IV SA/Gl 947/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi E. R.-R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...] Decyzją Zastępcy Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. z dnia [...]r., Nr [...], orzeczono o utracie przez E.R. – R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. z powodu nieuzasadnionej odmowy podjęcia zatrudnienia. W wyniku wniesionego przez E.R. – R. odwołania, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r., Nr [...], uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż jej rozstrzygnięcie wymagało uprzedniego prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Wojewoda wskazał, z uwagi na argumenty podnoszone przez E.R. – R., że organ pierwszej instancji powinien ustalić dokładny rozkład czasu pracy w NS ZOZ "[...]" w Z. celem wykazania, czy możliwe było wykonywanie przez E.R. – R. pracy w takich godzinach, aby jednocześnie mogła wywiązać się z obowiązków wynikających z ugody sądowej zawartej w dniu [...]r. przed Sądem Rejonowym w Z. W zależności od tych ustaleń koniecznym jest również wyjaśnienie, czy ewentualnie pracodawca umożliwiałby E.R. – R. pracę w każdy wtorek miesiąca w takich godzinach, które nie kolidowałby z jej obowiązkami wynikającymi z ugody. Decyzją Zastępcy Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. z dnia [...]r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a, ust. 2, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. poz. 1001 z późn. zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, orzeczono o utracie przez E.R. – R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że strona zrezygnowała z oferty pracy w NS ZOZ "[...]" w Z. z powodu opieki nad niepełnosprawnym synem, bowiem zdaniem strony, praca ta uniemożliwiłaby wywiązanie się przez nią z obowiązków wynikających z ugody sądowej, zgodnie z którą zobowiązała się do uczestniczenia w kontaktach jej małoletniego syna z ojcem w każdy wtorek w godzinach od 17ºº do 19ºº, w miejscu jej zamieszkania. Organ wskazał, że z wyjaśnień pracodawcy złożonych w dniu [...]r. wynikała możliwość wykonywania przez stronę pracy w godzinach nie kolidujących z wypełnieniem ugody sądowej. W konsekwencji organ uznał odmowę przyjęcia przez stronę zatrudnienia za nieuzasadnioną, co musiało skutkować pozbawieniem jej statusu osoby bezrobotnej. W złożonym odwołaniu E.R. – R. wniosła o uchylenie powyższej decyzji podnosząc, że odmowa podjęcia przez nią zatrudnienia była w pełni uzasadniona. Argumentowała, że w trakcie jej rozmowy z pracodawcą została poinformowana o braku możliwości zagwarantowania jej wypełnienia ugody sądowej dotyczącej kontaktów syna z jego ojcem, w każdy wtorek w godzinach od 17ºº do 19ºº w miejscu zamieszkania, przy jej obecności, a to z uwagi na zmianowy system pracy w NS ZOZ "[...]" w Z. Decyzją z dnia [...]r., Nr [...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i art. 138 § K.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że argumenty odwołującej nie zasługują na uwzględnienie, gdyż pomimo wyrażonej przez pracodawcę woli zapewnienia jej pracy w godzinach umożliwiających jednocześnie realizację warunków zawartej ugody sądowej, odmówiła ona przyjęcia propozycji pracy. Zdaniem organu, odwołująca wyraźnie oświadczyła pracodawcy, że może pracować wyłącznie na poranną zmianę, na co pracodawca mając dwuzmianowy system pracy, nie mógł się zgodzić. Nadto, z wyjaśnień pracodawcy wynika, że ponowił on złożoną odwołującej ofertę pracy, jednakże spotkał się z odmową jej przyjęcia. W ocenie Wojewody zasadniczym powodem odmowy przyjęcia propozycji pracy przez skarżącą była konieczność sprawowania opieki nad jej niepełnosprawnym synem, co potwierdza adnotacja pracodawcy na skierowaniu do pracy oraz jej argumentacja zawarta w piśmie z dnia [...]r. adresowanym do Powiatowego Urzędu Pracy w Z. Organ podkreślił, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych "podnoszenie przez bezrobotną okoliczności dotyczących sytuacji osobistej i rodzinnej nie może stanowić podstawy do uznania, iż odmowa przyjęcia przez nią propozycji pracy jest uzasadniona". Konieczność sprawowania opieki nad dzieckiem nie stanowi zatem uzasadnionej przyczyny odmowy przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, dlatego odwołująca rejestrując się jako osoba bezrobotna powinna się liczyć z faktem, że w każdym czasie może otrzymać propozycję pracy i wcześniej rozwiązać sprawę opieki nad dzieckiem. Organ ostatecznie uznał, że biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności faktyczne i prawne, decyzję organu pierwszej instancji należało uznać za w pełni uzasadnioną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach E.R. – R. nie zgodziła się ze stanowiskiem organu odwoławczego. Oświadczyła, że pisemne oświadczenie pracodawcy z dnia [...]r. zawiera informacje sprzeczne z rzeczywistym przebiegiem przeprowadzonej z nią rozmowy, która miała miejsce 3 miesiące i 9 dni wcześniej. Według skarżącej, gdyby pracodawca złożył jej takie oświadczenie w dniu rozmowy o pracę, to podjęłaby u niego zatrudnienie. Dla skarżącej nie są nadto zrozumiałe powody, dla których organ zmusza ją do łamania warunków wynikających z ugody sądowej, mimo że wcześniej został o takiej ugodzie poinformowany. W tym stanie rzeczy, skarżąca uznała, że odmowa podjęcia zatrudnienia była z jej strony w pełni uzasadniona. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie oraz powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślił, że zaproponowana praca była dla skarżącej odpowiednia również z uwagi na konieczność wypełniania obowiązków wynikających z zawartej ugody. Nadto, zarówno w dniu rozmowy z pracodawcą, jak i w piśmie z dnia [...]r. adresowanym do organu pierwszej instancji, skarżąca jako zasadniczy powód odmowy przyjęcia zaproponowanej pracy podniosła, że jest to praca w systemie zmianowym. Dodatkowo z oświadczenia złożonego przez pracodawcę w dniu [...]r. wynika, że skarżąca była zainteresowana podjęciem pracy wyłącznie w systemie jednozmianowym, dlatego jej twierdzenia zawarte w skardze są niewiarygodne. Skarżąca nie wykazała się zatem faktyczną gotowością do podjęcia pracy mimo, że pracodawca wyrażał chęć zapewnienia jej realizacji warunków ugody sądowej, poprzez możliwość wykonywania pracy w każdy wtorek w godzinach od 8ºº do 15ºº, ale nie był jednak zobowiązany zgodzić się na zmianę systemu pracy na jednozmianowy, w związku z jej argumentem sprawowania opieki nad synem. Na rozprawie w dniu 5 czerwca 2009 r. skarżąca oświadczyła, że od dnia [...]r. podjęła zatrudnienie, które sama sobie znalazła w związku, z czym nie można czynić jej zarzutu, że w dniu [...]r. uchylała się od podjęcia zatrudnienia i na tę okoliczność złożyła stosowne zaświadczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Tylko w przypadku naruszeń prawa, określonych w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ustawa p.p.s.a., Sąd może zaskarżoną decyzję uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. Sąd nie jest natomiast związany granicami skargi, co oznacza, że skarga powinna zostać uwzględniona, jeśli tylko Sąd, niezależnie od zarzutów w niej podniesionych i wniosków w niej sformułowanych, stwierdzi istnienie naruszenia prawa, skutkujące koniecznością wzruszenia zaskarżonego aktu (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istniejącego w sprawie, stosownie do treści art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Natomiast zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a. każda decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów na podstawie których określone fakty organ przyjął za udowodnione oraz przyczyn z powodu których innym odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nie uzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]r. Problematyka związana ze statusem osoby bezrobotnej i z jego utratą uregulowana została w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ustawa o promocji zatrudnienia. Podstawę materialnoprawną wydanych w rozpoznawanej sprawie decyzji stanowił art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia, w brzmieniu obowiązującym w dacie ich wydania, w myśl którego starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy, przy czym pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy o promocji zatrudnienia jako odpowiednią pracę rozumieć należy zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorczego nie przekracza 3 godzin. Z brzmienia powyższych regulacji wynika, iż pozbawienie osoby bezrobotnej statusu bezrobotnego następuje wówczas, gdy spełnione zostaną łącznie dwie przesłanki: bezrobotny odmówi przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, a powyższa odmowa nastąpi bez uzasadnionej przyczyny. Oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie organy miały oprócz, konieczności wykazania, że proponowana bezrobotnej skarżącej praca jest dla niej odpowiednia, obowiązek zbadania zasadności odmowy przyjęcia przez nią propozycji zatrudnienia. Odnosząc się do pierwszej z wymienionych przesłanek tj. odpowiedniości zatrudnienia należy stwierdzić, że skarżąca miała wystarczające kwalifikacje do wykonywanie pracy na stanowisku asystentki stomatologicznej, co wprost wynika z akt administracyjnych. W odniesieniu do kolejnej wymienionej przesłanki należy podkreślić, że odmowę przyjęcia propozycji zatrudnienia uznaje się za uzasadnioną, jeżeli odmowa ta wynikała z obiektywnych okoliczności, była słuszna i usprawiedliwiona. Zdaniem Sądu, ocena zasadności odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia powinna więc również uwzględniać sytuację osobistą i rodzinną bezrobotnego. W szczególności organy zobowiązane były do rozważenia, czy podjęcie proponowanego zatrudnienia mogłoby wpłynąć na prawidłowe wykonywanie przez bezrobotnego obowiązków rodzicielskich przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 z późn. zm.). W niniejszej sprawie, Sąd uwzględnił skargę, bowiem w toku kontroli legalności decyzji podjętych przez organy administracji publicznej stwierdził naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 10, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na jej wynik. Z przepisów tych wynikają ogólne zasady prowadzenia postępowania administracyjnego przez właściwe organy. Art. 7 K.p.a. konstytuuje zasadę prawdy obiektywnej, która ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, które pozwoli dokonać subsumcji faktów uznanych za udowodnione pod stosowną normę prawną, a następnie do ustalenia konsekwencji prawnych tych faktów (J. Jendrośka, Zasady postępowania administracyjnego, s. 145). Istota zasady prawdy obiektywnej sprowadza się do zapewnienia organowi prowadzącemu postępowanie możliwości badania stanu faktycznego sprawy i do swobodnej oceny zgromadzonego w niej materiału dowodowego. Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest związany ściśle z przyjętą w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.). Zasada ta nie oznacza, że organ jest uprawniony do oceny dowodów według dowolnych kryteriów, swoją ocenę w tej mierze obowiązany jest oprzeć na przekonywających podstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Zarówno w nauce, jak i w praktyce orzeczniczej podkreśla się, że aby swobodna ocena dowodów nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, tj. opierać się na materiale dowodowym zebranym przez organ. Nadto, ocena powinna być oparta na wszechstronnej analizie całokształtu zebranego materiału dowodowego pod kątem jego znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydanie IV, Warszawa 1970, s. 155). Zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem organ ocenia wyniki postępowania wyjaśniającego (dowodowego) na podstawie wiedzy i zasad doświadczenia życiowego (J. Wróblewski, Sądowe stosowanie prawa, wyd. PWN Warszawa 1988r., s. 197). Rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być także zgodne z prawidłami logiki (por. wyr. NSA z dnia 15 grudnia 1995 r., SA/Lu 507/95, Lex nr 27 107). Ponadto przesłanką prawidłowości swobodnej oceny dowodów jest to, aby organ administracji publicznej ocenił "nie tylko każdy dowód z osobna, ale wszystkie dowody w łączności" (E. Iserzon, Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz IV, 1970, s. 156). Przechodząc od tych ogólnych rozważań na grunt rozpoznawanej sprawy należy odnieść się do zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego, tj. skierowania do pracy, informacji o prawach i osobach osoby skierowanej do pracy, pisma skarżącej z dnia [...]r., oświadczenia pełnomocnika pracodawcy z dnia [...]r. i potwierdzającej to oświadczenie notatki służbowej z dnia [...]r. Kierownika Działu Pośrednictwa Powiatowego Urzędu Pracy w Z. Bezspornym w sprawie jest, iż skarżąca w dniu [...]r. została skierowana do pracy w Niepublicznym Stomatologicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej "[...]" w Z. na stanowisku [...] w pełnym wymiarze czasu pracy, na czas nieokreślony, co wynika z ksero druku zgłoszenia oferty pracy z dnia [...]r. o nr [...]. Jednakże zaznaczyć przyjdzie, że w rubryce 16 tego druku znajduje się zapis, że praca będzie wykonywana od poniedziałku do piątku w godzinach od 8ºº do 20ºº, następnie dopisane są inne godziny jej wykonywania na dwie zmiany w godzinach od 8ºº do 15ºº i od 13ºº do 20ºº. Zatem niejednoznacznie wskazano w tej ofercie czas pracy, co może budzić uzasadnione wątpliwości odnośnie zaproponowanego skarżącej rozkładu i czasu pracy. Z akt administracyjnych zebranych w rozpoznawanej sprawie wynika, że skarżąca zapoznała się z prawami i obowiązkami osoby skierowanej do pracy w dniu [...]r. i z tym też dniem została pozbawiona statusu osoby bezrobotnej. Jednocześnie nie jest wyraźnie określone, kiedy i jaką skarżąca uzyskała informację o rozkładzie i wymiarze czasu pracy u pracodawcy w okresie od poniedziałku do piątku. Wątpliwości tej nie wyjaśnia zarówno złożone przez pełnomocnika pracodawcy oświadczenie z dnia [...]r., bowiem nie jest ono podpisane przez skarżącą, co wskazywałoby na nie zapoznanie się przez nią z jego treścią, jak i pismo skarżącej z dnia [...]r., skierowane do organu pierwszej instancji, w którym czas pracy jest określony jako system zmianowy. Wyjaśnienia wymaga okoliczność, kiedy i z jaką treścią oferty zatrudnienia została zapoznana skarżąca, w szczególności czy zaproponowane jej przez pracodawcę warunki czasu pracy pozwalały na wykonanie przez nią obowiązków określonych w ugodzie sądowej, której treść znana była organom orzekającym. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy nie dał wiary twierdzeniom skarżącej zawartym w odwołaniu i uznał, że nie była ona gotowa do podjęcia pracy pomimo, że pracodawca wyrażał chęć zapewnienia jej realizacji warunków ugody sądowej, poprzez możliwość wykonywania pracy w każdy wtorek w godzinach od 8ºº do 15ºº, w związku z koniecznością sprawowania opieki nad synem. W tym zakresie oba organy orzekające powołały się na rozmowę skarżącej z pracodawcą i ograniczyły się do stwierdzenia, że odmówiła ona bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego dla niej zatrudnienia ze względu na opiekę nad niepełnosprawnym synem w godzinach popołudniowych, w związku z tym nastąpiło pozbawienie jej statusu bezrobotnej na okres 90 dni. Stwierdzenie to wynika z adnotacji dokonanej na skierowaniu do pracy przez pełnomocnika pracodawcy (akta administracyjne k - 32). Jednak skarżąca w piśmie z dnia [...]r. wyjaśniła, że ta odmowa spowodowana była pracą w systemie zmianowym, co przy samotnym wychowywaniu niepełnosprawnego syna i konieczności uczestniczenia w jego kontaktach z ojcem w każdy wtorek miesiąca w godzinach od 17ºº do 19ºº, nie jest możliwe, o czym niejednokrotnie informowała pracowników organu pierwszej instancji. Tymczasem z treści oświadczenia pełnomocnika pracodawcy z dnia [...]r. wynika, że w dniu rozmowy zapoznał się z ugodą sądową przedstawioną mu przez skarżącą i poinformował ją, iż nie stanowi ona problemu, bowiem może przychodzić we wtorki do pracy w godzinach od 8ºº do 15ºº, tak aby nie kolidowało to z widzeniami jej syna z ojcem. Zdaniem pełnomocnika pracodawcy na złożoną propozycję skarżąca odpowiedziała, że może i chce pracować na ranną zamianę, chociaż złożona jej oferta zatrudnienia dotyczyła pracy w systemie dwuzmianowym. Nadto, skarżąca poinformowała pełnomocnika pracodawcy, że straci zasiłek dla bezrobotnych wówczas to ponowił on ofertę pracy, ale skarżąca odmówiła jej przyjęcia. Z notatki służbowej z dnia [...]r. Kierownika Działu Pośrednictwa Powiatowego Urzędu Pracy w Z. wynika, że treść powołanego oświadczenia pełnomocnika pracodawcy została spisana na brudnopisie w obecności tegoż Kierownika. W tym zakresie, przy udziale skarżącej, nie podjęto działań celem weryfikacji twierdzeń pełnomocnika pracodawcy zawartych w jego oświadczeniu i jednoznacznego ustalenia zaproponowanych skarżącej warunków pracy. Analiza uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wykazuje, iż organ poza wskazaniem kolejności czynności i przytoczeniem fragmentów notatek oraz pism skarżącej, skupił się na wykazaniu, że oferta pracy zaproponowana skarżącej była dla niej odpowiednia i z tego powodu jej odmowa była nieuzasadniona. Organ odwoławczy nie przeanalizował natomiast niniejszej sprawy pod kątem, jakiej oferty skarżąca nie przyjęła stwierdzając, mimo zgłoszonych przez skarżącą w tym zakresie zarzutów, że zapisy dokonane przez pełnomocnika pracodawcy odpowiadają rzeczywistości. Organ nie wypowiedział się, dlaczego nie daje wiary wyjaśnieniom skarżącej, iż była gotowa faktycznie podjąć pracę, mimo pewnych wątpliwości przez nią wyrażonych związanych z realizacją ugody sądowej zawartych w jej piśmie z dnia [...]r. i w odwołaniu. Zauważyć należy, że na organie administracji, który pozbawia stronę określonego uprawnienia ciąży szczególny obowiązek dokładnego i czytelnego wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie decyzji, w którym brakuje tych elementów narusza nie tylko przepis art. 107 § 3 K.p.a, ale godzi w powołane zasady ogólne postępowania administracyjnego. Należy podkreślić, że organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny (zob. G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I i II, Zakamycze, 2005), czego jednak w przedmiotowej sprawie nie uczyniono. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że akta administracyjne nie zawierają żadnej adnotacji o fakcie poinformowania skarżącej o ciążących na niej uprawnieniach i obowiązkach w zakresie wykazania twierdzeń zawartych w odwołaniu. Nadto, z urzędu nie zostały sprawdzone zarzuty pisma skarżącej z dnia [...]r. i odwołania, bowiem organ odwoławczy nie poczynił we wskazanym przez skarżącą kierunku żadnych ustaleń jedynie nie zgodził się z jej twierdzeniami. Co więcej w toku postępowania administracyjnego nie zweryfikował treści notatki służbowej organu pierwszej instancji i twierdzeń skarżącej, bowiem nie zaznajomił skarżącej, w trybie art. 10 K.p.a., z treścią oświadczenia pełnomocnika pracodawcy z dnia [...]r. Tym samym nie wyjaśnił w należyty sposób rozpatrywanej sprawy, bowiem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak było stosownych rozważań w tym zakresie (art. 107 § 1 i 3 K.p.a.). Zdaniem Sądu, w celu wyjaśnienia i ustalenia, czy skarżący rzeczywiście w dniu [...]r. była zapoznana z informacjami zawartymi w oświadczeniu pełnomocnika pracodawcy z dnia [...]r. organy administracji obowiązane były dopuścić jako dowód wszystko to co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie było sprzeczne z prawem (por. art. 75 § 1 K.p.a., a także wyrok NSA z dnia 22 listopada 2000 r., sygn. akt II SA 1510/00). Oznacza to, że podniesione w odwołaniu i w skardze okoliczności nie muszą być dowodzone tylko za pomocą dokumentów. Pogląd ten podziela Sąd Najwyższy, który w wyroku z dnia 24 maja 2001 r., I PKN 413/00 stwierdził, że w postępowaniu przed urzędami pracy może być prowadzone postępowanie dowodowe w pełnym zakresie, co do wszystkich okoliczności mających znaczenie dla ustalenia prawa do określonego świadczenia (OSNIPUSi SP z 2003 r., nr 6, poz. 150). Zasady postępowania administracyjnego nakładają na organy administracji obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.) i dopiero na tej podstawie dokonania oceny całokształtu materiału dowodowego (art. 80 K.p.a.). W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy ograniczył się jedynie do analizy treści art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia bez szczegółowego rozważenia, kiedy i z jaką treścią oferty zatrudnienia skarżąca została zapoznana, w szczególności czy zaproponowane jej przez pracodawcę warunki czasu pracy pozwalały na wykonanie przez nią obowiązków określonych w ugodzie sądowej. Tym samym nie wykazał, aby skarżąca rzeczywiście bez uzasadnionej przyczyny odmówiła przyjęcia propozycji zatrudnienia. Konkludując, w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy zobowiązany był do ponownego przeanalizowania rozpoznawanej sprawy, a nie podejmując w tym zakresie żadnych działań doprowadził do naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego, wynikających z art. 7, art. 8, art. 10, art. 75, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., a w szczególności całkowicie bezzasadne zaniechał przeprowadzenia dowodów na okoliczność twierdzeń skarżącej, a tym samym nie wyjaśnił okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, co doprowadziło do wydania decyzji, której przesłanką było założenie, że skarżąca bez uzasadnionej przyczyny odmówiła przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, podczas gdy kwestia ta nie została wyjaśniona przez organ i to przy czynnym udziale skarżącej. W ocenie Sądu oba organy nie zbadały wyczerpująco wszystkich okoliczności faktycznych sprawy i nie dopełniły obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, pozwalającego na obiektywną i wnikliwą jego ocenę. Tym samym naruszone zostały między innymi przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a. Powyższe okoliczności dają podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z uwagi na naruszenie powołanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji pierwszej instancji zobowiązany będzie przeprowadzić postępowanie dowodowe, w celu wyjaśnienia spornej kwestii i ustalić, czy faktycznie skarżąca została zapoznana z warunkami dotyczącymi czasu pracy u pracodawcy i czy ten pracodawca mógł zapewnić jej w każdy wtorek taki rozkład czasu pracy, aby mogła wypełnić ciążące na niej obowiązki wynikające z zawartej przed Sądem Rejonowym w Z. ugody, znajdującej się w aktach administracyjnych. Oparcie się w tym zakresie jedynie na jednostronnych oświadczeniach pełnomocnika pracodawcy w tym zakresie jest niewystarczające. Zatem organ powinien wykazać, że skarżąca w dniu zgłoszenia się u pracodawcy mogła podjąć pracę, do której została skierowana z uwzględnieniem powyżej wskazanych uwarunkowań. Dopiero po dokonaniu bezspornych ustaleń w tym zakresie, po zapoznaniu skarżącej z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego możliwe będzie wydanie stosownego rozstrzygnięcia i to z uwzględnieniem dokonanej przez Sąd oceny prawnej przy uwzględnieniu faktu, że od dnia [...]r. skarżąca podjęła zatrudnienie, co wynika z jej zaświadczenia złożonego na rozprawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji nie ustalono sposobu jej wykonania w oparciu o tryb określony w art. 152 ustawy p.p.s.a.