I OZ 569/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. P. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 77/09 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku P. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 77/09 w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezdomną postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 77/09 pozostawił bez rozpoznania wniosek P. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 77/09 w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezdomną. Sąd w uzasadnieniu zarządzenia podał, że wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 77/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę P. P. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...]. Pismem procesowym z dnia 8 października 2009 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 12 sierpnia 2009 r. W dniu 4 listopada 2009 r. P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo, w którym oświadczył, że nie "zgadza się z tym wyrokiem, ponieważ jest dla niego bardzo krzywdzący i pomija sytuację w jakiej się znalazł". Wniósł o przywrócenie terminu "dla dalszych jego starań w tej sprawie i wyznaczenie stosownej pomocy prawnej". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do sprecyzowania wniosku z dnia 4 listopada 2009 r., a w szczególności wyjaśnienia, czego dotyczy przedmiotowy wniosek. W odpowiedzi na powyższe pismem procesowym z dnia 24 listopada 2009 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że pismo procesowe z dnia 4 listopada 2009 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 77/09 oraz wnioskiem o wyznaczenie innego pełnomocnika z urzędu. Ponadto poinformowała sąd o wypowiedzeniu przez P. P. udzielonego jej pełnomocnictwa procesowego. Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 11 marca 2010 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 4 listopada 2009 r. o przywrócenie terminu poprzez złożenie w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia skarżący otrzymał w dniu 6 kwietnia 2010 r. Pismem z dnia 5 kwietnia 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, iż pismem z dnia 5 marca 2010 r., skarżący został pouczony, że został mu już wyznaczony pełnomocnik z urzędu w osobie adwokat H. C.. Odmowa sporządzenia przez ustanowionego adwokata skargi kasacyjnej nie uzasadnia zmiany tego adwokata. Jest to bowiem uprawnienie adwokata, z którego może skorzystać, jeżeli po przeanalizowaniu sprawy uzna, że brak jest podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem procesowym z dnia 12 kwietnia 2010 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia z dnia 11 marca 2010 r., P. P. oświadczył, że w dniu 15 lutego 2010 r. zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi z prośbą o wyznaczenie adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Pomimo tego nie otrzymał żadnej odpowiedzi. W związku powyższym wnosi o przychylne rozpatrzenie jego prośby. Wojewódzki Sąd Administracyjny mając na względzie treść art. 49 § 2 P.p.s.a. zarządził pozostawienie wniosku skarżącego z dnia 4 listopada 2009 r. bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył P. P.. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że ww. zarządzenie jest dla niego krzywdzące i stawia go w bardzo trudnej sytuacji życiowej. Nie czuje się winny powstałej sytuacji. Wskazując na te zarzuty skarżący wniósł o przywrócenie terminu do "napisania skargi kasacyjnej", udzielenie pomocy prawnej z urzędu oraz uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 § 1 P.p.s.a., z którym ustawa wiąże dodatkowe wymagania formalne. W myśl przywołanego wyżej art. 87 § 4 P.p.s.a. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać uchybionej czynności procesowej. Niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu, we wskazanym wyżej terminie, uchybionej czynności procesowej, jest brakiem formalnym, podlegającym usunięciu w ramach postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2005 roku, sygn. akt I OZ 437/05, opubl. ONSAiWSA 2006/1/6). W przedmiotowej sprawie skarżący prawidłowo został wezwany do usunięcia braku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jednak - jak wynika z ustaleń Sądu – w zakreślonym terminie nie uczynił zadość temu wezwaniu. Nieuzupełnienie zaś braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu w zakreślonym terminie, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., obligowało Przewodniczącego do zarządzenia pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Na marginesie należy zauważyć, że podniesiona w zażaleniu kwestia prawa pomocy była już przedmiotem odrębnego rozpoznania; postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 77/09 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przyznał skarżącemu P. P. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata, zaś w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Sprawa ta nie może być więc przedmiotem kolejnych czynności sądu. Z tych względów pozostaje też poza zakresem rozważań w niniejszej sprawie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa, wobec czego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Przewodniczący