III SA/Wa 205/09

WyrokWSA w Warszawie2009-05-13

Skład orzekający: Krystyna Chustecka, Hieronim Sęk, Jolanta Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy termin do zgłoszenia nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych z tytułu nabycia praw do spadku, określony w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jest terminem prawa materialnego niepodlegającym przywróceniu, czy też terminem prawa procesowego podlegającym przywróceniu na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej?
Ratio decidendi
Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych, że termin do zgłoszenia nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych z tytułu nabycia praw do spadku, określony w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jest terminem prawa materialnego, który nie podlega przywróceniu. Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące przywracania terminów (art. 162 § 1-3) stosuje się wyłącznie do terminów procesowych, a ustawa o podatku od spadków i darowizn nie przewiduje możliwości przywrócenia terminu określonego w art. 4a ust. 1.
Stan faktyczny
Skarżąca B. O. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po zmarłym mężu, wskazując na brak pouczenia przez sąd o obowiązku złożenia takiego zgłoszenia. Organ podatkowy pierwszej instancji odmówił wszczęcia postępowania, uznając termin z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn za termin prawa materialnego niepodlegający przywróceniu. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżąca zaskarżyła postanowienie organu odwoławczego do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Hieronim Sęk, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2009 r. sprawy ze skargi B. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu zażalenia B. O. – dalej: "skarżąca" lub "strona" – utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych po zmarłym w dniu 29 stycznia 2007 r. Z. O.. Z akt sprawy wynika, że Sąd Rejonowy dla W. w W., [...] Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. stwierdził, że spadek po zmarłym w dniu 29 stycznia 2007 r. Z. O. na podstawie testamentu własnoręcznego z dnia 22 sierpnia 2003 r. nabyła w całości B. O.. Postanowienie Sądu uprawomocniło się w dniu 7 grudnia 2007 r. Skarżąca w dniu 15 lutego 2008 r. złożyła zeznanie podatkowe o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych na druku SD-3, a pismem z 3 marca 2008 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 4 marca 2008 r. wystąpił do organu podatkowego o przywrócenie terminu do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych. Niedotrzymanie terminu uzasadniła brakiem pouczenia przez Sąd o obowiązku dokonania zgłoszenia do urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu. Do wniosku skarżąca załączyła zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych na druku SD-Z1. Następnie wystąpiła o anulowanie złożonego zeznania podatkowego na druku SD- 3 z powodu błędnego i niepełnego wypełnienia. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2008 r. organ pierwszej instancji odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia SD-Z1. W uzasadnieniu podjętego postanowienia stwierdził, że termin określony w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.), dalej "u.p.s.d." jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu. Strona wniosła zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji zarzucając naruszenie art. 162 i art. 165a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej O.p., poprzez ich niewłaściwą interpretację i nieprawidłowe zastosowanie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przywrócenie terminu do złożenia zgłoszenia SD-Z1. W jej ocenie przepisy art. 162 O.p. mają zastosowanie do przywracania terminów materialnoprawnych określonych w art. 4a u.p.s.d. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia powołał art. 4a ust. 1 i art. 4a ust. 3 u.p.s.d. i wyjaśnił znaczenie pojęć termin "procesowy" i termin "materialny". Organ stwierdził, że termin jednego miesiąca na zgłoszenie nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, określony w art. 4a u.p.s.d., jest terminem materialnoprawnym, który nie podlega przywróceniu. Wskazuje na to przepis art. 4a ust.3 u.p.s.d., który przewiduje materialnoprawne skutki niedotrzymania terminu. W konsekwencji, wystąpienie nawet niezależnych od podatnika okoliczności, które spowodowały dokonanie określonej w przepisach prawa materialnego czynności po terminie, nie mogą być uwzględnione przez organ podatkowy poprzez przywrócenie tego terminu, ponieważ jest on nieprzywracalny. Postępowanie w sprawie przywrócenia terminu określonego w przepisie art. 4a u.p.s.d. w ogóle nie może być prowadzone, a wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu materialnoprawnego nie mógł być rozpatrywany w oparciu o przepisy regulujące instytucję przywracania terminów procesowych zawartych w art. 162 O.p. Organ odwoławczy stwierdził, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że postanowienie Sądu uprawomocniło się w dniu 7 grudnia 2007 r., a zatem aby skarżąca mogła skorzystać ze zwolnienia podatkowego powinna najpóźniej do dnia 7 stycznia 2008 r. złożyć do organu podatkowego zeznanie na druku SD-3. Skarżąca złożyła to zeznanie w dniu 15 lutego 2008 r. Dokonanie zgłoszenia w tym terminie spowodowało utratę prawa do skorzystania ze zwolnienia oraz niemożliwość jego przywrócenia. Ponieważ w przepisach ustaw podatkowych brak jest podstawy do rozpatrzenia treści żądania Skarżącej w trybie postępowania podatkowego, organ podatkowy pierwszej instancji wydał zgodnie z art. 165a § 1 O.p. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie podstawowych zasad wynikających z ordynacji podatkowej: art. 120, art. 121 § 1 i art. 122 oraz naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację art. 4a u.p.s.d. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przeprowadzona przez Sąd kontrola pod względem zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych doprowadziła Sąd do przekonania, że postanowienie to nie narusza przepisów prawa materialnego, w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia, jak również przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy. Sąd nie dopatrzył się także innych uchybień powodujących obowiązek wycofania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy termin do zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych z tytułu nabycia praw do spadku określony w art. 4a ust. 1 u.p.s.d. jest terminem prawa materialnego niepodlegającym przywróceniu, jak twierdzi organ podatkowy, czy też, jak twierdzi skarżąca, jest terminem prawa procesowego, a tym samym jest terminem przywracalnym. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony w wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 lutego 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 923/05 (LEX nr 275225), w którym stwierdzono, iż dokonując oceny z jakim terminem mamy do czynienia, należy brać pod uwagę nie tylko sformułowanie właściwego przepisu, jego umieszczenie (w ustawie normującej prawo materialne, czy w ustawie procesowej), ile skutek jaki wiąże się z upływem terminu. Jeżeli polega on na wygaśnięciu prawa podmiotowego lub niemożności jego realizacji, termin ma charakter prawnomaterialny, jeżeli natomiast zakreśla granice czasowe dla dokonania określonej czynności w postępowaniu - jest terminem prawa procesowego. Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organów podatkowych w kwestii zakwalifikowania terminu określonego w art. 4a ust. 1 u.p.s.d. jako terminu prawa materialnego. Zgodnie z powyższym przepisem zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: 1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz 2) udokumentują - w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym. Z cytowanego artykułu wynika więc, że podstawowym warunkiem dla skorzystania z omawianego zwolnienia jest zgłoszenie faktu nabycia majątku naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego. Zgłoszenie powinno zostać złożone w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego. Wyjątkiem jest nabycie w drodze dziedziczenia - ustawowego lub testamentowego - w tym wypadku termin miesięczny liczy się od uprawomocnienia postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Oznacza to, że podatnik, po upływie określonego w tym przepisie terminu, nie może skutecznie domagać się ukształtowania stosunku prawnego, w którym nabędzie prawo do zwolnienia z podatku. Niedopełnienie bowiem obowiązku zgłoszenia (art. 4a ust. 1 pkt 1), bądź udokumentowania otrzymania środków pieniężnych (art. 4a ust. 1 pkt 2) - jeśli nie ma zastosowania wyjątek z przepisu art. 4a ust. 4 - skutkuje utratą prawa do zwolnienia. Konsekwencją jest opodatkowanie nabycia majątku według zasad ogólnych, tj. właściwych dla I grupy podatkowej, z uwzględnieniem stawek podatków właściwych dla tej grupy nabywców (art. 15 ust. 1) i minimum podatkowego określonego w art. 9 ust. 1 pkt 1. Ponadto, należy wskazać, że przywrócenie terminu prawa materialnego jest dopuszczalne tylko wówczas, jeżeli taką możliwość przewiduje przepis określający dany termin, natomiast ustawa o podatku od spadków i darowizn nie przewiduje takiej możliwości dla terminu określonego w art. 4a ust. 1 u.p.d.s., co powoduje, iż jest on terminem nieprzywracalnym. Mając na uwadze powyższe ustalenia, należy stwierdzić, że termin do zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych z tytułu nabycia praw do spadku, określony w art. 4a ust. 1 u.p.s.d. nie może być przywrócony w oparciu o art. 162 § 1 - 3 O.p., ponieważ stosownie do art. 162 § O.p., przepisy art. 162 § 1-3 O.p. stosuje się tylko do terminów procesowych. W ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów procesowych tj. art. 120 , art. 121 § 1 i art. 122 O.p. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i na podstawie kompletnego materiału dowodowego. Organy podatkowe działały na podstawie przepisów prawa, a prowadzone postępowanie prowadzone było w sposób budzący zaufanie. Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło