I FZ 30/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Arkadiusz Cudak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia PPHU P. P. spółka z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 50/09 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi PPHU P. P. spółka z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 50/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych PPHU "P. P." spółki z o.o. w Z. w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 13 listopada 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd ten powołał się na art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 dalej: "p.p.s.a."). Wskazał, że kwestia prawa pomocy w niniejszej sprawie była już rozpoznawana przez Sąd pierwszej i drugiej instancji. Poprzedni wniosek został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2009r. Wskutek złożenia zażalenia przez stronę postanowienie to było przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z 14 września 2009r. (sygn. akt I FZ 314/09) oddalił zażalenie. W związku z tym Sąd I instancji stwierdził, że rozpoznawany obecnie wniosek nie zawiera żadnych nowych okoliczności, które miałyby takie znaczenie dla sprawy, aby przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie było uzasadnione. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie z kosztów sądowych. W uzasadnieniu zażalenia Strona ponownie przedstawiła swoją sytuację oraz wskazała na postanowienia wydane w innych sprawach, w których prawo pomocy w żądanym zakresie zostało jej przyznane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu był ponowny wniosek Strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Pierwotny wniosek został oddalony prawomocnym postanowieniem. Orzeczenie to nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Dlatego też Strona jest uprawniona do powtórnego złożenia wniosku. Brak jest wówczas podstaw do odrzucenia tego wniosku jako niedopuszczalnego. Jednakże dla skuteczności ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest wykazanie przez Stronę, że po wydaniu prawomocnego postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, nastąpiła zmiana w sytuacji finansowej i majątkowej Strony. Niezbędnym jest więc wykazanie, że zaistniały przesłanki przyznania prawa pomocy, przewidziane w art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu zasadnie uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia żądania Strony. Argumentacja ostatniego wniosku nie różniła się od poprzedniej i nie wskazywała na żadną zmianę okoliczności, a tym bardziej taką, której waga przemawiałaby za przyznaniem stronie prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżąca również w treści zażalenia nie podniosła jakichkolwiek argumentów wskazujących na zmianę okoliczności przyjętych przez Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia, które uzasadniałaby zmianę tego orzeczenia. Wręcz przeciwnie, jak wynika z akt sprawy, rozpatrywane w niniejszej sprawie zażalenie jest w istocie powtórzeniem treści zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z 14 grudnia 2009 r. Podnoszona przez spółkę okoliczność przyznania prawa pomocy w innych sprawach sądowoadministracyjnych nie może sama w sobie stanowić argumentu uzasadniającego podobne rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Nie do przyjęcia byłaby bowiem sytuacja, gdyby sąd rozpoznający sprawę, dla zachowania jednolitej linii orzeczniczej, rozstrzygał nie na podstawie akt tej sprawy, a jedynie w oparciu o stanowisko wyrażone w podobnej sprawie przez inny skład orzekający. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zarzuty zażalenia w oparciu o akta jednej konkretnej sprawy, ocenia pod względem zgodności z prawem jedynie zaskarżone postanowienie. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.