II OSK 121/10

Dnia 10 lutego 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2009 r., V SA/Wa 728/09, odrzucającego skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2005 r., V SA/Wa 3359/04 w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] października 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia represji postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 września 2005 r., V SA/Wa 3359/04, odrzucił skargę K. L. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] października 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia represji, z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi w zakresie opłaty. Orzeczenie stało się prawomocne w dniu 27 października 2005 r. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2007 r., V SA/Wa 2686/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. L. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z dnia 13 września 2005 r., V SA/Wa 3359/04. Postanowieniem z dnia 2 października 2009 r., V SA/Wa 728/09, Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. L. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 13 września 2005 r., V SA/Wa 3359/04. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skarżąca ponownie złożyła skargę o wznowienie postępowania podnosząc argumenty dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy w sytuacji, gdy orzeczenie WSA w Warszawie z 13 września 2005 r. jest rozstrzygnięciem o charakterze proceduralnym. Nie podniosła żadnych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy zakończonej prawomocnym postanowieniem WSA w Warszawie z 13 września 2005 r. o odrzuceniu skargi, z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. K. L. w skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia zarzuciła naruszenie art.273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., powoływana w dalszym ciągu niniejszego uzasadnienia jako "P.p.s.a.") z uwagi na odrzucenie skargi o wznowienie postępowania z powodu nie przytoczenia podstawy wznowienia odnoszącej się do braku uiszczenia opłaty od skargi na decyzję Prezesa IPN mimo, iż skarżąca przytoczyła inne okoliczności stanowiące podstawę wznowienia postępowania ze skargi na decyzję Prezesa IPN. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw. Można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art.273 § 2 P.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I. instancji prawidłowo zastosował przepis powyższy w przedmiotowej sprawie. Okoliczności na które powołuje się skarżąca dotyczą kwestii merytorycznego rozpoznania skargi na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] października 2004 r., nr [...]. Nie mogą one stanowić przesłanki wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu odrzucającym skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego, ponieważ Sąd I. instancji nie rozpoznawał sprawy merytorycznie. Wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.) może być podstawą wznowienia, jeżeli okoliczności te lub środki dowodowe pozostają w związku z orzeczeniem, które jest zaskarżone w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania (postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2007 r., II OZ 845/06). Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.