II OSK 1728/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. G., wspólnika spółki cywilnej "[...]" z siedzibą w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Po 49/09 o odrzuceniu skargi T. W. i M. G., wspólników spółki cywilnej [...]" z siedzibą w P. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Po 49/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. W. i M. G., wspólników spółki cywilnej "[...]" z siedzibą w P. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych w terminie, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2009 r., wezwano skarżących do nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Pomimo prawidłowego wezwania, w którym wskazano siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia oraz pouczono, iż brak nadesłania odpisu skargi w terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi, skarżący wykonali zarządzenie po upływie określonego terminu, tj. 6 marca 2009 r. W skardze kasacyjnej, nadanej w urzędzie pocztowym 3 lipca 2009 r., pełnomocnik T. W. i M. G. zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w całości, wnosząc o jego uchylenie oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji, a także o orzeczenie o kosztach. Powołując się na art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowieniu Sądu pierwszej instancji zarzucono rażące naruszenie przepisów postępowania, to jest przepisu art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skarżący wskazali, iż nadesłanie odpisu skargi po terminie wyznaczonym przez sąd, ale jeszcze dwa miesiące przed podjęciem przez sąd w sprawie rozstrzygnięcia, nie powinno skutkować wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Skarżący podnieśli, iż w momencie podejmowania postanowienia o odrzuceniu skargi, "sąd dysponował od dwóch miesięcy kompletem dokumentów pozwalających na merytoryczne rozpatrzenie sprawy". W skardze kasacyjnej przyznano, iż skarżący nie odebrawszy wezwania do uzupełnienia braków pomimo dwukrotnego awizowania, zastosowali się do obowiązku wskazanego w wezwaniu dopiero 6 marca 2009 r. Zdaniem wnoszących skargę kasacyjną, aby sąd mógł odrzucić skargę, brak formalny skargi powinien mieć charakter istotny, co oznacza, iż jego nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Po 49/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną T. W. oraz zwrócił skarżącym nadpłacony wpis od skargi w kwocie 100 zł oraz od skargi kasacyjnej w kwocie 150 zł. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli T. W. i M. G., wspólnicy spółki cywilnej "[...]" z siedzibą w P. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowienie z dnia 14 maja 2009 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone T. W. 1 czerwca 2009 r., a M. G. 3 czerwca 2009 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 1 lipca 2009 r. Skarga kasacyjna została wniesiona 3 lipca 2009 r., zatem w odniesieniu do T. W. została wniesiona po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna M. G. nie może odnieść zamierzonego skutku. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie odpis skargi powinien zostać doręczony jednemu uczestnikowi postępowania. W takiej sytuacji słusznie Sąd pierwszej instancji wezwał skarżących do nadesłania dodatkowego odpisu, pouczając o terminie do wykonania zarządzenia oraz skutkach nieusunięcia braków formalnych. Nie jest trafny pogląd pełnomocnika, z którego zdaje się wynikać, iż to do strony należy uznanie, który brak formalny jest na tyle istotny, iż należy go uzupełnić, a które wezwanie można zignorować, zakładając, iż sąd może brak ten uzupełnić we własnym zakresie (tak też NSA w postanowieniu z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I FSK 530/08). Ponadto, siedmiodniowy termin na uzupełnienie lub poprawienie braków pisma jest terminem ustawowym i nie może być przez przewodniczącego przedłużony ani skrócony. Należy także zauważyć, iż orzeczenie powołane przez pełnomocnika w uzasadnieniu skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z 13 czerwca 2005 r., sygn. akt I OSK 86/05) dotyczy nieuzasadnionego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, nie ma więc zastosowania w niniejszej sprawie. Bezspornym jest, że pomimo wezwania, skarżący nie uzupełnili w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, tj. nie nadesłali odpisów skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Dlatego też, Sąd pierwszej instancji zasadnie wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi, a wobec niezastosowania się do wezwania, odrzucił skargę stosownie do art. 47 § 1 i 49 § 1 oraz 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżących o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, należy stwierdzić, że nie znajduje on uzasadnienia prawnego. Przepisy art. 203 i art. 204 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek skargi kasacyjnej od postanowienia (tak w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07). Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.