II OZ 779/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 297/09 odrzucające wniosek I. D. i M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 297/09 w sprawie ze skargi I. i L. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 14 września 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 297/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną I. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 297/09, z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika reprezentującego I. D., w terminie do złożenia skargi kasacyjnej. W dniu 23 lutego 2010 r. (data prezentaty) I. D. i M. B. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w którym stwierdzili, że przyczyną nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej był błąd pracownika urzędu pocztowego. Postanowieniem z dnia 8 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 297/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek I. D. i M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2009 r. syn. akt VII SA/Wa 297/09. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznano za spóźniony, ponieważ w dniu 29 września 2009 r. pełnomocnik wnioskodawczyni otrzymał odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu braku uiszczonego wpisu. Oznacza to, iż wnioskodawczyni wiedziała o okolicznościach z powodu których wnosi o przywrócenie terminu już od dnia doręczenia postanowienia z dnia 14 września 2009 r. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a, wniosek o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, której strona nie dokonała w terminie. We wniesionym pismem z dnia 30 marca 2010 r. zażaleniu na postanowienie z dnia 8 marca 2010 r. pełnomocnik I. D. podnosi, iż wpłaty wpisu od skargi kasacyjnej dokonywał mąż wnioskodawczyni oraz że nie mógł zaskarżyć postanowienia z dnia 14 września 2009 r. ponieważ stracił kontakt z mocodawczynią, gdyż sprawowała ona opiekę nad chorym mężem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną łącznie spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dokonana czynność, której termin został uchybiony, a we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w niedokonaniu czynności w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z utrwaloną linią orzeczniczą termin do złożenia przedmiotowego wniosku należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OZ 693/08). Ustalenia Sądu I instancji w kwestii uchybienia siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., są prawidłowe. W rozpoznawanej sprawie dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień 29 wrzesień 2009 r. tj. dzień, w którym pełnomocnik I. D. otrzymał odpis postanowienia z dnia 14 września 2009 r. z którego to wynikała przyczyna odrzucenia skargi kasacyjnej. Od tego dnia należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu był zatem dzień 6 października 2009 r. Wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 23 lutego 2010 r., był zatem spóźniony. Z tej przyczyny wniosek I. D. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej należało na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucić. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.