IV SA/Wa 448/09

WyrokWSA w Warszawie2009-06-18

Skład orzekający: Tomasz Wykowski, Danuta Dopierała, Michał Sowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, uznając, że strona uchybiła terminowi do złożenia wniosku, mimo że strona powołała się na kilka podstaw wznowienia, a organ ocenił tylko jedną z nich?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może ograniczyć się do oceny tylko jednej z kilku podstaw wznowienia postępowania wskazanych przez stronę, jeśli tylko jedna z nich została uznana za niedopuszczalną z powodu uchybienia terminu. Organ powinien zbadać pozostałe podstawy wznowienia, nawet jeśli uznał, że termin został przekroczony w odniesieniu do jednej z nich. Ponadto, organ powinien odnieść się do wszelkich podnoszonych przez stronę podstaw wznowienia, w tym tych wskazanych w odwołaniu, nawet jeśli nie zostały one pierwotnie wymienione we wniosku.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o odmowie przyznania odszkodowania za ubite zwierzęta, powołując się na kilka podstaw, w tym brak udziału w postępowaniu i nieotrzymanie decyzji. Organ odwoławczy odmówił wznowienia, uznając, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku, ponieważ dowiedziała się o decyzji wcześniej niż twierdziła. Sąd administracyjny uchylił decyzję organu odwoławczego, uznając, że organ nie zbadał wszystkich podstaw wznowienia wskazanych przez stronę i nie odniósł się do wszystkich zarzutów.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. na rzecz skarżącej M. S. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Dopierała, Sędzia WSA Michał Sowiński, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. na rzecz skarżącej M. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] października 2008 r. nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. M. S., powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 i 5, skierowała do [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z siedzibą w S. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w sprawie przyznania odszkodowania za poddane ubojowi zwierzęta. W uzasadnieniu pisma wnioskodawczyni podniosła, że nie była informowana o prowadzonym postępowaniu, nie miała możliwości czynnego udziału w istotnych czynnościach przygotowawczych, które miały wpływ na treść decyzji i w konsekwencji nie brała, w należyty sposób, udziału w toczącym się postępowaniu, a także nie doręczono jej przedmiotowej decyzji, mimo, że postępowanie to dotyczyło gospodarstwa i mienia, którego jest współwłaścicielką. Wnioskodawczyni stwierdziła ponadto, że w sprawie, której wznowienia zażądała, nie zostały wzięte pod uwagę nowe okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydawania decyzji ostatecznej i które skarżąca chce po raz pierwszy zgłosić. Skarżąca podniosła także, że w dniu [...] czerwca 2008 r., w trakcie zapoznawania się z aktami sprawy dotyczącej stwierdzenia choroby zakaźnej zwierząt, w której wykorzystywane były wszystkie dokumenty zgromadzone do tego czasu w sprawach toczących się przed Powiatowym Lekarzem Weterynarii w P. dowiedziała się, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty zawierające sprzeczne ze sobą informacje, a które to dokumenty stanowiły podstawę ustalenia przez organ istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Ponadto w piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r., stanowiącym uzupełnienie powyższego wniosku wnioskodawczyni podała, iż z treścią decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2008 r. zapoznała się w dniu [...] czerwca 2008 r. podczas analizy akt postępowania. Powyższy wniosek M. S. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. przekazał zgodnie z właściwością Sygn. akt IV SA/Wa 448/09 do Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. W dniu [...] października 2008 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii z siedzibą w S. wpłynęło zażalenie na wskazane postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii. Powyższe zażalenie pismem z dnia [...] października 2008 r. zostało przekazane Głównemu Lekarzowi Weterynarii. Główny Lekarz Weterynarii w dniu [...] listopada 2008 r. wydał postanowienie, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia. W międzyczasie Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. w dniu [...] października 2008 r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego własną decyzją ostateczną z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie przyznania odszkodowania za poddane ubojowi zwierzęta podnosząc, że wnioskodawczyni nie zachowała przewidzianego w art. 148 kpa miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Pismem z dnia [...] października 2008 r. M. S. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, podnosząc m. in., że [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w S. wydał sześć decyzji uchylających m. in. decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. oraz decyzję z dnia [...] listopada 2006 r. z powodu rażącego naruszenia prawa, które to decyzje stanowiły podstawę wydania decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Inspektor Weterynarii podniósł, iż analiza akt przedmiotowej sprawy wykazała, że M. S. znała treść rozstrzygnięcia przedmiotowej decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. wcześniej niż - jak podnosi to wnioskodawczyni - w dniu [...] czerwca 2008 r. Skarżąca bowiem wraz ze swoim mężem S. S. w dniu [...] marca 2007 r. zgłosiła się w sprawie przedmiotowej decyzji do T. W. - posła na Sejm Rzeczpospolitej Polskiej. Następstwem spotkania była interpelacja poselska skierowana pismem z dnia [...] marca 2007 r. do lekarza weterynarii S. G. p.o. Powiatowego Lekarza Weterynarii w P., z której treści wyraźnie wynika, iż T. W. informację o odmowie przyznania odszkodowania za zabite sztuki uzyskał od małżonków S., którzy oboje zgłosili się do jego biura oraz podnosili, iż w ich opinii Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. zawarł w decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie odmowy przyznania odszkodowania "stwierdzenia niezwykle dla nich krzywdzące". Dodatkowo T. W. podkreślił, że skarżąca wraz z mężem zwrócili się z prośbą o Sygn. akt IV SA/Wa 448/09 "uwzględnienie wszelkich elementów w sprawie działających na ich korzyść oraz rozważenie wydania decyzji korzystnej dla wnioskodawcy, tj. uprawniającej do uzyskania odszkodowania". Ponadto w zgromadzonym materialne dowodowym znajdowały się protokoły z rozpraw przed Sądem Rejonowym w P. w sprawie z powództwa S. S. przeciwko Skarbowi Państwa - Powiatowemu Inspektoratowi Weterynarii w P., o zasądzenie odszkodowania, którego odmówiono decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Z zeznań złożonych w toku rozprawy odbytej w dniu [...] października 2007 r., na którą skarżąca wezwana została w charakterze świadka wynika, że skarżąca wiedziała czego sprawa dotyczy. Organ podniósł także, że w aktach przedmiotowego postępowania znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], z którego wynika, iż M. S. w dniu [...] lutego 2007 r. odebrała przedmiotową decyzję. W świetle powyższego materiału dowodowego organ stwierdził, że skarżąca wiedziała o istnieniu i treści rozstrzygnięcia decyzji w sprawie odmowy przyznania odszkodowania na pewno w dniu [...] marca 2007 r. tj. w dniu wizyty w biurze poselskim posła T. W., jak i w dniu [...] października 2007 r. tj. w dniu rozprawy przed Sądem Rejonowym w P., podczas której składała zeznania. Organ stwierdził ponadto, iż biorąc pod uwagę to, że M. S. nie była stroną postępowania zakończonego wydaniem rzeczonej decyzji oraz nie dochowała obligatoryjnego terminu, o którym mowa w art. 148 kpa a także okoliczność, iż nie może ona uzyskać przymiotu strony we wznowionym postępowaniu, organ odwoławczy zwolniony jest od oceny zaistnienia kolejnych dwóch przesłanek wznowienia podniesionych przez stronę a wyrażonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa. Skargę na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z siedzibą w S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] października 2008 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie: - przepisu art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 149 § 3 kpa poprzez utrzymanie w Sygn. akt IV SA/Wa 448/09 mocy decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w sprawie przyznania odszkodowania poddane ubojowi zwierzęta, - przepisu art. 148 kpa poprzez przyjęcie, iż M. S. nie zachowała wyznaczonego tym przepisem terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, - przepisu art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 8 kpa w związku z art. 149 § 3 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji o odmowie wznowienia postępowania i nie dopuszczenie w ten sposób do merytorycznego rozpoznania sprawy i ustosunkowania się organu administracji do zarzutów wskazanych we wniosku o wznowienie postępowania, - przepisów art. 6, 7, 8, 9, 77 kpa poprzez ich nieuwzględnienie przy wydaniu decyzji w sprawie oraz brak dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż organ wydając zaskarżoną decyzję w sposób sprzeczny ze stanem faktycznym uznał, że M. S. nie dochowała terminu, o którym mowa w art. 148 kpa, ponieważ o decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. skarżąca faktycznie dowiedziała się przed dniem [...] czerwca 2008 r. Sama ewentualna możliwość powzięcia przez M. S. wiadomości o wydanej decyzji nie wystarcza, aby uznać, iż dowiedziała się ona o tej decyzji, w szczególności odbierając korespondencję pocztową skierowaną dla jej małżonka. Nie jest wystarczającym dla takiego uznania również fakt, iż M. S. towarzyszyła mężowi w Biurze Poselskim, czy występowała jako świadek w postępowaniu sądowym - przy czym zaznaczono, iż skarżąca zeznawała w nim jako świadek, a nie jako strona, która domaga się ochrony swoich praw w postępowaniu przed sądem. Twierdzenia organu na temat rzekomej wiedzy M. S. o wydaniu decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. są więc tylko przypuszczeniami organu co do stanu wiedzy M. S. i nie zostały w żaden sposób jednoznacznie udowodnione. Natomiast M. S. udowodniła w sposób nie budzący wątpliwości, iż o decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. jak również o pozostałym materiale dowodowym, w tym również o decyzjach o stwierdzeniu nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] listopada 2006 r. oraz decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r., dowiedziała się w dniu [...] czerwca 2008 r. w trakcie Sygn. akt IV SA/Wa 448/09 zapoznawania się z aktami sprawy dotyczącej stwierdzenia choroby zakaźnej u 25 sztuk bydła stanowiących własność M. i S. S. Podniesiono także, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji doprowadzi do pozostawienia w obrocie prawnym decyzji wydanej w postępowaniu dotkniętym kwalifikowaną wadą prawną. M. S. nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2007 r., mimo iż taki przymiot w rozumieniu przepisu art. 28 kpa - jako współwłaścicielka gospodarstwa rolnego i znajdującego się w nim bydła niewątpliwie posiadała. Ponadto nie można przypisać M. S. winy w nie braniu udziału w postępowaniu ani w jakichkolwiek jego czynnościach. Organ orzekający nie stworzył jej żadnych możliwości prawnych podejmowania czynności procesowych dla obrony jej interesów. Brak winy ma miejsce między innymi w przypadku nie dopuszczenia strony do uczestnictwa poprzez nie zawiadomienie M. S. o wszczęciu postępowania oraz prowadzenie go bez jej udziału. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa następuje niezależnie od tego, czy to kwalifikowane naruszenie norm prawa procesowego miało wpływ na treść decyzji, czy też takiego wpływu nie można stwierdzić. Stwierdzono również, że rozstrzygnięcie sprawy w sposób wskazany w zaskarżonej decyzji skutkuje nie uwzględnieniem przez organ administracji faktu, iż decyzja z dnia [...] lutego 2007 r. została wydana na podstawie decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. i decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r., których nieważność została stwierdzona decyzjami z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] i nr [...], co powoduje, iż zastosowanie znajdzie przepis art. 145 § 1 pkt 8 kpa, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Organ administracji rozstrzygając w niniejszym postępowaniu posiadał wiedzę o wyżej wskazanych okolicznościach, zostało to bowiem wyraźnie podniesione przez M. S. w odwołaniu od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] października 2008 r. Wskazano ponadto, że wydanie zaskarżonej decyzji zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy i wnikliwej analizy dowodów zgromadzonych w sprawie, co byłoby przedmiotem wznowionego postępowania. Skoro Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. nie mógł nakazać uboju zwierząt, bowiem nie uznał ich za chore - co stanowiło podstawę dla stwierdzenia nieważności jego decyzji z dnia [...] Sygn. akt IV SA/Wa 448/09 listopada 2006 r. oraz decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r., nie mógł również rozstrzygać o przyznaniu bądź nie przyznaniu odszkodowania z tytułu uboju tych zwierząt w decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie, co prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji. Na wstępnie należy wyjaśnić, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją, umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej załatwionej już ostateczną decyzją administracyjną. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania można podzielić na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na ocenie formalnych podstaw wznowienia czyli zbadaniu, czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę, czy powołuje ona ustawowe podstawy wznowienia oraz, czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. O wznowieniu postępowania właściwy organ administracji może orzec tylko wówczas, gdy stwierdzi, że wystąpiła jedna z przesłanek ściśle określonych w art. 145 § 1 kpa lub 145 a kpa, a jednocześnie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 146 kpa. Przy czym w Sygn. akt IV SA/Wa 448/09 wypadku, gdy wznowienie ma nastąpić z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, organ rozpatrując dopuszczalność wznowienia nie bada, czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta staje się przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym dopiero po wydaniu postanowienia, o którym mowa w art. 149 § 1 i 2 kpa (M. Jaśkowska, A. Wróbel Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. II Zakamycze 2005, str. 882). Pierwsza, wstępna faza postępowania kończy się, w zależności od wyniku poczynionych ustaleń wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, przewidzianego w art. 149 § 1 kpa, jeśli zachodzą przesłanki do wznowienia lub decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa), gdy wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych oraz gdy żądanie wznowienia złożono z uchybieniem ustawowego terminu. Podnieść należy również, iż z uwagi na szczególny charakter wznowienia postępowania ustawodawca w sposób szczegółowy określił termin, w jakim strona może skutecznie wnosić o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. I tak, stosownie do art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jednocześnie jednak, jeżeli podstawą wniosku o wznowienie jest art. 145 § 1 pkt 4 kpa tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji ostatecznej, wówczas termin do złożenia podania o wznowienie biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Termin do złożenia żądania wznowienia postępowania zaczyna bieg od dnia dowiedzenia się przez stronę w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2006 r. sygn. II OSK 622/05, opubl. ONSAiWSA 2006/5/133; wyrok NSA z dnia 1 września 2000 r. sygn. III SA 2304/99, opubl. ONSA 2001/4/179; wyrok NSA z dnia 3 lutego 1998 r. sygn. I SA 769/97, dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 451290). Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, organ administracji zaś swobodnie ocenia dowody w tej mierze. W przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w Sygn. akt IV SA/Wa 448/09 art. 148 § 2 kpa, organ administracji jest zobowiązany do wydania, na podstawie art. 149 § 3 kpa decyzji o odmowie wznowienia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że organ nie ustalił ponad wszelką wątpliwość czy w sprawie zachodzą przesłanki do wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania. Na wstępie należy wyjaśnić, iż skarżąca we wniosku z dnia [...] czerwca 2008 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. jako podstawę wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie przyznania odszkodowania za poddane ubojowi zwierzęta, podała trzy przesłanki wznowienia postępowania tj. przesłankę z pkt. 1, 4, i 5 artykułu 145 kpa. W związku z powyższym organ, będąc związanym granicami ww. wniosku, winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające (wstępne) w przedmiocie dopuszczalności wznowienia postępowania w odniesieniu do każdej ze wskazanych przesłanek z osobna. Tymczasem z treści zaskarżonej decyzji wynika, iż [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii prowadząc postępowanie wyjaśniające ograniczył się jedynie do poczynienia ustaleń odnośnie kwestii zachowania terminu do wystąpienia z podaniem o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że skarżąca uchybiła terminowi do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, albowiem wniosek złożony został po upływie miesiąca od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji. Zdaniem organu z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, że M. S. znała treść rozstrzygnięcia przedmiotowej decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. wcześniej niż - jak podnosi to skarżąca - w dniu [...] czerwca 2008 r. Świadczy o tym m.in. treść interpelacji poselskiej skierowanej pismem z dnia [...] marca 2007 r. do lek. wet. S. G. p.o. Powiatowego Lekarza Weterynarii w P., z której wyraźnie wynika, iż poseł T. W. informację o odmowie przyznania odszkodowania za zabite sztuki bydła uzyskał od Państwa S., którzy to oboje zgłosili się do jego biura oraz podnosili, iż w ich opinii Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. zawarł w decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie odmowy przyznania odszkodowania "stwierdzenia niezwykle dla nich krzywdzące". O uchybieniu miesięcznego terminu przewidzianego w art. 148 kpa świadczą także protokoły z rozpraw przed Sądem Rejonowym w P. w sprawie o sygn. akt [...] z powództwa S. S. przeciwko Skarbowi Państwa Sygn. akt IV SA/Wa 448/09 Powiatowemu Inspektoratowi Weterynarii w P., o zasądzenie odszkodowania, które zostało odmówione decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., w tym protokół z rozprawy odbytej w dniu [...] października 2007 r., z którego treści wynika, że skarżąca wiedziała czego sprawa dotyczy. Ponadto w aktach przedmiotowego postępowania znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia [...] lutego 2007 r. podpisane przez M. S. w dniu [...] lutego 2007 r. O ile jednak Sąd w pełni podziela powyżej zaprezentowane stanowisko organu administracji publicznej odnośnie braku podstaw do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, to już nie sposób zgodzić się z argumentacją dotyczącą pozostałych przyczyn wznowienia. Argumentacja organu w kwestii przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa sprowadza się do stwierdzenia, że skoro M. S. nie była stroną postępowania zakończonego wydaniem przedmiotowej decyzji oraz nie dochowała obligatoryjnego terminu, o którym mowa w art. 148 kpa, a także w związku z tym, że nie może ona uzyskać przymiotu strony we wznowionym postępowaniu, to powyższe zwalnia organ od oceny zaistnienia kolejnych dwóch przesłanek wznowienia podniesionych przez stronę a wyrażonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa. Stanowisko to należy w ocenie Sądu uznać za całkowicie błędne. Jeżeli bowiem we wniosku o wznowienie postępowania skarżąca podała kilka podstaw wznowienia postępowania, a [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii ustalił, że strona nie zachowała terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, to organ winien wyjaśnić jakie inne okoliczności w ocenie skarżącej stanowią przesłankę do wznowienia postępowania, dokonać oceny czy okoliczności te mogą stanowić podstawę do wznowienia w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 i 5, czy został zachowany termin określony w art. 148 § 1 kpa oraz czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o konkretną przesłanką wznowienia, nie stoi na przeszkodzie rozpatrzenia wniosku w zakresie tych podstaw wznowienia, które zostały zgłoszone z zachowaniem terminu, co wymaga jednak odrębnego zbadania i rozstrzygnięcia. Należy także zauważyć, że w odwołaniu jak i w skardze skarżąca powołała się dodatkowo na przesłankę wznowienia, o której mowa o art. 145 § 1 pkt 8 kpa Sygn. akt IV SA/Wa 448/09 podnosząc, że [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w S. wydał sześć decyzji uchylających m. in. decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. oraz decyzję z dnia [...] listopada 2006 r. z powodu rażącego naruszenia prawa, które to decyzje stanowiły podstawę wydania decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. Do powyższego organ nie odniósł się ani w zaskarżonej decyzji ani w odpowiedzi na skargę, jak również nie podjął w związku z tym żadnych działań. W ocenie Sądu analiza treści odwołania wskazuje, że wprawdzie skarżąca nie wskazała w nim, do czego zresztą nie była zobligowana, podstawy prawnej swojego żądania tj. art. 145 § 1 pkt 8 kpa, jednakże wyraźnie wskazuje ono jaka jest wola skarżącej. Skoro zatem skarżąca powołała się na nową, inną niż w pierwotnym wniosku przesłankę wznowienia, to organ winien w tym zakresie przekazać sprawę Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w P. w celu przede wszystkim sprawdzenia dopuszczalności wznowienia a sam rozpoznać sprawę w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Wskazane wyżej wady postępowania odwoławczego i wydanej w jego wyniku decyzji mają charakter zasadniczy, a zatem mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ, uwzględniając zawarte w wyroku wywody, wyeliminuje wskazane przez Sąd uchybienia i podejmie odpowiednie czynności procesowe. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło