II SA/Wr 74/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca), Sędziowie: WSA Alicja Palus, WSA Mieczysław Górkiewicz, Protokolant: Kinga Kręc, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji do spopielania zwłok (krematorium) przy ul. Ł. w B.-G. oddala skargę Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Burmistrz Miasta B.-G. na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1 w związku z 56 ust. 1b i art. 46a ust. 7 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (t.jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego M. A., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. "[...]" z siedzibą przy ul. Ł. [...] w B.- G., odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji do spopielania zwłok (krematorium) przy ul. Ł. w B.-G. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację wyżej opisanego przedsięwzięcia zostało wszczęte w dniu [...]r. oraz że zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (t.jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 z późn. zm.), realizacja planowanego przedsięwzięcia, mogącego znacząco oddziaływać na środowisko (określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko – Dz.U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.), jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Burmistrz Miasta B.-G. stwierdził, że wnioskowana inwestycja jest przedsięwzięciem wymienionym w § 3 ust. 1 pkt 67 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, a także, iż lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta B.-G. w granicach administracyjnych, przyjętego uchwałą nr XLIII/299/2002 Rady Miejskiej w Boguszowie-Gorcach z dnia 28 czerwca 2002 r. (publ. Dz.Urz.Woj.Doln. Nr 17, poz. 2560). Teren projektowany do zagospodarowania dla potrzeb krematorium znajduje się na obszarze przeznaczonym dla aktywności gospodarczej z dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej (symbol AGM). Podstawowe przeznaczenie terenu stanowią funkcje usługowe lub produkcyjne we wszystkich dziedzinach działalności gospodarczej. Zakazuje się lokalizowania na tym terenie nieosłoniętych składów w bezpośrednim sąsiedztwie dróg oraz lokalizowania obiektów mieszkaniowych innych niż lokale mieszkalne właścicieli lub zarządców obiektów przeznaczenia podstawowego. Organ I instancji podał, że wystąpił pismami z dnia [...] r. do Starosty W. jako organu ochrony środowiska oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. o wydanie opinii w sprawie obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Pismem z dnia [...] r. Starostwo Powiatowe w W. poinformowało, że wyżej wymienione zadanie wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z uwagi na fakt jego sklasyfikowania w § 3 ust. 1 pkt 67 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. stwierdził obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z uwagi na fakt jego sklasyfikowania w § 3 ust. 1 pkt 67 wskazanego wyżej rozporządzenia, jednocześnie wskazując, że zakres raportu powinien być zgodny z wymogami art. 52 ust. 1 ustawy – Prawo ochrony środowiska i uwzględniać oddziaływanie inwestycji na etapie jej realizacji, eksploatacji i likwidacji, zgodnie z art. 52 ust. 3 tej ustawy. Burmistrz Miasta B.-G. wskazał, iż wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] r. nałożył na wnioskodawcę obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w zakresie przewidzianym w art. 52 ust. 3 ustawy – Prawo ochrony środowiska, z wyjątkiem przedstawienia zagadnień w formie graficznej. W dniu [...]r. wnioskodawca przedłożył w Urzędzie Miejskim w B.-G. raport oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia. W dniu [...] r., na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1, art. 32 ust. 3 i art. 53 Prawa ochrony środowiska, organ podał do publicznej wiadomości, poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w B.-G. oraz na stronie internetowej urzędu, informację o publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie miejsce i 21-dniowy termin ich składania. Pismem z tego samego dnia Burmistrz Miasta B.-G. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo ochrony środowiska wystąpił do Starosty W. o dokonanie uzgodnienia przedsięwzięcia. Organ I instancji wskazał, że w dniu [...]r. do Urzędu Miejskiego w B.-G. wpłynął sprzeciw mieszkańców nieruchomości zlokalizowanych w rejonie projektowanego przedsięwzięcia, wyrażających obawę wystąpienia wielokrotnego zwiększenia emisji szkodliwych substancji w powietrzu, co będzie miało niekorzystny wpływ na ich zdrowie. Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta W. uzgodnił w zakresie ochrony środowiska zamierzenie: budowa pieca kremacyjnego w B.-G. przy ul. Ł.[...], określając warunki, jakie winny być spełnione przez inwestora. Postanowieniem z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. uzgodnił pozytywnie środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych z zastrzeżeniem, by prowadzić monitoring czystości powietrza na etapie eksploatacji inwestycji, ze szczególnym uwzględnieniem jej najbliższego sąsiedztwa. Po rozpatrzeniu zażalenia złożonego na powyższe postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego przez W. i W. M., Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości oraz postanowił nie uzgodnić środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Przesłanką do zajęcia takiego stanowiska była niewielka odległość instalacji, nie zapewniająca wystarczającej przestrzeni izolacyjnej, która mogłaby chronić ludzi przed wpływem krematorium. Emisja do powietrza atmosferycznego dioksyn jako jednej z najbardziej toksycznych substancji oraz brak znanych wartości odniesienia wyżej wymienionych substancji zakłada, że nie należy w tak niewielkiej odległości od zabudowy mieszkaniowej lokalizować źródeł emisji dioksyn. W związku z powyższym, mając na uwadze ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich oraz uwzględniając również stanowisko mieszkańców oprotestowujących powyższe zamierzenie, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. nie uzgodnił środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Burmistrz Miasta B.-G. podał, że z uwagi na brak ustawowo (art. 56 ust. 1b Prawa ochrony środowiska) wymaganego uzgodnienia dla projektowanego przedsięwzięcia, dokonanego przez organ współdziałający, w dniu [...]r. wydał decyzję o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji do spopielania zwłok (krematorium) przy ul. Ł. w B.-G. Organ I instancji wskazał, że po rozpatrzeniu odwołania M. A., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...]r. nr [...] uchyliło w całości decyzję z dnia [...] r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ podał, że ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczyło w szczególności udziału wszystkich stron postępowania administracyjnego oraz umożliwienia im, przed wydaniem decyzji, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Podnosząc, że po ustaleniu aktualnego kręgu stron postępowania, pismem z dnia [...]r. poinformowano strony o zakończeniu postępowania dowodowego i pouczono zgodnie z art. 10 § 1 kpa, Burmistrz Miasta B.-G. podał, że w dniu [...] r. P.P.H.U. "[...]" M. A. złożył pismo zawierające wyjaśnienia w sprawie, w którym potwierdził, że wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...]r. W związku z powyższym Burmistrz postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił przedmiotowe postępowanie administracyjne do czasu rozpatrzenia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Organ I instancji podał, że w dniu [...] r. P.P.H.U. "[...]" M. A. złożył pismo informujące o oddaleniu skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Jednocześnie skarżący wniósł o wydanie decyzji "środowiskowej". W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...]r. Burmistrz Miasta B.-G. podjął zawieszone postępowanie. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez W. i W. M., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Jednocześnie Kolegium potwierdziło, że postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] r. nr [...] pozostaje w obrocie prawnym (jest prawomocne i ostateczne). Odwołując się od powyższej decyzji M. A. podniósł w szczególności, że przed nabyciem działki, na której planowane jest przedsięwzięcie polegające na budowie instalacji do spopielania zwłok (krematorium), zapoznał się z planem zagospodarowania przestrzennego i nie znalazł zastrzeżeń co do rodzaju działalności, jaką można prowadzić w tym miejscu. Ponadto skarżący, powołując się na pozytywne uzgodnienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. i Starosty W., kwestionował treść postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...]r. nr [...], przedstawiając szereg zarzutów stawianych temu postanowieniu. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 10 kpa i art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie przyrody oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawiwszy dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego podkreślił, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. nr [...] w całości i nie uzgodnił środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia oraz że na powyższe postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, jednak postanowieniem z dnia [...]r. sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że z dniem [...] r. weszła w życie ustawa z dnia [...]r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie przyrody oraz ocenach oddziaływania na środowisko, która zmieniając ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska uchyliła w tytule I dział V i VI. Stosownie jednak do uregulowania zawartego w art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie przyrody oraz ocenach oddziaływania na środowisko, podstawę materialnoprawną w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. Przywołując następnie § 3 pkt 67 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, art. 56 ust. 1, art. 46a ust. 7 pkt 4, art. 56 ust. 1b, art. 48 ust. 2 i art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska oraz art. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a także powołując się na treść postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] r. oraz na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1795/06 i komentarz do art. 56 ustawy – Prawo ochrony środowiska, Krzysztof Gruszecki LEX, organ II instancji wywiódł, że stwierdzenie przez organ inspekcji sanitarnej, iż w planowanym kształcie inwestycja zagrażałaby zdrowiu ludzi, obliguje organ do odmowy pozytywnego uzgodnienia inwestycji. Na powyższą decyzję M. A. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zobowiązanie organu do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji określającej warunki, na jakich mógłby realizować swoje przedsięwzięcie. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił: 1. wadę polegającą na braku rozpoznania argumentów podnoszonych w odwołaniu od decyzji organu I instancji oraz na nieuwzględnieniu w wydanej decyzji argumentów skarżącego, że w przepisach Prawa ochrony środowiska nie ma podstawy prawnej do wydania odmownej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji; 2. zastosowanie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. błędnej wykładni art. 56 ust. 1b ustawy – Prawo ochrony środowiska, bowiem Burmistrz B.-G., przy wydawaniu decyzji środowiskowej, winien kierować się warunkami określonymi przez organy uzgadniające, a zarówno Burmistrz B.-G., jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało za ważne i jedyne w toczącym się postępowaniu wyłącznie stanowisko Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., pomijając wszystkie rozstrzygnięcia organu ochrony środowiska (Starosty Powiatowego w W. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W.); 3. brak określenia w decyzji środowiskowej oraz uwzględnienia tego w rozstrzygnięciu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zapisów wskazanych w art. 56 ust. 2 Prawa ochrony środowiska, które powinny podać, na jakich warunkach można realizować zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego projektowane przedsięwzięcie, jeżeli zaproponowane rozwiązania realizacji inwestycji i późniejszej eksploatacji, spełniają obowiązujące przepisy prawne w zakresie dotrzymywania przez planowane przedsięwzięcie standardów jakości środowiska; 4. nieuzasadnione przywołanie w zaskarżonym rozstrzygnięciu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1795/06, bowiem nie negując wskazywanego tam prawa organów inspekcji sanitarnej do dbałości o zdrowie ludzi, to w wyroku tym wskazywane jest wyraźnie, że planowana inwestycja powodowałaby przekroczenia standardów jakości środowiska na terenach przyległych, a taki przypadek nie występuje przy inwestycji skarżącego, czego potwierdzeniem są pozytywne uzgodnienia Starosty W. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W.; 5. brak uwzględnienia w zaskarżonej decyzji zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oznaczającego, że lokalizacja projektowanego przedsięwzięcia jest zgodna z tym planem. Rozwijając podniesione zarzuty skarżący w motywach skargi stwierdził, że postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. nie artykułuje żadnych uwag i zaleceń oraz "nie ma nic wspólnego z rozstrzygnięciem oczekiwanym od nowoczesnego europejskiego organu administracji publicznej" i jest obarczone "zarówno wadą prawną jak też wykazaną w nim też niewiedzą". Wskazując, iż piece do spopielania zwłok są wymienione w Aneksie II do dyrektywy Rady Europy z dnia 27 czerwca 1985 r. nr 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (dyrektywa OOŚ) oraz w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, skarżący wywodził, że to oznacza, że w szczególnym przypadku (po przeprowadzeniu screeningu) dla takiej inwestycji wcale nie musi być wykonywany raport oddziaływania inwestycji na środowisko. Zdaniem skarżącego, zapis Dyrektywy potwierdza, że nie przypadkiem inwestycje o takim charakterze, o ile tylko są zgodne z prawem miejscowym, są w wielu krajach standardem nie wymagającym niczego poza spełnieniem przepisów prawa, tak jak w przypadku planowanej przez skarżącego inwestycji, co potwierdzają uzyskane uzgodnienia Starosty W. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W., które to organy musiałyby odmówić uzgodnień stwierdzając niezgodność planowanej inwestycji z obowiązującymi przepisami prawa. Skarżący zarzucił, że decyzja Burmistrza B.-G. nie ma faktycznego i prawnego uzasadnienia, sprowadzając się do opisu przebiegu postępowania. Podniósł, że nie udało mu się obalić przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym "niczym nieuzasadnionej opinii Państwowego Wojewódzkieg[o Inspektora Sanitarnego we W., nie dlatego, że tak rozstrzygnął Sąd", ale dlatego, że jego przedstawiciel spóźnił o jeden dzień wniesienie zażalenia, a więc z przyczyn formalnych. Z tego względu skarżący przedstawił szereg zarzutów stawianych postanowieniu Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., a następnie postępowaniu prowadzonemu przez organ I instancji. Wniósł o "szczególną analizę negatywnego postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W." oraz "aby przy podejmowaniu pozytywnej decyzji środowiskowej, organ wydający decyzję środowiskową nie brał pod uwagę w tym postępowaniu negatywnego, opartego o całkowicie błędne przekonanie i wiedzę oraz użycie w uzasadnieniu postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. argumentów, które nie mają żadnego pokrycia w obowiązujących przepisach prawa, a są jedynie odczuciami tej instytucji i jako takie nie mogą być i nie powinny być wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu całości sprawy i wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona. Stosownie do uregulowania zawartego w art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie przyrody oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227), podstawę materialnoprawną w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (t.jedn. Dz.U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.). Przepis art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo ochrony środowiska stanowi, iż przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem ochrony środowiska. W myśl art. 56 ust. 1b pkt 1 cytowanej ustawy, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając uzgodnienia organów, o których mowa w art. 48 ust. 2. Jak trafnie podkreślano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w piśmiennictwie administracyjnoprawnym, stwierdzenie przez organ inspekcji sanitarnej, iż w planowanym kształcie inwestycja zagrażałaby zdrowiu ludzi, obliguje organ do odmowy pozytywnego uzgodnienia inwestycji. Odmowa uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający prowadzi do odmowy wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1795/06 - LEX nr 302405; komentarz do art. 56 ustawy – Prawo ochrony środowiska; K, Gruszecki, Komentarz do art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, [w:] K. Gruszecki, Prawo ochrony środowiska. Komentarz, LEX, 2008, wyd. II). Zauważano przy tym, że zgodnie z art. 106 § 5 kpa, organ współdziałający wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie. Konsekwencją dopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 106 § 5 kpa, jest możliwość wniesienia na takie postanowienie skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że ewentualna weryfikacja postanowień wydawanych w trybie art. 106 § 5 kpa, możliwa jest wyłącznie w drodze zażalenia stron, a następnie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skoro tak to organ podejmujący rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej (w tzw. postępowaniu głównym), nie może sprawdzać czy weryfikować postanowień podejmowanych przez inne organy na podstawie art. 106 § 5 kpa (wyrok NSA z dnia 21 września 2005 r., II OSK 69/05, LEX nr 194983). Dla rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy decydujące znaczenie ma zatem fakt, iż Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. prawomocnym postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] uchylił postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...]r. nr [...] w całości i nie uzgodnił środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Powyższe stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego było wiążące dla organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i nie mogło być przez niego kwestionowane. Skoro skarżącemu nie udało się we właściwym trybie wyeliminować z obrotu prawnego postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r., to nie mógł on skutecznie podnosić przeciwko niemu zarzutów w niniejszym postępowaniu. Zaznaczyć przy tym należy, że – wbrew wywodom skarżącego – dla rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy nie ma znaczenia treść postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] r. nr[...], gdyż wspomnianym wyżej postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. zostało ono wyeliminowane z obrotu prawnego i nie mogło być brane pod uwagę przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. Z uwagi na fakt, iż wobec braku uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zobligowany był do odmowy wydania takiej decyzji, dla rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy nie mają istotnego znaczenia pozostałe argumenty podnoszone przez skarżącego, gdyż nie usuwają wspomnianego braku. Bliższa ich analiza jest zatem zbędna. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skarga podlegała oddaleniu.