II OSK 979/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie sędzia NSA Wiesław Kisiel sędzia NSA Janina Kosowska (spr.) Protokolant Renata Sapieha po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 706/07 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienie odwołania oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 706/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2007 r., Nr KOC/283/Oś/07, w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, uchylił zaskarżone postanowienie oraz zasądził od organu odwoławczego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Opisując stan faktyczny niniejszej sprawy, Sąd I instancji wskazał, iż zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy, na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 49 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] listopada 2006 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie stacji bazowej telefonii GSM/UMTS, obejmującej budowę wieży antenowej na dachu budynku, instalację anten GSM i UMTS oraz montaż urządzeń BTS Outdoor na działce o nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W.. W uzasadnieniu, powołując się na przepisy art. 129 § 2 kpa, art. 57 § 5 kpa, 134 kpa, 49 kpa oraz art. 46a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 ze zm.) wskazał, iż w niniejszej sprawie liczba uczestników postępowania przekroczyła 20, a zatem istniała możliwość zawiadomienia stron i uczestników o decyzji organu I instancji przez obwieszczenie. W warunkach niniejszej sprawy, za dzień publicznego ogłoszenia uznano 20 listopada 2006 r. W konsekwencji, za datę doręczenia decyzji przyjęło dzień 4 grudnia 2006 r. Powyższe oznacza natomiast, że ostateczny termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 18 grudnia 2006 r, podczas gdy skarżący złożył odwołanie w dniu 21 grudnia 2006 r, a zatem po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. W skardze na powyższe postanowienie Stowarzyszenie "[...]", powołując się na wyciąg z oficjalnej listy obwieszczeń Urzędu miasta stołecznego Warszawy, podało, iż nie może się zgodzić z twierdzeniem o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, bowiem w tymże wykazie jako datę obwieszczenia wskazano dzień 23 listopada 2006 r, a nie 20 listopada 2006 r. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo wskazał, iż twierdzenie skarżącego jest sprzeczne ze zgromadzonym w toku postępowania administracyjnego materiałem dowodowym, a w szczególności z informacją o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji organu I instancji w dniu 20 listopada 2006 r. Podkreślił ponadto, iż skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dowodów podważających wyżej wskazaną okoliczność. W piśmie z dnia 10 marca 2008 r., skarżący przedstawił wyciąg z oficjalnej listy obwieszczeń Urzędu miasta stołecznego Warszawy, gdzie figuruje data 23 listopada 2006 r. Na rozprawie w dniu 19 marca 2008 r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie, a uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie stwierdził, iż organ odwoławczy przy jego wydawaniu dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazał, iż w niniejszej sprawie organ I instancji dokonał obwieszczenia decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. na podstawie art. 49 kpa. Zgodnie z tym przepisem, strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Podniósł, iż tego rodzaju przepisem szczególnym jest art. 46a ust. 5 ustawy – Prawo ochrony środowiska, który stanowi, iż jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 kpa. Ponadto stosownie do art. 32 ust. 2 ustawy – Prawo ochrony środowiska, organ administracji właściwy do wydania decyzji podaje do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa. W tym przypadku, podanie do publicznej wiadomości powinno nastąpić także poprzez zamieszczenie informacji na stronie internetowej organu właściwego do wydania decyzji, jeśli organ ten prowadzi taką stronę (art. 32 ust. 2 powołanej ustawy). Mając na uwadze powyższe, Sąd I instancji wskazał, iż w aktach niniejszej sprawy znajduje się informacja o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji organu I instancji, jak również samo zawiadomienie, wydane w oparciu o art. 46a ust. 5 ustawy – Prawo ochrony środowiska. Z informacji tej wynika, że powyższe dane zostały umieszczone w wykazie w dniu 20 listopada 2006 r. Tymczasem na stronie internetowej Urzędu miasta stołecznego Warszawy przy przedmiotowym zawiadomieniu oraz informacji zamieszczono datę 23 listopada 2006 r. W tej sytuacji Sąd przyjął, że istnieje rozbieżność pomiędzy datą wydania zawiadomienia oraz informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o przedmiotowej decyzji, a datą "fizycznego" umieszczenia tychże czynności na stronie internetowej Urzędu miasta stołecznego Warszawy. Tego rodzaju rozbieżność nie może być natomiast interpretowana na niekorzyść strony postępowania. Sąd I instancji zauważył, iż w przypadku uznania, że dniem publicznego ogłoszenia decyzji był dzień 20 listopada 2006 r., to czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od dnia doręczenia decyzji stronie upłynąłby w dniu 21 grudnia 2006 r. W takiej sytuacji nie nastąpiłoby zatem uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W świetle tych okoliczności, Sąd wskazał, iż w ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ odwoławczy powinien wyjaśnić z czego wynikają rozbieżności dotyczące daty wydania informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji organu I instancji i samego zawiadomienia w porównaniu z datą zamieszczoną na stronie internetowej Urzędu m. st. Warszawy. Podkreślił jednak, iż decydujące znaczenie powinna mieć data rzeczywistego umieszczenia obwieszczenia na tej stronie. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną złożył organ odwoławczy. Zaskarżając przedmiotowy wyrok w całości, jako podstawy skargi kasacyjnej, wskazał: 1/. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 32 ust. 2 ustawy – Prawo ochrony środowiska poprzez błędną jego wykładnię, polegająca na uznaniu, że zamieszczenie w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia nie jest równoznaczne z publicznym ogłoszeniem, o którym mowa w art. 49 kpa oraz 2/. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj.: – art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie, że w toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonego postanowienia miało miejsce naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, czego skutkiem było uchylenie postanowienia zgodnego z prawem, – art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 49 kpa oraz art. 46a ust. 5 ustawy – Prawo ochrony środowiska poprzez uznanie, iż doręczenia decyzji dokonywanego w trybie przewidzianym przez drugi z wymienionych przepisów nie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia, – art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 141 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie, że podanie do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji organu I instancji nastąpiło w dniu 23 listopada 2006 r., podczas gdy w rzeczywistości zdarzenie to nastąpiło w dniu 20 listopada 2006 r. oraz poprzez bezpodstawne uznanie, że odwołanie skarżącego zostało w niniejszej sprawie złożone z zachowaniem ustawowego terminu na dokonanie tej czynności. W oparciu o przytoczone podstawy kasacyjne skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi lub ewentualnie o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu, wskazał, iż powołując się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd ten powinien wykazać, że stwierdzone naruszenie przepisów postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonego postanowienia mogły wpłynąć na wynik sprawy w sposób istotny, tj. prowadzący do wydania zasadniczo odmiennego rozstrzygnięcia, na co wielokrotnie wskazywał w orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny. W ocenie organu odwoławczego, okoliczności, na które powołał się Sąd I instancji nie uzasadniają uchylenia zaskarżonego postanowienia z powołaniem się na wskazany wyżej przepis. Sąd ten nie podjął ponadto choćby próby wykazania, iż okoliczności te mogły w jakikolwiek sposób wpłynąć na wynik niniejszej sprawy. Organ odwoławczy podniósł, iż stosownie do art. 46a ust. 5 ustawy – Prawo ochrony środowiska, jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 kpa. Przez "publiczne ogłoszenie", o którym stanowi art. 49 kpa, w myśl przepisów ustawy – Prawo ochrony środowiska rozumieć należy "zamieszczenie w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa". W ocenie organu, analiza dyspozycji art. 32 ust. 2 powołanej ustawy nie pozostawia wątpliwości co do tego, że ustawodawca odróżnił czynność polegającą na "zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie" od czynności polegającej na "podaniu do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie". Organ odwoławczy wskazał, iż najpierw musi nastąpić zamieszczenie w publicznie dostępnym wykazie, by potem mogło mieć miejsce, w dowolnym czasie, podanie do publicznej wiadomości informacji o tym zdarzeniu. Ustawodawca przewidział zatem, że organ wydający decyzję wykona w tym przypadku dwie czynności. Celem pierwszej z nich jest publiczne ogłoszenie o wydaniu decyzji wymagających udziału społeczeństwa poprzez zamieszczenie odpowiedniej adnotacji w publicznie dostępnym wykazie, celem drugiej – publiczne poinformowanie o dokonaniu takiej adnotacji. Skoro wykaz danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa jest dostępny publicznie, tj. dla wszystkich, w tym także dla stowarzyszenia "[...]", to "publiczne ogłoszenie", o którym mowa w art. 49, następuje już z chwilą zamieszczenia w takim wykazie danych o decyzji, a nie, jak uznaje Sąd I instancji, w chwili upublicznienia informacji o takim zamieszczeniu. Przyjęcie stanowiska zaprezentowanego przez Sąd za trafne skutkowałoby niepewnością co do ostateczności decyzji, nic bowiem nie stoi na przeszkodzie, by informację o umieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji upublicznić np. w miesiąc, czy rok po takim umieszczeniu. W konsekwencji, według organu odwoławczego, doręczenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w trybie przewidzianym w art. 49 kpa, następuje po upływie czternastu dni od dnia zamieszczenia w publicznie dostępnym wykazie danych o takiej decyzji, a nie po upływie czternastu dni po poinformowaniu w Internecie o zamieszczeniu odpowiednich danych w takim wykazie. Wskazania Sądu zawarte w zaskarżonym wyroku naruszają zatem nie tylko powołany przepis, ale i art. 46a ust. 5 ustawy – Prawo ochrony środowiska. Niezależnie od powyższego, organ odwoławczy podkreślił, iż stosownie do art. 32 ust. 2 powołanej ustawy, Prezydent miasta stołecznego Warszawy poinformował w niniejszej sprawie o podaniu do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa w dniu 20 listopada 2006 r., co wynika z przedłożonego przez organ I instancji materiału dowodowego i czego Sąd nie podważył. Wskazał, iż poinformowanie o tym fakcie w Internecie, stosownie do art. 32 ust. 3 powołanej ustawy, uznać należy w warunkach niniejszej sprawy jedynie za powiadomienie dodatkowe (bo późniejsze), stosowane wyłącznie przez podmiot prowadzący własną stronę internetową. Nie powinno bowiem budzić wątpliwości, że decydujące znaczenie dla określenia daty ogłoszenia ma dzień upublicznienia wcześniejszej informacji, o ile oczywiście obie informacje nie zostają upublicznione tego samego dnia. Za całkowicie niezrozumiałe i pozbawione uzasadnienia organ odwoławczy uznał natomiast stanowisko Sądu, z którego wynika, że zawsze decydujące znaczenie ma w tym wypadku upublicznienie informacji w Internecie. Odnosząc się do pozostałych podstaw kasacyjnych, organ odwoławczy wskazał, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera ponadto wskazań co do dalszego postępowania, o których stanowi art. 141 § 4 zd. 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniósł, iż nie wynika z niego, czemu miałyby służyć czynności wyjaśniające, na konieczność wykonania których wskazano w uzasadnieniu wyroku. W ocenie organu, okoliczności te pozostają bez jakiegokolwiek znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy, gdyż z jednej strony, decydujące znaczenie dla ustalenia daty doręczenia decyzji organu I instancji i tak ma data zamieszczenia w publicznie dostępnym wykazie danych o tej decyzji, z drugiej zaś – nawet jeśli możliwe jest ustalenie przyczyn powstania takich rozbieżności, w co, po upływie tak znacznego czasu, organ wątpi, to nie mogą one stanowić usprawiedliwienia dla skarżącego wnoszącego odwołanie od decyzji z uchybieniem ustawowego terminu. Na marginesie, organ odwoławczy zauważył natomiast, iż art. 27 ustawy – Prawo ochrony środowiska nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, stąd niezrozumiałe jest powołanie się na ten przepis przez Sąd I instancji. Wskazał ponadto, iż nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu, zgodnie z którym w przypadku uznania, że dniem publicznego ogłoszenia o wydanej decyzji był dzień 20 listopada 2006 r., to termin do wniesienia odwołania upłynąłby w dniu 21 grudnia 2006 r., gdyż w tej sytuacji doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 4 grudnia 2006 r., a tym samym ostateczny termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął z dniem 18 grudnia 2006 r., a nie w dniu 21 grudnia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to Sąd rozpoznając sprawę związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskiem. W świetle art. 174 powołanej ustawy, skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a ponadto 2) naruszeniu przepisów postępowania jeśli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna oparta w niniejszej sprawie na obydwu podstawach ustawowych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżony wyrok mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Na wstępie zauważyć należy, iż Sąd I instancji uchylił postanowienie organu odwoławczego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co oznacza, że podstawą tego rozstrzygnięcia nie było naruszenie przez ten organ przepisów prawa materialnego, lecz naruszenie przepisów postępowania, które według Sądu mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W oparciu o okoliczności faktyczne niniejszej sprawy Sąd uznał bowiem, iż istnieją wątpliwości co do faktycznej daty publicznego ogłaszania decyzji organu I instancji. Ich rozstrzygnięcie może mieć natomiast istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w przypadku ustalenia, że dniem tym był dzień 23 listopada 2006 r. (w uzasadnieniu wyroku omyłkowo – co wynika z jego treści powołano się na dzień 20 listopada 2006 r.), a nie dzień 20 listopada 2006 r. jak przyjął organ odwoławczy, to odwołanie skarżącego nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu 21 grudnia 2006 r. uznać należałoby za złożone w terminie. Wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie zostało to wyraźnie wyartykułowane, ale powyższe oznacza, że organ odwoławczy nie dokonując jednoznacznych ustaleń we wskazanym wyżej zakresie naruszył przepisy postępowania administracyjnego, tj. art. 7 i 77 § 1 kpa, które nakładają na organ administracji publicznej obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Stanowisko Sądu I instancji uznać należy za uzasadnione. W warunkach niniejszej sprawy, data ogłaszania decyzji organu I instancji ma bowiem decydujące znaczenie dla ustalenia daty jej doręczenia, a w konsekwencji także daty upływu terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Brak jednoznacznych ustaleń w tym zakresie uniemożliwia stwierdzenie, czy odwołanie wniesione przez stronę skarżącą złożone zostało w terminie, określonym w art. 129 § 2 kpa, czy też po jego upływie. Dopiero zatem prawidłowe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w tym zakresie pozwala dokonać subsumcji faktów uznanych za udowodnione pod stosowną normę prawną, a następnie ustalić konsekwencje prawne tych faktów. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 49 kpa, strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. W warunkach niniejszej sprawy takim przepisem szczególnym jest art. 46a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 ze zm.), który stanowi, że jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż dla oceny, czy odwołanie skarżącego nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu 21 grudnia 2006 r. wniesione zostało w terminie, określonym w art. 129 § 2 kpa, konieczne jest ustalenie faktycznej daty publicznego ogłoszenia decyzji organu I instancji. Jak już bowiem wskazano wyżej, przedmiotowa data ma wpływ na ustalenie daty doręczenia decyzji, a w konsekwencji także daty upływu terminu do wniesienia odwołania. Zauważyć jednocześnie należy, iż zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie wątpliwości budzi forma publicznego ogłoszenia decyzji organu I instancji. Wskazać należy, iż organ odwoławczy, a za nim Sąd I instancji, przyjęły, że ogłoszenie nastąpiło przez zamieszczenie danych o decyzji w publicznie dostępnym wykazie. Mając na uwadze treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku stwierdzić dodatkowo należy, iż Sąd I instancji przyjął, że przedmiotowy wykaz, dostępny na stronie internetowej Urzędu miasta stołecznego Warszawy, prowadzony był w formie elektronicznej. Powyższe może jednak budzić wątpliwości, jeśli weźmie się pod uwagę to, że w piśmie z dnia [...] listopada 2006 r., znak: [...], do którego załączone zostały zawiadomienie o decyzji organu I instancji oraz informacja o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o tej decyzji, zawarta została prośba o ich wywieszenie na tablicy ogłoszeń na okres 14 dni oraz zwrot wraz z adnotacją o okresie uwidocznienia. Z okoliczności tych można wnosić, że publiczne ogłoszenie decyzji organu I instancji nastąpiło przez obwieszczenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu, natomiast towarzyszące temu obwieszczeniu umieszczenie na tablicy ogłoszeń informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o tej decyzji stanowiło jedynie wypełnienie obowiązku organu wynikającego z art. 32 ust. 2 ustawy – Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z tym przepisem, organ administracji właściwy do wydania decyzji zobowiązany jest do podania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa. W świetle natomiast art. 3 pkt 19 powołanej ustawy, przez podanie do publicznej wiadomości rozumie się ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz poprzez obwieszczenie w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia, a w sytuacji gdy siedziba właściwego organu mieści się na terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze względu na przedmiot ogłoszenia – także przez ogłoszenie w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot ogłoszenia. W przypadku, o którym mowa w art. 32 ust. 2 powołanej ustawy, podanie do publicznej wiadomości, powinno nastąpić ponadto poprzez zamieszczenie informacji na stronie internetowej organu właściwego do wydania decyzji, jeśli organ ten prowadzi taką stronę (art. 32 ust. 3 powołanej ustawy). Fakt, że z informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wynika, iż dane o decyzji organu I instancji zostały zamieszczone w tym wykazie w dniu 20 listopada 2006 r. nie musi zatem przesądzać o tym, że w tym też dniu doszło do publicznego ogłoszenia decyzji organu I instancji, tym bardziej, że data zamieszczenia w tym wykazie budzi również wątpliwości. Powyższe kwestie, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, wymagają zatem jednoznacznego ustalenia w toku postępowania przed organem odwoławczym. Po drugie, wbrew twierdzeniom organu odwoławczego, brak jest w aktach niniejszej sprawy dokumentu, w oparciu o który można byłoby ustalić w sposób jednoznaczny datę publicznego ogłoszenia decyzji organu I instancji. Nawiązując do powyższego, w pierwszej kolejności, zauważyć należy, iż w aktach niniejszej sprawy, brak jest wskazanej wyżej adnotacji o okresie uwidocznienia zawiadomienia o decyzji organu I instancji na tablicy ogłoszeń dokonanej, czy to w formie osobnego dokumentu, czy też na przedmiotowych dokumentach. Niezależnie od powyższego, wskazać również należy, iż w warunkach niniejszej sprawy wątpliwości co do daty początkowej ogłoszenia i tym samym daty doręczenia decyzji organu I instancji przysparza ponadto, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, umieszczenie na stronie internetowej Urzędu miasta stolecznego Warszawy daty 23 listopada 2006 r. nie tylko przy informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie, ale i przy zawiadomieniu o tej decyzji, oraz na co Sąd I instancji nie zwrócił wprawdzie uwagi, ale co powinno wzbudzić wątpliwości organu odwoławczego, że organ I instancji, który dokonywał ogłoszenia, uznał odwołanie skarżącego za złożone w terminie, co wynika z pisma przewodniego z dnia 12 stycznia 2007 r, do którego załączone zostały odwołanie i akta sprawy przekazane organowi odwoławczemu. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie kwestią wymagającą jednoznacznego wyjaśnienia jest w pierwszej kolejności forma, a w drugiej data publicznego ogłoszenia decyzji organu I instancji. Dopiero bowiem w oparciu o tą datę możliwe jest ustalenie umownej daty jej doręczenia, a następnie stwierdzenie, czy odwołanie wniesione przez skarżącego złożone zostało w terminie, określonym w art. 129 § 2 kpa, czy też z jego uchybieniem. Wyjaśnienie tych wątpliwości może mieć zatem istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy, gdyż ewentualne błędne ustalenie daty publicznego ogłoszenia decyzji organu I instancji mogło pozbawić skarżącego prawa do merytorycznego rozpoznania złożonego przez niego odwołania. Zauważyć jednocześnie należy, iż w sytuacji, gdy ogłoszenie decyzji organu I instancji, a nie podanie do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o tej decyzji, nastąpiło w dwojaki sposób – przez zamieszczenie zawiadomienia o decyzji zarówno na tablicy ogłoszeń, jak i na stronie internetowej, lecz w innym czasie, wiążąca dla ustalenia daty doręczenia decyzji jest data wcześniejsza. Złożenie odwołania w terminie czternastu dni licząc od daty późniejszej powinno mieć jednak istotne znaczenie jeśli skarżący złoży wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Ogłoszenie decyzji w dwojaki sposób, nieskoordynowany czasowo, nie może bowiem działać na niekorzyść strony. W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż rozstrzygnięcie Sądu I instancji mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Stwierdzone naruszenie przez organ odwoławczy przepisów postępowania administracyjnego w zakresie prawidłowego przeprowadzenia postępowania dowodowego, z przyczyn podanych wyżej, uznać należy bowiem za mogące mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Zarzuty podniesione w ramach podstawy kasacyjnej opartej na naruszeniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mogą być tym samym usprawiedliwione. Zauważyć jednocześnie należy, iż wbrew twierdzeniom organu odwoławczego z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby Sąd I instancji przesądził o tym, że publiczne ogłoszenie decyzji organu I instancji nastąpiło w dniu 23 listopada 2006 r. oraz uznał, że odwołanie skarżącego złożone zostało w terminie. Kwestie te powinny być bowiem poddane ocenie organu oddawczego, po uprzednim przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego we wskazanym wyżej zakresie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 32 ust. 2 ustawy – Prawo ochrony środowiska poprzez błędną jego wykładnię, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy nie jest on w pełni zrozumiały. Zauważyć należy, iż przedmiotowy przepis dotyczy obowiązku organu administracji polegającego na podaniu do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji wymagającej udziału społeczeństwa. Nie budzi wątpliwości, iż podania do publicznej wiadomości przedmiotowej informacji nie należy utożsamiać z publicznym ogłoszeniem decyzji, które nastąpić powinno w sposób określony art. 49 kpa. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd I instancji uznał, iż w ramach tego przepisu mieści się możliwość ogłoszenia decyzji przez zamieszczenie w publicznie dostępnym wykazie danych o tej decyzji. Z powyższego wynika natomiast, że stanowiska Sądu I instancji i organu odwoławczego są w tej kwestii zgodne. W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.