I SA/Wr 298/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Protokolant Lucyna Barańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania ostatecznej decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r. oddala skargę. Pismem z dnia [...]r. M. J. wystąpiła z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok, zakończonego decyzją ostateczną Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...]. Podatniczka, na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 i art. 245 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.), zwanej dalej w skrócie OP, wniosła o wydanie przez organ orzekający decyzji uchylającej w całości w/w decyzję ostateczną i wydanie w tym zakresie nowej decyzji umarzającej postępowanie podatkowe w sprawie. Uzasadniając swoje żądanie strona wystąpiła o dopuszczenie w poczet dowodów oświadczenia J. C. z dnia [...]r. (pracującego jako kierowca - konwojent w firmie A s.c.) oraz przesłuchanie w/w w charakterze świadka na okoliczność likwidacji przeterminowanych towarów oraz dokonania przecen i wymiany towarów niepełnowartościowych towarami pełnowartościowymi. Zdaniem wnioskodawczym analiza treści w/w oświadczenia pozwala przyjąć, iż rzeczywiście pod koniec 1999 r. w spółce cywilnej A, prowadzonej przez stronę i jej męża – Z. J., doszło do przeceny towarów, a potem w konsekwencji ich wycofania z obrotu gospodarczego do fizycznej ich likwidacji. Okoliczność ta zdaniem strony uzasadnia wznowienie postępowania podatkowego na zasadzie art. 240 § 1 pkt 5 OP. Dyrektor Izby Skarbowej we W. wznowił na żądanie strony postępowanie w sprawie. Ustosunkowując się do żądania zawartego w piśmie z dnia [...]r. o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadka J. C., organ podatkowy pierwszej instancji odmówił uwzględniania przedmiotowego wniosku dowodowego strony. Po rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy wznowionej na wniosek M. J. decyzją z dnia [...]r. nr [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] uchylającej w części decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i określającej podatniczce należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 r. w kwocie [...]zł, zaległość podatkową w wysokości [...]zł i odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w kwocie [...]zł. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu podatkowego pierwszej instancji M. J. złożyła odwołanie od w/w decyzji zarzucając : 1) sprzeczność istotnych ustaleń organu podatkowego z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż doręczenie stronie zawiadomienia o wszczęciu postępowania kontrolnego w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych nastąpiło w dniu [...]r., w sytuacji gdy z akt sprawy wynika, że powyższe zawiadomienie doręczono stronie już w dniu [...]r., 2) sprzeczność istotnych ustaleń organu podatkowego z treścią zebranego materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oświadczenie J. C. z dnia [...]r. nie jest nowym dowodem w sprawie, istniejącym w dniu wydania decyzji, a nieznanym organowi wydającemu to rozstrzygnięcie, a ponadto dowodem istotnym w sprawie, pomimo że dokument ten istniał w dacie orzekania w postępowaniu dowodowym tj. w dniu [...]r. Podatniczka wskazała ponadto, iż organ podatkowy nie dysponował powyższym dokumentem z uwagi na ujawnienie go przez stronę dopiero na etapie wznowienia postępowania. W uzasadnieniu złożonego odwołania podatniczka wskazała, iż kwestionuje ustalenia organu podatkowego pierwszej instancji, w ramach których przyjęto, że oświadczenia J. C. z dnia [...]r. w przedmiocie likwidacji przeterminowanych towarów oraz dokonania przecen i wymiany towarów niepełnowartościowych towarami pełnowartościowymi, nie można uznać za istotne dla sprawy. Zdaniem strony, przedmiotowy dowód i okoliczności w nim przedstawione są nowe i mają zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. M. J. wskazała ponadto, iż w przedmiotowej sprawie w oparciu o zawiadomienie o wszczęciu postępowania kontrolnego oraz upoważnienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...]r. inspektor kontroli skarbowej przeprowadził kontrolę w trakcie której dniu [...]r. skarżąca wraz z mężem złożyła wyjaśnienia, do których miało być przedłożone oświadczenie pracownika J. C., opatrzone tą samą datą. Jednak oświadczenie to nie zostało załączone do pisma przez osobę przygotowującą dokumenty do złożenia w Urzędzie Kontroli Skarbowej we W. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym, Dyrektor Izby Skarbowej we W. decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję wydaną w pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, że przepisy OP w drodze wyjątku od zasady trwałości decyzji administracyjnej wyrażonej w art. 128 cyt. ustawy, dopuszczają możliwość weryfikowania przez organy podatkowe wydanych przez nie ostatecznych decyzji podatkowych m.in. w sytuacji określonej w art.240§1 pkt 5 OP. Podkreślił, że tylko jednoznaczne stwierdzenie, że wystąpiła jedna z określonych przez ustawodawcę przesłanek do wznowienia postępowania pozwala na uchylenie pierwotnej decyzji i to tylko wtedy, gdy po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego nie okaże się, że "nowa" decyzja rozstrzygałaby istotę sprawy tak, jak decyzja dotychczasowa. W uzasadnieniu organ podatkowy wskazał, że nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji. Jak podkreślił organ okoliczności wynikające ze złożonego przez stronę oświadczenia J. C. z dnia [...]r., podatniczka podnosiła w toku całego postępowania prowadzonego i w toku prowadzonego merytorycznego postępowania poddane zostały one weryfikacji. W toku prowadzonego postępowania M. J. wielokrotnie wskazywała, że "sprzedaż towarów do firm wspólników wynikła z braku możliwości zbycia niepełnowartościowych stanów magazynowych innym odbiorcom". Ponadto strona wyjaśniała, iż "podjęto sprzedaż towarów z protokołu przeceny w cenach sprzed obniżki licząc się z faktem, ze całość towarów, która nie trafi do konsumentów będzie musiała być wymieniona odbiorcom detalicznym na towar pełnowartościowy". Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uznano twierdzeń strony, iż transakcja sprzedaży towaru została dokonana ze względu na fakt, że sprzedane towary z uwagi na krótki termin przydatności do spożycia nie mogły znaleźć innych nabywców, bowiem tak w trakcie kontroli skarbowej jak i postępowania odwoławczego podatniczka nie przedstawiła żadnego wiarygodnego dokumentu potwierdzającego powyższą okoliczność. Wartość ta była o 50% niższa od cen zakupu podczas, gdy dla innych odbiorców ceny te były średnio o około 8% wyższe od cen zakupu. Zdaniem organu istotna w sprawie była okoliczność, iż zakupiony w Spółce cywilnej A towar w cenie o 50% niższej od ceny zakupu został już na początku 2000 r. sprzedany innym kontrahentom po normalnych cenach. Dyrektor Izby Skarbowej we W. zwrócił również uwagę, iż w odwołaniu od decyzji Inspektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. strona wniosła o przesłuchanie świadków na okoliczność określenia jakości sprzedanych przez spółkę cywilną A towarów handlowych. Izba Skarbowa we W., odmawiając postanowieniem nr [...] z dnia [...]r. przeprowadzenia dowodu w sprawie stwierdziła, iż przesłuchanie wnioskowanych świadków, będących w czasie rozpatrywania odwołania pracownikami firmy podatniczki, nie potwierdziłoby faktu, iż istotnie towar miał krótki termin przydatności do spożycia i nie mógł z tego powodu, jak twierdzi strona, znaleźć nabywców. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej we W. zebrany w sprawie materiał dowodowy bezspornie wskazuje, iż okoliczności sprzedaży towarów z krótkim terminem przydatności do spożycia i zwrotów uprzednio sprzedanych towarów były przedmiotem prowadzonego postępowania (w trybie zwykłym) zarówno przed organem pierwszej jak i drugiej instancji, (a następnie zostały poddane kontroli sądowej - wyrok I SA Wr 895/02 z 20.04.2004 r. oddalający skargę w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r.). Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Skarbowej przedstawiony dowód uznał za nieistotny w sprawie. Ponadto organ zauważył, iż przedmiotowa sprawa była przedmiotem prowadzonego przed organami podatkowymi pierwszej i drugiej instancji postępowania w trybie nadzwyczajnym. Pismem z dnia [...]r. M. J. wystąpiła bowiem na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 OP o wznowienie postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. Uzasadniając swoje żądanie podatniczka wniosła o dopuszczenie w poczet dowodów akt sprawy prowadzonej przed Sądem Rejonowym w O. [...]Wydział Karny - zeznań świadków, na okoliczność potwierdzenia dokonania przecen towarów niepełnowartościowych, a następnie ich likwidacji. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...]. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy przez - działającego jako organ odwoławczy Dyrektora Izby Skarbowej we W. decyzją z dnia [...]r. nr [...], a następnie - w wyniku rozpatrzenia sprawy w trybie skargowym -przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (wyrok z dnia 21.11.2006 r. sygn. akt I SA/Wr 925/06) oraz Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 27.06.2008 r. sygn. akt II FSK 678/07). W złożonej skardze M. J., wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy - po wznowieniu postępowania - uchylenia decyzji ostatecznej Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...], oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przypisanych. W uzasadnieniu złożonej skargi Strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 240 § 1 pkt 5 OP poprzez przyjęcie, iż oświadczenie J. C. z dnia [...]r. nie jest nowym dowodem w sprawie istniejącym w dniu wydania decyzji a nieznanym organowi ją wydającemu, a ponadto dowodem istotnym dla sprawy, pomimo że dokument ten istniał w dacie orzekania w postępowaniu podatkowym w dniu [...]r., ale organ orzekający nim nie dysponował z uwagi na ujawnienie go przez stronę skarżącą dopiero na etapie wznowienia postępowania, przepisów postępowania podatkowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 188 w związku z art. 122, 180, 181 oraz art. 187 OP poprzez akceptację odmowy przeprowadzenia dowodu z przesłuchania J. C., pomimo że przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, a okoliczności te nie zostały stwierdzone wystarczająco innym dowodem. Zdaniem strony skarżącej oświadczenie pracownika spółki A J. C. dotyczące likwidacji przeterminowanych towarów oraz dokonania przecen i wymiany przez podatniczkę towarów niepełnowartościowy, należy uznać za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy i przyjąć jako nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Według strony w/w dokument potwierdza, iż okoliczności podnoszone podczas prowadzonego postępowania podatkowego, a dotyczące zaniżenia cen sprzedaży były spowodowane faktem, że towar użyty w transakcji był towarem, gdzie w niedługim czasie kończyła się data ważności, a przez to niepełnowartościowym. W złożonym oświadczeniu pracownik spółki wskazał bowiem, iż w grudniu 1999 roku w magazynach firmy była przeprowadzona przecena towarów z krótkimi terminami ważności. Ponadto zauważył, iż pracując jako kierowca-konwojent rozwoził do sklepów spożywczych w/w towar z krótkimi terminami ważności informując odbiorców, iż w razie przeterminowania towaru zostanie on wymieniony na pełnowartościowy. Wymiany towarów przeterminowanych na towary pełnowartościowe rozpoczęły się w lutym 2000 roku, i polegały na tym, iż kierowca zabierał ze sklepów towar przeterminowany i przy kolejnej dostawie dowoził świeży towar w takiej samej ilości i asortymencie jak wycofany towar. Zdaniem podatniczki, chybione są także zarzuty organu podatkowego zmierzające do zdyskwalifikowania powoływanego dowodu w postaci oświadczenia J. C. z dnia [...]r. z uwagi na fakt, iż strona nie zgłosiła tego dowodu w postępowaniu pierwotnym, jak również zarzuty iż postępowanie to zostało wszczęte dopiero po sporządzeniu tego oświadczenia, która to okoliczność rodzi wątpliwości co do celu, w jakim dokument ten miał być użyty. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i jego argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, co następuje: W myśl treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżonych decyzji z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i tylko w sytuacji naruszenia tego prawa mającego lub mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej upsa). Skarga nie jest uzasadniona. Istota sporu pomiędzy stronami dotyczy wykładni przepisu art.240§1 pkt5 OP określającego przesłanki warunkujące wznowienie postępowania podatkowego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Na wstępie należy wskazać, że z istoty instytucji wznowienia postępowania podatkowego - uregulowanej w Rozdziale 17 OP - wynika, iż stwarza ona możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, wydaną w wyniku wadliwie przeprowadzonego postępowania. Wznowienie postępowania jest więc spowodowane wadą postępowania (wadą procesową), a nie wadą decyzji. Wadliwość decyzji może wyniknąć dopiero jako logiczny wniosek z zestawienia decyzji rozstrzygającej sprawę z okolicznościami danej sprawy (por. Jan Zimmermann, Ordynacja podatkowa, Komentarz, Postępowanie podatkowe, Toruń 1998, str. 318). Na podstawie art. 243 § 1 i 2 OP, wznowienie postępowania następuje w formie postanowienia otwierającego właściwemu organowi drogę do badania przesłanek wznowienia i w razie pozytywnego wyniku, do postępowania merytorycznego co do rozstrzygnięcia sprawy będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Zamknięty katalog podstaw wznowienia postępowania zawiera art. 240 § 1 OP. W razie złożenia przez stronę wniosku o wznowienie postępowania, jeśli nie zachodzą przesłanki wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania, właściwy organ podatkowy jest zobowiązany do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 27 listopada 1992 r., sygn. akt V SA 536/92, ONSA z 1993 r. Nr 4, poz. 104). Postanowienie w sprawie wznowienia wszczyna to postępowanie i może jedynie wskazywać przesłanki uzasadniające wznowienie. Natomiast stwierdzenie, czy przesłanki te rzeczywiście wystąpiły w sprawie i jaki mogą mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie może być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia i musi być zawarte w decyzji, o jakiej mowa w art. 245 § 1 i 2 OP (por. wyrok NSA z dnia 13 listopada 1987 r., sygn. akt I SA 1326/86, ONSA Nr 2, poz. 80). Zakończenie wznowionego postępowania następuje w formie decyzji, której sposoby rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienia przepis art. 245 § 1 i § 2 OP. W toku wznowionego postępowania w pierwszym rzędzie właściwy organ podatkowy bada, czy rzeczywiście zaistniały podstawy do wznowienia postępowania wymienione w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. W razie negatywnego wyniku wydaje - w oparciu o art. 245 § 1 pkt 2 - decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej. W takiej sytuacji nie przystępuje do merytorycznego rozpoznania sprawy podatkowej i nie może zweryfikować decyzji dotychczasowej, nawet jeśli stwierdzi jej wadliwość. Zasadnie organy podatkowe podnoszą, że wznowienie postępowania jest instytucją szczególną, stanowiącą wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej (art. 128 Ordynacji podatkowej). Wyjątkowy charakter omawianej instytucji wyklucza możliwość rozszerzającej interpretacji przepisów określających warunki jej zastosowania. Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 OP wznawia się postępowanie, gdy ujawnią się nowe dowody lub okoliczności, istotne dla sprawy, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który te decyzje wydał. W związku z powyższym wzruszenie decyzji będzie możliwe jeżeli: - wyjdą na jaw nowe dowody lub okoliczności faktyczne, tzn. nowe w stosunku do przeprowadzonego dotychczas postępowania, - powyższe okoliczności lub dowody muszą być istotne dla sprawy, czyli mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, więc wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub w części ( wyrok NSA z dnia 1 października 2003 r., III SA 2923/01, Biuletyn Skarbowy 2004, nr 3, s. 22). - dowód lub okoliczność musi istnieć w dniu wydania decyzji, - dowód lub okoliczność nie może być znana organowi, który wydał ostateczną decyzję. Jak podkreślił NSA w wyroku z dnia 22 lutego 2006 r. (II FSK 341/2005, NetTax) "ujawnienie nowych okoliczności faktycznych nie oznacza sytuacji, w której takie okoliczności faktycznie są wyprowadzane z odmiennej oceny dowodów znanych organowi wydającemu decyzję pierwotną". Nowe dowody, to takie, które zostały nowo odkryte w sprawie i nie były znane organom podatkowym obu instancji oraz stronie, a także po raz pierwszy zgłoszone przez stronę dowody jej znane, ale nie przedstawione organowi orzekającemu w postępowaniu zwykłym (por. B. Adamiak, Glosa do wyroku NSA z dnia 26 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 1454/00, OSP z 2001r. Nr 2, poz. 21, t. I). Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym (glosowanym) wyroku (opubl. W ONSA z 2001 r. Nr 3, poz. 123) przez pojęcie okoliczności faktycznych lub nowych dowodów nieznanych organowi, który wydał decyzję rozumieć trzeba tylko takie, które z badanego materiału dowodowego nie wynikały. Ocena właściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego w postępowaniu zwykłym, w tym prawidłowości uwzględniania wniosków dowodowych strony, nie stanowi przedmiotu postępowania wznowieniowego. Taka ocena może być przeprowadzona jedynie przez organ drugiej instancji w postępowaniu odwoławczym (por. wyrok NSA z dnia 20 maja 2005 r., FSK 1752/2004, NetTax). Ocena istotności nowych okoliczności lub dowodów została przez ustawodawcę pozostawiona decyzji organów podatkowych rozstrzygających w danej sprawie, wobec czego sąd nie może organom tego prawa do oceny odebrać (wyrok WSA z dnia 29 czerwca 2004 r., III SA 1108/03, M. Pod. 2004, nr 8, s. 4) Przedmiotem postępowania wznowieniowego nie jest bowiem ponowne rozpoznanie sprawy we wszystkich jej aspektach, a jedynie zbadanie, czy zaszły wyjątkowe okoliczności, ściśle wyliczone w art. 240 § 1 OP (wyrok NSA z dnia 22 maja 2003 r., III SA 2367/01, niepubl.). Nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego zaistniałego w sprawie, zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdza, iż wskazane przez M. J. we wniosku z dnia [...]r. oraz odwołaniu z dnia [...]r. okoliczności sprawy, a także przedstawiony dowód, tj. oświadczenie pracownika s.c. A J. C. z dnia [...]r. (odnalezione w trakcie wykonania prac remontowych pokrycia dachowego domu) w przedmiocie likwidacji przeterminowanych towarów oraz dokonania przecen i wymiany przez podatniczkę towarów niepełnowartościowych towarami pełnowartościowymi, były już przedmiotem oceny w postępowaniu wymiarowym a przedłożone oświadczenie nie podważa wcześniejszych ustaleń organów podatkowych w tym zakresie. Jak wynika z akt sprawy, okoliczności wynikające ze złożonego przez stronę oświadczenia J. C. z dnia [...]r., podatniczka podnosiła w toku całego postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Należy zauważyć, iż organy podatkowe pierwszej i drugiej instancji w toku prowadzonego merytorycznego postępowania poddały weryfikacji przedstawione przez stronę argumenty i dokonały oceny tych ustaleń w oparciu o całokształt materiału dowodowego sprawy, nie uchybiając zasadzie procesowej wyrażonej w art. 191 OP (zasada swobodnej oceny dowodów). Z akt sprawy wynika, iż w toku przeprowadzonej kontroli skarbowej zakończonej decyzją z dnia [...]r. nr [...], a następnie postępowania odwoławczego zakończonego decyzją z dnia [...]r. nr [...], organy podatkowe ustaliły, iż spółka cywilna A w dniach [...] i [...]r. dokonała odsprzedaży do firmy M. J. towaru o wartości [...]zł. Wartość ta była o 50% niższa od cen zakupu podczas gdy dla innych odbiorców ceny te były średnio o około 8% wyższe od cen zakupu. Istotna w sprawie była okoliczność, iż zakupiony towar po tak niskiej cenie został już na początku 2000 r. sprzedany innym kontrahentom po cenach wyższych od cen zakupu. W toku prowadzonego postępowania M. J. wielokrotnie wskazywała, że "sprzedaż towarów do firm wspólników wynikła z braku możliwości zbycia niepełnowartościowych stanów magazynowych innym odbiorcom". Ponadto strona wyjaśniała, iż "podjęto sprzedaż towarów z protokołu przeceny w cenach sprzed obniżki licząc się z faktem, ze całość towarów, która nie trafi do konsumentów będzie musiała być wymieniona odbiorcom detalicznym na towar pełnowartościowy" (wyjaśnienia z dnia [...]r. - karta nr [...] w aktach Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W.). Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy organy podatkowe nie uznały twierdzeń strony, iż transakcja sprzedaży towaru została dokonana ze względu na fakt, że sprzedane towary z uwagi na krótki termin przydatności do spożycia nie mogły znaleźć innych nabywców, bowiem tak w trakcie kontroli skarbowej jak i postępowania odwoławczego podatniczka nie przedstawiła żadnego wiarygodnego dokumentu potwierdzającego powyższą okoliczność. Dyrektor Izby Skarbowej we W. zasadnie także zwraca uwagę, iż w odwołaniu od decyzji Inspektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. strona wniosła o przesłuchanie świadków (M. B., A. D. i J. J.) na okoliczność określenia jakości sprzedanych przez spółkę cywilną A towarów handlowych. Izba Skarbowa we W., odmawiając postanowieniem nr [...] z dnia [...]r. przeprowadzenia dowodu w sprawie stwierdziła, iż przesłuchanie wnioskowanych świadków, będących w czasie rozpatrywania odwołania pracownikami firmy podatniczki, nie potwierdziłoby faktu, iż istotnie towar miał krótki termin przydatności do spożycia i nie mógł z tego powodu, jak twierdzi strona, znaleźć nabywców. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż okoliczności sprzedaży towarów z krótkim terminem przydatności do spożycia i zwrotów uprzednio sprzedanych towarów były przedmiotem prowadzonego postępowania podatkowego (w trybie zwykłym) zarówno przed organem pierwszej jak i drugiej instancji, a następnie zostały poddane kontroli sądowej, który prawomocnym wyrokiem o sygn. akt I SA Wr 895/02 z dnia 20.04.2004 r. oddalił skargę w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r. Mając na uwadze powyższe ustalenia, należy stwierdzić, iż nie można zgodzić się ze stanowiskiem Strony, jakoby z przedstawionego oświadczenia J. C. z dnia [...]r. wynikły istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Przedstawiony dowód nie okazał się zatem dowodem istotnym w sprawie. W ocenie Sądu przedstawiony dowód nie prowadzi do ustaleń odmiennych niż już poczynione w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji ostatecznej, nie mając charakteru istotnego dla niniejszej sprawy. Dowód "istotny" to dowód już istniejący, który dotyczy przedmiotu sprawy oraz ma dla niej znaczenie, a w konsekwencji ma wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Chodzi zatem przede wszystkim o dowód, który może mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie (por. wyrok NSA z dnia 25 czerwca 1985 r., sygn. akt I SA 198/85, publ. ONSA 1985/1/35). Powołana przez stronę podstawa wznowienia zmierza bardziej do uzupełnienia poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, niż rzutuje na wydane dotychczas rozstrzygnięcie. Sąd nie uznał również za zasadne zarzutów naruszenia art. 122, art.180, art.181 oraz 187 § 1 i art. 188 OP poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka J. C., bowiem na etapie postępowania wznowieniowego nie można żądać przeprowadzenia postępowania w celu ujawnienia nowych okoliczności lub dowodów, lecz należy je wskazać. Nie mogą być skuteczne zarzuty, które nie dotyczą postępowania wznowieniowego, będącego przedmiotem oceny, lecz negują ustalenia faktyczne dokonane przez organy podatkowe w postępowaniu zwykłym domagając się ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego. Do takiej kategorii, biorąc pod uwagę uzasadnienie skargi, należy zakwalifikować zarzuty naruszenia art. 121-122, 180 i 187 § 1 OP, które jak podano w skardze dotyczą zasady ustalenia prawdy obiektywnej (analogicznie NSA w cyt. wyroku z dnia 20.05.2005r., FSK 1752/2004, NetTax). Uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd na podstawie art.151 upsa obowiązany jest ją oddalić.