustawy z dnia 16 lipca 1998r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003r. nr 159, poz. 1547 z późn. zm., cytowana dalej jako: Ordynacja wyborcza do rad gmin). W art. 190 ust. 1 Ordynacji wyborczej do rad gmin określono przesłanki wygaśnięcia mandatu radnego. Natomiast art. 191 w/w ustawy reguluje tryb zaskarżania uchwały w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Przepis ten dotyczy jednak jedynie uchwał stwierdzających wygaśnięcie mandatu na skutek utraty prawa wybieralności lub braku tego prawa w dniu wyborów (art. 190 ust. 1 pkt 3 Ordynacji wyborczej do rad gmin). W niniejszej sprawie natomiast skarżący S. K. został pozbawiony mandatu radnego z przyczyn wymienionych w art. 190 ust. 1 pkt 2a Ordynacji wyborczej do rad gmin, tj. naruszenia ustawowego zakazu łączenia mandatu radnego z wykonywaniem określonych w odrębnych przepisach funkcji lub działalności. Do zaskarżenia tego rodzaju uchwały zastosowanie znajdują przepisy ogólne zawarte w ustawie z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591, cytowana dalej: u.s.g.), a w szczególności art. 101 tej ustawy. Przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. stanowi, że: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Wprowadza zatem wymóg poprzedzenia skargi wezwaniem Rady Gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego w dniu 2 stycznia 2009r. (data prezentaty Urzędu Gminy). Z uwagi na to, że ani ustawa Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw ani ustawa o samorządzie gminnym nie określają terminu do wniesienia skargi, zastosowanie w niniejszej sprawie znaleźć musi zasada ogólna wynikająca z przepisu art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Przepis ten przewiduje, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07). Jak wynika z akt sprawy, Rada Gminy nie odpowiedziała na wezwanie skarżącego. Oznacza to, że skarżący powinien był wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia (tj. od dnia 2 stycznia 2009r.), a więc najpóźniej do dnia 3 marca 2009r. Tymczasem skarżący wniósł skargę dopiero 12 marca 2009r. (data prezentaty Sądu). Przyjąć zatem należy, że niniejsza skarga wniesiona została po terminie. Należy również zwrócić uwagę na treść art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Tymczasem skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Sądu. W takiej sytuacji Sąd powinien niezwłocznie przekazać skargę do właściwego organu administracyjnego, a dla ustalenia czy została ona wniesiona w ustawowym terminie znaczenie będzie miała data jej przekazania (nadania) przez Sąd do organu właściwego. W niniejszej sprawie okoliczność ta nie będzie jednak miała znaczenia, bowiem już w momencie wnoszenia skargi termin do jej złożenia został przekroczony. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.